WE-300 *63*

Plato’s WE-300 – Afdingen

Harde woorden vlogen over en weer, zowel in het gesproken woord als in het geschrevene. Vanuit een primitief instinct kwam alles dat al heel lang heel diep borrelde en verzwegen was om welke, op dit moment onlogische redenen, naar boven drijven. Onstuitbaar, het moést eruit, het kon niet anders. Even nergens meer rekening mee houdend werd de beerput omgekeerd, eentje die niet alleen een uur in de wind stonk maar ook nodig eens geleegd moest worden.

Wát was er nou precies gebeurd dat de aanleiding tot die uitbarsting vormde? Hoezeer ze ook haar hoofd pijnigde, ze kwam er maar niet op. Er was, ineens, zóvéél dat zich een uitweg baande. Zelfs als ze het puur voor zichzelf probeerde te ordenen buitelden de woorden over elkaar heen. Ze wist gewoonweg niet wat haar nou het meest zeer van alles deed, het voelde alsof alles gelijke zeer deed. Proberend het te analyseren kwam ze er ook niet uit. Ze trok zich in zichzelf terug, zich wel bewust van een groeiende wanhoop omdat er geen licht scheen te schijnen aan het eind van deze emoties-tunnel. Een licht dat juist zij zo hard nodig had.

Tringgg tringgg…een vrolijk deuntje vulde de donkere kamer. Even met de ogen knipperend, als om zichzelf weer in het moment van het nu terug te zetten nam ze de telefoon op en daar klonk een lieve stem: ‘dag lieverd met mij, wat er is aan de hand?’. Haar zus, frêle van bouw, maar toch altijd zo stoer en sterk, wist zonder ook maar één woord van nood dat er hoge nood was. Zij wás ér! Luisterend. Zus antwoordde: Over jouw liefde valt niet te onderhandelen, men kan het nemen of laten. Degenen die het laten weten niet wat ze missen.

50x Akkoorden op ~ Chords on “WE-300 *63*

    • Klopt…..

      En dan bof je een zus te hebben bij wie uitgehuild kan worden.

      Het ging in dit geval niet om de liefde van een zus maar om de liefde van degene die uitbarstte.

  1. Nou zeg, alles is onzichtbaar voor mij. Ik zie alleen degenen die een reactie hebben achtergelaten maar niet wat ze gezegd hebben. En al helemaal jouw bijdrage aan de nieuwe WE niet ;-(
    Morgen kom ik terug! Zo snel kom je niet van me af…
    Liefs Kakel

  2. Je doet het, ik kan je lezen!
    Formidabel geschreven. Je zal maar zo’n veel aanvoelende zus (of broer) hebben: een goudmijn!
    Een mooie WE waar niets op valt af te dingen ;-)
    Liefs Kakel

  3. Goede WE-300, het oude verdriet verpakt en gepresenteerd via diepe, cirkelgangachtige gedachten.
    En ja, zo’n zuster…. die zou iedereen wel bij de hand willlen hebben. Ik denk, ben ik altijd wel zo’n broer geweest?
    Ik weet het niet. Ik weet wel dat ik tegenwoordig niet zo zeer denk wat een ander voor me kan zijn, maar wat ik voor een ander kan zijn. Zal wel met de leeftijd te maken hebben.
    Hoe dan ook, prima WE.

    • Dank je wel Plato.

      Ik prijs me gelukkig in ieder geval met zo’n zus!

      En ja dat herken ik wel, leeftijd enerzijds en toenemende levenservaring anderzijds, welke trouwens onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

      Dank je wel.

  4. Mooie WE, valt inderdaad niet op af te dingen. Soms weten mensen snaren te beroeren, soms met mooie muziek en soms met wanklanken als resultaat. En wat zegt de kalender dan op mijn werk: Het leven is een combinatie van succes en fiasco; je hebt ze allebei nodig. Nu hoop ik niet dat je zegt dat ik nu de plank finaal heb misgeslagen ;-)

    • Dank je wel Minneke.

      Nee hoor meis, je hebt helemaal gelijk.

      Ik las gisteren deze spreuk van priester-Jezuïet Anthony De Mello:
      “De mens lijdt omdat hij verwacht dat anderen zich zo gedragen zoals hij wil”

      Ook wel eentje om over na te denken, vind je ook niet?

  5. Je bouwt de spanning goed op, om aan het eind met een prachtige slotzin te komen.
    Zat het nog zo aan de oppervlakte dat je haast per omgaande deze WE afleverde? Knap gedaan.

    • Ervaringen…. En hoe ik me op dat specifieke moment voelde, kan ik op elk (on)gewenst moment uitspreken / opschrijven. Dan maakt het totaal niet uit hoe lang of iets geleden is.

      Wat het ‘snel’ afleveren betreft…. Zodra ik een thema zie, ‘plopt’ gelijk het verhaal in mijn hoofd op, ik hoef het dan alleen nog maar uit te typen….

      Mijn hoofd zit altijd vol met diverse verhalen en gedichten, dus als er iets nodig is, is het er ook gelijk. Ik hoef in die zin dus nooit over iets na te denken.

      Dank je wel Ferrara

    • Dank je wel Natasja.

      Voor mij is Liefde niet zo vanzelfsprekend, integendeel eigenlijk als ik even heel eerlijk ben maar juist daarom hecht ik er nu zoveel waarde aan en ben ik blij dat ik het nu wel ken en dagelijks mag voelen.

    • Dank je wel.

      Ja inderdaad, ik besef ook heel goed hoe zeer ik bof dat ik er 2 heb, en dat ze niet biologisch mijn zus zijn is totaal niet ter zake doende, integendeel zelfs. ;-)

  6. Leuke invalshoek, en mooi geschreven. Zo een zus hebben is goud waard. Ik heb dat niet, maar een beste vriendin kan gelukkig wel dat tekort wegwerken. Allez dat denk ik toch, want ik heb geen zus, dus weet ik totaal niet wat ik mis…

  7. Vaak komt zo’n uitbarsting op het verkeerde moment en iemand die eigenlijk er niets aan kan doen, krijgt de volle laag. Moeilijk om je emoties te doseren, het binnenhouden lijkt makkelijker.. tot dat…
    Fijn zo’n zus die aan een half woord genoeg heeft.

Voel je vrij & musiceer maar naar ♥-elust met mij mee... Please feel free to share the 'music' in your ♥ with me...