21-P

20

ABC-Wednesday

Round 21 – )

My 162-th entry – bijdrage

My first entry: 28-08-2014 : 15-G

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

Letter P already, time flies, doesn’t it?
In just a couple of week we will move on to round 22 of this wonderful photomeme, I do hope ofcourse that you all will join in too.

This round, as it became ‘mine’, I’ve chosen to honour it in music. Lets see what I can find for P concerning Dutch musicians who (also) perform in the English language so it is pleasant for you to listen to.

So I found Justine Pelmelay, born on september 24th 1958. A Dutch LadySinger with a long and beautiful carreer. In 1988 she took part in The Eurovision Song Contest as a backgroundsinger and the year after that again but this time as the representative of The Netherlands herself. She has performed in many ways, one of which bein part of a Three Degrees-cover-band. In 2009 she became the ambassadour of the Dutch Cystic Fibrosis foundation. In 2012 she was diagnosed with a severe bone marrow disease.

►meer~more

Tegenstelling – 347

10

Tegenstelling – Foto uitdaging

347 Gestart op 01-03-2011

Thema 24 – 31 oktober  2017

Traditioneel – Vooruitstrevend

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!

 

Thema Tegenstelling 348 / 31 oktober – 7 november 2017:  Kort – Lang

►meer~more

Liebster Award

32

Nadat ik deze nonimatie al eerder kreeg van liebster-blog-awardDeeDee op 9 april 2016 werd ik vandaag verrast door Anne-Marie met dezelfde nominatie maar met andere vragen dan die in de vorige nominatie gesteld werden.

Allereerst: énorm bedankt Anne-Marie!!!
Zij is een enorme wandelfanaat en daarin kan ik haar niet volgen natuurlijk, figuurlijk niet met name. Ik hou wel van wandelen maar die lange afstanden zijn voor mij niet te doen. “Wandelen” doe ik dan wel, toch ongemerkt vele, vele meters, als ik in een dierentuin ben maar dat is toch anders. Ik duik ook wel de natuur in met enige regelmaat maar dat kan alleen als mijn lijf het toelaat en ik onderweg pauzes mag pakken wanneer ik dat nodig heb.
Ik ontmoette Anne-Marie in het eggie nadat zij heel spontaan zei: “dat is dichtbij, je komt toch wel ff langs voor een bakkie?” toen zij op mijn blog had gelezen dat Burgers Zoo op Daphnes en mijn agenda stond. Zo’n lieve uitnodiging sla ik natuurlijk niet af en aan het eind van de dag mochten wij vermoeid en wel op haar bank ploffen en ons in haar warme gastvrijheid onderdompelen. Heerlijk zulke momenten, zo’n fijn gevoel ergens zo welkom te zijn ook al kent men je alleen maar van het bloggen!

Anne-Marie heeft 6 vragen opgesteld voor de bloggers die door haar genomineerd zijn:
1) Wat voor type ben je? Hoe sta je in het leven?
2) Waarom blog je?
3) Wat houdt je verder bezig behalve bloggen of lezen we dat allemaal in je blog?
4) Wat zou je nog graag eens keer doen, wat staat er bovenaan je verlanglijstje?
5) Waar heb je vreselijke hekel aan?
6) Wat vindt je van de stelling dat bloggers narcisten zijn?

Mijn antwoorden dus dan als volgt:
1a) Wat voor type ben je?
Zeer gecompliceerd… zijn wel de 2 woorden die van toepassing zijn. Ben extreem gevoelig voor sfeer, emoties van anderen, maar ook voor geluid en mensen om me heen door wie mijn alarmbellen gaan rinkelen. Daarnaast altijd (helaas) volkomen afhankelijk van mijn eigen on-mogelijkheden, zowel fysiek als mentaal. Toch… probeer ik zo blanco mogelijk een situatie tegemoet te treden.
1b) Hoe ik in het leven sta?
Afgezien van mijn antwoord bij 1a sta ik eerlijk in het leven. Ik doe niet aan oneerlijkheid, onrechtvaardigheid en wat al niet meer voor ongein. Ik probeer altijd alles en iedereen te respecteren, als ik dat gevoel écht niet kan opbrengen, draai ik me om en loop ik weg. Niet dat ik een discussie uit de weg ga ofzo maar ik weiger wel me in een sfeer te begeven die mij geen goed zal doen.
2) In 1993 zat ik ziek thuis en verveelde me, de hobby’s die ik toen had verlichtten mijn leed niet, ik moest iets nieuws oppakken, een uitdaging aangaan… het bloggen stond toen nog in de kinderschoenen, bijna niets was vindbaar op het internet, bijna niets was bekend over de mogelijkheden etc, ik dook er helemaal in. Ik blog nog steeds omdat ik het erg leuk vind, ik schrijf graag, freubel graag, fotografeer graag en ja dat wil ik wel delen met anderen die daar interesse in hebben natuurlijk. Ook blog ik omdat het mij op een zeer leuke wijze  in contact brengt met mensen zonder dat ik die al te dichtbij moet laten komen, oftewel totaal veilig en onbedreigd.
3) Dierentuinen – fotografie. Als ik kon was ik elke dag wel in eentje te vinden. Dat gaat nou eenmaal niet want ik heb een gezin, ik heb ook verplichtingen waar ik niet onderuit kan (willen ook niet). Daarnaast ben ik veel thuis omdat mijn lijf nou eenmaal rust nodig heeft en kan ik enorm genieten van het tv-kijken, crimi’s en medische of criminalistische documentaires met name. En nee ik schrijf lang niet over alles, dat gaat nou eenmaal niet omdat het erg persoonlijk is, ik niet weet wie wat wanneer leest en al helemaal niet oude koeien uit een sloot wil halen en nog minder iemand voor het hoofd wil stoten, al hoe therapeutisch het schrijven ook kan zijn.
4) Een opvang starten voor dieren in nood / dieren in nood opvangen en alles dat daarmee gepaard gaat.
5) Ohjeee hebbie effe? Leugenaars, hypocrieten, wegmisbruikers, machtsmisbruikers (ja, ik geef toe, het kost me moeite maar ik hou het netjes), Firma’s list en bedrog, getreuzel, hete zomers, rollade, doperwten, traag internet / trage pc … en nog wel zo het één en ander meer maar ik zal ophouden met het jullie hiermee vervelen *glimlach*
6) Degene die die stelling bedacht heeft mag zich eerst eens gaan verdiepen in de definitie van narcisme. Ben het er dus absoluut niet mee eens. Om één voorbeeld te noemen: Een narcist is bijvoorbeeld totaal niet in staat compassie met zijn medemens te hebben en de blogwereld is er eentje die van compassie bol staat.

Deze award kent vele regels, al zijn die dan in de loop der tijd wel gewijzigd. Eén van de regels is het nomineren van andere bloggers. Dat doe ik dus niet, enerzijds omdat ik weet dat er bloggers zijn die daar niet van gecharmeerd zijn en anderzijds omdat ik niemand iets wil opleggen. Daarbij ken ik vele bloggers en ieder blog heeft diens eigen charme, net als mensen vind ik dat je ook blogs niet met elkaar mag vergelijken. De inhoud van een blog is of je smaak of niet, de blogger erachter idem dito… en die smaak bepaalt of je wel of niet een blog(-ger) gaat volgen en zo ja voor hoe lang / kort. Een 2e regel is zelf een aantal vragen te bedenken voor de genomineerde bloggers, nou nomineer ik dan wel geen bloggers maar enkele vragen wil ik best aan jullie stellen…  Anne-Marie maakte er 6, ik hou het bij 5

1) Wat vind jij het leukst / minst leuk aan het bloggen?
2) Wat mis jij aan jouw blog / bloggen?
3) Overwoog je al eens met het bloggen te stoppen en zo ja waarom?
4) Wat zou voor jou de doodssteek van het bloggen zijn?
5) Wat kun je (niet) missen aan je blog als kiespijn?

Zoals ik al eerder schreef, ik nomineer niet maarrrr als je mijn vragen beantwoorden gaat op je eigen blog lees ik dat natuurlijk wel erg graag, laat je het me dan weten?

►meer~more

Theelabel-vraag-42

10

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 42

gestart op 2 januari 2017

23 oktober 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wie zou je absoluut niet kunnen missen?”

Ik drink tegenwoordig heel weinig koffie en heel veel thee, dus de labels met vragen zijn legio, en velen ervan herinner ik me als ‘heb ik al gehad’. Op dezelfde dag dat ik de vraag van vorige week trok, trok ik ook de vraag van deze week, hoezo toeval bestaat niet? Weliswaar uit een ander theedoosje maar toch.

Wie… is dus een iemand…
Het meest voor de hand liggende antwoord is natuurlijk mijn (v)echtgenoot, zegt niet iedere getrouwde persoon dat als antwoord op zo’n vraag? Terwijl die vraag onder mijn ogen opdoemde hoorde ik gelijk een stemmetje zeggen: “hoe ga je dit beantwoorden? Sociaal gewenst of eerlijk? Is in beide gevallen het antwoord dezelfde?” (had ik al verteld hoe zo’n broertje-dood ik heb aan die stemmetjes in mijn hoofd? Nee? Nou bij deze dan!)

Nou weet ik natuurlijk al bijna 2 weken dat deze vraag vandaag aan de beurt is dus heb ik ook tijd genoeg gehad om over mijn antwoord na te denken, of beter gezegd, over de vragen die die stemmetjes mij stelden.

Sociaal gewenst antwoord:
Uiteraard mijn (v)echtgenoot met wie ik al samen ben sinds 18 mei 1977, met wie ik verloofd ben op 25 december 1980, met wie ik getrouwd ben op 9 december 1983, met wie ik 6 kinderen kreeg, met wie ik al zoveel meemaakte en doorstond, met wie ik nog steeds oud wil worden ook al zijn onze gelijkenissen in de loop der jaren gewijzigd in verschillen.

Eerlijk antwoord:
Niemand!
Al heel jong ontdekte ik dat ik verlies van mensen moest leren accepteren.  Aan Magere Hein natuurlijk maar ook door omstandigheden die je niet in de hand hebt. Soms groei je uit elkaar. Mensen ontwikkelen zich, een weg die je ergens gezamenlijk startte splitst zich ergens en of je na die splitsing alsnog samen op diezelfde weg ben is altijd weer de vraag. Daarnaast is het natuurlijk zo dat gezondheid ook een wezenlijk deel van een relatie is, ik heb helaas afscheid moeten nemen van zeer dierbare mensen wiens aanwezigheid mij meer kwaad dan goed deed. Ook hebben mensen afscheid van mij genomen omdat ze niet met mijn zijn konden omgaan. Al ben ik zeer weinig alleen, ben ik dat wel heel vaak. Eenzaamheid is ook mijn vaste gezelschap, Het kleine groepje dat ik om me heen heb kent mij door en door en accepteert mij zoals ik ben, ongeacht in welke bui ik dan ook ben. Dat kunnen maar weinig. Kortom, ik hang mijn leven, mijn bestaan, niet op aan een ander persoon. Er is maar één persoon die mijn leven moet leven en dat ben ik zelf.

►meer~more

FF goed lezen

22

Met dank aan mijn zoon, die mij dit in de whatsapp zette:

1) I’ve tried to catch some fog,
I mist

2) When chemists die
They barium

3) Jokes about a German sausage
are wurst

4) A soldier who surived mustardgas and pepperspray
is now a seasoned veteran

5) I know a guy who is addicted to brake fluid,
he says he can stop anytim

6) How did Moses make his tea?
Hebrews it

7) I stayed up all night to see where the sun went
Than it dawned on me

8) A girl said she recognized me from the vegetarian club
but i’d never met herbivore

9) I’m reading a book about anti-gravity,
I can’t put it down

10) I did a theatrical performance about puns
it was a play on words

11) They told me I had type A blood,
but it was a Type O

12) A dyslexic man walks into a bra

13) PMS jokes aren’t funny
Period

14) Why were the Indians here first?
They had reservations

15) Class trip to the Coca-Cola factory
I hope there’s no pop quiz

16) Enegizer bunny arrested
Charged with battery

17) I didn’t like my beard,
then it grew on me

18) How do you make holy water?
Burn the hell out of it

19) What do you call a dinosaur with an extensive vocabulary?
a thesaurus

20) When you gat a bladder infection
urine trouble

21) What does a clock do when it’s hungry?
It goes back four seconds

22) I wondered why the baseball was getting bigger
Then it hit me

23) Broken pencils are pointless

24) Plastic surgeons who perform sex change
are Transformers

25) I don’t have good chemistry jokes
All the good one argon

►meer~more

Mie toe

20

De inmiddels 44 jarige, Alyssa Milano (bekend al vanuit haar kindertijd van diverse tv-series en films) ontketekende ruim een week geleden een explosie aan talloze berichten over de hele wereld door op Twitter een oproep te plaatsen waarin ze meisjes/vrouwen, die seksueel geweld hadden ervaren, vroeg met hun verhaal naar buiten te komen.

Tja… wat doe je dan???

Ook ik ben van mening dat er nog steeds, al hoe onbegrijpelijk dat ook is, een heel groot taboe ligt op dit thema. Het overkomt meisjes en vrouwen over de hele wereld, ongeacht milieu of wat ook maar. Het is niet van nu, het is van alle tijden. Hoe men er mee omgaat is daarnaast ook nog eens afhankelijk van de generatie waarin men geboren is. Hoe ook maar je verleden was, hoe ook maar je heden is, noem het maar op… 1 van de vele emoties die met dit thema gepaard gaan is schaamte.

Mijn gedachten toll(d)en in het rond, wel of niet vertellen, en zo ja wat dan wel benoemen en wat niet? Ik wilde er geen openbare aandacht aan besteden, ook niet op mijn blog, en toch… doe ik dat nu wel. Ik plaatst geen links, ik heb heel bewust niet de officiële titel boven mijn blog gezet. Waarom ik er nu wel iets over schrijf?

Omdat mijn maandagmeneer er vol van is. In tranen was hij nadat het lichaam van Anne gevonden was en 2 dagen later in onze stad, bij het politiebureau, een auto was aangetroffen met het lijk van de 12-jarige Djamila. Deze en andere ‘slachtoffers’ zijn de afgelopen dagen constant onderwerp van gesprek geweest tussen hem en mij. Hij snapt er helemaal niks van en ik probeer hem dan met mijn lekenkennis uit te leggen hoe het werkt met het rechtsysteem in ons land. Hij vroeg op zeker moment ook waarom er zo weinig aangifte gedaan wordt door meisjes/vrouwen… Nou heb ik een zeer rappe tong en ik spreek 99 van de 100x vóór ik nadenk over wat ik wil zeggen maar hier deed ik dat dus niet. Ik wikte zeer zorgvuldig mijn woorden en probeerde het zo mild mogelijk uit te leggen, wat me (uiteraard) maar zeer matig lukte.

Afgezien van allerlei emoties, inclusief gedachten (zonder die in goed of fout te definiëren), die je als slachtoffer hebt… (afgezien ook van het feit dat je nooit iets kunt bewijzen, het is altijd jouw woord tegenover dat van hem en hij wordt altijd het eerst geloofd omdat zijn soortgenoten degenen zijn die jou aanhoren/behandelen etc…)

a) Je bent slachtoffer van geweld op de meest kwetsbare manier van een?
… Juist! Een man (meestal).
b) Je komt op het politiebureau om aangifte te doen… Wie krijg je voor je?
… Juist! Een man.
c) Je moet onderzocht worden… Welk geslacht hebben de meeste artsen?
… Juist! Een man.
d) Je komt in de rechtbank om de dader te laten zien dat je boven hem staat… Welk geslacht heeft de advocaat? Welk geslacht heeft de procureur? Welk geslacht heeft de rechter?
… Juist! Een man.
e) Je komt in het circuit van profesionele hulpverleners…
… Juist! Een man (merendeel).

Veel mannen denken nog steeds dat:
a) jij een onderwerp bent dat alleen maar bestaat ter hun gerief
b) hoe je je ook kleedt / gedraagt… het is je eigen schuld, jij daagde hem immers uit
c) je zei wel nee maar als vrouwen nee zeggen bedoelen ze ja

Ja ik ben slachtoffer van deze vorm van geweld. Ja ik ben moeder van 2 die dat ook zijn. Ja, wij dragen die schade ons hele leven met ons mee en leren nog steeds hoe ermee om te gaan, elke dag weer voer je strijd tegen de demonen uit het verleden. Ja het beheerst alles maar het OVERheerst niet (meer). Kan ik zeggen dat de daders bestraft zijn? Nee, dankzij onze geweldige rechtstaat is dat niet het geval! De daders kregen in het 1e geval helemaal niets, in het 2e geval psychologische begeleiding opgelegd, in het 3e geval alleen maar een waarschuwende tik op de vingers, in het 4e geval beiden een schadevergoeding van 15.000 gulden en vele andere giften elk dankzij een procedurele vormfout en in het 5e geval een taakstraf van 120 uur platsoenendienst.

Natuurlijk steun ik de oproep van Alyssa vanuit mijn emoties, het taboe mag er heus wel af, hallo we leven potverdorie in 2017 inmiddels. Maar… of het taboe ooit werkelijk opgeheven zal worden, zelfs in onze ‘geweldig (verrotte) westerse samenleving? Dát betwijfel ik dus ten zeerste, voor de volle 100% want het ‘broederschap’ der (walgelijke) mannen hebben nu eenmaal de macht en hun woord gaat altijd boven dat van vrouwen.

►meer~more

Zing Zo – 292

26

Zing-Zo

Limerick op zondag

~ 292 ~ Gestart op 29 januari 2012

Zing jij ook mee met?

De Regenboogpieten verdwijnen!
De vertrouwde gaan weer verschijnen!
’t Wordt zoals het hoort,
pret niet meer verstoord,
al zal dat ’t gezeur niet verkleinen.
Geen Roet-Veeg-Piet meer die ons verveelt
en het plezier van ons volksfeest steelt.
Tot nimmer weer ziens
maak plaats voor hen wiens
plek voor de buis is ooit toebedeeld.
Wordt waanzin terzijde geschoven?
Hoe kom ik verbijst’ring te boven?
Hoorde ik dat goed?
Doet men écht wat moet?
Ik durf ’t eigenlijk niet te geloven!!!
Het bericht vijdag vrijgegeven,
nep-pieten zullen écht weg zweven!
Er kwam klare taal
van Sinterklaasjournaal
Jééééé! Dát ik dát nog mag beleven!!!
►meer~more

Japans op Zaterdag – 131

6

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)
131
Hier gestart op 17 januari 2015
~* Wat=een Haibun ~* Wat=een Haiga ~* Wat=een Haiku
~* Wat=een Kyoka  ~* Wat=een Renga ~* Wat=een Sedoka
~* Wat=een Senryu ~* Wat=een Tanbun ~* Wat=een Tanka  

Verstild bezinnen.
Obstakels overwinnen.
Telkens beginnen.

 

►meer~more

Zwijmelen op Zaterdag – 258

30

Marja‘s

Zwijmelen op Zaterdag

254

Gestart op 17 november 2012

 

Vanavond (gisteren dus voor jullie lezers…) start een nieuwe ronde van The Voice. Nou ben ik niet echt fan van dit soort programma’s en kijk ik er ook niet naar als ik zelf de regie over de afstandsbediening heb, dat komt nog wel eens voor als je een echtgenoot hebt die in ploegendiensten werkt. Is hij thuis dan krijg ik wel het eea van deze programma’s mee omdat hij er wel heel graag naar kijkt.
Ik kijk er wel opzettelijk naar als ik weet dat er iemand mee doet die ik ‘ken’. Dit seizoen zal ik het dan weer volgen want één van de liefste meiden uit Jeans dingt dit seizoen mee naar de prijzen.

Tjindjara kwam in Jeans in seizoen 22-Dynamite. Voor mij een heel toepasselijke titel want ik vond haar ‘Dynamite’ *glimlach.  Ook seizoen 23, Wings of Dreams ,was ze van de partij. Daarna verliet ze Jeans en kreeg ze een rol in de musical Dreamgirls, waarna ze een rol kreeg in de musical The Bodyguard. Al was ze dan in beide musical niet de eerst-gecaste hoofdrolspeelster, toch mocht ze als alternate die rollen wel weermalen vervullen.

Tjindjara (24 april 1990) werkt al jaren aan haar carriëre, in 2005 bijvoorbeeld, nam ze deel aan het Junior Songfestival, dat startte in 2003 en nog steeds actief is, de finale werd gehouden in België en het winnende land toen was Wit-Rusland en Nederlands werd 7e.
Ook is Tjindjare als solo-artiest hard aan het werk en 1 van haar covers plaats ik dan ook hier.

Voor de nieuwste uitdaging van dit moment… The Voice 2017 wens ik haar natuurlijk alle toi toi toi toe!!

Update 23.25 Tjindjare is door, 4 stoelen draaiden om, ze werd de hemel ingeprezen, op naar de volgende ronde, yeeeeeyyyy!!!

►meer~more

Mazzeltjes op een rij !

14

Jeetje wat kan een mens toch mazzel hebben zeg!

31 uur lang kun je je onderdompelen in Wildlands, start op vrijdag 20 oktober om 10.00 en einde op zaterdag om 17.00 uur. Nou was ik die uitdaging maar wat graag aangegaan maar helaas gaat dat niet, gezien mijn ‘verplichtingen’ op het 2e adres maar ook vanwege het ding wiens naam met een G beegint en waarmee we allemaal te maken hebben ;-)

Hoe dan ook… ik kon voor vanavond vervanging regelen maar geen gezelschap, geen punt bij Ko=mij dus toog ik in mijn uppie rond de klok van 5 vanmiddag richting Emmen. Het was er niet al te druk toen ik binnen kwam en de sfeer was top, de lucht zoemde gewoon van de opwinding van de mensen die zich, al dan niet helemaal in dit ‘geweld’ stortten. Het weer was echt niet om over naar huis te schrijven dus doe ik dat ook maar niet en vertel ik hier alleen maar dat ik zeiknat geworden ben, aan de buitenkant dan hè want mijn (voor vertrek boven uit de kast geplukte) winterjas hield me gelukkig niet alleen warm maar ook droog.

Het draaiboek van deze organisatieklus vertoonde her en der wat haperingen en dat leverde ook wel wat gemopper op maar ik had me al voorgenomen me daarvoor af te sluiten om me niet te ergeren aan ‘dom’ gedrag. Ik liep daar dus in mijn eentje rond tussen mensen van diverse leeftijden. Kennelijk was mijn uitstraling de juiste want ik verzeilde in diverse gesprekken met kinderen. Het eerste duo, een jaar of 4 en 6, bleek uit Dordrecht te komen. Even later werd ik aan mijn jas getrokken door een droppie van een jaar of 4 die met zijn zus uit Gouda kwam. En zo ging het eigenlijk de hele tijd door. Op zeker moment was de wachtrij voor de ‘voucher-balie’ erg lang en besloot ik een kopje koffie te gaan drinken en een beetje op te warmen, daar kwam ik in gesprek met kinderen die met papa en mama een lang weekend uit waren in een vakantiehuisje dichtbij Emmen, en zij kwamen uit Limburg. Ik weet niet waarom, zo gek ben ik heus niet op kinderen, maar vanavond was het één en al feest.

Bij het Prarie-café moesten we telkens verzamelen als we aan de beurt waren voor een presentie in 1 van de stallen. Tussen de Nijlpaardenpresentatie en die van de Olifanten door moest ik lange tijd wachten, geen punt, het was immers gezellig. Bakkie leut erbij en hoppa. Het begon steeds harder te plensen en op zeker moment kwam de meneer hierboven de boel opvrolijken, wat een hilariteit, geweldig, ik genoot met volle teugen. Terwijl ik daar (een beetje maar hoor *glimlach*) op zijn gezang en aanstekelijk humeur mee stond te zingen en swingen realiseerde ik me hoezeer ik me op mijn gemak voelde. Bizar joh!!! Te midden van talloze mensen, heel veel lawaai en het maakte me alleen maar vrolijker.  Bij de presentaties kregen we te horen dat de foto’s wel gemaakt mochten worden maar niet gepubliceerd op social media, ik ben een gehoorzaam meisje dus dat doe ik dan ook niet. De foto’s die wel openbaar mogen gebruik ik hier en de komende tijd nog wel een keertje ergens. Ook kreeg ik alle kans met de dierverzorgers te praten en met name de olifantenverzorger nam daar even alle tijd voor,  daar werd ik natuurlijk nog blijer van.

Uiteindelijk dan kletsnad en koud terug naar huis… een donker huis want Daphne is weg voor een zwemweekend, zoonlief boven in zijn eigen domein, manlief al in bed omdat hij morgenochtend de ochtenddienst in moet… dacht ik. The Voice zou vanavond weer beginnen, kijk ik normaliter nooit naar maar ja deze keer wel want één van de liefste Jeans-meiden van enkele jaren geleden doet mee. De dvd-recorder stond geprogrammeerd want ik wilde haar optreden natuurlijk wél zien!! …. Kom ik dus thuis zit manlief nog keurig op de bank, nou ja bijna dan, hij kwam de keuken uitlopen met een bak dampende thee, zo lekker, zo’n welkom. Hij zat nog voor The Voice en Tjindjara was nog niet geweest. Ik kleed me om, plof op de bank neer en adem even diep … zo van ‘hè, hè, ik zit, in warme comfortabele kleren.. en daar komt Tjindjare aan de beurt, alsof er op mij gewacht was *grinnik*. En natuurlijk helemaal supergeweldig, én wat ik ook gehoopt had maar niet durfde te verwachten gezien de ervaringen dat jury’s vaak keuzes maken die ik niet begrijp want ja ik heb nu eenmaal niet die muzikale kennis die zij wel hebben enzo… allevier de stoelen draaiden voor haar om en ze werd de hemel in geprezen, totaal terecht natuurlijk als je het mij vraagt *grinnik*.

Lang verhaal kort… deze blije gup heeft al heel de avond een glimlach van oor tot oor en zal daarmee zometeen ook heerlijk gaan slapen, welterusten!!

►meer~more
Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017