Halverwege gisterenmiddag kwam Daphne naar beneden, Heej Ko, ik ben morgen vrij, zullen we…? Dus ik gelijk: “Ja leuk, ik heb die kortingsbon nog van Dierenpark Amersfoort, het is maandag morgen, het wordt mooi weer…dus ja…..” Ik pak vervolgens mijn laptop, open mijn mail, om die kortingsbon te openen en activeren….. ships….heb ik toch mooi vergeten dat eerder te doen, was dus al verlopen, grrrrrr! Mits komt Bastiaan beneden, hoort ons aan en zegt: ik heb veel spaarpunten bij Optimel, misschien kunnen jullie daar iets mee? Ik open vervolgens de site van Optimel en aangezien Daphne al heel lang het Dolfinarium op haar verlanglijstje had staan zochten we daar als eerste naar. We hadden geluk en met veel korting was de beslissing snel gevallen. Zo stonden we dus vanochtend vroeg naast ons bed want we wilden wel op tijd zijn zodat we niet bij de kassa in een lange rij moesten staan.
So far so good….om half tien reden we het parkeerterrein op, het wachten op de mensen van parkeerbeheer begon, we hadden de tijd, het park zou om tien uur open gaan. Staan we uiteindelijk voor die kassa, zegt die medewerkster: We hebben veel schoolreisjes vandaag. Wat??? hè??? Weg mijn droom van een ‘rustige’ dag!!! Grrrrrr!!! En ze had het nog niet gezegd of achter ons ontstond een groeiende kakofonie van grote kinderscharen. In mijn hoofd het knopje ‘concentreren’ aanzettend gingen we het park in, eerst maar koffie. Op het terras waar we even later plaats namen kwam na enkele seconden een ‘gele hoos’ binnen. Kennelijk een hele grote school want overal in het park, waar je ook keek, zag je veel!!! geel. Het deel ervan dat zich bij ons op het terras voegde misdroeg zich enorm! Verbazingwekkend aangestuurd door een nog vervelendere leerkracht, die even voordeed hoe men musjes moest verjagen. Ja joh tuurlijk, een schoolreisje, naar een park waar men volop bezig is met behoud en zorg voor dieren, je kinderen leren hoe je onschuldige wezentjes letterlijk weg moet trappen. Hoezo leerkrachten hebben een voorbeeldfunctie? Natuurlijk kon ik het niet laten enkele opmerkingen te maken waarna ik dodelijke blikken kreeg toegeworpen. Ik begon het kookpunt in mij aardig te benaderen dus stond snel op en met Daphne in mijn kielzog maakte ik me uit de voeten. Er waren in totaal zo’n 7 scholen. Hele grote groepen waarvan de gele groep het grootst was maar zich ook meest misdroeg. De groep die daarna het grootst was, was een groene groep, en die gedroegen zich allemaal voorbeeldig, daar hadden de leerkachten/leiding duidelijk wel alles goed in handen. Die keren dat we in aanraking kwamen met leden van de groene groep was het juist leuk en genoten we met de kinderen mee van het plezier dat ze hadden! Verbazend eigenlijk wel hoe groot de verschillen kunnen zijn…
Het was een prachtige dag verder, schitterend weer, overal gingen flesjes met zonnebrandcreme rond. Er waren inderdaad heel veel scholen-groepen aanwezig. De gele invasie overheerste echter en niet op een fijne manier maar ja dat kan je treffen, we hebben maar geprobeerd er zoveel mogelijk omheen te lopen. Een andere ontmoeting was dan weer wel erg leuk. Al aan het begin van de ochtend ontmoetten we een jonge vrouw uit Urk met de naam Annet. Zij vertelde dat ze met vrienden in een vakantiepark aan het Veluwemeer zat en dat iedereen door een virus geveld was waardoor zij alleen het park in gegaan was. Zij sloot zich bij ons aan en we hebben met zijn drietjes veel plezier gehad. Met name de nieuwe show in de koepel, “Aquabella” was bijzonder mooi! De vorige shows hebben niet half zo indruk op mij gemaakt als deze deed. Echt geweldig! Aan het eind van de dag namen we hartelijk afscheid van Annet en keerden we huiswaarts, waar we om even voor vijven weer binnenstapten en Joop ons met koffie en thee verwende.