Zwijmelen op Zaterdag ~ Du

Marja‘s

 

Zwijmelen op Zaterdag

~ 212

Gestart op 17 november 2012

 

Naar aanleiding van gisteren kan mijn bijdrage voor vandaag onmogelijk een andere zijn dan…;

Het nummer waarop manlief en ik voor het eerst samen op dansten op 15 mei 1977

Het nummer dat als 1e gedraaid werd nadat manliefs opa ons de ringen om de vingers had geschoven op 1e kerstdag 1980 bij onze verloving

Hét nummer waarmee op onze bruiloft het ‘dans-deel’ geopend werd op 9 december 1983

Het nummer dat het dweilorkest als eerste speelde, met onze dochter als sax-soliste, op 9 juni 1996 toen we 12 1/2 jaar getrouwd waren.

26x Akkoorden op - Chords on “Zwijmelen op Zaterdag ~ Du

    • ;-) die naam heb ik nooit gehoord …. maar kan me er wel iets bij voorstellen ….. ja dat klopt zeker… in die jaren was de muziekkeuze / aanbod wel anders dan nu hè?

  1. In de barak waar we toen werkten (techneuten, allemaal mannen) stond altijd de radio aan. Als dit nummer kwam was het: “hé, daar hen je Peter Maffia weer”, en er waren een paar die met overslaande stem meebrulden. Oordopjes graag…!

      • Het was een wonderlijke tijd. In die barak kon blijkbaar véél meer dan in de fabriek zelf. Als we het bijna fluitende aftandse vehikel van de chef hoorden vertrekken omdat hij weer eens in de baas z’n tijd met z’n in eigen beheer gebouwde woning bezig ging, klonk er ook luidkeels een persiflage op een van de cabaretiers (Sonneveld?): “Zo, dan is het nóu pauze…” Hij riep menigmaal iemand tot de orde als er een “profaan” woord gebezigd werd. Daaraan kwam een eind toen iemand (ik dus) repliceerde met: “maar wíj gebruiken Butagas, geen Propaangas!”
        Hij was Vrijgemaakt Gereformeerd, maar voldeed in de verste verte niet aan de normen die hij probeerde te verspreiden.
        Op een zonnige dag zei hij op de afdeling: “Ik heb geen zin meer, ik wil naar buiten”, en belde in dezelfde ademtocht Personeelszaken: “Ik heb koppijn, ik ga naar huis!”
        Op een oudjaarsdag hadden we spirituele gaven meegenomen, en werd hij zo “vrolijk” dat hij de directeur belde om te vragen of die wist wat het codenummer was van een fles wijn (alle onderdelen en materialen hadden een codenummer van 2 letters en 6 cijfers), maar directeuren wisten misschien niet eens dat er andere codenummers waren dan voor schrijfblokken en potloden… Later heb ik die chef uitgelegd wat het verschil was tussen ons: hij was vrijgemaakt en ik heb mezelf vrij gevochten. Daarna heeft ‘ie geprobeerd mij te lozen (omdat ik niet elke morgen stipt om 8 uur aanwezig was, maar hij vertelde er niet bij dat ik bijna dubbele uren draaide voor een gewoon salaris), maar ik ging naar een betere afdeling en hij werd via een fröbelfunctie uiteindelijk geloosd vanwege z’n indebaasz’ntijdse eigenhuizenbouwerij, die niet onopgemerkt gebleven was bij de directie…
        En toch had de man zelf ook wel humor, maar die was voortdurend in conflict met zijn geloof… Het was inderdaad een tijd waar ik met een glimlach op terugkijk!
        Hé, oeps, zomaar een verhaal!

        • Al was de locatie anders, wellicht ook de tijd, soortgelijke ervaringen ken ik dan weer wel vanaf de werkvloer…. ik denk, iedereen wel.

          ;-) Ja mag je vaker doen, met plezier gelezen, dank je wel.

    • :-) Ik hoef helemaal geen moeite doen om mij voor te stellen hoe hij dat gedaan heeft…. ik zie zijn ogen ondeugend twinkelen… een vette glimlach van oor tot oor en zijn stem horen schallen

  2. Ik heb hier net helemaal zwijmelend zitten luisteren bij een live opname van Neil Diamond, helemaal hetzelfde sfeertje en uit ongeveer dezelfde tijd , wat hebben we eigenlijk weinig nodig om even weg te dromen ;-)

  3. Als mijn broer en ik dit nummer horen, liggen we meteen in een deuk. Udo zingt: ich hab dich lieb. Als kind verstonden wij: ik heb de griep (-: Toch wel een riant verschil. Ik kan dan ook niet naar het nummer luisteren zonder erbij te lachen.
    Kus ♥

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge