Achter-de-foto

0

Foto-Uitdaging ~ Gestart: 17 – 8 – 2017 / 18 / 14 – 21 december 2017

Bijdrages van: JOU?

Nadat wij in oktober 2007 in deze stad waren komen te wonen ging ik me weer als vrijwilliger inzetten in het kerkenwerk, specifiek betekende dit dat ik onderdeel werd van een groep die oecumenische kerkdiensten organiseert in het locale ziekenhuis. Ik ontmoette daar een echtpaar en na enige tijd kwam ik bij hen thuis over de vloer, dat werd al snel een regelmatige gewoonte. Toen zij zieker werd en hun vaste hulp hen opzegde moesten ze op zoek naar een nieuwe hulp, waarop ik voorstelde dat ik de nodige zaken voor mijn rekening zou nemen voortaan want ik kwam er immers toch wel al op wekelijkse basis. Daar hoefden ze niet over na te denken en het werd beklonken.
De kerstperiode 2008 kwam en zij vroeg mij haar te helpen de kamer in kerstsfeer te brengen. Nou wist ik al wel dat zij elke vrije seconde aan handwerken besteedde en had ook al ettelijke creaties gezien inmiddels maar haar stapel kerstquilten verbijsterde me dusdanig dat ik er stil van viel. Ze zocht tussen de stapel en trok er eentje tussenuit, die ze mij overhandigde zeggende: “deze is voor jou..” Een lange tafelloper, die sindsdien elke kerst onze woonkamer siert.

Kerst 2009 kwam en we bevreesden allemaal dat ze dat niet zou halen. In het ziekenhuis, tijdens één van die kerkdiensten vlak voor kerst, riep ze me via de verpleging bij zich. Verdrietig, ernstig ziek, maar in totale vrede met haar situatie, smeekte ze me eerdaags de zorg voor Klaas, haar echtgenoot, van haar over te nemen want hoe moest hij zich redden als zij er niet meer was… een smeekbede die ik natuurlijk niet kon weigeren, als ik dat al gewild zou hebben… Niemand kon nog iets voor haar doen en ze wilde pertinent thuis sterven dus kwam ze thuis. Een wonder geschiedde en ze knapte weer op. Maart 2011 was ze jarig, een paar weken daarvoor vroeg ze mij haar te helpen bij het uitzoeken en kopen van een leuke outfit om op haar verjaardag op haar paasbest tevoorschijn te kunnen komen. Ze voegde er fluisterend, alleen voor mijn oren bestemd aan toe, het moet ook geschikt zijn om straks Hem te kunnen begroeten. 11 mei 2011 overleed ze.

Kerst 2011 kwam maar Klaas, mijn maandagmeneer dus, was niet thuis. Nadat hij in oktober op het kerkhof was gevallen en een heup had verbrijzeld lag hij in een verpleegtehuis.

Kerst 2012 kwam en ik vroeg hem of hij iets in huis wilde, neuh had hij geen zin in,  op mijn vraag “en wat zegt u ervan als ik wat werkstukken van uw vrouw neerleg?” Zijn ogen lichtten op, ja dat was een heel mooi idee, daaraan had hij zelf niet gedacht, dus haalde ik ze tevoorschijn, liet hem er een aantal kiezen en verspreidde die door de woonkamer.  Enkele dagen voor kerst kwam er een onheilstijding. Zijn oudste zoon was met de fiets onderuit gegaan en bewusteloos langs de straat gevonden. Onderzoek in het ziekenhuis (waar hij als verpleegkundige werkzaam was) bracht aan het licht dat zijn hoofd vol tumoren zat en er niets aan te doen was, die zoon overleed op 30 januari 2013.
Bij het opruimen van de kerstspullen, terwijl ik alles aan het opvouwen was, zei hij dat ze maar mee moest nemen naar huis want hij wilde nooit meer kerstversiering in zijn huis hebben.
Ik legde uit dat ik zijn gebaar zeer waardeerde maar niet zou aannemen omdat ik het enerzijds een te groot geschenk vond en anderzijds besefte dat dit voorstel voortkwam uit zijn verdriet. Dat legde ik hem ook uit en toen liet hij me de spullen weer opbergen waar ze altijd lagen maar wel nadat hij erop had gestaan dat ik dan 1 kleed zou uitzoeken en die mee zou nemen naar mijn huis. Dat plezier gunde ik hem natuurlijk wel en zodoende werd onderstaand (hangend) deel dus ook deel van onze ‘kerst-uitzet’.

Kerst 2017… inmiddels liggen er door zijn woonkamer weer her en der wat van zijn vrouws werken verspreid en hij vindt het prachtig, hij geniet ervan. “ze is er zo toch een beetje bij hè?” is iets dat ik elke dag uit zijn mond hoor komen. Ook bijna dagelijks praten we over hoe dankbaar we mogen zijn dat zijn vrouw niet het verlies van hun oudste zoon heeft moeten meemaken.

Ik geef het je te doen… 92 jaar inmiddels… zelfstandig wonend (wat, naar ik van ♥-e hoop, nooit zal hoeven veranderen) steeds minder kunnen en steeds meer afhankelijk worden van hulp. Verdriet om het gemis van vrouw en zoon, waarbij hij (gelukkig) ook beseft dat hij erg boft met de warme familiebanden met andere zoon, schoondochters en 6 kleinzoons met aanhang, waarvan 1 dan sinds afgelopen voorjaar in Canada woont.  Dat zijn humeur niet altijd aangenaam is, is dan toch volstrekt logisch?! Steeds meer moeten inleveren, beseffen dat dat onomkeerbaar is, dat doet zo veel met een mens, zeker met eentje die nooit en te nimmer hulp nodig had van wie dan ook omdat hij alles zelf kon tot op heel hoge leeftijd, tot aan die val in oktober 2011, 86 jaar.

En ik? Ik ben blij dat ik  hen mocht ontmoeten toen in februari 2008, dat er vanaf het 1e moment een klik was waar je u tegen zegt. Dankbaar ben ik dat ik mijn belofte aan haar gestand mag doen en dat ik elke dag volop de kansen krijg om zijn leven makkelijker te maken! Ik kan niet in de toekomst kijken, niemand kan dat, maar ik hoop dat ik dat nog heel lang die kansen krijg en mag benutten.  En nu met kerst, eer ik haar en hem, zowel in hun huis als in het onze.

►meer~more

Sneeuw

4

Marion’s  ~ (sinds 21 februari 2013)  ~ 6 woorden in 1 beeld – 171

Gestart op 16 april 2011 bij Joke

Thema 13 – 27 december 2017:  SNEEUW

 

Met element, gedurende element, inder element. 

 

 

 

►meer~more

Welkom terug Astrid

15

De allereerste blogster ooit die ik ontmoette was Astrid. Haar blog ging toen over haar ziekte en haar hulphond Mellis. Wij leerden elkaar kennen via het hulpforum van Web-Log.nl… de enige plek op internet die info leverde over hoe je je blog kon verfraaien etc. en ik was daar moderator, ‘those were the days’…prachtige herinneringen heb ik daaraan!

Op zeker moment nodigde ze mij uit bij haar op bezoek te komen want dan kon ik haar van alles leren terwijl ik naast haar zat… en zo ontstond onze vriendschap die nog steeds bestaat en waar ik blij mee ben, ook met haar man kon en kan ik het nog steeds prima vinden… Door haar ontdekte ik hoe tiramisu smaakt en dat ik als ik de lekkerste wil, ik toch echt even naar Hoek van Holland op en neer moet ;-)

Hoe dan ook… zij verhuisde mee naar wordpress maar stopte in de zomer van 201 met bloggen. Eerder vanavond kreeg ik een berichtje waarin ze zei dat ze weer met bloggen wilde beginnen en of ik haar daarbij wilde helpen, ja duhuh, natuurlijk. De bestaande blog bleek echter onbereikbaar, welke inloggegevens we ook probeerden, we kwamen er niet in. Dus startte ik voor haar een nieuwe en ging ik aan de slag.

Het begin is er dus weer… uiteraard staan haar oude archieven daarin ook gelinkt…dus niet alles is verloren. Morgen gaan we samen verder met het uitleggen van hoe het tegenwoordig gaat en nog wat dingen aanpassen want voor nu is het ingevuld zoals ik het vanuit mijn gevoel heb gedaan. Ze kan weer aan de slag en ik hoop dat jullie haar (weer) met open armen zullen ontvangen.

Kortom… ken je haar nog? Ken je haar (nog) niet?
Laat haar weten dat ze welkom is *glimlach* door haar dat HIER even te vertellen…

Zij zal je dankbaar zijn en het spreekt voor zich dat ik dat natuurlijk ook ben!

►meer~more

ABC-Wednesday – W

14

ABC-Wednesday / Round 21 /
My 173-th entry – bijdrage / My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Today, in the week of 21-W, I want to introduce Albert West to you. He was born on September 2, 1949 and he died on June 4, 2015, after being severely hurt in a roadaccident while bicycling.
He sang in a danceband The Shuffles for 10 years, from ’63 up untill ’73 when he went solo and had many hits and albums. He also was a producer and he participated in Dutch national songcontest in 1975. He lost from the band Teach-In, who won the Eurovision Songcontest, eversince that a Dutch entry has never won it again.

Thankfully I can introduce him to you because he sang in English as wel in Dutch.

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

►meer~more

Uitbundig-Ingetogen

12

Tegenstelling – Foto uitdaging  / 354 Gestart op 01-03-2011 /
Thema 12 – 19 december 2017 / Uitbundig – Ingetogen

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…


De foto toont de tegenstelling niet duidelijk voor hen die Noah niet kennen *glimlach*.
Onze senior, normaliter niet (meer) vooruit te branden maar als er sneeuw ligt / valt, dan heeft hij gaat ie uit zijn dak… Al doet zijn lijf hem zeer, valt het lopen hem zwaar… gisterenmiddag was daarvan niets te zien toen hij als een jong kalf dat voor het eerst het groene gras onder zijn voeten voelt, buiten kwam en tot zijn grote vreugde constateerde dat er een pak sneeuw lag…


Tegenstelling 355: 19 – 26 december 2017: Half – Heel

►meer~more

Winter-stress

24

Als je en ’s ochtends en ’s avonds de deur uit moet in deze tijd van het jaar is verlichting niet alleen handig maar ook extreem noodzakelijk. Rij ik gisterenmorgen weg zie ik aan de muren van de buren dat mijn auto wel erg weinig licht afgeeft, ik stap uit, zo te zien niets aan de hand, zij het dan dat de lampen wel iets feller zouden mogen schijnen naar mijn idee.. Gisterenavond hetzelfde verhaal, kennelijk toen erger want veel van het op mij afkomende verkeer flikkert. Eenmaal weer thuis manlief erbij, zo handig als hij is, krijgt hij het niet voor elkaar, zijn handen zijn gewoon te groot. Zoonlief, idem… Daphne heeft kleinere handjes maar die durft geen kracht te zetten uit angst iets kapot te maken. Als Niels en Anita even later komen krijgen ook zij het niet voor elkaar. Dus… besluiten we maar dat ik morgen (vanochtend dus) manliefs auto meeneem omdat hij toh met een collega mee zal rijden en dus zijn auto niet nodig heeft.

Sta ik vanochtend in alle vroegte, vroeger dan normaal, op … moet mijn auto open want de parkeervergunning en de ruitenkrabber heb ik (uiteraard) nodig en gisteren vergeten in mijn tas te stoppen. Dus niet… met geen mogelijkheid gingen die deuren open. Mopperend en wel loop ik naar manliefs auto die eveneens geen sjoege geeft. Mijn maandagmeneer eerst maar gebeld want inmiddels was ik natuurlijk al weer veel te laat. Hij was blij dat ik belde want hij maakte zich al zorgen… onderweg iets gebeurd ofzo… nee gelukkig niet.  Ik haalde heet water uit huis en even later kon ik beide auto’s openen en toch op weg naar hem toe gaan, waar ik dus ruim een uur later dan normaal binnenstapte.  Onderweg bijna nog een (ongewilde) moord begaan. Onze gemeente is fors aan het bezuinigen, welke gemeente niet tegenwoordig, dus straatverlichting is minimaal. De straten nog glad en vies, nog niet afdoende gestrooid, dus echte goed uitkijken en niet te hard rijden bovendien. Zie ik op een gegeven een schim bewegen… een roetzwarte meneer, zeer donker gekleed, besloot plotsklaps naar de andere kant van de weg te willen… een noodstop kon ik niet maken gezien het andere verkeer en de omstandigheden van het weer op de weg… die had kennelijk een doodswens ofzo… gelukkig deed de toeter van Joops auto het heel goed, hij schrok zich bekant die spreekwoordelijke dood… wat ik hem, mede uit schrik, nariep zal ik hier maar niet herhalen maar het was niet ehhh ‘Lady-like’ sak mar segguh

“Zullen we ff een frisse neus gaan halen?” vroeg ik hem zo’n 2 uur later. “Het waait niet, het is mooi buiten weliswaar fris maar ook heel lekker toch?” Dat leek hem wel wat, met de rollator enzo. Uit die droom hielp ik hem natuurlijk gelijk. Buiten is het glad dus met een rollator, veel te gevaarlijk voor een brekebeen zoals hij. Ik haalde de rolstoel erbij en even later waren we dan buiten.

Een klein rondje maar want voor iemand die in een rolstoel zit en dus niet of nauwelijks beweegt is -2, alhoewel het niet waait, evengoed erg koud. Ik maakte wat foto’s van hem om die naar zijn kroost te sturen…(klik ►►► HIER ◄◄◄) Komt er op een gegeven moment een jonge vrouw aan die in gebrekkig Nederlands vraagt of zij misschien een foto’s van ons samen moet maken, daarop zeggen we beiden natuurlijk geen nee *glimlach*.

Na enkele uren was ik weer thuis en stapte van manliefs auto in mijn eigen en reed naar de garage. Zoals altijd allerhartelijkst ontvangen met een grote bak koffie terwijl de ene eigenaar met mijn autosleutels ervandoor ging. Ik had die koffie nog maar half op of hij stond al weer naast me en vertelde me dat de auto klaar was, 2 nieuwe lampen erin, ik had weer licht, ruimschoots zelfs.  Toen ik vervolgens even later onze tuin binnenstapte herinnerde ik me een opmerking van Kakel  en graaide ik dus mijn foon wederom uit mijn broekzak en maakte nog een paar foto’s. Deze ene dus speciaal op Kakels verzoek zo te zeggen:

Weer even later kon ik op de bank plaatsnemen nadat ik mezelf had voorzien van een grote bak hete thee want koud was ik wel onderhand. De kerstverlichting aan, de poezen en honden maffend op hun plekjes… in alle rust weer opwarmen terwijl ik mijn blog weer bijwerk. Als ik dan even mijn hoofd optil zie ik buiten tal van ‘mutsen’ en is het genieten geblazen.

Ja natuurlijk, vanachter het glas vanuit een behaaglijk warme ruimte, zo kan ik de sneeuw wel waarderen hoor *glimlach*, al raad ik je wel aan me dat niet te vragen te bevestigen als je me buiten tegenkomt *grinnik*

UPDATE: 19.45
Toen ik zopas om 18.30 buiten kwam was het ‘mutje’ van onze tuintafel 3x zo hoog… en dat in tijdsbestek van 6 uurtjes… 3.2 km van parkeerplaats a naar parkeerplaats b … wat een drama zopas. Het sneeuwt volop, strooi- & schep-& schuifwagens blokkeren elke weg en elk kruispunt, stoplichten zijn amper zichtbaar omdat ze compleet volgesneeuwd zijn. Nou ben ik nooit bang in de auto, integendeel, maar zopas had ik een paar keer een benauwd momentje… een koppeltje randdebielen fietsen op de rijbaar, fietslicht kwam in hun woordenboeken duidelijk niet voor… tja… met een zucht parkeerde ik de auto weer thuis op parkeerplaats a. Ik stap uit de auto en zag dat  mijn voetstappen van een uurtje daarvoor al niet meer zichtbaar waren…dat belooft nog wat… Ben benieuwd hoe het er morgen rond 6.30 uit zal zien…. Mijn maandagmeneer is op alles voorbereid, alles staat in de koelkast klaar etc.

►meer~more

Theelabelvraag

8

Thee-Label-Vraag op Maandag /  11 december 2017 / 48 / gestart op 2 januari 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat zou je wensen als je drie wensen had?”

3 maar liefst? Ik heb aan 1 genoeg, alhoewel… terwijl ik hierover zo mijn gedachten de vrije loop laat, is een 2e wens dan ook wel handig…

De eerste wens die ik heb is dat al mijn wensen voortaan vervuld zouden worden.  Immers, dan kan ik écht veel goed doen en  elk levend wezen blij-er / gelukkig-er / gezond-er maken?

De tweede wens is dan dat ik niet de instelling krijg de wereld  naar mijn hand te willen zetten. De macht om goed te doen is natuurlijk niet zo maar een macht. Uiteraard volkomen ongewild weet je immers maar nooit wat die goede daad verderop op diens route alsnog veroorzaakt?

►meer~more

Zing-Zo

28

Zing-Zo / Limerick op zondag 10 december 2017 / 299 / Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook mee met?


Ons aanrecht wordt daag’lijks belegen,
door uitgehongerd grut bestegen,
want d’wereld vergaat
als er geen voer staat,
én daarover wordt niet gezwegen!
Kattengejank is niet te missen
zolang wij niets uit de kast vissen.
Rammelend bestek,
elk op  eigen plek,
ach ’t zijn poezenbelevenissen.
►meer~more

Japans op Zaterdag

20

Marion‘s 138e Japans op Zaterdag (voorheen:  Hier sinds 17-01-2015)

Haibun *** Haiga  *** Haiku *** Kyoka *** Renga *** Sedoka *** Senryu *** Tanbun *** Tanka 

 


Het komt er weer aan.
Hét en wij mogen klaar staan,
verwelkomen gaan.

 

►meer~more

Zwijmelen op Zaterdag

36

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) 265
Voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Ja hoor, natuurlijk… na DIT en DIT kan ik onmogelijk anders. Als je die blogposten gelezen hebt zal mijn bijdrage voor vandaag geen verrassing zijn vermoed ik *glimlach*. Inmiddels is het bijna zaterdag, terwijl ik dit schrijf, het is al zaterdag of later als jullie het lezen… ik ben er nog helemaal vol van. Elke herinnering en gedachte aan donderdagavond roepen de kippenvel weer op.

Het Lion King – Ex-Jeans- 5-tal: Naidjim Severina, Gaia Aikman, David Gonzales, Maarten Smeele & Nigel Brown:

►meer~more
Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017