Met de vlam in de pijp

260716a

Later dan gepland stapte ik de auto in en reed ik naar de andere kant van het land, Hoek van Holland, om een bakkie leut te gaan drinken bij Astrid. Zij blogt al een tijd niet meer maar de ‘oudere’ bloggers onder jullie kennen haar vast nog wel, of misschien beter als ik bij haar naam die van Mellis noem. Klappertandend van de koorts lag ze in haar bed, haar dekbed hoog opgetrokken, arme ziel, de zoveelste nierbekkenontsteking maakt haar het leven nog zuurder dan het al is. Nadat ik enige tijd later afscheid van haar had genomen reed ik naar de haven en parkeerde mijn auto naast het station waar enkele ogenblikken later een trein binnen kwam zoeven waaruit Liesbeth stapte en nadat zij bij mij ingestapt was reden we op ons gemakkie naar Katwijk, naar mijn favoriete restaurant van Nederland.

260716b

260716a

260716c Het leek er heel even op dat we een andere eetgelegenheid moesten gaan zoeken want ik raakte de auto niet kwijt. Nou ben ik Gekke Henkie niet en dus ook niet voor 1 gat te vangen, na nog een rondje zagen we dan toch een plekkie, Liesbeth spotte hem het eerste en zei: ‘daar plak jij jouw karretje wel tussen’ en ja hoor, ik stelde haar niet teleur, en zoals een keurige ‘uche uche’ chauffeuse betaamt, zette ik de auto er in 1x in, mijn rij-examinator zou trots op me zijn geweest, nou ja mag ook wel, heb mijn rijbewijs inmiddels ruim 35 jaar.

Weer even later zaten we op het terras van het eerder genoemde restaurant aan de cappuccino en cola en weer even later hoorde ik regelmatig een extreem genoeglijk ‘humhum’ naast me wat me vertelde dat ook mijn tafelgenote zat te smullen, weliswaar van een ander gerecht dan ik maar dat mocht de pret niet drukken.

Een klein uur later stapten we weer de auto in en togen naar de andere kant van Katwijk, vliegveld Valkenburg was ons doel.

Liesbeth had nog nooit (ja echt!!!) een musical bijgewoond en dat was op zich al bijzonder genoeg natuurlijk maar extra bijzonder was wel het feit dat het ‘Soldaat van Oranje’ was, en zoals jullie die haar ‘kennen’ wel weten heeft de 2e wo en alles daarom heen haar enorme interesse.

Ik had een spreekverbod gekregen en me daar keurig aan gehouden, ik had niets los gelaten en de ene na de andere verbazing wisselden elkaar af bij mijn theatergezelschap van de avond.

Het is een intensieve voorstelling die een uur langer duurt dan de gemiddelde musical en om 23.35 stonden we weer buiten.

Op naar de ‘lunch’, onze magen knorden.
Onderweg naar Utrecht, waar ik haar bij het station zou afleveren, hobbelden we een benzinepomp-shop in, kochten koffie en brood en vervolgden onze reis.

Nadat ik haar bij het Beatrixtheater had afgezet vervolgde ik mijn reis naar Assen,
waar ik door 3 onstuimige honden nog net niet ondersteboven gelopen werd en binnen warm ontvangen werd met een dampende beker koffie, zo fijn thuiskomen!

Kortom. een lange dag is ten einde gekomen, de kilometerteller in mijn auto staat een fors stuk hoger dan op het moment dat ik vertrok maar dat was het (natuurlijk) méér dan waard.

Een dag met een gouden randje!

Liesbeth bedankt!!

ABC-Wednesday ~ 19C

abcw19klein

abcw19kleinABC-Wednesday

by Mrs. Nesbitt

~ Round 19 ~ C

 

Hello and good morning, -afternoon, -evening, dear people who all participate is this wonderful photomeme, which is a joy to me, week after week, after week. I’m always curious to what you come up with!

The challenging letter of this week is the C and I’ve chosen for the word Coffee

Ever since I was a little girl I have loved it! I start my day with it and I end my day with it.
I have never counted the cups of it I drink per day.
First I always had milk and suger in it but since I’ve discovered, somewhere in the 90’s, that suger triggered migraines I stopped with using it. It took a while to get acustomed to it but now I would not drink even a zip of it when it containes sugar. My migraines dropped dramaticly in numbers after I stopped using sweets.

At home I drink regular coffees, like on the photo, but I also like cappuccino’s or other kinds which for example are served in local shops from Starbucks ore other restaurants when I visit them.

So….whenever you would like to offer me a drink…. coffee is always the perfect choice ;-)

Have a nice ABC-Wednesday-day / – week
♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-team)

troost

Hallo en goede-morgen / – middag / – avond beste deelnemers in deze mooi foto-uitdaging, waar ik week na week na week iedere keer weer veel plezier beleef. Ben altijd weer heel benieuwd naar waar jullie mee zullen gaan komen.

De uitdagende letter van deze week is de letter C en ik koos voor (c)koffie

Al als heel klein meisje hield ik van dit ‘gouden goedje’ en dat is nog steeds zo. Ik start en beëindig mijn dag ermee, elke dag. En nee, ik heb nog nooit het aantal kopjes dat ik per dag achterover gooi geteld *glimlach*

In het begin dronk ik het altijd met melk en suiker maar sinds ik ontdekte, ergens in de jaren 90, dat mijn veelvuldige migraines voornamelijk veroorzaakt werden door suiker stopte ik met het gebruiken daarvan. Het duurde even voor ik eraan gewend was maar nu zou ik niet eens een klein slokje nemen als ik zou weten het er suiker in zit. Het aantal migraines nam snel, en in grote getale, af toen ik stopte met het consumeren van zoets. Ik snoepte al nooit veel en nu nog minder, het enige dat er aan zoet bij mij binnenkomt is ijs en heel soms een stukje pure chocolade.

Thuis drink ik normale koffie maar ik lust andere soort ook graag, zoals bijv. cappuccino’s en andere soorten die in diverse restaurants geschonken worden. Die van Starbucks bijv. vind ik erg lekker maar ook die van ‘ wild bean’  bij bepaalde benzinepompen langs snelwegen zijn erg lekker.

Mocht je mij dus ooit een drankje willen aanbieden…. koffie is altijd de perfecte keus *glimlach*

Wens je een fijne ABC-Wednesday-dag / – week.
♫ M e l o d y ♫ (ABC-W-team)

Bloggers-Bootcamp- 4

bloggersbootcampjuli2016

 

Karins Bloggers Bootcamp
Het 4e (en laatste voor 2016) thema =

16 dingen om dankbaar voor te zijn.

(De volgorde is die die in mijn hoofd
opkomt tijdens het schrijven)

 BloggersBootCamp2016a
1
 voluitleven  Ria (huisarts), Irma (fysiotherapeute) Jos (Psych)
en dit boek met bijbehorende 1-op-1-sessies en
cursus Mindfulness in groepsverband.

 

Letterlijk en figuurlijk staande aan de afgrond
strekten zij hun handen uit om mij
voor de ondergang te behoeden.

Zij gaven mij dat ene duwtje
om de draad van het ‘levens-breiwerk’,
waarin door gevallen steken gaten waren gevallen,
weer op te pakken, “die mij de moed én
de wil gaven om het “breien” te hervatten!

 2
 Medicijnen Al hoe lang ik me ook verzet heb, sommige geweigerd
uit welke (misplaatste) gedachten/emoties ook…

 

Ik heb geaccepteerd dat ik niet zonder kan.
Zonder hen? Geen idee hoe de afgelopen 43 jaar
dan (als al) gelopen zouden zijn.

 3
 JoopKoba2014 Wat ook…
Hoe ook…
Hij was er!
Hij is er!Wij!
 4
 hoopgeloofliefde  Hoop… Geloof… Liefde…

Kan hier (cliché of niet) veel neerzetten
maar dat is niet nodig omdat deze 3 woorden
een ‘wereld’  zijn, mijn wereld.

 5
 jeansmagic  Sinds 1997 in de herfst en wintermaanden
Op-en-top-genieten-onder een dak. 

Me realiserend, keer op keer, hoe fijn het is
te kunnen horen en zien…

én voelen …..
wat gepassioneerde jonge talenten
op mij kunnen overbrengen.

 6
 laatste-eerste Mijn meest dierbare (materialistisch) eigendom
mijn Nikon D5300 met diverse lenzen.

 

Herinnert me bij elke blik aan uitjes en
dus ook aan talrijke herinneringen aan plaatsen
en mensen in wiens gezelschap ik verkeerde
waarvan ik met elke vezel in mijn lijf genoot,
nog steeds geniet,
zelfs zonder mijn foto’s terug te kijken.

 7
 samsunggalaxys7gold nr.2 in rijtje ‘bezittingen”
Mijn samsung galaxy s7 gold

 

En nee mijn gsm is NIET aan mijn pols vergroeid
maar ik ben er wel heel blij mee omdat het
me de gelegenheid geeft in contact te staan
met mensen om wie ik veel geef,
die niet om de hoek wonen.

 8
 ijsop1april16  Mijn nr. 3. is het rijtje
‘meest dierbare materialistische’ eigendommen

 

Mijn rode Hyundai,
die me al naar vele plaatsen heeft gebracht
en ook altijd weer thuis
veilig en vertrouwd!

 9
 schuldenvrij  Het heeft jaren geduurd voor ik me realiseerde
dat ik geen handen meer had, zoveel gaten zaten erin!

 

Toen vergde het een paar jaar voor ik alle gaten gedicht had

Ondanks fouten van anderen,
nu weer schuldenvrij (op hypotheek na)
zelfs een buffertje weten op te bouwen

Geen achterstanden én
elke dag meer eten op de plank dan ik op kan.

 10
53 Mijn fysieke leeftijd,
schat aan er-(aan)-varingen
Rijkdom!
 11
 Werk Ik mocht op zeker moment
van mijn grootste hobby mijn werk maken.
Dat was een waar Godsgeschenk,
helaas was het geen lang leven beschoren. 

Ondanks de tranen die deze baan heeft gekost
had ik het voor alle geld ter wereld niet willen missen.

 12
 Relaties  Mensen komen op je pad
blijven daar een leven lang
anderen slechts tijdelijkLiefde en verdriet, nauw met elkaar verbonden
ik kan (wie wel?) niet zonder!
 13
 Bloggen  Eén van mijn grootste hobby’s sinds 13 april 2003
Wat heb ik veel geleerd over wat dat met een mens kan doen!
 14
warmte  Heel spéciale mensen…

God-Zij-Dank

Ik had ze in mijn leven,
ik heb ze nóg in mijn leven,

Zonder hen?
Zou ik nergens zijn!

 15
 Moeder worden  De, op 1 na, meest moeilijk te realiseren ‘actie’ ooit!

De meest intensieve ervaring ooit!

De meest grenzeloze & oneindige liefde ooit!

 16
Vrijwilligers Werk  Dat ik dát mocht doen…

Dat ik dát nog steeds mag doen…

Ik doe het al vanaf mijn 12e…

 

Al iets écht voldoening geeft is het dat wel!!!

 

V.L.-10

levenvoluit

Week 11 is gestart. Week 10 was wel dé week van de afgelopen 10 om te testen hoe groot mijn winst nu werkelijk was en of ik het reëel had geïnterpreteerd of mijn oordeel toch, en zo ja in welke mate dan, gekleurd was geworden door mijn verbeelding was onder het mom van:
‘de wens is de vader van de gedachte’. ‘Wat noit kin, bestoit noit’ (wat niet kan, bestaat niet) wordt meer en meer mijn ‘way of life’, zalig!

Zondag 24 juli
 rodevariinrust Zondag=Rustdag….. oude bijbelse wet… vandaag geldig *glimlach*
Na een nacht compleet in coma werd ik rond het middaguur wakker, althans ogen open maar het lijf
verkeerde nog in de ‘stoor-me-niet-ik-ben-er-niet-vandaag-modus’.Terugkijkend kan ik niet anders zeggen dan dat de ‘test’ geslaagd is. Mijn oordeel over mijn winst was
dus wel degelijk terecht en niet ingekleurd door verbeelding.

Natuurlijk ben ik moe…duhuh, mag dat ook na zo’n fysiek (mentaal ook overigens) intensieve week?
Heerlijke week! Ik genoot van alles dat ik kon en deed,  met zo goed als géén terughoudendheid
door irrationele gedachten …. Wat is heerlijk vrij te zijn, sterker nog, me ongekend vrij te voelen!

Zaterdag 23 juli
 orchideeen1 Uitslapen….. koffie….. nog ergens heen? Ehh mag ik passen? Ben te moe, solly.
We sliepen dus (een beetje) uit vanochtend. Na ontbijt en koffie bracht ik Liesbeth naar het station
en wenste ik haar een goede reis met de opmerking dat ik blij was niet in haar schoenen te staan.
Ik (nee haat niet…alhoewel … *glimlach*) verafschuw (klinkt netter toch?) het 0.v.
Toen ze eenmaal thuis was, en ik begreep dat ze ‘slechts’ 2 uur langer onderweg was geweest
dan gepland, was ik wederom blij mezelf de eigenaar te mogen noemen
van mijn rode duivel op 4 ronde ‘voeten’.

Op zeker moment had ik het fysiek h.é.l.é.m.a.a.l gehad en vroeg ik mijn (v)echtgenoot
of we konden ruilen van plaats, hij ‘bezit’ altijd de 3-zitsbank en ik de 2-zits.
Hij  stemde in en enkele seconden later lag ik languit,
zuchttttt wat was dat lekker zeg… *glimlach*

“Dialect uitspraak waarbij Liesbeth in lachstuip schiet…..”
ik weer in de benen om het wonder vast te leggen en te bloggen… en wéér plat!

Vrijdag 22 juli
 aquazoo-220716-b De dag begon vroeg voor logee en mij.  Op tijd in de auto om een huishoudklus te klaren die,
met haar hulp, de helft van de normale tijd vergde. Toen we weer terug op ’t Ol Stee’ waren
zat Daphne al klaar. Na een bakkie leut stapten we de auto in. In mijn hometown regende het
en de voorspellingen gaven nog meer water aan. Na enig overleg besloten we het er toch
maar op te wagen en dus stapten we de auto in en reden we naar Aquazoo Leeuwarden

Soms even zonder die koperen ploert maar het merendeel van de tijd mét haar boven ons
genoten we van het park en de nieuwe layout. Er wordt volop aan de ‘weg’ getimmerd en ook
de dierencollecties worden uitgebreid. Vandaag zouden we de recentelijk gearriveerde
ijsberen voor het eerst gaan bewonderen.
Het was mijn beurt voor de ah’s en de oh’s want wat
wordt dat nieuwe park prachtig, ik keek mijn ogen uit!!

Donderdag 21 juli
 zeehondjes1 Onderwijl gezellig keuvelend, afgewisseld met slokken koffie,
verse koude jus en rokertjes klaarden we samen de huishoudklus.
Eenmaal thuis even rustig zitten en toen maar weer de auto in.
Via kruip-door-sluip-door-weggetjes naar de kust van geboortegrond Groningen.

Mijn logee genoot van de omgeving en kon het uiten van een ‘oh zie dat dan’,
en meer van dat soort superlatieven niet onderdrukken. Hoe klein Nederland in
oppervlakte dan ook moge zijn, de verschillen zijn van wereldformaat.

Woensdag 20 juli
 tegenstellingheetkoud

De plannen die ik al had zette ik opzij.
De temperaturen waren veel te hoog om in een sauna op 4 wielen te gaan zitten.

En dus bleven we de hele dag op de bank
Niks moeten, alles mogen…

wat mede resulteerde in een nieuwe jas voor Liesbeths blog. 

Arme Daphne maar ook zoonlief, beiden moesten werken.
De 1e van de 2 kwam vroeger thuis want vanwege de hitte was het
veel te rustig in Wildlands en mocht ze eerder weg.

Dinsdag 19 juli
 blijdorp190716d Liesbeths logeerpartij begon in Rotterdam, háár stad dus.

Met Daphne reed ik naar Blijdorp.
Het weer zat mee…
nou ja, “tegen” als je,  zoals ik, absoluut geen fan van hitte bent.

Het was een prachtige dag die eindigde in Assen.
(uiteraard *glimlach* )

Maandag 18 juli
 fysio

 Mijn dag startte met Irma; zalig dus!

Een volle agenda, fysiek met namelijk, oeps.
Eén en ander naar vandaag geschoven om in de rest van de week
die voor me lag  meer vrije ruimte te scheppen voor ‘leuke’ dingen
omdat er een logee zou komen.

Nav van mijn ‘diefstal’ bij Viviane.  (Zie ook: Vorige berichten)

Zing-Zo ~ Bedelen

bedelen

logozingzoZing-Zo
Limerick op Zondag
183
gestart op 29-01-2012

Zing ook mee met:


bedelen

Een dierentuin? Veel te beleven!
En bijna nooit mag je iets geven,
althans niet aan dier,
dat zie je niet hier!
In Leeuwarden? Voeren een streven!

Je mag daar je mouwen opstropen
en voor vijftig cent handjevol kopen.
Moeiteloze toer,
voor ’t speciale voer,
het dier komt snel op jou aflopen.

Menig dier doet daar pootjes omhoog,
geeft jou, ja echt, soms zelfs een knipoog!
Loop jij er vandaan?
Kun jij dit weerstaan?
Het is toch leuk? Behoeft geen betoog!

Het wonder is geschied

Als kind … als ‘op-kamers-wonende’ adolescent…. als jong samenwonende en even later gehuwde volwassene…  hield ik van planten. Al mijn leeftijdsgenoten toen en nu nog steeds kozen/kiezen, op een enkele uitzondering zo her en der na, altijd voor groene kamerplanten.  Ik niet dus. Ik was altijd apetrots als mijn cyclamen, chinese rozen, franse geraniums, fuchsia’s, azalea’s en clocksinia’s mijn vensterbanken in een schitterende regenboog aan kleuren zetten.
Orchideeën waren mijn favoriet op stip nr. 1 maar ik kocht ze niet want ik kon er niks mee, binnen een week nadat ze bij mij een nieuw thuis kregen was het over en uit met ze. Het aantal ‘begrafenissen’ liep uit de klauwen dus ik stopte er mee. De jaren daarna kreeg ik er af en toe wel eens eentje cadeau, hartstikke blij mee natuurlijk en maar hopen tegen beter weten in.
Inmiddels ben ik niet meer zo heel piep en staan er in mijn woonkamer veel planten, allemaal groene, bloeiende planten heb ik nog zelden al vind ik ze nog steeds wel heel erg mooi. De centrale verwarming doet bloeiende planten weinig goeds terwijl groene planten er wel welig bij tieren en aangezien planten tegenwoordig beduidend veel meer kosten dan pak ‘m beet zo’n 35 jaar terug… hou ik het dus maar bij de groene exemplaren.
Ik stek regelmatig en pot die stekkies en geef ze dan door aan anderen, prima geregeld toch?!

orchideeen1

Enkele maanden terug kreeg ik van zoonlief een orchidee…. hij en Daphne hebben ze ook boven staan en daar bloeien ze alsof hun leven ervan afhangt. Met een soort van ‘valse’ grijns zei hij iets in de trant van dat deze orchidee niet zo duur was dus dat het niet erg was als hij binnen een week weer in de kliko zou liggen….. een dag later kreeg ik van Anita een soortgelijk exemplaar  onder het mom van dat mijn vensterbank dan weer in balans zou zijn. Ja ik weet het, ik ben een excentriek iemand, ik raak echt compleet van de leg als mijn vensterbank niet klopt qua wat er op staat aan kleur, formaat, opstelling en reinheid. De vensterbank vecht dus als het ware met de toiletten hier in huis om wie de titel ‘het meest schoongemaakt’ mag dragen.  Een paar weken geleden waren beide orchideeën uitgebloeid en terwijl de tips van Kati me door het hoofd bleven spelen (tijdens ons uitje in dierenpark Emmen op 17 mei hadden we het uitgebreid over die bloemen gehad omdat het ook haar lievelingsplanten zijn en zij er dus wel heel goed mee kan…) pakte ik beide potten uit de vensterbank en bracht ze, zonder ze van lichtstand te wijzigen, naar de vensterbank in de keuken. Daar hebben ze gestaan tot zo’n 1,5 a 2 weken terug toen ik dat verhuisproces in omgekeerde versie herhaalde omdat ik, tot mijn eigen verbijstering en ongeloof overigens, nieuwe knoppen had ontwaard…. De afgelopen dagen was ik te druk met het attentie geven aan de inhoud van mijn vensterbank maar zopas toen ik op manliefs bank languit ging nadat hij akkoord was gegaan met mijn verzoek tot bankwisselen, zag ik ineens bloemetjes aan beide orchideeën zitten…. met één van mijn gevleugelde uitspraken, waarbij (dat weet ik nu al) Liebeth acuut in een lachstuip schiet, vloog ik weer in benen, griste mijn gsm, opende de camera en klikte een paar keer. De 1e persoon die ik, na manlief uiteraard, inlichtte was natuurlijk Kati, die mij gelijk met een zittende ovatie overdonderde.

Nadat ik een btje van de schrik bekomen was graaide ik mijn laptop weer onder de bank vandaan en begon dit bericht te tikken om mijn wonder met jullie te delen…..