Invalshoek

REISMEERMIN

‘JANTJE !!!’
De aangesprokene schrok op uit zijn spel en draaide zijn hoofdje om in de richting vanwaar het geluid was gekomen. Hij zag zijn moeder in de deuropening staan met een boos gezicht en een hoog opgeheven vinger in de lucht. Op zijn allerliefst en onschuldigst mogelijk riep hij terug: ‘Wat is er Mam?’ Al kon hij het wel enigszins raden natuurlijk, vroeg hij zich tegelijkertijd af of zijn moeder soms de vrouw van zes miljoen was en haar bionische oren had. Dat wat hij in het heetst van de strijd had uitgesproken kon zij onmogelijk gehoord hebben! Toch???

‘Dat soort taal wil ik niet uit jouw mond horen, heb je me verstaan?’.
“Ja Mam, sorry, ik zal het niet weer doen.”
‘Mooi zo’ sprak moeder streng, ‘laat ik het niet merken want dan weet je wat je krijgt!’.
Jantje zuchtte diep, wierp een kushandje naar zijn moeder, knipoogde olijk en draaide zich weer om en wijdde zich weer aan het spel waarmee hij bezig was toen hij abrupt onderbroken werd. De deur ging weer dicht en de rust keerde weer terug. Vanuit allerlei hoeken kwamen zijn vriendjes en vriendinnetjes aangehold en voegden zich weer bij hem. “Zo heej, je mams was boos he?” Zwijgend knikte hij en zuchtte nogmaals. ‘Ik mag niet lelijke woorden zeggen van mijn moeder’. Alle monden ging tegelijk open en er ratelden allerlei termen uit elke mond, binnen enkele seconden lag het hele groep dubbel van het lachen, alsof ze elkaar aangestoken hadden leidde het tot een waterval van, door papa en mama verboden woorden.

Enkele minuten later was iedereen weer in het spel verdiept. Dat het bitterkoud was had niemand in de gaten, de groep kinderen vermaakten zich opperbest, wat was er nou leuker dan met dit weer buiten spelen, duikelen in de sneeuwbergen, sneeuwpoppen maken, glijden en glibberen, maar bovenal een sneeuwballengevecht? Jantje wist telkens de dans te ontspringen terwijl hij geen van de anderen ook maar één keer miste. Telkens was het raak en lachte de hele groep uitbundig op diegene na die getroffen was. Toen, opeens leek Jantjes winpositie veranderd te zijn in een verliespositie. Vanuit een onverwachte hoek kwam daar iets aangevlogen en ja hoor, het was raak. Petssss midden in zijn gezicht. Jantje opende zijn mond om iets lelijks te zeggen maar herinnerde zich moeders woorden en krijste het uit: “CRISISSSSSSSSSSSSS”.

16x Akkoorden to “Invalshoek”

  1. platoonline 27 maart 2013 om 12:11 Permalink

    Whahahahahahaha…. erg leuk geschreven. Deed me denken aan een toneelstuk waarin de beide echtgenoten afspraken dat ze
    als ze ruzie hadden alleen maar zouden roepen: ijs nog aan toe. Of: ijs met slagroom, of, als ze heel kwaad waren: SORBET.

    Er werd die week zeer ijzig ruzie gemaakt.

    Prima verhaal Mel.

  2. Trees 27 maart 2013 om 13:49 Permalink

    Haha, wat een leuk verhaal! Maar dat woord wat hij riep was natuurlijk ook een heel erg lelijk woord.
    Daar hadden we liever allemaal niets mee te maken willen hebben.

    • ♫ Mel☺dy ♫ 27 maart 2013 om 16:48 Permalink

      ;-) Ja dat woord ga ik hier niet herhalen ;-)

      Precies!

      Dank je wel.

  3. Reismeermin 27 maart 2013 om 18:42 Permalink

    whahaha nee deze invulling van de invalshoek heb ik niet zien aankomen. Voltreffer!!
    Link volgt ;-)

    • ♫ Mel☺dy ♫ 27 maart 2013 om 21:20 Permalink

      ;-) Joepieeeeeeeeee het is me gelukt jou te verrassen!

  4. Ria 27 maart 2013 om 19:58 Permalink

    Melody wat goed ,fantastisch gedaan.
    liefs, Ria

    • ♫ Mel☺dy ♫ 27 maart 2013 om 21:21 Permalink

      Dank je wel RIa, lief van je!
      Liefs terug.

  5. hanneke 28 maart 2013 om 10:49 Permalink

    haha, geweldig verhaal.
    goed hoor van jantje om zich midden in de strijd zo in te houden!

    • ♫ Mel☺dy ♫ 28 maart 2013 om 11:12 Permalink

      Dank je wel!
      Hij leert het wel ;-)
      -x-♥

  6. rietepietz 28 maart 2013 om 19:42 Permalink

    Whahaha, ik zie het eerlijk gezegd zo’n knulletje niet roepen maar je hebt er wél een verrassende punt aan gedraaid ;-)

    • ♫ Mel☺dy ♫ 28 maart 2013 om 22:18 Permalink

      Hihi met een beetje fantasie kan alles, toch?

      Dank je wel.

  7. Mirjam Kakelbont 29 maart 2013 om 20:55 Permalink

    Arme stakker die Jantje. Het kan zo opluchten op zijn tijd. Je hoeft echt niet te vloeken
    om er een paar mooie oneliners uit te kanllen ;-) En ik kan ’t weten1
    Goed geschreven. Ik was nieuwsgierig hoe het af zou lopen.
    Liefs

    • ♫ Mel☺dy ♫ 29 maart 2013 om 21:50 Permalink

      ach ja er moet iedereen wel eens iets van het hart toch?

      Dank je wel

      Liefs terug

  8. Truus 30 maart 2013 om 16:30 Permalink

    Hihi, heel leuk gevonden Melody. :-)

'Musiceer' naar ♥-elust want ik kijk reikhalzend uit naar het mogen 'beluisteren' van jouw 'muziek' of 'muzeik' die jij toevoegt aan mijn 'partituren'!

%d bloggers liken dit: