Krokodillentranen

Heldenreis-Schrijfveren, thema 22 mei.

Ma-ma? Ma-ma?? Ma-haaaaaammmmmm!!!
Ieksssss wat nou weer???
Ze schrok van die onverwachte en zeer onplezierige onderbreking terwijl ze net zo verdiept was in haar boek. Even daarvoor had ze zich in de tuin geïnstalleerd met dat boek en een koel drankje. Boek? Hoezo boek? Ze keek verstoord om zich heen en zag dat het boek op de grond lag, dáár legde ze nooit een boek heen dus gelijk begreep ze dat ze in slaap gedommeld was en dat het boek uit haar handen was gegleden, ze raapte het op en legde het naast haar benen neer op de bank waarop ze lag. Een heerlijk lentemiddag, plotsklaps finaal naar de knoppen!
Ze was op zich dol op kinderen maar niet de jengelende versie ervan. En dat joch van hiernaast had het jengelen uitgevonden! Moeder in kwestie was een dubbele rubensdame die altijd op naaldhakken liep, je hoorde haar altijd en overal. In haar huis op hun parketvloer, maar ook buiten op hun terrastegels. Moeders oogappeltje had kennelijk weer iets nodig en moeders was weer niet snel genoeg om de wensen, zeg maar gerust grillen, van haar jongste telg te vervullen. Er waren daar meerdere kinderen, de anderen allemaal behoorlijk ouder dan die jongste spruit, dat stok en steen verwend werd en 24 uur per dag over een hoog paard getild. Vader deed dat weliswaar niet maar dat zette geen zoden aan de dijk want hij was vaker niet thuis dan wel, zijn werk op een booreiland bracht dat met zich mee. Vader had evengoed geen lege brief in te brengen want de vrouwen des huizen regeerden, althans dat dachten ze, de ongekroonde koning van het gezelschap was uiteraard dat jochie van amper 4 jaar.
Bij het minste of geringste ging dat keeltje open en kon de hele buurt meegenieten van zijn krokodillentranen, zo ook nu weer. Moeders, die kennelijk boven vertoefde ofzo was weer niet snel genoeg en dus moesten dochters eraan te pas komen om moeder in te lichten dat haar jongste weer om haar gilde. Was moeders doof? Nou nee, volgens haar niet. Moeders kwam aangeklikt en jawel, enkele seconden later hoorde ze hoe moeder een dochter de opdracht gaf een zakdoek te halen, terwijl moeder ondertussen zelf verwoede pogingen, die faalden uiteraard, deed om zoonlief te troosten. Jeetjemekreetje wat kon dat kind gillen zeg, alsof er een mager speenvarken geslacht werd zonder verdoving vooraf, afschuwelijk!
Nadat ze vruchteloos geprobeerd had zich weer op haar boek te concentreren besloot ze maar op te staan en in huis op de bank te gaan zitten verder lezen want buiten zou haar dat niet meer lukken. Terwijl ze naar binnen liep prees ze zich weer geluk met de recentelijk aangebrachte kunststof kozijnen met dubbele beglazing. In eerste instantie natuurlijk om haar energierekening een beetje in toom te houden maar meer en meer was ze er ook dankbaar voor vanwege de overheersende geluidsoverlast dat ze daarmee tot een minimum kon beperken. Haar scherp gehoor was dus echt niet altijd een zegen. Ze liep naar binnen en in de keuken vulde ze haar glas bij waarna ze zich weer met haar boek op de bank installeerde.
Even nog dwaalden haar gedachten af, hoe kon het toch dat zo’n dreumes zo de hele boel regeren kon? Natuurlijk is een kind in moeders ogen altijd de mooiste en de liefste maar heej… van een volwassen mens mag je toch wel iets verwachten toch, zeker als het om opvoeding gaat? Ze constateerde diep in haar een soort van medelijden met dat jochie, die zou het nog erg zwaar krijgen later.
Haar boek kon haar concentratie niet vasthouden. Een snelle blik, tegen beter weten in, op haar bankrekening vertelde haar dat er nog steeds niet genoeg stond om te verhuizen. Een hutje op de hei is perfect voor mij, dacht ze. Ze sloot de ogen en al snel dagdroomde ze over een schip dat bulkend van het geld kwam aanvaren. Ach ach ach, als dat toch eens zou gebeuren. Kon ze e.i.n.d.e.l.i.j.k. verhuizen en genieten van de rust. En meer nog… kon ze de nr.1 wens van haar wensenlijstje afstrepen. Ze zou gaan huilen als dat gebeurde en nee haar tranen zouden dan zeker geen krokodillentranen zijn.

4x Akkoorden op ~ Chords on “Krokodillentranen

  1. Eén van de nadelen van de zomertijd, een flinke deel van de mensen verplaatsen dan het gezinsleven naar de tuin en dat is niet altijd prettig! Dubbel glas in de ramen is dan een uitkomst;-)

Voel je vrij & musiceer maar naar ♥-elust met mij mee... Please feel free to share the 'music' in your ♥ with me...