Muzieklaatje MOND

Invalshoek-75 ~ Ansichtkaart-Allerhande


Invalshoek van Reismeermin

Schrijf-Uitdaging nr. 75 –

sinds  19 april 2011

Thema: 6 november – 3 december 2017

Daar loop je dan op Duits grondgebied. Daar men daar Sinterklaas niet kent liggen de winkels al vol met kerstspullen. Alles glinstert je tegemoet, je weet soms niet waar je het eerst moet kijken. De nieuwe ideeën ontspruiten gaandeweg zonder dat je daarvoor enige moeite hoeft te doen. Nou ben ik niet zo van de feestjes, dus ook de Kersttijd kan mij gestolen worden als ik eerlijk ben. Mijn gezinsleden denken er niet anders over dus dat scheelt een hoop discussies en nog belangrijker, het gevoel dat er iets moet, dat een ander iets van je verwacht en zwaar teleurgesteld zal zijn als je daaraan niet voldoet, ongeacht de oorzaak.

In onze huidige consumptiemaatschappij wordt het je als het ware door de strot geduwd dat je ieder jaar alles nieuw moet hebben. De modetrends volgen, de meest bizarre kleuren en de combinaties daarvan doen je duizelen. Gelukkig ben ik te nuchter (Gronings, weet je nog?) voor die ongein en krijg ik dus ook geen koopzin, wel zo handig als je niet over een ruime beurs beschikt *glimlach*.  Anita zei het vanmiddag nog, ben toch blij dat ik Groningse ben, met een vette grinnik erop laten volgend: de kleuren van dit jaar kunnen mij toch echt niet bekoren, daarmee stemde ik natuurlijk volmondig in want onze smaak is in deze context hetzelfde.

We hebben weliswaar nooit een kerstboom staan, bezitten er ook geen, want a) we hebben er geen ruimte voor en b) onze poezenbeesten en de honden met hun zwiepende staarten zouden echt wel voor veel scherven etc gaan zorgen. Stel je voor dat de kerstboom tegen onze tv aanvalt, of erger nog tegen het aquarium? Moet er niet denken dat ik bij thuiskomst met zoiets verrast ga worden.  Op zolder ligt allerhande kerstgrut, ieder jaar haal ik een deel naar beneden en plaats het dan, maar net hoe mijn pet staat en waarin ik zin heb. Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat ik vorige week 1 idee heb opgepikt en dat dus ook dit jaar wil gaan nadoen. De benodigdheden heb ik wel op zolder op 1 deel na. Dat ene deel is in Nederland schrikbarend duur dus ik was al begonnen met het aflopen van kringloopwinkels in de hoop dat deel ergens voor een spotprijsje te vinden. Loop ik dus vanmiddag in Duitsland, zie ik het in een, overigens zeer luxe, winkel staan. Anita sleepte me naar binnen want ik wilde niet omdat ik ervan uit ging dat de prijzen navenant de etalage (veel te duur dus) zouden zijn. Ik kreeg een zeer aangename verrassing want dat was dus niet het geval. Voor minder dan 1/3 van de Nederlandse prijs nam ik het even later mee de winkel uit. Wat het is vertel ik nog niet, daar kom ik over een maandje ofzo wel op terug, wordt dus vervolgd *grijns*

Een 2e punt dat ook elk jaar weer voor lichte consternatie zorgt is het gebruik kerstkaartjes te versturen. Jeetjemekreetje wat zijn die krengen duur, en die die wel ‘goedkoop’ zijn zien er niet uit. Ik ben niet een mens van 100 in een dozijn dus stuur ik ook geen kerstkaartjes van dat genre, althans niet meer. Deed ik jarenlang wel omdat ik zo’n lange lijst had en me dat financieel niet zonder andere problemen te veroorzaken kon veroorloven.  De lijst is behoorlijk ingekort, ik stuur nu alleen nog kaartjes naar mensen die me dierbaar zijn en dus mag een kaartje nu ook iets meer kosten. Net als veel andere produkten zijn ook de ansichtkaarten in Duitsland veel goedkoper dan hier, maar ja die Duitse teksten erop, daar zit niemand op te wachten toch? Engelstalige teksten dan? Mwah, is een optie maar nee want ik hang aan het hanteren van mijn moerstaal. Kortom, ik ging dus zonder kaartjes terug de grens weer over. Gelukkig, schreef ik hierboven ook al ergens eerder, doe ik niet aan modegrillen mee dus kan ik gerust gebruik maken van de kaartjes die er nog liggen van vorig jaar. Allerhande ansichtkaarten liggen nog in de doos en een aantal daarvan gaat weer op de post, nu maar hopen dat mijn geheugen me niet in de steek laat en mensen niet bij het openen van de kaart zullen zeggen: ‘heej die kreeg ik vorig jaar ook al van der’…

►meer~more

Theelabel-vraag-44

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 44

gestart op 2 januari 2017

6 november 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?
Minoesjka

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat is je minst favoriete baan die je ooit hebt gehad?”

Ik heb tussen aug. 2005 en september 2009 een tijdlang voor een aantal callcenters gewerkt, 1 in Amsterdam, 1 in Veenendaal en 2 in Assen. Bij de 1e ging ik de straat op met de opdracht zoveel mogelijk donateurs te werven voor goede doelen. Bij de 2e werkte ik vanuit huis en wierf ik donateurs voor een goed doel. Vond ik prachtig werk, al moest ik de 1e snel opgeven omdat ik dat fysiek niet kon volhouden. De 2e verloor ik omdat ik door een infectie in mijn hoofd het ziekenhuis in moest en na een operatie langere tijd moest herstellen, dus werd mijn contract niet verlengd. Bij de 3e wierf ik klanten voor een energiebedrijf. Bij de 4 wierf ik klanten voor telefoon-televisie-internetbedrijf.

Bij 1 van die 4 moest ik meer en meer tegen mijn geweten in werken. Ik ‘moest’ targets scoren, zoals men dat zo “mooi” noemt. Dat betekende dat ik binnen 2,5 minuut een klant moest binnenhalen, die ik koud belde.
(Je had ‘koude’ klantenlijsten en ‘warme’… wat betekent dat een ‘koude’ klant dus door jou verrast wordt met een telefoontje waar een ‘warme’ klant jouw telefoontje al verwacht omdat hij zich aanmeldde via een relamefolder, email of wat ook maar.

Ik moest niet alleen die klant binnenhalen maar ook het duurste abonnement verkopen, ongeacht of die iemand wel of niet interesse had voor de producten binnen dat abonnement.
Toen ik mot kreeg met een (sexistische) chef nadat ik weigerde een 90+er het duurste internetabonnement door de strot te duwen, nam ik hem de wind uit de zeilen door mijn ontslag te nemen voordat hij het mij kon geven. Ondanks de financiële problemen die dat opleverde, heb ik nog steeds geen spijt van die beslissing!

►meer~more

Japans op Zaterdag – 133

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)
133
Hier gestart op 17 januari 2015
~* Wat=een Haibun ~* Wat=een Haiga ~* Wat=een Haiku
~* Wat=een Kyoka  ~* Wat=een Renga ~* Wat=een Sedoka
~* Wat=een Senryu ~* Wat=een Tanbun ~* Wat=een Tanka  

 

Verwaaid los laten
overlast stroomt gestaag weg
’t donker verlichten.
►meer~more

Theelabel-vraag 43

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 43

gestart op 2 januari 2017

30 oktober 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat brengt een lach op jouw gezicht?” 

  1. Het uitkijken naar / het zijn in …. dierentuin
  2. Onverwachts bezoek
  3. Leuke post
  4. Reacties hier
  5. Berichtjes in Whats-App / SMS / E-mail
  6. Dat het zó goed mogelijk gaat met de bewoners van het Hotel in mijn ♥
  7. Onze veestapel
  8. Jeans – Musicals – Purper – Klassiek in het theater
  9. Als ik thuiskom na een dagje uit dat manlief me dan opwacht met een knuffel en thee
  10. Als ik thuiskom na weg te zijn geweest, ik moet uitkijken waar ik mijn voeten neerzet om te voorkomen dat ik struikel over Noah, Brego, Precious en/of Bildo
  11. Als ik de parkeerplaats bij ons huis oprij en Bilbo zie aan komen rennen
  12. Mijn (gehandicapte) buurjongetje die altijd heel luid “omaaaa” schreeuwt en met gespreide armen op mij af komt hollen
  13. Andere mensen een plezier doen met ongeacht waarmee
  14. Bloggen ~ Freubelen aan layouts
  15. Door mijn fotomappen bladeren
  16. Buiten zijn in de herfst, ongeacht zon of regen of harde wind, gewoonweg zalig
  17. TV-progs/docu’s Crimi’s ~ Mysteries ~ Dieren ~ Tattoo ~ Klassieke / Religieuze muziek op tv
  18. Trilogieën a) Lord of the Rings & b) The Hobbit
  19. Bloemen op de vaas
  20. Vogels in de tuin
  21. ’s Ochtends wakker worden en me realiseren dat ik de hele nacht geslapen heb
  22. ’s Ochtends wakker gemaakt worden door een zonnestraal
  23. Als mijn lijf en geest in balans zijn waardoor het ‘ongemak’ prima hanteerbaar is.
  24. Bloggers die meedoen aan uitdagingen.
  25. Dat JIJ je aanmeldt voor het Sinterklaas-Spel in Blogland *glimlach*

 

Ik heb ze dan wel van een nummertje voorzien maar dat is een willekeurige volgorde, vond het lijstje met 25 lang genoeg maar ik had er evengoed dubbel of driedubbel zoveel van kunnen maken. 

►meer~more

Japans op Zaterdag – 132

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)
131
Hier gestart op 17 januari 2015
~* Wat=een Haibun ~* Wat=een Haiga ~* Wat=een Haiku
~* Wat=een Kyoka  ~* Wat=een Renga ~* Wat=een Sedoka
~* Wat=een Senryu ~* Wat=een Tanbun ~* Wat=een Tanka  

 

Vol overgave .
Uitbundige levenswil.
Passie onstuitbaar.

►meer~more

Di-Wo-35

DiWoDi-Wo

Gedichten op elke 2e woensdag

35 – Gestart op 6 juli 2016

 

Dukat… De koning der leeuwen uit Polen
zijn nieuw thuis in Nederland onverscholen.

Lewa, Sabi en Zaila uit Gaia Zoo
kwamen ook naar Amersfoort toe.

Het leek zo’n prachtig kwartet te zijn
hoop was, en is, er op voortzetting van de bloedlijn.

Vorige week kwam er een kink in de kabel
kennelijk gedroeg Lewa zich onacceptabel.

Dukat sloeg van zich af
waarbij Lewa het helaas begaf.

Verdriet door deze prachtige meneer
verlies van een ander mooi dier doet zeer.

De harem bestaat nu nog uit twee
Hopelijk krijgt Dukat daar kleintjes mee.

►meer~more

Liebster Award

Nadat ik deze nonimatie al eerder kreeg van liebster-blog-awardDeeDee op 9 april 2016 werd ik vandaag verrast door Anne-Marie met dezelfde nominatie maar met andere vragen dan die in de vorige nominatie gesteld werden.

Allereerst: énorm bedankt Anne-Marie!!!
Zij is een enorme wandelfanaat en daarin kan ik haar niet volgen natuurlijk, figuurlijk niet met name. Ik hou wel van wandelen maar die lange afstanden zijn voor mij niet te doen. “Wandelen” doe ik dan wel, toch ongemerkt vele, vele meters, als ik in een dierentuin ben maar dat is toch anders. Ik duik ook wel de natuur in met enige regelmaat maar dat kan alleen als mijn lijf het toelaat en ik onderweg pauzes mag pakken wanneer ik dat nodig heb.
Ik ontmoette Anne-Marie in het eggie nadat zij heel spontaan zei: “dat is dichtbij, je komt toch wel ff langs voor een bakkie?” toen zij op mijn blog had gelezen dat Burgers Zoo op Daphnes en mijn agenda stond. Zo’n lieve uitnodiging sla ik natuurlijk niet af en aan het eind van de dag mochten wij vermoeid en wel op haar bank ploffen en ons in haar warme gastvrijheid onderdompelen. Heerlijk zulke momenten, zo’n fijn gevoel ergens zo welkom te zijn ook al kent men je alleen maar van het bloggen!

Anne-Marie heeft 6 vragen opgesteld voor de bloggers die door haar genomineerd zijn:
1) Wat voor type ben je? Hoe sta je in het leven?
2) Waarom blog je?
3) Wat houdt je verder bezig behalve bloggen of lezen we dat allemaal in je blog?
4) Wat zou je nog graag eens keer doen, wat staat er bovenaan je verlanglijstje?
5) Waar heb je vreselijke hekel aan?
6) Wat vindt je van de stelling dat bloggers narcisten zijn?

Mijn antwoorden dus dan als volgt:
1a) Wat voor type ben je?
Zeer gecompliceerd… zijn wel de 2 woorden die van toepassing zijn. Ben extreem gevoelig voor sfeer, emoties van anderen, maar ook voor geluid en mensen om me heen door wie mijn alarmbellen gaan rinkelen. Daarnaast altijd (helaas) volkomen afhankelijk van mijn eigen on-mogelijkheden, zowel fysiek als mentaal. Toch… probeer ik zo blanco mogelijk een situatie tegemoet te treden.
1b) Hoe ik in het leven sta?
Afgezien van mijn antwoord bij 1a sta ik eerlijk in het leven. Ik doe niet aan oneerlijkheid, onrechtvaardigheid en wat al niet meer voor ongein. Ik probeer altijd alles en iedereen te respecteren, als ik dat gevoel écht niet kan opbrengen, draai ik me om en loop ik weg. Niet dat ik een discussie uit de weg ga ofzo maar ik weiger wel me in een sfeer te begeven die mij geen goed zal doen.
2) In 1993 zat ik ziek thuis en verveelde me, de hobby’s die ik toen had verlichtten mijn leed niet, ik moest iets nieuws oppakken, een uitdaging aangaan… het bloggen stond toen nog in de kinderschoenen, bijna niets was vindbaar op het internet, bijna niets was bekend over de mogelijkheden etc, ik dook er helemaal in. Ik blog nog steeds omdat ik het erg leuk vind, ik schrijf graag, freubel graag, fotografeer graag en ja dat wil ik wel delen met anderen die daar interesse in hebben natuurlijk. Ook blog ik omdat het mij op een zeer leuke wijze  in contact brengt met mensen zonder dat ik die al te dichtbij moet laten komen, oftewel totaal veilig en onbedreigd.
3) Dierentuinen – fotografie. Als ik kon was ik elke dag wel in eentje te vinden. Dat gaat nou eenmaal niet want ik heb een gezin, ik heb ook verplichtingen waar ik niet onderuit kan (willen ook niet). Daarnaast ben ik veel thuis omdat mijn lijf nou eenmaal rust nodig heeft en kan ik enorm genieten van het tv-kijken, crimi’s en medische of criminalistische documentaires met name. En nee ik schrijf lang niet over alles, dat gaat nou eenmaal niet omdat het erg persoonlijk is, ik niet weet wie wat wanneer leest en al helemaal niet oude koeien uit een sloot wil halen en nog minder iemand voor het hoofd wil stoten, al hoe therapeutisch het schrijven ook kan zijn.
4) Een opvang starten voor dieren in nood / dieren in nood opvangen en alles dat daarmee gepaard gaat.
5) Ohjeee hebbie effe? Leugenaars, hypocrieten, wegmisbruikers, machtsmisbruikers (ja, ik geef toe, het kost me moeite maar ik hou het netjes), Firma’s list en bedrog, getreuzel, hete zomers, rollade, doperwten, traag internet / trage pc … en nog wel zo het één en ander meer maar ik zal ophouden met het jullie hiermee vervelen *glimlach*
6) Degene die die stelling bedacht heeft mag zich eerst eens gaan verdiepen in de definitie van narcisme. Ben het er dus absoluut niet mee eens. Om één voorbeeld te noemen: Een narcist is bijvoorbeeld totaal niet in staat compassie met zijn medemens te hebben en de blogwereld is er eentje die van compassie bol staat.

Deze award kent vele regels, al zijn die dan in de loop der tijd wel gewijzigd. Eén van de regels is het nomineren van andere bloggers. Dat doe ik dus niet, enerzijds omdat ik weet dat er bloggers zijn die daar niet van gecharmeerd zijn en anderzijds omdat ik niemand iets wil opleggen. Daarbij ken ik vele bloggers en ieder blog heeft diens eigen charme, net als mensen vind ik dat je ook blogs niet met elkaar mag vergelijken. De inhoud van een blog is of je smaak of niet, de blogger erachter idem dito… en die smaak bepaalt of je wel of niet een blog(-ger) gaat volgen en zo ja voor hoe lang / kort. Een 2e regel is zelf een aantal vragen te bedenken voor de genomineerde bloggers, nou nomineer ik dan wel geen bloggers maar enkele vragen wil ik best aan jullie stellen…  Anne-Marie maakte er 6, ik hou het bij 5

1) Wat vind jij het leukst / minst leuk aan het bloggen?
2) Wat mis jij aan jouw blog / bloggen?
3) Overwoog je al eens met het bloggen te stoppen en zo ja waarom?
4) Wat zou voor jou de doodssteek van het bloggen zijn?
5) Wat kun je (niet) missen aan je blog als kiespijn?

Zoals ik al eerder schreef, ik nomineer niet maarrrr als je mijn vragen beantwoorden gaat op je eigen blog lees ik dat natuurlijk wel erg graag, laat je het me dan weten?

►meer~more

Theelabel-vraag-42

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 42

gestart op 2 januari 2017

23 oktober 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wie zou je absoluut niet kunnen missen?”

Ik drink tegenwoordig heel weinig koffie en heel veel thee, dus de labels met vragen zijn legio, en velen ervan herinner ik me als ‘heb ik al gehad’. Op dezelfde dag dat ik de vraag van vorige week trok, trok ik ook de vraag van deze week, hoezo toeval bestaat niet? Weliswaar uit een ander theedoosje maar toch.

Wie… is dus een iemand…
Het meest voor de hand liggende antwoord is natuurlijk mijn (v)echtgenoot, zegt niet iedere getrouwde persoon dat als antwoord op zo’n vraag? Terwijl die vraag onder mijn ogen opdoemde hoorde ik gelijk een stemmetje zeggen: “hoe ga je dit beantwoorden? Sociaal gewenst of eerlijk? Is in beide gevallen het antwoord dezelfde?” (had ik al verteld hoe zo’n broertje-dood ik heb aan die stemmetjes in mijn hoofd? Nee? Nou bij deze dan!)

Nou weet ik natuurlijk al bijna 2 weken dat deze vraag vandaag aan de beurt is dus heb ik ook tijd genoeg gehad om over mijn antwoord na te denken, of beter gezegd, over de vragen die die stemmetjes mij stelden.

Sociaal gewenst antwoord:
Uiteraard mijn (v)echtgenoot met wie ik al samen ben sinds 18 mei 1977, met wie ik verloofd ben op 25 december 1980, met wie ik getrouwd ben op 9 december 1983, met wie ik 6 kinderen kreeg, met wie ik al zoveel meemaakte en doorstond, met wie ik nog steeds oud wil worden ook al zijn onze gelijkenissen in de loop der jaren gewijzigd in verschillen.

Eerlijk antwoord:
Niemand!
Al heel jong ontdekte ik dat ik verlies van mensen moest leren accepteren.  Aan Magere Hein natuurlijk maar ook door omstandigheden die je niet in de hand hebt. Soms groei je uit elkaar. Mensen ontwikkelen zich, een weg die je ergens gezamenlijk startte splitst zich ergens en of je na die splitsing alsnog samen op diezelfde weg ben is altijd weer de vraag. Daarnaast is het natuurlijk zo dat gezondheid ook een wezenlijk deel van een relatie is, ik heb helaas afscheid moeten nemen van zeer dierbare mensen wiens aanwezigheid mij meer kwaad dan goed deed. Ook hebben mensen afscheid van mij genomen omdat ze niet met mijn zijn konden omgaan. Al ben ik zeer weinig alleen, ben ik dat wel heel vaak. Eenzaamheid is ook mijn vaste gezelschap, Het kleine groepje dat ik om me heen heb kent mij door en door en accepteert mij zoals ik ben, ongeacht in welke bui ik dan ook ben. Dat kunnen maar weinig. Kortom, ik hang mijn leven, mijn bestaan, niet op aan een ander persoon. Er is maar één persoon die mijn leven moet leven en dat ben ik zelf.

►meer~more

FF goed lezen

Met dank aan mijn zoon, die mij dit in de whatsapp zette:

1) I’ve tried to catch some fog,
I mist

2) When chemists die
They barium

3) Jokes about a German sausage
are wurst

4) A soldier who surived mustardgas and pepperspray
is now a seasoned veteran

5) I know a guy who is addicted to brake fluid,
he says he can stop anytim

6) How did Moses make his tea?
Hebrews it

7) I stayed up all night to see where the sun went
Than it dawned on me

8) A girl said she recognized me from the vegetarian club
but i’d never met herbivore

9) I’m reading a book about anti-gravity,
I can’t put it down

10) I did a theatrical performance about puns
it was a play on words

11) They told me I had type A blood,
but it was a Type O

12) A dyslexic man walks into a bra

13) PMS jokes aren’t funny
Period

14) Why were the Indians here first?
They had reservations

15) Class trip to the Coca-Cola factory
I hope there’s no pop quiz

16) Enegizer bunny arrested
Charged with battery

17) I didn’t like my beard,
then it grew on me

18) How do you make holy water?
Burn the hell out of it

19) What do you call a dinosaur with an extensive vocabulary?
a thesaurus

20) When you gat a bladder infection
urine trouble

21) What does a clock do when it’s hungry?
It goes back four seconds

22) I wondered why the baseball was getting bigger
Then it hit me

23) Broken pencils are pointless

24) Plastic surgeons who perform sex change
are Transformers

25) I don’t have good chemistry jokes
All the good one argon

►meer~more

Mie toe

De inmiddels 44 jarige, Alyssa Milano (bekend al vanuit haar kindertijd van diverse tv-series en films) ontketekende ruim een week geleden een explosie aan talloze berichten over de hele wereld door op Twitter een oproep te plaatsen waarin ze meisjes/vrouwen, die seksueel geweld hadden ervaren, vroeg met hun verhaal naar buiten te komen.

Tja… wat doe je dan???

Ook ik ben van mening dat er nog steeds, al hoe onbegrijpelijk dat ook is, een heel groot taboe ligt op dit thema. Het overkomt meisjes en vrouwen over de hele wereld, ongeacht milieu of wat ook maar. Het is niet van nu, het is van alle tijden. Hoe men er mee omgaat is daarnaast ook nog eens afhankelijk van de generatie waarin men geboren is. Hoe ook maar je verleden was, hoe ook maar je heden is, noem het maar op… 1 van de vele emoties die met dit thema gepaard gaan is schaamte.

Mijn gedachten toll(d)en in het rond, wel of niet vertellen, en zo ja wat dan wel benoemen en wat niet? Ik wilde er geen openbare aandacht aan besteden, ook niet op mijn blog, en toch… doe ik dat nu wel. Ik plaatst geen links, ik heb heel bewust niet de officiële titel boven mijn blog gezet. Waarom ik er nu wel iets over schrijf?

Omdat mijn maandagmeneer er vol van is. In tranen was hij nadat het lichaam van Anne gevonden was en 2 dagen later in onze stad, bij het politiebureau, een auto was aangetroffen met het lijk van de 12-jarige Djamila. Deze en andere ‘slachtoffers’ zijn de afgelopen dagen constant onderwerp van gesprek geweest tussen hem en mij. Hij snapt er helemaal niks van en ik probeer hem dan met mijn lekenkennis uit te leggen hoe het werkt met het rechtsysteem in ons land. Hij vroeg op zeker moment ook waarom er zo weinig aangifte gedaan wordt door meisjes/vrouwen… Nou heb ik een zeer rappe tong en ik spreek 99 van de 100x vóór ik nadenk over wat ik wil zeggen maar hier deed ik dat dus niet. Ik wikte zeer zorgvuldig mijn woorden en probeerde het zo mild mogelijk uit te leggen, wat me (uiteraard) maar zeer matig lukte.

Afgezien van allerlei emoties, inclusief gedachten (zonder die in goed of fout te definiëren), die je als slachtoffer hebt… (afgezien ook van het feit dat je nooit iets kunt bewijzen, het is altijd jouw woord tegenover dat van hem en hij wordt altijd het eerst geloofd omdat zijn soortgenoten degenen zijn die jou aanhoren/behandelen etc…)

a) Je bent slachtoffer van geweld op de meest kwetsbare manier van een?
… Juist! Een man (meestal).
b) Je komt op het politiebureau om aangifte te doen… Wie krijg je voor je?
… Juist! Een man.
c) Je moet onderzocht worden… Welk geslacht hebben de meeste artsen?
… Juist! Een man.
d) Je komt in de rechtbank om de dader te laten zien dat je boven hem staat… Welk geslacht heeft de advocaat? Welk geslacht heeft de procureur? Welk geslacht heeft de rechter?
… Juist! Een man.
e) Je komt in het circuit van profesionele hulpverleners…
… Juist! Een man (merendeel).

Veel mannen denken nog steeds dat:
a) jij een onderwerp bent dat alleen maar bestaat ter hun gerief
b) hoe je je ook kleedt / gedraagt… het is je eigen schuld, jij daagde hem immers uit
c) je zei wel nee maar als vrouwen nee zeggen bedoelen ze ja

Ja ik ben slachtoffer van deze vorm van geweld. Ja ik ben moeder van 2 die dat ook zijn. Ja, wij dragen die schade ons hele leven met ons mee en leren nog steeds hoe ermee om te gaan, elke dag weer voer je strijd tegen de demonen uit het verleden. Ja het beheerst alles maar het OVERheerst niet (meer). Kan ik zeggen dat de daders bestraft zijn? Nee, dankzij onze geweldige rechtstaat is dat niet het geval! De daders kregen in het 1e geval helemaal niets, in het 2e geval psychologische begeleiding opgelegd, in het 3e geval alleen maar een waarschuwende tik op de vingers, in het 4e geval beiden een schadevergoeding van 15.000 gulden en vele andere giften elk dankzij een procedurele vormfout en in het 5e geval een taakstraf van 120 uur platsoenendienst.

Natuurlijk steun ik de oproep van Alyssa vanuit mijn emoties, het taboe mag er heus wel af, hallo we leven potverdorie in 2017 inmiddels. Maar… of het taboe ooit werkelijk opgeheven zal worden, zelfs in onze ‘geweldig (verrotte) westerse samenleving? Dát betwijfel ik dus ten zeerste, voor de volle 100% want het ‘broederschap’ der (walgelijke) mannen hebben nu eenmaal de macht en hun woord gaat altijd boven dat van vrouwen.

►meer~more

Japans op Zaterdag – 131

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)
131
Hier gestart op 17 januari 2015
~* Wat=een Haibun ~* Wat=een Haiga ~* Wat=een Haiku
~* Wat=een Kyoka  ~* Wat=een Renga ~* Wat=een Sedoka
~* Wat=een Senryu ~* Wat=een Tanbun ~* Wat=een Tanka  

Verstild bezinnen.
Obstakels overwinnen.
Telkens beginnen.

 

►meer~more

Sinterklaas-Spel-2017

Al weer enige tijd kriebelt het in mij… ik wil wel aan de slag met de voorbereidingen van het Sinterklaas-Spel-2017… Tot dusver is er nog maar 1 blogster die liet weten graag weer mee te willen doen maar om nou zoveel werk te verzetten voor 1 persoon is een beetje zot natuurlijk.

De layout van de Sinterklaas-blog is uiteraard ook nog niet aangepast… dat komt dan wel zodra er meer deelnemers zijn.

Hoe ging het ook al weer?
25 november staat het 1e spel op de blog, de dagen erna volgt telkens 1 spel, op 4 december zijn dat er dus 10.
De antwoorden mogen elke dag ingeleverd worden maar ook allemaal tegelijkertijd aan het eind, zolang ik maar de antwoorden binnenheb voor 5 december 00.00 uur .

Wil je (weer) mee spelen? Kies dan HIER het schoentje dat jij wilt gaan opzetten en laat het mij dan weten.

►meer~more
Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017