Happy Challenge 42 ~ Kousenvoeten

happy-smiley Vonnie’s Happy Challenge

~ 42 ~

Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”. Zij daagt jou uit ook een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten. De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt… Een mooie quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport. Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee? Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

Dat ik van het naar een theater gaan houd is wel algemeen bekend, dat ik ook graag naar musicals ga is ook geen nieuws meer. Na ruim 2 maanden al amper de deur niet hebben uit gekund naar dit soort uitjes was ik er dus meer dan aan toe en na lang aftellen konden we dan vandaag e.i.n.d.e.l.i.j.k. de auto instappen en naar Amsterdam vertrekken. Al snel veranderde het prachtige weer in Assen in nattigheid, letterlijk en figuurlijk kwam het stortend met donder en geweld op ons neer. Ik liet Daphne rijden omdat ik dat zelf niet kan bij zo’n lange afstand en al snel werd het donker, ik wees haar een andere route om de intense spitsdrukte te om zeilen.

Eenmaal in Amsterdam, na fout gereden te zijn door de zeer duidelijk (NOT!!!) aangegeven omleidingen, konden we het eten onder onze schoenen schrijven want daar was geen tijd meer voor. In Amsterdam zijn ze werkelijk ook overal tegelijk bezig dus mijn Mieppie kreeg het maar niet voor elkaar De Nieuwe De La Mar te bereiken. GodZijDank heb ik een klein autootje en toen ik op een gegeven moment een plekkie zag propte Daphne haar er tussen en gingen we te voet verder. Dat was een slecht idee, ondanks de morfine was elke stap me er eentje te veel. De afgelopen weken hebben me bijna 10kg gekost en dat merkte ik dus aan mijn schoenen die me letterlijk na vlogen, veel te groot.  Had ik toch maar iets anders om de voeten gedaan, mopperde ik op mezelf.

Enige tijd later strompelde ik het theater in. Ik was er nog nooit geweest na de verbouwing en was gelijk onder de indruk van de pracht en praal die ik zag schitteren om me heen. Uiteraard een prachtig borstbeeld van Wim Sonneveld, naar wie de zaal waarin de 1e try-out van Ciske de Rat werd gespeeld maar ook andere beelden en werkelijk prachtige kroonluchters.
Ik gaf de cadeautjes voor Brigitte en Ellen af aan een dame van merchandising terwijl Daphne onze jassen bij de garderobe afgaf. Daarna zakten we op een bank neer met een kop dampende thee en even later gingen we de zaal in onze plekken opzoeken. Rij 2 want rij 1 was uitverkocht. Ik zag dat er op rij 1 stoelen vrij bleven dus toen het licht begon te dimmen schoten we naar voren, op de voet gevolg door mensen van rij 3 die onze plaatsen op rij 2 in namen.

Het feest begon…..werkelijk, een feest van herkenning. Ik wist 99% van de tekst uit mijn hoofd en moest er dus voor zorgen dat ik niet alles meesprak / meezong en als ik dat al deed mijn volume zeer beperken. Ook deze musical is weer subliem in elkaar gezet. En het jochie dat Ciske de Rat in de jonge versie speelt, zijn naam is Silver, pakte gelijk de hele zaal in, de oh’s en de ah’s waren niet van de lucht. Ik was overduidelijk niet de enige die helemaal in de stoel wegsmolt bij het zien van hoe dat kereltje zijn taak schitterend uitvoerde. Daar gaan we vast nog meer van horen! Een strot om jaloers op te zijn, maar ook een acteertalent en dan gezegend met dat snoetje met die schitterende oogies waaruit niet alleen heel veel plezier straalde maar ook minstens zoveel ondeugd, helemaal geweldig.

Toen de voorstelling afgelopen was volgde er een minutenlange staande ovatie en ik zei tegen Daphne: “gaan we morgen weer?”. Nou nee dat gaat natuurlijk niet om diverse redenen maar als het zou kunnen zou ik er acuut voor tekenen. Na de voorstelling haalden we de jassen op en begaven ons naar buiten. Na enkele meters hield ik het voor gezien en nam ik mijn schoenen in de hand en ging op kousenvoeten verder. Ik had geen andere keus want dan had ik nooit de auto gehaald. In het donker daar ergens in mijn eentje gaan staan wachten totdat Daphne met de auto bij mij kon komen was natuurlijk al helemaal geen optie. Ben een schijterd in het donker, laat staan in een stad als Amsterdam, een stad waar ik zo wie zo al de rillingen van krijg. Terwijl Daphne ons naar huis reed was ik via facebook van manlief nog even in gesprek met Brigitte. echt helemaal geweldig zoals zij de rol van Tante Jans invult…. en ook Ellen deed het geweldig als Moeder Vrijmoeth. Bas Keijzer (De man van de snelle jelle reclame, die vader met dat dochtertje dat moet voetballen en zeiknat thuis komt na het fietsen in de een plensbui en vader zegt: verloren? waarop dochter antwoord: afgelast’… als Vader Vrijmoeth was ook hartstikke goed. En ja hoor op zeker moment komt er iemand het toneel op wiens stem ik gelijk herkende, de persoon in dit verhaal die een heel nare rol moet spelen, die van nsb-er, bleek dezelfde man te zijn als die man die in Dokter Tinus Gijs speelt. 2 totaal verschillende rollen, dus die knul heeft ook wel degelijk iets in zijn mars.

Alles terzijde en alleen gericht op de voorstelling zelf was het een avond om nooit te vergeten, zo hartverwarmend, ontroerend en indrukwekkend tegelijkertijd. Een heel happy avond dus…. alle ellende ervoor, de niet werkende morfine en strontberoerd in de auto op de terugweg, neem ik graag op de koop toe, dat heb ik er ruim voor over, zeker als ik bedenk dat ik Brigitte weer heb mogen zien spelen en horen zingen. Inmiddels nog steeds met een ellendig lijf op de bank maar in het koppie is het nog steeds feest, ik hoor en zie alle beelden van vanavond weer voorbij komen.

Het was al veel te lang geleden dat ik met mijn meissie op stap was en daar genoot ik ook weer dubbel en dwars van!
Alleszins dus iets om happy van te worden en daaraan deze bijdrage aan Vonnies Happy Challenge te wijden!

ciskederat101116a

16x Akkoorden op - Chords on “Happy Challenge 42 ~ Kousenvoeten

  1. Wat fijn dat je weer naar een musical kon.
    Weliswaar een try-out maar dat maakt niet uit.

    Bedankt voor je bijdrage. Ik wens jullie een heel fijn en plezierig weekend toe.
    Liefsssssssssssssssssssss -X-

  2. Oh. Je bent echt veel afgevallen. Pure ellende geweest dus. Hoop dat deze voorstelling een afsluiting van die nare periode wordt. Dat jullie genoeten hebben dat is duidelijk, in woord en beeld.

    • ja is wel zichtbaar hè…. niet dat ik er blij mee ben overigens maar oké.
      Dank je wel hoor, hoop ik ook!
      Haha ja dat kan onmogelijk anders, als ik ’t kon zat ik er vanavond weer op rij 1 bij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge