WE-300

Plato – WE300 – Geuren.

Zonder het te willen ontsnapte haar een luidruchtige kreun. Met haar handen om de armleuningen van de stoel geklemd knikte ze amper zichtbaar met haar hoofd om aan te geven dat ze het commando ‘ontspan maar even’ begrepen had. Haar gedachte: “jij hebt makkelijk praten zeg!” sprak ze uiteraard niet uit want ze wilde niet kinderachtig overkomen. Enkele minuten, die wel uren leken te duren, gingen voorbij totdat ze weer opgelucht kon ademhalen.

‘Dit is een vervelend probleem dat zich niet zonder hulp zal oplossen’…
Ja duhuh, die conclusie had ze zelf ook al getrokken en angst maakte zich ondanks innerlijk verzet toch weer van haar meester. Wanneer? Hoelang?
‘Nou, zo snel mogelijk maar, een dag of 2 a 3’.
Met een zucht: ‘toe dan maar, heb alleen maar te winnen toch?’

Ze werd wakker en het allereerste dat ze bemerkte was de onmogelijkheid te ademen en de onbeschrijflijk smerige smaak in haar mond die haar deed kokhalzen. Haar hand ging naar haar gezicht en bevoelde van links naar rechts, bijna van oor tot oor, een dikke bobbel die aan de uiteinden vastgeplakt zat met irriterende pleisters. De omranding van haar neusgaten, zo voelde ze, zaten vol met korsten, compleet dicht.

‘Het is prima gegaan hoor. Over een tweetal dagen gaat het verband eraf en dan is alles weer oke, je kan er dan weer alles mee wat je ermee moet kunnen. Wel de komende weken alles goed schoonhouden met zachte watten en lauwwarm water én vooral niet snuiten! Over 6 weken zie ik je terug op controle.’

Drie dagen later liep ze aan de arm van haar man naar buiten…het eerste wat ze constateerde waren de uitlaatgassen van de taxi’s die voor de uitgang van het ziekenhuis patiënten in- & uit lieten stappen. “Dankje-NIET werkgever, voor het NIET schoonhouden van jullie airco!”

38x Akkoorden op - Chords on “WE-300

  1. Maar dan toch blij zijn dat je de uitlaatgassen weer kunt ruiken.
    Dat zijn vervelende ingrepen ingrepen waar je even niet blij van wordt , van het resultaat wél als het goed is !

    • haha ja inderdaad, al had ik liever een andere geur gehad die niets met ziekenhuisgeuren of milieuvervuiling te maken had ;-)

  2. Oef, wat een ervaring…! Gelukkig wel een happy end. Hopelijk kon je snel naar een plaats waar je heerlijke dingen kon ruiken, zoals versgemalen koffie of pas gemaaid gras…!

  3. Dat is een flinke behandeling geweest
    Ik heb zo’n beetje een abonnement op voorhoofdsholte-ontstekingen en die
    zijn niet erg lekker, maar dit is toch weer een categorie erger.
    Je schrijft duidelijk uit ervaring!

  4. Oei, dat was een heel nare aanleiding. Ik denk dat er heel wat mensen zijn (ik ook)
    die zullen beamen dat er met bedrijfsairco’s heel wat mis is. Gelukkig dat er
    wat aan het medische probleem gedaan kon worden, maar het moest niet nodig zijn
    geweest.
    Mooi opgebouwde WE. :-)

    • Ja kan je wel zeggen.

      Gelukkig wel…. nee inderdaad niet, ben er naderhand ook niet meer terug geweest.

      Dank je wel.

  5. zoon had altijd een verstopte neus.
    iteindelijk werd hij aan zijn neusamandelen geholpen en kreeg hij het lang gewenste cadeau: een
    My little pony (een beetje meisjesachtig, maar ja)
    toen hij het speelgoed uit de verpakking haalde bleek er een enorm vieze vanille-achtige geur aan te hangen.
    hij heeft er nooit mee gespeeld….

    mooie we

    • Aiiii
      Wel fijn dat die operatie hem geholpen heeft, is niet altijd een definitie.

      Ahh gossieeeee…. nou ja je kreeg nog dochters, schoondochters en wellicht straks
      kleindochters… geen weggegooid geld dus

      thanxxx

  6. Ja soms moet je er wat voor over hebben om weer goed te kunnen ruiken en lucht te krijgen, gelukkig liep het goed af. Ja vieze geuren zullen er ook altijd blijven zeker met auto’s.

  7. Tjonge alweer zo`n vervelende ervaring zeg jij valt wel in de prijzen zeg en toch het beste er van maken goed zo hoor .Prima we300

    • Tja ach…..stelt niet zo veel voor bij het overige

      Heb in mijn studie theologie geleerd dat het antwoord op de vraag
      ‘waarom ik’ is ‘waarom niet ik en wel een ander?’
      Alles is dus een uitdaging die ik te dragen kreeg/krijg omdat mijn draagkracht
      kennelijk groot genoeg is…..kracht naar kruis, toch?

      Dank je wel.

  8. Gelukkig dat je weer goed kan ruiken, is toch heel belangrijk.
    Alleen soms zou je misschien wel even willen dat je neus het niet doet haha…
    Als je b.v. iets van de hond moet opruimen … ik noem maar wat hoor

    • Nee niet bepaald inderdaad, maar het is gelukkig wel allemaal verleden tijd en ik mis weinig op het gebied van geur ;-)

      dank je wel.

  9. Een persoonlijk ervaringsverhaal, begrijp ik – het geeft een goede indruk hoe dat voelt.
    Ik had eerst even moeite met die laatste zin, die kwam er wat abrupt achteraan, vond ik, maar ik begrijp uit de reacties dat de oorzaak een slechte airco was op je werk. Had ik nog nooit van gehoord, deze vorm van oorzaak en gevolg. Maar bij ons hadden ze ook geen airca maar een zogenoemde topkoeling. Die brengt de temperatuur enkele graden naar beneden als het heet weer is. Krijg je ook niet zo’n klap voor je kop als je naar buiten gaat.
    Maar gelukkig werkt je reukorgaan weer naar behoren!

    • klopt….

      een airco is een broedplaats voor diverse bacterieen… moet dus met stevige
      regelmaat schoongemaakt (en gehouden) worden….
      ik wist niet dat ik gevoelig voor was maar dat bleek snel genoeg helaas
      de infectie leidde eerst naar aanhoudende stevige verkoudheid, in een later stadium
      was ik maandenlang mijn stem kwijt en liep ik met schrijfblokjes en pennen rond om te
      communiceren… na de operatie en veel logopedie is het weer goed gekomen gelukkig.
      Het enige nadelige gevolg was dat ik mijn zangstem kwijt was… kon ik voorheen
      probleemloos zowel loepzuiver een hoge sopraan als een hoge tenor zingen…bleef er
      slechts vals gekras over. Inmiddels gaat het al weer wat beter maar dat zingen van toen
      behoort echt tot de verleden tijd…

      ja nou gelukkig wel, het is 1 van de weinig lichaamsdelen die perfect werkt ;-|)

      • Ik had vroeger, als ik ’s zomers uit mijn werk kwam en we lekker in de tuin konden zitten, altijd hele “conversaties” met merels op de schoorsteen, omdat ik zo goed kon fluiten. Niet zo mooi als de merels natuurlijk, maar toch: er was echt een conversatie, waarbij de merels en ik op elkaar reageerden!
        Omdat ik door een ziekte in mijn jeugd een slecht gebit had, is op een gegeven moment mijn hele bovengebit vervangen door een prothese. Sindsdien kan ik niet meer fluiten, en zit ik alleen maar in amechtige bewondering te luisteren, als er weer een merel in de buurt zit te zingen – toevallig (?) wel vaak op de nok van ons dak, net boven ons als we in de tuin zitten.
        En onlangs overleed een vriendin van ons, lid van onze dichtersgroep, die voor haar begrafenis gekozen had voor de muziek van merels…

        • Kan me voorstellen dat je dat geweldig vond
          en het nu mist!

          Hier in de tuin komt ook van alles voorbij
          het zingt, fluit en kwettert alsof het leven
          er vanaf hangt, geweldig vind ik dat.

          misschien kan je met neuriën soortgelijke tonen
          maken en weer in zulke conversaties belanden?

          ahh dat is wel heel bijzonder,
          was indrukwekkend zeker?
          Gecondoleerd nog, sterkte!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge