Muzieklaatje Zwijmelen

Water

Marja‘s

Zwijmelen op Zaterdag

248

Gestart op 17 november 2012

Wijl regen neerstort uit de hemel,
ik daar echt niet, nooit over zemel.
Wordt alles zeiknat,
valt droog ieder gat,
al dat vocht is toch zo’n gewemel.

 

 

►meer~more

Diederick

Marja‘s

Zwijmelen op Zaterdag

247

Gestart op 17 november 2012

Vandaag duikt Diederick de grachten van Amsterdam in om 2000 meter te gaan zwemmen voor City Swim voor de Stg. ALS, zoals ik HIER ook al beschreef en waarvoor ik uiteraard geld heb overgemaakt om hem te sponsoren.
Helaas (voor mij dan) verliet hij Jeans op zeker moment om zijn muzikale vleugels elders verder te spreiden, onder andere in de musical over Dorus en in Purper, de laatste gaat in reprise (joepieeeeeeeee) en ik tel alweer de dagen af naar 7 oktober wanneer ik in het gezelschap van 3 anderen naar Amersfoort zal gaan om in Theater De Flint dan weer volop met kippenvel van Diederick te gaan genieten nadat we eerst heerlijk hebben gesmuld in een heel fijn restaurant dat bij het theater om de hoek te vinden is. Nog 35 nachtjes dus… ik kijk er enorm naar uit!! Maar eerst moet hij nog zwemmen en daarbij wens ik hem toi toi toi en ik wens jullie veel luisterplezier en natuurlijk een ♥-verwarmend weekend!!

►meer~more

Meer lol in de hemel

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

246

Gestart op 17 november 2012

Afgelopen maandag hoorde ik van het overlijden van een zeker iemand, gelijk gingen in mijn hoofd talrijke luikjes open… de herinneringen aan de schaterlachen die elkaar als salvo’s opvolgden. Zowel mijn ouders als ik waren groot fan, of ik het als kind allemaal begreep weet ik niet meer maar vergeten ben ik hem nooit. 91 jaar is hij geworden… “De hemel heeft er een grappenmaker bij…meer lol daarboven” las ik in 1 van de vele berichten over zijn overlijden. En ja dat klopt wel natuurlijk want hij kan nu weer als vanouds de gekste capriolen uithalen met 1 van zijn vroegere maatjes Dean Martin, die al weer bijna 22 jaar geleden naar boven vertrok.

Zoals wij Nederlanders André van Duin hebben… had de USA Jerry Lewis. Hij werd hoofdzakelijk bekend als “The Nutty Professor” en de komieke kant van zijn bestaan maar ook zijn danstalent is als groots te boek gegaan, een artiest met een veelzijdig talent. Op youtube kon ik te kust en keur om iets te vinden dat ik dan vandaag zou kunnen plaatsen.

Aangezien ik hem toch het ‘beste’ ken als clown, koos ik iets in die setting…

►meer~more

In gedachten

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

245

Gestart op 17 november 2012

Eergisteren schrok de wereld weer op…. binnen 24 uur 2 aanslagen op Spaanse grond. Alhoewel ik er een heel relaas aan kan wijden kies ik er nu, heel bewust dus, voor… om even stil te gaan staan en alle betrokken in mijn gedachten op te roepen om hen van ♥=e dát toe te wensen wat ze nu het hardst nodig hebben. In diezelfde context kies ik dus ook voor onderstaande muziek:

►meer~more

Appel-Stam-verhaal

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

244

Gestart op 17 november 2012

In de geschiedenis is al ontelbare malen gebleken dat de appel niet ver van de stam valt, hiervan zijn natuurlijk ook in de muziekwereld talrijke voorbeelden te vinden. Vandaag wil ik jullie daar iets van laten zien / horen. “Tony Marschall” is een Duitse zanger die een behoorlijk oeuvre achter zijn naam heeft staan. Hij kreeg 3 kinderen die in hun jonge jaren vader in zijn voetstappen volgden, 2 zoons en 1 dochter. Deze blogpost vandaag wijd ik aan 1 van die zoons, de oudste in dit geval, de in 1963 geboren Marc.
Deze Marc is een veelzijdig talent, verdient zijn sporen niet alleen in het Schlager-segment maar ook in het dansen en in de klassieke muziek. Voor mij dus een uitgebreide keuzemogelijkheid want uit welk genre van deze mooie man kies ik iets?
Mijn keuze viel op iets dat zo oud is als Methusalem, verworpen als iets ‘niet netjes’ (om het maar netjes uit te drukken) en toch niet uit te roeien ook. Zolang er mensen zijn zal hetgeen waarover dit lied gaat ook aan de orde zijn.

►meer~more

Slechts 2x

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

243

Gestart op 17 november 2012

Als James Bond-liefhebbers komen we momenteel wel aan onze trekken daar RTL-7 de dagen diverse JB-films gaat uitzenden. Terwijl ik dit bericht voorbereid is het vrijdagaovnd en zitten we beiden, mentaal prima in orde maar fysiek uitgeblust, op de bank met de flap op schoot. Ik ben met het bloggen bezig en manlief zit in zijn verslaving, het spel Farm Hero Saga, terwijl op de tv de JB-film You only live twice afspeelt. Deze film is uitgegeven in 1967,  ik was toen nog maar 4.
Vandaag hou ik het ff simpel, neem me dat maar niet kwalijk aub, ben te moe om uitgebreid na te denken over mijn muziekkeuze dus ik pak de muziek van deze film, de leader zoals men dat noemt. Deze film heeft een leader die gezongen is door Nancy Sinatra.

Je hoeft niet persé een James Bond-fan te zijn om de muziek wel mooi te vinden, veel Bond-films hebben prachtige muziek mee gekregen en daar
is dit een heel mooi voorbeeld van, vind ik althans *glimlach*.

►meer~more

Ode aan een boom

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

243

Gestart op 17 november 2012

Dat muziek behalve een kwestie van smaak zeer zeker ook een kwestie van gevoel is blijkt uit veel verschillende muziekstukken die in elk genre wel te vinden zijn. Georg Friedrich Händel (1685-1759) componeerde (als 2e eigenlijk) de opera Serse welke op 15 april 1738 voor het eerst werd opgevoerd en wel in het King’s Theatre in Londen. Tijdens het leven van Händel werd deze opera slechts 5 keer opgevoerd en ging als mislukking de boeken in. Uit die opera is een bepaalde aria wel heel populair geworden, al kun je je afvragen waarom want wat is er nou zo boeiend aan een boom? Dit werk van Händel is niet op zichzelf staand, hij bewerkte een libretto uit de opera Xerse van Nicolo Minato die voor het eerst op 12 januari 1654 in het Teatro dei SS.Giovanni e Paolo in Venetië werd opgevoerd met toentertijd muziek van Francesco Cavalli.
“Ombra mai fu”, ook wel de “Largo van Händel genoemd, is een ode aan een boom, de plataan om precies te zijn.
Nou vind ik toevallig, nee toeval bestaat niet *glimlach*, de plataan dan wel een heel mooie boom maar om er nou een ode aan te wijden en dan ook nog op zo’n waanzinnig mooie manier? Nee dat zou nooit aan mijn brein ontsproten zijn maar gelukkig is dat geen ramp want anderen konden dat wel en deden dat dan ook op heel mooie wijze.

Kom ik terug op de 1e regel  van mijn bericht… het is met muziek een kwestie van gevoel.
Ik versta de taal van dit muziekstuk niet maar de emotie die er in ligt, voelbaar in elke noot en akkoord, in combinatie met de stem die het zingt… staat bij mij garant voor kippenvel van top tot teen.
Er zijn vele covers (uiteraard) maar voor mij is deze wel 1 van de mooiste. Ik verbaas me steeds weer over de sereniteit in de stem van deze zanger, James Bowman, een Engelse countertenor uit Oxford die inmiddels al 75 jaar is. Mocht je het me eens zijn qua stemgeluid van deze meneer duik dan maar eens youtube op en type zijn naam in, er is zoveel meer moois van hem te vinden!

►meer~more

Het eindpunt

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

242

Gestart op 17 november 2012

Eergisteren hoorde ik dat de leadzanger van Linkin Park overleden was doordat hij zelf een eind aan het leven had gemaakt na jarenlang met depressies en diverse verslavingen geworsteld te hebben. Chester Bennington werd 41 jaar.

Ik ga er geen lang verhaal aan wijden, al hoe aanlokkelijk dat op dit moment ook is. Zeg alleen dat ik heel blij ben met het feit dat ik niet meer aan die rand van de afgrond sta waaruit ontelbaar veel handen naar boven reiken om me naar beneden te trekken. Chester Bennington kon uiteindelijk die handen niet meer weerstaan en heeft nu rust. De muziek die Linkin Park maakte behoort niet tot mijn genre ook al waren de teksten zeer herkenbaar geschreven. Ik plaats dus ook geen muziek van hen.
Bij het horen van het nieuws omtrent zijn dood kwam acuut onderstaand muziekstuk in mij op, vraag me niet waarom want daarop heb ik geen antwoord, het nieuws bepaalde wel mijn keuze voor vandaag.

►meer~more

Van voorbij

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

241

Gestart op 17 november 2012

‘Al weer’ 4 jaar geleden… Namen we afscheid van een heel bijzonder mens, een uniek mens, eentje waarvan er geen 2e rondloopt. Eentje die je, als je het geluk hebt, eenmaal ontmoet, nooit meer vergeet en waarvan je gelijk weet: “Zoals deze vind je er geen weer”. Dat je mensen niet jaren hoeft te kennen om ze lief te hebben bewees hij wel! Een onuitwisbare indruk heeft hij achtergelaten en zijn naam valt nog met regelmaat. Johan mocht 73 worden. Wij voelen ons rijk dat we hem mochten ontmoeten en leren kennen!!

‘Al weer’ 3 jaar geleden… moest ik afscheid nemen van één van de allereerste bloggers die mij keer op keer bewees dat je niet bij elkaar om de hoek hoeft te wonen om een fijne vriendschap te hebben al zie je elkaar zelden in het eggie, maar ontmoet je elkaar wel meermalen per week op de digitale snelweg. Saskia 50 worden.

‘Al weer’ 2 jaar geleden… reed ik wederom over de afsluitdijk op weg naar een afscheid van iemand die in 1997 vanaf onze allereerste ontmoeting acuut diep in mijn ♥ kroop en die plek nooit verlaten heeft. Karel mocht 67 jaar worden.

De maand juli staat voor mij in het teken van afscheid én zéker óók dankbaarheid. Dierbare mensen wiens dood veel te vroeg kwam maar voor wie de dood tegelijkertijd een verlossing genoemd mag worden omdat hun lijden ondraaglijk was geworden. Mensen die mij onophoudelijk lieten zien dat er zo veel moois in de wereld was, dat er nog eerlijke en oprechte mensen bestonden, mensen die je namen zoals je bent zonder je op wat ook maar af te rekenen. Mensen die wisten wat het betekent om oprecht lief te hebben en dat ook uiten.

Mensen die in mijn ♥ kropen om het nooit meer te verlaten… “Mensen van voorbij…”

►meer~more

Niet altijd

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

240

Gestart op 17 november 2012

Afgelopen dinsdag overleed op 73-jarige leeftijd de Duitse schlagerzanger Chris Roberts. Alhoewel in München geboren was hij vanTsjechisch-Slowaakse afkomst en zijn echte naam was Christian Klusacek. In 1961 studeerde hij af als elektromecaniciën waarna hij de hogere technische school volgde. Vanaf 1964 drumde hij in de band Blue Rockets die bekende liedjes van Buddy Holly, The Everly Brothers en Fats Domino naspeelden. In 1966 werd hij door Hans Bertram ontdekt die hem een platencontract bezorgde bij Polydor. Zijn eerste singles waren geen succes maar in 1968 haalde “Wenn Du mal einsam bist” wel de top 15 van de hitparade. Tot 1972 volgden nog een 5 tal top-10-hits; “Die Maschen der Mädchen”, “Ich bin verliebt in die Liebe”, “Hab ich dir heute schon gesagt daß ich dich liebe” en “Hab Sonne im Herzen”. Hij was veelvuldig op tv te zien in zowel muziekprogramma’s als in vele films. (De lijst van singles en films van deze artiest kun je HIER bekijken.) Daarna bleven de hits uit en hij veranderde van platenmaatschappij. Bij Jupiter Records leerde hij Ralph Siegel kennen en hij schreef hem zijn grootste hit “Du kannst nicht immer siebzehn sein” waarmee hij 12 weken in de top 10 van de hitparade stond. Na dit bracht hij nog vele liedjes uit maar het werden geen successen meer. Sindsdien schreef hij vooral liedjes en werd hij ook producent. Toch trad hij nog 1 keer voor het voetlicht in 1985 toen hij met 5 andere artiesten deelnam namens Luxemburg aan het Eurovisiesongfestival in Göteborg. Met het lied “Children, Kinder, Enfants” waarmee ze een 13e plaats behaalden.

Opgegroeid met een tv die, als die aanstond, altijd op Duitse zenders stond, ken ik hem met zijn muziek en vele films natuurlijk wel. Het nummer waarmee hij het bekendst werd is dus “Du kannst nicht immer siebzehn sein”

RIP Chris Roberts!

►meer~more