Muzieklaatje Dankbaarheid

Wonder?!

Dinsdag 13 juni… besloot ik actie te ondernemen toen ik in de stad een reclamebord voor een bepaalde winkel zag staan. Dat er vanaf dat moment iets drastisch zou veranderen, dat ik momenteel echt ‘mijn wonder’ noem, had ik toen niet kunnen bevroeden natuurlijk.

►meer~more

Happy-65


(Vonnie’s Happy Challenge
op
Gestart op 15 januari 2016
Gestopt op 19 mei 2017)

Echt happy ben ik niet zo momenteel maar aangezien ik heel goed mijn zegeningen kan tellen op de moeilijkere momenten doe ik dat nu dus ook. 2 dierbare mensen liggen in het ziekenhuis, met de ene gaat het niet goed en met de andere gelukkig weer wel omdat een zeer risicovolle ingreep, die telkens maar weer uitgesteld werd de afgelopen 6 maanden) woensdag goed verlopen is.
Daarbij is tot mijn ontzettend grote spijt ook Largo nog steeds niet terug. Alle mogelijke zaken gedaan maar tot op dit moment met 0,00 resultaat. We geven echter de hoop niet op, we kennen gelukkig talrijke, bemoedigende ook, verhalen van huisdieren die geruime tijd verdwenen waren en toch weer opgedoken zijn ook al vervaagde alle hoop daar op gaandeweg de tijd.

De stress van de afgelopen week, én niet te vergeten de staart van de stress van de afgelopen maanden, is me helaas niet de koude kleren gaan zitten. Dinsdagavond merkte ik al dat het fout begon te gaan en jawel hoor, woensdagmorgen rond het middaguur was het dan ook zo goed als over en uit, ondanks de vele extra oefeningen en rustmomenten die ik gedaan en genomen had, toen weer eens bleek dat meneer en mevrouw pijnstilling besloten op vakantie te gaan. Later in de middag heb ik dan uiteindelijk toch maar de fysio gebeld. (Was net af van de aflossingen om mijn schuld bij hen weg te werken grmblllll niet dat zij daar een probleem van maken maar ik dus wel). Gelukkig kon ik gelijk donderdagochtend al bij Irma terecht die een plekje voor me vrijmaakte. Hoe fijn is dat? Krommer lopend dan ik heen ging verliet ik het pand weer , bekend gegeven, hoort erbij. Nu ff een paar dagen extra goed op mijn bewegen letten, extra oefeningen doen en dan komt ’t wel weer goed. Met Irma om de hoek ben ik dus wel heel erg happy!!

►meer~more

Bilbo & Largo

Vonnie’s Happy Challenge

~ 64 ~

Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”. Zij daagt jou uit een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten. De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt… Een quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport… etc. Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee? [highlight]Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”
Met bovenstaande tekst kondigde ik al vele weken een nieuwe bijdrage aan voor deze challenge. Helaas heeft Vonnie besloten met het bloggen te stoppen dus stopt ook deze challenge. Heb er zelf een tijdlang over nagedacht of ik het zou overnemen maar nee. Ik heb immers niet voor niets al eerder een challenges stop gezet, heb er nog meer dan genoeg en daar wil ik niet nog eentje bij hebben, al hoe leuk die ook is. Zie jij het dus zitten deze wekelijkse challenge over te nemen dan ben je uiteraard van ♥-e welkom, laat het maar bij mij (bij Vonnie mag natuurlijk ook) weten.

De Happy Challenge vul ik vandaag nog wel in, wellicht nog wel eens vaker maar bij geen overname weet ik niet of ik dat wekelijks zal doen.
Na een zeer (alweer) brakke nacht door wat geouwehoer dat veel hoofdbrekens opleverde, (grrrrr hoe zet je dat verrekte hoofd mij op stilstand?) maakte ik me vanochtend klaar om rond 10-en naar Lelystad te vertrekken. Ik zag er tegenop want die zon, die warmte, brrrrrr. Manlief had bedacht hoe hij zijn vrije dag wilde invullen dus zoonlief besloot in zijn plaats met mij mee te gaan omdat die rit, 2 x 1,5 uur voor mij in mijn uppie geen verstandig idee was. Beide heren waren het daar wel over eens en ik liet dat me maar aanleunen ook, was te moe om in verweer te stappen, zowel lichamelijk als mentaal. Wat ik hiermee overigens absoluut niet wil zeggen dat ik dit ritje niet wilde doen want dat wilde ik juist wel, maar al te graag zelfs!!

Zoals ik HIER  beschreef zou ons gezin 2 nieuwe leden krijgen. Onze veestapel zou met 2 bjoetiesss aangevuld worden. De kleine fotootjes in mijn ander blog toonden dat al. We kwamen dus in Lelystad aan en werden allerhartelijkst ontvangen, onstuimig ook door een schitterende bruine dondersteen, die mochten we niet meenemen overigens *glimlach*. De beide blonde heren waren wel nieuwsgierig maar de ene was was huiveriger dan de andere. Na enige tijd lieten beide heren zich evengoed gewillig in hun reismandjes sturen en weer even later zaten we in de warme auto. Niet na onder tranen van het gezin afscheid genomen te hebben. Zo sneu dat je voor je lieverds een nieuwe mand moet zoeken als het om gezondheidsredenen echt niet langer kan. En ze dan mee te moeten geven aan iemand die je niet kent? Niet weet wie die ander is en hoe goed ze wel of niet voor hun dieren zullen zorgen.  Ik heb ze beloofd heel goed voor ze te zorgen uiteraard, al zou ik anders willen kan ik natuurlijk niet! Heb het gezin ook ons adres gegeven en toegezegd dat ze van ♥-e welkom zijn in Assen om te kijken hoe het met ze gaat.

Met alle ramen open maar wel zodanig dat ze niet op de tocht stonden, reden we huiswaarts, op her en der wat kleine oponthoud na verliep die reis prima en kwamen we om 13.45 weer thuis.  Amper een minuut later stond Anita op de stoep, ja duhuh, nieuwsgierig natuurlijk *glimlach*. De reismandjes open op de tafel, water / melk en voer erbij en een kattenbak in de buurt… het wennen voor ons nieuwe duo is begonnen. We zullen zien hoe lang het gaat duren voordat ik ‘helemaal gewend’ mag gaan noemen. Noah en Precious zijn onverstoorbaar, die reageren er niet op. Brego daarentegen is razend nieuwsgierig en wil maar wat graag spelen en dollen, dat die heren dat (nog) niet willen, lijkt hij niet te snappen, kijkt me af en toe vragend aan alsof hij zeggen wil “jij had me toch vriendjes beloofd?” Hopelijk snapt hij wat ik in mensentaal uitleg, dat hij even geduld moet hebben.


Hoogste tijd om een nieuwes foto’s te plaatsen… en hun nieuwe namen te onthullen zoals ik in mijn voorgaande bericht al beloofde.  Zoals al wel bekend krijgen al onze dieren namen uit werken van J.R.R. Tolkien en na wat wikken en wegen koos ik voor Bilbo en Largo. Beiden namen zijn heel toepasselijk want Bilbo, (de dunnere van de 2) is een ondernemend en avontuurlijk manneke, en dikkere van de 2 gaan we Largo noemen. (Groot= Large).  Hoe bijzonder dieren zijn, hoef ik niet te zeggen toch? Net zo min als dat ik nog moet vertellen dat wij gek op dieren zijn, is allemaal oud nieuws.  Ik heb hun nieuwe namen nog niet zo vaak uitgesproken maar inmiddels reageren ze er al op, de koppies worden omgedraaid en ze ‘praten’ terug. Op dit moment liggen ze weer samen hoog en droog op de verwarming maar Bilbo heeft al een rondje woonkamer gedaan, heeft Brego een tik op de neus gegeven en is weer bij Largo gaan liggen, die wat schuwer en terughoudender is, als om hem te troosten in de trant van ‘we zijn verhuisd, dat wel, maar heej we zijn nog wel gewoon lekker saampies’.

Nu de rust maar in zodat ze op hun gemakkie kunnen wennen, de honden liggen inmiddels al weer te pitten, Precious heeft kennis gemaakt en is weer haar eigen gang gegaan, zoonlief ook, wij gaan hier nu die rust maar in, en tja dan is er nog die Dame in Emmen natuurlijk, die niet kan wachten tot ze vrij is en naar huis kan komen om ook kennis te maken. Gelukkig heeft ze een OLA-dienst en staat ze zeer koel want in die hitte werken is geen pretje. Na het werk heeft ze dan een personeelsuitje en is ze later thuis dan normaal, hè wat naar nou *grijns*, moet ze nog langer wachten voordat ze kan kennismaken met het nieuwste deel van onze veestapel.

Dat ik dus nu wel ff weer heel happy ben hoef ik eigenlijk niet te zeggen toch hè? Dit cadeautje was zeer welkom, al geruime tijd, en na de ellende van de afgelopen dagen waarin menig traan vloeide en ik Klaas Vaak vervloekte, des te meer!!!

►meer~more

3-dagen-feestje

Wat Marije al niet veroorzaakt zonder dat ze dat in de gaten heeft, nog minder had toen ze bedacht dat ze een bloguitdaging wilde starten met “Deel Dankbaarheid” als onderwerp
Ik zit nu net, compleet afgepeigerd, op de bank met gestrekte pootjes en is absoluut never nooit niet voorlopig van plan daarin verandering aan te brengen. Woordloos en geluidloos stemt de fysieke Melody daar gevoelsmatig natuurlijk helemaal mee in.. De mentale Melody is een blije gup, die van ze never nooit niet voorlopig van plan is die blijdschap en dankbaarheid die ze voelt los te laten.
Deel Dankbaarheid… vroeg Marije en dat doe ik dus ook bij deze.
Had ik afgelopen zaterdag een heerlijke dag met lieve bloggers op Schokland tijdens de weblogmeeting waarbij mijn knuffelpartij met de grond onder mijn voeten niets aan mijn plezier afdeed, wist ik dat er nog 2 afspraken in mijn agenda zouden staan die als aantekening ‘ogv’ hadden gekregen. ‘Onder gewoon voorbehoud’ want hoe ik mij na zaterdag zou voelen zou leidend zijn voor het wel of niet laten doorgaan.
Gisteren dus de 1e van 2, smullen voor lijf en geest in Gees en Aalden maar ook op de weg ernaar toe en ervan vandaan natuurlijk. Gisterenavond wilde ik eigenlijk bijtijds plat en op weg naar dromenland om mijn afspraken van vandaag niet te hoeven cancelen vanwege overmatig fysiek ongemak. Die vlieger ging niet op want mijn schoonmeisje had een late dienst, die een extreem late dienst bleek te worden. Nadat zij veilig en wel weer binnen en naar boven vertrokken was kon ik dan Klaas Vaak gaan opzoeken, jammer pech helaas, hij bleek onvindbaar. De ochtend viel me best tegen kan ik zeggen. Nou ja fysiek dan, mentaal zat het prima en gelukkig maar want daar kon ik de nodige fysieke energie vandaan halen. Eerst een paar gezellige uurtjes bij mijn maandagmeneer en daarna een klus klaren bij een andere meneer die mijn wapperende handen en openstaande oren en beantwoordende tater nodig had. Eenmaal weer thuis bleek mijn schoonmeisje een vrije dag te hebben dus liet zij voor mij de beide heren uit. Ik rommelde nog snel wat in de tuin omdat ik iets verdords in mijn blikveld had gekregen, friste me op en kleedde me om en stapte weer mijn sauna op wielen met arco in. Op weg naar een camping, een half uur oostwaarts. Melody? Camping? ‘Ben je ziek ofzo?’ “Nee, tuulk niet maar zo heel af en toe komt er iemand voorbij voor wie ik met liefde een uitzondering maak..”  ‘Oh, oke dan, veel plezier’. Ik bracht een heel gezellige middag door bij Meer Dan Mamma en een deel van haar kroost. Buiten gezeten, in de schaduw want de zon is veel te heet hier, met een fris briesje die af en toe licht kippenvel op de armen zette. Zo rond half vijf kreeg ik vanuit mijn heksenketel het seintje dat het tijd werd om op te stappen en nadat mij uitgeleide gedaan was namen we ♥-elijk afscheid met een vette knuffel en drie dikke zoenen en reed ik huiswaarts alwaar manlief me een kleine 3 kwartier later, ja ja middagspits hè grrrrrr, met een bak dampende thee verwelkomde. Zo fijn, de mobiele netwerken van tegenwoordig, een apje met ‘politiebureau’ erin is inmiddels traditie en dan weet hij hoe laat het is *glimlach*… zo fijn, zulke gehoorzame mannen of niet dan? *grinnik*. En néé, jullie hoeven het niet te vragen,schrijf het maar op je schoenzolen, ik leen hem niet uit *grinnik*
Nog 2 morgens ‘werken’. Morgenmiddag met manlief de stad in, extreem noodgedwongen, we moeten beiden nieuwe rijbewijzen, nieuwe id’s en erger nog allebei hoog-hoognodig een nieuwe bril. Van uitstel komt geen afstel, wat moet dat moet, of niet dan? Verder deze week nog geen vaststaande plannen al hoop ik wel eind deze week weer in de één of andere dierentuin te mogen lopen om daarna jullie te kunnen trakteren op weer mooie foto’s! Of dat gaat lukken is afwachten, zowel voor jullie als voor mij. Wat is het vat zit verzuurt immers niet?!
Ik leef voluit!! Fijne avond iedereen, toedeloeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

►meer~more

Smakelijk

Vonnie’s Happy Challenge

~ 63 ~

Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”.
Zij daagt jou uit een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten.
De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt…
Een quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport… etc
Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee?

Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

Duhuh… nog maar 1 nachtje… en dan DIT:
Alhoewel ik echt niet een mensenmensch ben en groepen mensen altijd zorgvuldig mijdt… verheug ik me hier wel enorm op. Zo leuk! Altijd weer een zalig feestje met volop genieten en de energie die het me kost neem ik wat graag voor lief. Bijzondere, leuke, lieve bloggers ontmoeten en met hen een ♥-stikke leuke dag beleven, wie wil dat nou niet? Wie wordt daar nou niet happy van?

►meer~more

Kadootje

Vonnie’s Happy Challenge

~ 62 ~

Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”.
Zij daagt jou uit een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten.
De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt…
Een quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport… etc
Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee?

Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

Kreeg ik gisteren zomaar een kadootje… een zwart met paars t-shirt met een prachtige tekst erop. Ik ben niet zo van de kleding met teksten maar ja als het over het paradijs gaat ben ik ‘om’ en dat was bij de gulle geefster natuurlijk wel bekend *glimlach*.

 

►meer~more

Altijd tijd

TIJD… een niet alleen rekbaar maar ook extreem vaag begrip als je ’t mij vraagt. Zonder te willen generaliseren overigens, maar bedenk eens hoe vaak we wel niet zeggen: ‘geen tijd voor…’ Feitelijk hebben we overal tijd voor, alle tijd in de wereld zoals Louis Armstrong dat ooit zong. De kwestie is “het willen inruimen voor.”

Afgelopen november had Marije een 7-dagen durende uitdaging op haar blog met de titel ‘Deel dankbaarheid‘. Een uitdaging die ik niet liet liggen want a) ik hou van uitdagingen en b ) zeker van de mooiere waaronder deze wat mij betreft ook zeker valt.

TIJD om dankbaar te zijn… heb je toch eigenlijk altijd? Dankbaar zijn kost niets, geen geld, geen energie, zelfs geen tijd. Het is een gevoel en als je er even over nadenkt kom je vast wel een op een rijtje dingen in je leven die dankbaarheid als titel mogen voeren.

Vandaag is het 8 mei. 86 jaar geleden werd er in het Friese een jongetje geboren. Morgen wordt zijn 24e sterfdag. 26 maart jl 8 jaar geleden werd in het Groningse ook een jongetje geboren. Afgelopen 5 mei was zijn 2e sterfdag. Mijn schoon- & eigen vader. beiden zijn er niet meer. Allebei veel te jong gestorven, de 1e was amper een dag 62 en de 2e was 79 en 2,5 maand. Dankzij deze heren zijn manlief en ik in staat geweest bij elkaar te komen en dat is over 10 dagen al weer 40 jaar. In liefde gedenken én herdenken in dankbaarheid staat hier centraal.

Terwijl ik vanmorgen met mijn maandagmeneer een diep gesprek voerde over gemis van mensen die je liefhebt schoten er diverse gedachten door mijn hoofd. Ik heb enorme bewondering voor hoe hij in het leven staat en daar trek ik me vaak aan op, ook al beseft hij dat niet. Hij is 91, is sinds 2011 weduwnaar en sinds 2013 vader van 1 levende zoon ipv 2. Als hij met plezier elke nieuwe dag aanvaarden kan waarom zou ik er dan niet mijn uiterste best voor doen dat ook te proberen?!

Hoe de simpelste dingen je met grootste dankbaarheid kunnen vervullen zal me evengoed altijd blijven verbazen, op een aangename wijze ook nog. De intense bemoediging die ik daaruit kan putten is eveneens reden om dankbaar te zijn want het maakt dat ik toch maar niet opgeef al hoe aanlokkelijk dat soms ook is. Bovenal is het toch wel heel erg fijn dat er zoveel meer voorbeelden, dan deze alleen, aan te halen zijn die reden tot leven geven.

►meer~more

Timing

Vonnie’s Happy Challenge

~ 61 ~

Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”.
Zij daagt jou uit een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten.
De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt…
Een quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport… etc
Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee?

Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

Gisteren was een ‘zo-zo’ dag, ga er niet al te diep op in maar ik was heel erg verdrietig. Op zeker moment voelde ik dat het mij dreigde te overmannen en dus greep ik een peuk uit mijn doosje en de aansteker en stapte ik door de tuindeur de tuin in om daar letterlijk een frisse neus te halen en mijn haar in de war te laten maken door de stevige wind. Toen ik op zeker moment mijn hoofd oprichtte en de rook naar boven uit blies zag ik de talrijke kleurverschillen in de wolken, met dank aan de wisselvalligheid van het weer. Een fractie van een seconde later brak een wolken uit in wat je op de foto ziet.

Als dit geen bemoedigend teken van boven is … wat dan wel?
Ik veegde de tranen uit mijn ogen en met een positief veranderend gevoel stapte ik het huis weer in en voegde me weer bij het gezelschap waar ik deel van uitmaakte. Niet dat ik nou de rest van de dag super happy was maar wel een heel stuk happier dan dat deel van de dag voordat ik dit in mijn vizier kreeg… Vele kleintjes maken één grote of niet dan?!

►meer~more

Eindelijk

happy-smiley Vonnie’s Happy Challenge
~ 60 ~
Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”. Zij daagt jou uit ook een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten. De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt… Een mooie quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport. Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee?
Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

Een baan vinden is geen gemakkelijke taak voor iemand van 50+. Vele diploma’s en een onmetelijke schat aan werkervaring dragen weinig bij. Nadat Anita ziek werd en het voor de dood weg moest halen bedacht haar toenmalige werkgever dat ze haar wel konden lozen maar dat ging niet op een nette en respectvolle wijze. Ze hebben niets nagelaten om haar op alle fronten te ruïneren. Dat je als werknemer nog steeds ‘weinig poot om op te staan hebt’ is de afgelopen bijna 3 jaren op heel pijnlijke wijze weer goed duidelijk geworden, de gewijzigde wetgeving heeft overduidelijk weinig zoden aan de dijk gezet.

Zij ging aan de slag en soms met de moed der wanhoop zette ze toch door, ik hielp haar waar ik kon met haar studie en het solliciteren en het haar oppeppen als ze weer eens geen moed kon vinden om door te gaan. Ik ‘wist’ zeker dat het zou lukken, er moest alleen wat tijd overheen. “Geduld” is een eigenschap waarin we op sommige vlakken enorm kunnen uitblinken maar die compleet ontbreekt op andere vlakken. Een heel moeilijke tijd in alle opzichten. Dat de spreuk ‘De aanhouder wint’ God Zij Dank volledig waar is blijkt uit het feit dat ze een nieuwe baan heeft gevonden en dat die nieuwe werkgever haar ook de nodige extra steun en ruimte geeft om haar HBO-opleiding af te ronden. Met een beetje geluk kan ze deze zomer afstuderen.
Afgelopen woensdag was haar 1e werkdag en momenteel zit ze volledig in de inwerk-fase maar voor zover ze er nu over kan oordelen vindt ze het leuk.  Wat een opluchting, deze eerste stappen zijn gezet en nu kan het alleen maar vooruit gaan. Dit geeft de burger moed of niet dan? Nieuwe energie begint weer te stromen en ik ben ervan overtuigd dat ze deze klus prima zal klaren. Men heeft alles in het werk gezet om haar kapot te krijgen en dat is God Zij Dank niet gelukt. Het was soms verschrikkelijk moeilijk en vooral ook pijnlijk om machteloos toe te moeten kijken hoe zij vocht tegen een wereld vol onrecht en beschuldigingen die kant noch wal raakten waartegen zij in haar eentje niet kon opboksen. Haar toenmalige werkgever kreeg veel ongein voor elkaar met leugens en bedrog. Ja pas op zeg, hoe durf je tegen de gevestigde orde van een grote instantie aan te schoppen, dat kan natuurlijk niet hè, dat moet bestraft worden toch? Die straf kreeg ze dan ook in idioterie en volle lagen over zich heen. Toch gaf ze nooit op! Ze wist het zelfs voor elkaar te krijgen dat ze er altijd voor mij was, ongeacht haar eigen strijd streed ze ook voor en met mij mee. Ik ben supertrots op haar. Zij is weer op weg een blij mens te worden en als zij happy is, ben ik dat ook!!

 

►meer~more

Traditieeeeee

happy-smiley Vonnie’s Happy Challenge
~ 59 ~
Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”. Zij daagt jou uit ook een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten. De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt… Een mooie quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport. Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee?
Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

Kreeg ik in november van Wildlands de uitnodiging om in het Atlastheater deel te nemen aan de kerstbuffet onder de naam “Wildnights in Wildlands”, om daarna het park in te mogen om de mooie sfeer van een dierenpark in het donker op te snuiven… ging ik maar wat graag op die uitnodiging in en had ik samen met Corry een fantastische avond in Emmen op 24 december.  “Kan wel de start zijn van een leuke traditie” grapte ik die avond naar haar, dat zag zij ook wel zitten, samen hadden we al voorpret. Ik schreef er in december DIT over.

Met in mijn achterhoofd de stemmen van Topol, Lex Goudsmid en Henk Poort die ik met ieders eigen stemkleur en bijpassend geluid het woord “traditieeeeee”  hoor galmen en daarbij gelijk de bijgehorende beelden uit de musical Anatevka over mijn netvlies zie flitsen…. kan ik dus al vertellen dat die traditie van Corry en mij niet pas met kerst een vervolg zal krijgen maar met Pasen al.
Vorige week kreeg ik wederom van Wildlands een uitnodiging om deel te nemen aan, en genieten van, het Paas-ontbijt in het Atlas Theater.  Natuurlijk even Corry contacten en ook zij was gelijk enthousiast dus werd het acuut geregeld. Zondagmorgen, 1e paasdag 2017, haal ik haar op tijd op en tuffen we naar Emmen. Heerlijk vooruitzicht waar ik nu al heel veel zin in heb. Bij het aanmelden kon je allergieën en dieetwensen doorgeven, dus dat heb ik ook gelijk maar gedaan, komt dus helemaal goed.

Met vandaag met Anita een onbekende Zoo bezoeken, morgen met Anita en Niels naar Oldtown Münster, het paasontbijt en ook de afspraak met de eigenaresse van deze schrijf-uitdaging om op 25 april samen Artis onveilig te gaan maken ziet mijn agenda er heel leuk uit… daar word ik dus wel happy van!!

►meer~more
~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2018 ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~