Net als haar moeder voor haar, en wellicht vele andere moeders ervoor, tijdens en erna, had ook zij kinderen waarbij de gedachte ‘mijn kind is niet eigenwijs, die heeft het zelfs uitgevonden!’ met enige regelmaat opdook. In tegenstelling tot haar moeder verzuchtte ze niet met naar boven uitgestoken handen, zeggende; ‘Lieve God waaraan heb ik dit schepsel verdiend?’ maar probeerde ze het kind op een stimulerende en motiverende wijze erop te wijzen dat diens visie niet de enige mogelijke was. Tegelijkertijd veel moeite doende een grinnik te onderdrukken om niet al te zeer te tonen dat ze trots was op het kind in kwestie dat niet schroomde diens eigen mening te uiten, geen angst had om ‘anders’ bevonden te worden, maar ook een onbedwingbare drang had zichzelf te ontplooien via een zelfgekozen route.

Net als ieder ander kind maakte ook haar kind fouten die zij als moeder liever niet had zien plaatsvinden, terwijl ze ook besefte dat zij dat zelfde ook gedaan had, én dat daar niets mis mee was. Immers, je leert van je fouten en iedereen maakt ze! Totaal foutloos vanaf geboorte tot sterven was nog nooit iemand geweest en zou ook wel nooit iemand zijn. Dan zou het leven, het hele groeiproces immers ook totaal zinloos zijn?! Het is dát proces waaruit ieder mens leert hoe te handelen in een situatie, wat wel of niet de juiste wijze van handelen is. Mensen die fouten maken zijn niet per definitie slecht, dat is weer een heel ander verhaal.

Redelijk vaak constateerde ze met plezier hoe leuk het eigenlijk was en is om te zien dat haar kind op haar leek in diens houding jegens alles en iedereen dat op het pad van dat kind kwam. Tegelijkertijd realiseerde ze zich ook dat ze als moeder logischerwijs wilde voorkomen dat haar kind pijn en/of verdriet zou ervaren door de fouten die het onherroepelijk zou maken en dat dat nou net onmogelijk was. Ieder mens, dus ook haar kind, moest zichzelf builen vallen om ervan te leren.

Fouten maken mag, eigenwijs zijn ook, mits je maar altijd probeert ervoor te zorgen dat je oprecht in het leven staat en anderen, maar bovenal jezelf, recht in de spiegel kunt blijven aankijken.