WE-300

Plato – Vieren

Het was weer zover! Een nieuwe uitdaging moest ingevuld worden. Had ze er zin in? Nee totaal niet! Alsof dat iets uitmaakte want ze had helemaal nergens zin in, nou ja 1 ding wel maar dan onder bepaalde voorwaarden. Het enige dat ze wilde was slapen en voorlopig niet meer wakker worden, slapen met dien verstande dat het dan droomloos slapen zou zijn ipv met nachtmerries gevuld waaruit ze telkens huilend en volledig in paniek wakker werd. Wat was het leven toch één groot feest maar niet heus! Integendeel zelfs!!!

Ze begaf zich met lood in de schoenen naar de locatie waar telkens de nieuwste uitdaging uitgedeeld werd en had, in tegenstelling tot de vorige keren, geen enkel voorgevoel noch een flauw benul van wat de uitdaging deze keer zou zijn. Haar voorgevoel vertelde haar wel dat ze het deze keer geen leuke opdracht zou vinden maar hoe en wat, dat wist ze niet. Aangekomen op de betreffende plek zorgde de opdrachtspecificatie ervoor dat ze schrok en een gevoel van opkomende bitterheid niet kon onderdrukken. Deze taak die voor haar lag, wat moest ze er in de vredesnaam mee? Oké, toegegeven, ze had de mogelijkheid te passen, anderen zouden zich wellicht daarover verbazen maar niemand zou het haar kwalijk nemen, het was immers op totaal vrijwillige basis en er zat geen enkele verplichting aan vast? Behalve dan de verplichting die ze zichzelf oplegde vanuit haar eigen gevoel, opgeven is geen optie, vluchten is zinloos, negeren eveneens. Het zou geenszins tot iets positiefs leiden in ieder geval.

Na wikken en wegen zette ze zich neer en ging met onfrisse tegenzin aan de slag. Toen ze klaar was voelde ze zich enigszins opgelucht, ze had het toch maar weer klaargespeeld!
Niemand zou ooit kunnen zeggen, laat staan haar verwijten, dat ze vluchtgedrag vertoonde!

26x Akkoorden to “WE-300”

  1. Trees 3 april 2013 om 12:35 Permalink

    Nee Mel, op dit moment heb je niet echt iets te vieren, maar wat goed dat je toch mee hebt gedaan!
    Sterkte met alles!

    • ♫ Mel☺dy ♫ 3 april 2013 om 12:37 Permalink

      Neuh niet echt….
      probeer maar zo bewust mogelijk de mooie dingen wel te zien/voelen/vieren!

      Dank je wel.

  2. platoonline 3 april 2013 om 13:00 Permalink

    Ik begrijp het volkomen.
    Wat een diepe treurigheid.
    Wat een bittere smaak uit een vreemde realiteit..
    Fijn (en voor jezelf goed) dat je meedeed.
    Dank je wel.
    En sterkte!!!!

    • ♫ Mel☺dy ♫ 3 april 2013 om 15:16 Permalink

      Dank je wel. (sorry weet niets anders te schrijven)

  3. Petr@ 3 april 2013 om 13:58 Permalink

    Mooi heb je je gevoel opgeschreven!
    We snappen het hoor! Sterkte!

  4. rietepietz 3 april 2013 om 18:58 Permalink

    En tóch mag je soms ook bést eens , de makkelijke weg kiezen en ” lief zijn voor jezelf” , ook dát zal iedereen begrijpen.

    • ♫ Mel☺dy ♫ 3 april 2013 om 19:00 Permalink

      Oh maar dat doe ik wel hoor, ‘lief’ voor mezelf zijn bedoel ik….
      het kiezen van de makkelijkere weg kan ik dan weer niet, heb nooit geleerd hoe dat moet…

  5. Anja 3 april 2013 om 20:12 Permalink

    Wat een verdriet, en dat allemaal in zo’n korte tijd. Heel erg veel sterkte!
    En heel knap dat je nog zo’n mooie WE op papier krijgt.

    • ♫ Mel☺dy ♫ 3 april 2013 om 22:05 Permalink

      Jah dat hakt er wel in inderdaad.

      Dank je wel, lief van je!

  6. HartelijkeHotHulk 4 april 2013 om 10:11 Permalink

    Kijk en dat ben jij dan weer, hé!
    Je viert in je verdriet gewoon de overwinning op jezelf.
    GROTE, GROTE, KANJER DIE JE BENT!

    • ♫ Mel☺dy ♫ 4 april 2013 om 10:21 Permalink

      Eh ja eh overleven door te overwinnen, toch?!

      dank je wel!

  7. hanneke 4 april 2013 om 11:03 Permalink

    een WE die je op bijzondere wijze hebt ingevuld.maar het is helemaal niet erg om eens een keer over te slan hoor.
    het is geen moeten.

    • ♫ Mel☺dy ♫ 4 april 2013 om 12:56 Permalink

      Dank je wel.

      Nee misschien niet maar voor mij wel…. niet doen is opgeven is falen, onacceptabel voor mezelf.

  8. Mirjam Kakelbont 4 april 2013 om 17:17 Permalink

    Nee…opgeven is geen optie. Je moet altijd verder. Soms tegen beter weten in.
    Maar een ding weet ik zeker: van ons kunnen ze alleen maar zeggen: ze hebben
    ALLES geprobeerd

    Het leest als een heel persoonlijke WE.
    Duidelijk over een type die van wanten weet. Aan wie doet ze me toch denken

    Uiteindelijk heeft ze toch iets om te vieren: haar doorzettingsvermogen.
    Hulde voor je verhaal!

  9. gewoonanneke 4 april 2013 om 23:39 Permalink

    Het klinkt inderdaad als een trieste WE maar toch wel geschreven. Weet niet veel van je achtergronden maar wens je wel sterkte in ieder geval.

    • ♫ Mel☺dy ♫ 5 april 2013 om 11:49 Permalink

      Ik ben momenteel inderdaad niet 1 van de vrolijkste mensen.

      Afgezien van andere nare en onverkwikkelijke zaken heb ik de afgelopen 3 maanden
      3 dieren moeten laten inslapen vanwege tumoren. Dat hakt er enorm in.

      Dank je wel.

  10. HansDeZwans 8 april 2013 om 09:15 Permalink

    Ik heb ook even je ander blogje gelezen om dit beter te begrijpen. Sterkte nog.

  11. Novelle 10 april 2013 om 20:46 Permalink

    Het andere blogje moet ik ook maar eens lezen.
    Je schrijft zoals altijd heel goed!
    veel sterkte!

    • ♫ Mel☺dy ♫ 10 april 2013 om 20:48 Permalink

      Hallo Novelle

      Dat is prima hoor, maar ‘moeten’ is niet aan de orde he?
      Hier ‘moet’ je niets namelijk maar mag je alles.

      Dank je wel.

  12. Truus 12 april 2013 om 16:48 Permalink

    Ik geef je een verdiend schouderklopje en een KNUFFEL toe. :-)
    Het blijkt maar weer dat ik die drang helemaal niet heb want ik ‘moet’ mijn WE nog schrijven. ;-)

    • ♫ Mel☺dy ♫ 12 april 2013 om 16:50 Permalink

      Dank je wel, lekker! 29-5 maar in het echie dunnetjes overdoen dan ;-)

      Geeft toch helemaal niks, gelukkig is ieder mens uniek.
      Jouw WE komt vast nog wel, weer een dijk van een verhaal zoals gewoonlijk, toch?!

  13. Mrs. T. 12 april 2013 om 22:06 Permalink

    He verdorie dit klinkt allemaal niet goed zeg. :-( Sterkte.

    • ♫ Mel☺dy ♫ 12 april 2013 om 22:08 Permalink

      Eh nee, afgezien van onverkwikkelijke zaken die ik niet benoem moest ik de afgelopen 3 maanden ook 3 dieren laten inslapen.

      Dank je wel.

'Musiceer' naar ♥-elust want ik kijk reikhalzend uit naar het mogen 'beluisteren' van jouw 'muziek' of 'muzeik' die jij toevoegt aan mijn 'partituren'!

%d bloggers liken dit: