♪ S p r e k e n ♪·2017---·Japans

Contrast

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)

127

Hier gestart op 17 januari 2015

~* Wat = een Haibun ~* Wat = een Haiga ~* Wat = een Haiku
~* Wat = een Kyoka  ~* Wat = een Renga ~* Wat = een Sedoka
~* Wat = een Senryu ~* Wat = een Tanbun ~* Wat is een Tanka

 

Ongekende kracht
stuurt talrijke om-hulp-smacht,
klinkt edoch te zacht.
De vernietiger,
bezorgt keer op keer weer leed,
doet water stromen.
Schrille contrasten.
Het meest noodzakelijk kwaad.
Over-leven-s-nood.
♪ S p r e k e n ♪·2017---·Di-Wo

Di-Wo – 31

DiWoDi-Wo

Gedichten op elke 2e woensdag

31 – Gestart op 6 juli 2016

Lees ook de bijdrages van:  RIA & Jou?

 

Zondigen

Zo af en toe uit de band springen
intens genieten van de verboden dingen.
Niet denken aan hoe ze zullen wringen
negeren het ongemak dat zich zal opdringen

Gewoonweg even smullen.
Je buikje met iets lekkers vullen
al laat het je ingewanden krullen.
Lekkere dingen zijn niet altijd gezonde spullen

En toch… het zo heel af en toe niet kunnen weerstaan.
Je willens en weten in zonde compleet te buiten gaan.
Allergieën, van binnen een gierende achtbaan.
Op andere wijze eten… het went… stilletjesaan.

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Ditjes-Datjes

Binnenkort…

Joehoeeeeee jippiaaaaajeeeejjjjj zomer is vertrekkende, herfst is komende! Heerlijke én gezelligere tijden breken weer aan… ook in blogland. Mijn blopplannen beginnen zich weer om te vormen en de voorpret kriebelt al weer… Dus binnenkort… Meer over ….

a) Het Sinterklaas-Spel 2017 op

https://sinterpieterklaas.wordpress.com/

welke zal gaan starten op Zaterdag 25 november as.

Weer 10 dagen spel en plezier met, zoals altijd,

de bekendmaking van de winnaar(s)

op dinsdag 5 december.

 

 

b) De Herfst-Loghop

die op deze blog zal plaatsvinden op

Zondagavond 1 oktober en

zal starten om 20.30 uur.

*  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *  ~  *

Wat de 2 bovenstaande zaken betreft kan ik nog zo enthousiast zijn… De voorpret al voelen vanuit de ervaringen die in het verleden met deze 2 zaken zijn ontstaan… en al diverse plannetjes ontwikkelen die daarvoor nodig zijn… en wat al niet meer maarrrrrrr zonder deelnemers kan géén van 2-en plaatsvinden ongeacht hoe graag ik het wil en hoe leuk ik het ook vind *glimlach*

Kortom….
Wil jij (weer) meedoen? Laat het me dan maar snel weten!
Ik kijk naar jullie reacties & aanmeldingen uit!!

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Theelabel-Vraag

Theelabel-vraag 35

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 35

gestart op 2 januari 2017

4 september 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Aan welk huishoudelijk klusje heb jij een grote hekel??”

Makkieeeeeee….. met 3-dubbele stip op 1…. Afwassen!!!

Eén van mijn standaarduitspraken als Huis-Hatelijk werk aan de orde komt is: “Ik boek liever 100 toiletpotten schoon per dag dan dat ik 1x afwas”… zegt wel genoeg eigenlijk toch?
Als kind had ik er al een bloedhekel aan. Na het eten kropen echtgenoot en zoon van de vrouw des huizes op de bank voor de buis en ik werd naar de keuken gesommeerd na het afruimen van de tafel alwaar ik dan een theedoek in de handen gedrukt kreeg en de boel moest afdrogen. Hoe vaak ik niet gevraagd heb waarom zoonlief dat nooit eens hoefde te doen kreeg ik steevast als antwoord: ‘zeur niet, hij is een jongen, trouwt later met een vrouw…punt uit’.
Al heel jong ging ik op kamers wonen en in het pand waarin mijn kamer gevestigd was bevond zich een mega grote keuken, mét vaaswasser, joepieeeeeeeeeeeeeeee. Nadat manlief en ik besloten hadden om te gaan samenwonen moest er natuurlijk huisraad komen, het 1e product waarvoor we op pad gingen was een vaatwasser. Ik roep nog regelmatig, men mag me alle huisraad afnemen zolang men de vaatwasser maar laat staan. Ik heb menigmaal God op mijn blote knietjes bedankt voor het feit dat hij mij een Handige Harrie als echtgenoot had gegeven want ja die apparaten begeven het wel eens, en als er dan geen geld voor vervanging is, moet er wel gerepareerd kunnen worden en dat kan hij! Inmiddels draait hier vaatwasser nr. 6 *glimlach*.
Ik druk me dus voor die taak van afwassen op alle mogelijke manieren maar heej het leven is nu eenmaal niet altijd een feestje *grinnik* want nu mijn maandagmeneer al 6 weken mijn 2-a-3-x-per-dag-meneer is geworden sta ik weer elke dag met een afwasborstel dan wel thee doek in de handen, meermalen per dag dus want ik doe liever vaker een klein beetje gelijk afwassen dan 1x per dag een bult. Ik doe het ook altijd tussendoor, terwijl bijv. de aardappelen staan te pruttelen of het vlees ligt te sudderen zodat mijn aandacht niet volledig op die k-klus is gefocussed. “Alles went als je het maar lang genoeg doet…” zegt men, ut zal, 6 weken is kennelijk niet lang genoeg *grinnik*.

♪ S p r e k e n ♪·♪ Z i e n ♪·2017---·Dankbaarheid·Trips

Lukkie-Mie

Je hebt af en toe van die dagen dat je het gevoel krijgt dat alleen maar het goede op je pad komt, met een brok in de keel constateer je dan dat je niets te klagen hebt maar juist alle reden om dankbaar te zijn. Zo’n dag had ik vrijdag, zoals ik HIER beschreef. En nog geen dagen verder… overkomt je weer zo’n dag, hoe mooi is dat? Hoe kun je ‘rijk’ beschrijven als het een gevoel is? Laat staat beschrijven op dusdanige wijze dat degene die jouw schrijfsels leest het ook voelt zoals jij het voelt, althans zo gelijk als maar immers mogelijk is?

Vlak na het middaguur stapte ik bij Corry binnen en even na mij kwam haar dochter haar met een verrassings-bliksem-bezoekje vereren. Nadat zij weer vertrokken was gingen Corry en ik ook op weg. Om een klein uurtje later langs dezelfde plek te rijden waar ik dus vrijdag al gezeten met mijn smulpaap. Een paar kilometer verderop parkeerde ik de auto en liepen we even later de Beeldentuin van Gees binnen, waar Corry nog nooit was geweest, zij keek haar ogen uit!!! We begonnen met koffie en Drentsche Krentenwegge. Dat is traditie daar wat mij betreft dan *glimlach*.
We liepen de tuinen door en genoten van de kunstwerken, zowel in het positieve als het negatieve want bij kunst speelt smaak natuurlijk de grootste rol. Van sommige kunstwerken snapten we de titel wel, van anderen weer totaal niet. Zels niet na het lezen van de naam konden wij het er niet in zien, maar ja oké, wij zijn ook geen kunstenaars hè?!

Toen we het wel genoeg vonden… de tijd ook sneller verstreek dan we gedacht hadden… zochten we de auto weer op om die een paar kilometer terug weer te parkeren en weer een tafeltje te zoeken op hetzelfde terras als waar ik vrijdag zat. Het was er verschrikkelijk druk en geen tafel vrij dus mochten we aansluiten bij een ouder echtpaar die heerlijk van ijs zat te smullen, dat werd al snel heel gezellig.
Hoeveel trek hadden we eigenlijk? De menukaart toonde ons zoveel lekkers dat we geen keuze konden maken dus besloten we voor wafels met warme aardbeien en slagroom te gaan en voor het proefbord. Die laatste bevat dan van alle 13 ijssoorten die die salon verkoopt een klein bolletje. Al met al was het toch nog veel te veel dus tja, we verlieten de tafel zonder de bordjes leeggegeten te hebben, foei toch, zo waren we niet opgevoed *glimlach*.  Een klein uurtje later leverde ik Corry moe maar voldaan thuis af en reed ik door naar mijn eigen huis. Daar aangekomen kon ik de foto’s nog net even bekijken, selecteren en uploaden en dit blogbericht schrijven voordat ik weer naar mijn 2e adres moet… kortom, een heerlijke dag, dankbaarheid alom! Nu voor jullie de link naar mjn foto’s, en ik zag “tot ziens”, ik ga de auto weer in, een deurtje verder.  *zwaaiiii*

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Japans

Nela’s thuis

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)

127

Hier gestart op 17 januari 2015

~* Wat = een Haibun ~* Wat = een Haiga ~* Wat = een Haiku
~* Wat = een Kyoka  ~* Wat = een Renga ~* Wat = een Sedoka
~* Wat = een Senryu ~* Wat = een Tanbun ~* Wat is een Tanka

Veel controverse,
dierentuin onder de loep.
Het is ook nooit goed.
Natuurgetrouwe
habitat is hier haar thuis.
Prachtige aanwinst.
In haar element
dolt Nela in het water
Dubbel genieten.
♪ S p r e k e n ♪·2017---·Dankbaarheid

Stapje voor stapje

‘Wil Ko zo meteen mij wel even helpen?’ hoorde ik toen ik in de keuken bezig was met het klaarmaken van zijn ontbijt. Terwijl ik grinnikend om de hoek kijk zeg ik hem: “daar ben ik hier voor toch?” … Ik krijg een olijke blik terug en een ‘ja is ook zo’…
Nadat ik hem aangekleed en geschoren heb voorzie ik hem van zijn ontbijt en terwijl hij zit te eten ruim ik her en der wat op. Daarna gaat hij naar de badkamer om zijn tanden te poetsen. ‘Ziezo, klaar voor de dag..’ hoor ik even later uit de badkamer komen ‘ik kan me weer vertonen’.
Inmiddels is ook de koffie klaar en nadat we gezellig keuvelend aan bakkie hebben gedronken (zo dwing ik hem ongemerkt even uit te rusten want die ochtendactiviteiten zijn best wel vermoeiend) graait hij naar zijn rollator en stopt acuut op mijn “hoooo….vergeet u niet iets?”
Weer die olijke ogen en een soort van schuldbewuste grijns op het gezicht… ‘ja ik moet de stoel het werk laten doen’… En vervolgens pakt hij de afstandsbediening van de sta-op stoel en wacht al zuchtend tot de stoel in de juiste positie staat. ‘Ik ben niet echt rijkelijk gezegend met geduld hè?’ zegt hij weer grinnikend… ‘ach nee, maar alle goede dingen komen langzaam, het is een kwestie van wennen..” waarop hij vervolgt met een vette grinnik en zegt: “tegen de tijd dat ik gewend ben komt magere Hein me halen” … ehhhhhhh nou die mag van mij nog wel ff wegblijven hoor, antwoord ik en dat is hij dan weer wel met me eens, wat natuurlijk fijn is om te merken/horen. Hij vindt het leven ondanks alles nog steeds de moeite waard, gelukkig maar!!
Weer enige tijd later staan we dan toch buiten. Vanaf zijn stoel tot aan de plek buiten waarop hij omkeert is al met al zo’n 25 meter. Zijn actieradius is in die zin wel erg klein. Maar goed… hij doet het toch maar, het opknappen gaat in heel kleine stapjes en ontzettend langzaam dus, dat ergert hem wel eens, hij wil (in alles) veel sneller dan hij kan. Dat accepteren valt zeker niet mee, dat begrijp ik wel. De laatste 5 weken heeft hij veel moeten inleveren, dat is sneu maar daaarover gaan zitten sippen maakt het ook niet beter en dat beseft hij gelukkig wel dus maakt hij het er beste van.
Over 25 dagen hoopt hij 92 te worden en dat hoop ik natuurlijk van ♥-e met hem mee.

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Theelabel-Vraag

Theelabelvraag – 34

Thee-Label-Vraag op Maandag
nr. 34
21 augustus 2017
Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Welke landen heb je allemaal bezocht?”

Duitsland… als kind kwam ik met mijn ouders vaak in Oldenburg om boodschappen te halen. In het voorjaar van 1979 was ik een week in Heidelberg met klas 4 van de middelbare school, één van die dagen gingen we de grens over naar Luxemburg. In september 1983 kocht ik in Duitsland mijn kleding voor mijn trouwdag. Nog steeds kom ik er regelmatig om enerzijds boodschappen te halen en anderzijds dierentuinen te bezoeken.

Luxemburg… in voorjaar 1979 1 dag met klas 4 van de Mavo tijdens de werkweek.

België… in 1984 gingen manlief en ik 2 dagen naar Brussel, samen met collegea en hun aanhang van het bankfiliaal waar ik toen werkte. In België kom ik nu nog een paar keer per jaar om dierentuinen te bezoeken.

Frankrijk… in 1985 gingen manlief en ik 4 dagen naar Parijs (Paasweekend), samen met collegea en hun aanhang van het bankfiliaal waar ik toen werkte.

Spanje… voorjaar 2012 ging ik met mijn dochter een week naar Gran Canaria om daar het eiland te bekijken en uiteraard op bezoek te gaan bij Trees

Estland… najaar 2012 ging ik, ongepland en ad hoc, met Niels en Anita mee naar Tallinn om daar een paar dagen te vertoeven en Niels’ jongste zoon en zijn gezin te bezoeken.

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Beestenspul

Kluif-hulpjes

Eten…  tja… sommige mensen doen er een moord voor, anderen daarentegen vinden het niet belangrijk. Van die laatste categorie ben ik er eentje, trek heb ik zelden en eten doe ik in 9 van de 10 gevallen omdat ik weet dat mijn motor brandstof nodig heeft.  Zo eens in de zoveel weken krijg ik zin aan ‘kip uit de oven’. PIttig gekruid en dan maar door de midden, 1 helft voor mij en 1 helft voor Daphne. De heren hier lusten het niet.

Na vele dagen niet of nauwelijks eten vond manlief het wel welletjes en dus stelde hij vanochtend voor vandaag weer zo’n kip voor mij te maken. Daar had ik wel oren naar en nadat ik vanavond terug was van mijn maandagmeneer kreeg ik dan ook mijn helft, inclusief de ingewanden, op een bord op mijn schoot. (jaja ik weet, orgaanvlees is ongezond, maar wel heel erg lekker dus zo af en toe mag dat wel toch?)
Ik begon te kluiven en even later staat manlief op en maakt een foto terwijl hij mij vraagt of ik wel in mijn eentje mijn bord kan leeg eten? Nou, laat ik daar nou nooit moeite mee hebben bij dit gerecht maar zoals jullie zien zijn er genoeg kandidaten om mij te helpen. Ik hoef eigenlijk niets te zeggen, ze houden me strak in de gaten en hebben daarbij zo hun vaste positie. De enige die nog niet helemaal aan de regels des huizes gewend is, is onze nieuwste huisgenoot Bilbo dus hem moet ik menigmaal nog vermanend ‘ achter het been blijven hè?’ toespreken. Hij leert het al aardig, deze keer probeerde hij maar 2x over dat ene been van mij heen te sluipen om iets te stelen, wat hem niet lukte maar wel een tik op de neus opleverde.

En ja natuurlijk krijgen ze allemaal een stukje zodra ik uitgegeten ben! Wie kan zulke smekende ogen nou weerstaan, 10 stuks maar liefst, ikke nie hoor.☺☺☺