Muzieklaatje Ditjes-Datjes

Welkom terug Astrid

15

De allereerste blogster ooit die ik ontmoette was Astrid. Haar blog ging toen over haar ziekte en haar hulphond Mellis. Wij leerden elkaar kennen via het hulpforum van Web-Log.nl… de enige plek op internet die info leverde over hoe je je blog kon verfraaien etc. en ik was daar moderator, ‘those were the days’…prachtige herinneringen heb ik daaraan!

Op zeker moment nodigde ze mij uit bij haar op bezoek te komen want dan kon ik haar van alles leren terwijl ik naast haar zat… en zo ontstond onze vriendschap die nog steeds bestaat en waar ik blij mee ben, ook met haar man kon en kan ik het nog steeds prima vinden… Door haar ontdekte ik hoe tiramisu smaakt en dat ik als ik de lekkerste wil, ik toch echt even naar Hoek van Holland op en neer moet ;-)

Hoe dan ook… zij verhuisde mee naar wordpress maar stopte in de zomer van 201 met bloggen. Eerder vanavond kreeg ik een berichtje waarin ze zei dat ze weer met bloggen wilde beginnen en of ik haar daarbij wilde helpen, ja duhuh, natuurlijk. De bestaande blog bleek echter onbereikbaar, welke inloggegevens we ook probeerden, we kwamen er niet in. Dus startte ik voor haar een nieuwe en ging ik aan de slag.

Het begin is er dus weer… uiteraard staan haar oude archieven daarin ook gelinkt…dus niet alles is verloren. Morgen gaan we samen verder met het uitleggen van hoe het tegenwoordig gaat en nog wat dingen aanpassen want voor nu is het ingevuld zoals ik het vanuit mijn gevoel heb gedaan. Ze kan weer aan de slag en ik hoop dat jullie haar (weer) met open armen zullen ontvangen.

Kortom… ken je haar nog? Ken je haar (nog) niet?
Laat haar weten dat ze welkom is *glimlach* door haar dat HIER even te vertellen…

Zij zal je dankbaar zijn en het spreekt voor zich dat ik dat natuurlijk ook ben!

►meer~more

Winter-stress

24

Als je en ’s ochtends en ’s avonds de deur uit moet in deze tijd van het jaar is verlichting niet alleen handig maar ook extreem noodzakelijk. Rij ik gisterenmorgen weg zie ik aan de muren van de buren dat mijn auto wel erg weinig licht afgeeft, ik stap uit, zo te zien niets aan de hand, zij het dan dat de lampen wel iets feller zouden mogen schijnen naar mijn idee.. Gisterenavond hetzelfde verhaal, kennelijk toen erger want veel van het op mij afkomende verkeer flikkert. Eenmaal weer thuis manlief erbij, zo handig als hij is, krijgt hij het niet voor elkaar, zijn handen zijn gewoon te groot. Zoonlief, idem… Daphne heeft kleinere handjes maar die durft geen kracht te zetten uit angst iets kapot te maken. Als Niels en Anita even later komen krijgen ook zij het niet voor elkaar. Dus… besluiten we maar dat ik morgen (vanochtend dus) manliefs auto meeneem omdat hij toh met een collega mee zal rijden en dus zijn auto niet nodig heeft.

Sta ik vanochtend in alle vroegte, vroeger dan normaal, op … moet mijn auto open want de parkeervergunning en de ruitenkrabber heb ik (uiteraard) nodig en gisteren vergeten in mijn tas te stoppen. Dus niet… met geen mogelijkheid gingen die deuren open. Mopperend en wel loop ik naar manliefs auto die eveneens geen sjoege geeft. Mijn maandagmeneer eerst maar gebeld want inmiddels was ik natuurlijk al weer veel te laat. Hij was blij dat ik belde want hij maakte zich al zorgen… onderweg iets gebeurd ofzo… nee gelukkig niet.  Ik haalde heet water uit huis en even later kon ik beide auto’s openen en toch op weg naar hem toe gaan, waar ik dus ruim een uur later dan normaal binnenstapte.  Onderweg bijna nog een (ongewilde) moord begaan. Onze gemeente is fors aan het bezuinigen, welke gemeente niet tegenwoordig, dus straatverlichting is minimaal. De straten nog glad en vies, nog niet afdoende gestrooid, dus echte goed uitkijken en niet te hard rijden bovendien. Zie ik op een gegeven een schim bewegen… een roetzwarte meneer, zeer donker gekleed, besloot plotsklaps naar de andere kant van de weg te willen… een noodstop kon ik niet maken gezien het andere verkeer en de omstandigheden van het weer op de weg… die had kennelijk een doodswens ofzo… gelukkig deed de toeter van Joops auto het heel goed, hij schrok zich bekant die spreekwoordelijke dood… wat ik hem, mede uit schrik, nariep zal ik hier maar niet herhalen maar het was niet ehhh ‘Lady-like’ sak mar segguh

“Zullen we ff een frisse neus gaan halen?” vroeg ik hem zo’n 2 uur later. “Het waait niet, het is mooi buiten weliswaar fris maar ook heel lekker toch?” Dat leek hem wel wat, met de rollator enzo. Uit die droom hielp ik hem natuurlijk gelijk. Buiten is het glad dus met een rollator, veel te gevaarlijk voor een brekebeen zoals hij. Ik haalde de rolstoel erbij en even later waren we dan buiten.

Een klein rondje maar want voor iemand die in een rolstoel zit en dus niet of nauwelijks beweegt is -2, alhoewel het niet waait, evengoed erg koud. Ik maakte wat foto’s van hem om die naar zijn kroost te sturen…(klik ►►► HIER ◄◄◄) Komt er op een gegeven moment een jonge vrouw aan die in gebrekkig Nederlands vraagt of zij misschien een foto’s van ons samen moet maken, daarop zeggen we beiden natuurlijk geen nee *glimlach*.

Na enkele uren was ik weer thuis en stapte van manliefs auto in mijn eigen en reed naar de garage. Zoals altijd allerhartelijkst ontvangen met een grote bak koffie terwijl de ene eigenaar met mijn autosleutels ervandoor ging. Ik had die koffie nog maar half op of hij stond al weer naast me en vertelde me dat de auto klaar was, 2 nieuwe lampen erin, ik had weer licht, ruimschoots zelfs.  Toen ik vervolgens even later onze tuin binnenstapte herinnerde ik me een opmerking van Kakel  en graaide ik dus mijn foon wederom uit mijn broekzak en maakte nog een paar foto’s. Deze ene dus speciaal op Kakels verzoek zo te zeggen:

Weer even later kon ik op de bank plaatsnemen nadat ik mezelf had voorzien van een grote bak hete thee want koud was ik wel onderhand. De kerstverlichting aan, de poezen en honden maffend op hun plekjes… in alle rust weer opwarmen terwijl ik mijn blog weer bijwerk. Als ik dan even mijn hoofd optil zie ik buiten tal van ‘mutsen’ en is het genieten geblazen.

Ja natuurlijk, vanachter het glas vanuit een behaaglijk warme ruimte, zo kan ik de sneeuw wel waarderen hoor *glimlach*, al raad ik je wel aan me dat niet te vragen te bevestigen als je me buiten tegenkomt *grinnik*

UPDATE: 19.45
Toen ik zopas om 18.30 buiten kwam was het ‘mutje’ van onze tuintafel 3x zo hoog… en dat in tijdsbestek van 6 uurtjes… 3.2 km van parkeerplaats a naar parkeerplaats b … wat een drama zopas. Het sneeuwt volop, strooi- & schep-& schuifwagens blokkeren elke weg en elk kruispunt, stoplichten zijn amper zichtbaar omdat ze compleet volgesneeuwd zijn. Nou ben ik nooit bang in de auto, integendeel, maar zopas had ik een paar keer een benauwd momentje… een koppeltje randdebielen fietsen op de rijbaar, fietslicht kwam in hun woordenboeken duidelijk niet voor… tja… met een zucht parkeerde ik de auto weer thuis op parkeerplaats a. Ik stap uit de auto en zag dat  mijn voetstappen van een uurtje daarvoor al niet meer zichtbaar waren…dat belooft nog wat… Ben benieuwd hoe het er morgen rond 6.30 uit zal zien…. Mijn maandagmeneer is op alles voorbereid, alles staat in de koelkast klaar etc.

►meer~more

Triootje?

20

Vandaag staat wederom mijn agenda volgepland, strak ook nog ook… *glimlach*

Als eerste ga ik natuurlijk naar mijn 2e adres om daar te doen wat gebeuren moet en om met mijn maandagmeneer naar het gemeentehuis te gaan om zaken te regelen die hij zelf moet doen, die een ander niet mag doen, bureaucratie ten top maar oké het is niet anders.

Daarna is het dan de startijd van mijn triotje vandaag… en ja *grinnik*, ik zie heus wel dat jullie nu je wenkbrauwen fronsen hoor… maar ik laat me niet gek maken, ben ik al, lekker puh… jullie moeten maar geduldig afwachten want hier kom ik zeker later vandaag op terug. Dit is zó leuk!! Staat al een tijdje in mijn agenda, ik verheug me er dus al geruime tijd op, en niet zo zuinig ook *glimlach*…

Afgezien van het ‘verplichte nummertje’ vanochtend kan ik dus geheel overtuigd met een blij ♥ zeggen dat de maand december voor mij heel leuk start, zo mag elke maand wel beginnen…

UPDATE 17.45 uur
Net thuis dus tijd voor update met uitleg…
Zoooo had ik jullie ff op het verkeerde been gezet? *grinnik*, ik kon het niet laten, dat vergeven jullie me wel toch hè?

Triootje…iets met 3 dus….
1) Natuurlijk mijn nr. 1 vandaag… Mijn maandagmeneer.

2) Aan het eind van de ochtend reed ik naar de bloemist on daar 2 mooie stukjes te halen. Daarna reed ik door naar mijn nr. 2 van vandaag, zo’n kleine 3 kwartier naar het zuidoosten rijden, om daar aller-♥-elijkst ontvangen te worden door 2 lieve mensen, die ik in mei voor het eerst ontmoette. 2 mensen die met hun spruit acuut, (zonder het me te vragen ook nog, hoe durfden ze *grinnik*) een plek in mijn, met hoge muren omringd en een heel diepe gracht daaronheem met daarin levensgevaarlijke krokodillen die altijd honger hebben… ♥ inpikten. Een zwart ‘gevaar’ dat mij aankeek en weg schoot, een blondje met 0,00 blonT-gehalte, die mij ietwat aarzelend doch spinnnend begroette en even later een tik op de vingers gaf en een gevlekt knuffeldekentje dat mijn vingers zeer aangenaam vond zeker als ze maar bewogen…

3) Nr. 3, veel later dan ik gepland had overigens, was natuurlijk mijn Kloine Grode Zus, die vlakbij nr. 2 woont. Door diverse oorzaken hadden we elkaar veel langer dan gewild niet gezien dus bijpraten was hoognodig, ook hier natuurlijk weer tranen, van het lachen, duhuh. Ook zij is een blogster, regelmatig gestopt en weer begonnen, meerdere blogadressen gehad, nu weer een periode van niet-bloggen. Ooit ontmoet en zij voerde dezelfde actie uit als zij van nr.2. Enige later adopteerde ze mij als zus… en sommigen van jullie herinneren zich vast wel dat ik Anita mijn Grode Kloine Zus noem en Geesje dus mijn Kloine Grode Zus… lengte dus op de 1e plek, leeftijd op de 2e. Je weet nu dus gelijk wie van de 2 groter is dan de andere en wie van de 2 jonger is dan ik en ouder is dan ik .

Al met al een heerlijke triootjes-dag dus!!
Nou heb ik tegenwoordig absoluut niet te klagen over hoe ik me gemiddeld genoemen elke dag voel, integendeel zelfs, maar dagen zoals vandaag blijven toch écht wel de ‘kers op de taart’. Even weer met elke ‘snaar’ van je bestaan ‘horen’ dat je volkomen terecht ‘dank-akkoorden’ mag ‘zingen’.

►meer~more

“Beginners-herhaling-Geluk”

16

Jullie herinneren je misschien nog wel dat Daphne en ik enkele weken geleden op 9 november, vandaag precies 3 weken geleden, deelnamen aan een fotoworkshop Avond-Fotografie. Het praktijkgedeelte van die avond viel letterlijk in het (regen-)water en de heren van de organisatie besloten daarop dat we dat deel op een andere avond zouden herhalen, we zouden wel bericht krijgen. Dat bericht kwam vrij snel en de nieuwe datum was de 30e, vandaag dus.

Rond 19.00 dropte manlief ons voor de foto-winkel Baron en na een kop koffie gingen we dan weer op pad. De heren van Olympus kennen de stad niet dus de groep kon voorstellen aandragen, en zo stonden we dus even later bij het Museum en weer even later elders in de stad om weer even later te eindigen bij De Kop van de Vaart. Daarna zouden we terug naar de winkel om van sommigen de foto’s te bekijken en nadere uitleg te krijgen. Die uitleg bleek te gaan over het bewerken / verbeteren van de foto’s. Nou is dat iets dat Daphne noch ik doen, ten tweede was het vanaf de Kop van de Vaart een behoorlijke tippel terug naar de winkel, althans voor iemand met een extreem pijnlijke voet wel, dus besloten wij dat deel dan maar te laten schieten omdat het voor ons geen toegevoegde waarde zou hebben.

Ik stuurde manlief een berichtje die ons enkele minuten later oppikte en weer enkele minuten later zaten we thuis op de bank met hete koffie en thee en konden we de foto’s gaan bekijken. Daarna selecteren en uploaden natuurlijk. Ik besloot er geen 2e map aan te wijden maar de foto’s van vanavond samen te voegen met de foto’s van 9 november. Die MAP is niet zo heel groot, bevat 74 foto’s van ons samen dus.

Door te oefenen met de tips van de heren opleiders verkrijg je natuurlijk de meest ‘rare’ foto’s. Het overgrote deel is dan ook in de prullenbak beland, op eentje na, van Daphne, die is gewoonweg veel te leuk om weg te gooien. We hebben weer het eea geleerd en zullen daarmee ons voordeel kunnen doen maar het allermooiste is toch wel (voor mij dan) dat ik dit niet alleen hoef te doen maar samen met de keus van mijn zoon, ik vind het prachtig dat zij en ik deze hobby delen, evenals dierentuinen en die 2 hobby’s dus ook prima kunnen combineren.

►meer~more

Geachte winkeliers van Nederland

16

Velen onder jullie hebben maar één ding voor ogen: Geld…
Enkelen onder jullie hebben die focus ook wel maar hebben daarnaast God Zij Dank ook compassie voor hun medemens die over de drempel van hun winkel naar binnen stapt…
Jullie die in de 1e categorie vallen mogen een GROOT voorbeeld nemen aan jullie die in de 2e categorie vallen!!!

Waar ik het over heb? 
Leest DIT en huivert… en prijs je vooral gelukkig met een gezond lijf want dat is lang niet iedereen gegund. Oh ja, voor alle duidelijkheid, niet iedere ziekte is aan de buitenkant te zien!!!

Een beetje meer aandacht voor de mens in elke klant, is dat nou werkelijk zo onuitvoerbaar???

►meer~more

Zoektocht

18

Al vanaf mijn kindertijd ben ik fan van detectives en in de loop der jaren heb ik heel wat boeken het huis ingesjouwd natuurlijk. Toen de tijd aanbrak dat ik niet meer lezen kon besloot ik al die ‘stofnesten’ op te ruimen en heb ik alle boekenkasten die we hadden geleegd en alles naar de kringloop gebracht. Sinds een paar maanden lukt het lezen weer en komen er nu weer boeken het huis in… Ik ben dus opnieuw begonnen met het verzamelen van de serie van mijn favoriete schrijfster, Agatha Christie.
Van de reeks die zij maakte, die in de vorm is uitgegeven zoals de foto toont heb ik inmiddels al weer een groot deel bij elkaar kunnen sprokkelen maar er is eveneens nog een fors aantal dat ontbreekt.
Vandaar dus mijn oproep hier… heb je nog ergens delen liggen uit het rijtje hieronder en wil je die wel kwijt? Laat het me dan alsjeblieft weten, dan neem ik ze graag van je over. Wat de tegenprestatie betreft, daar komen we vast wel uit.

Het zijn er 75 in totaal en daarvan heb ik er al 52, ik mis er dus 23…
De missende nummers zijn:  2-4-6-17-20-23-28-29-32-40-45-47-53-56-57-58-61-62-65-66-70-71-74

►meer~more

Alle “…” komt in 3

14

Tja… ik zal vast niet de enige zijn die er een broertje dood aan heeft de huisarts te bezoeken en het dus ook uitstelt totdat het ‘even’ niet meer gaat. En zoals al verwacht en bekend, liep het ook deze keer weer ettelijke minuten uit… Eenmaal weer buiten op weg naar de apotheek voor medicatie voor 2 klachten en met een verwijzing voor een orthopeed voor klacht nr. 3.  Sjonge jonge, het ouder worden gaat best wel over obstakels soms. Had al een paar weken enorm last van mijn rechtervoet. Nou kan ik over het algemeen wel bedenken wat de oorzaak is maar in dit geval bleef mijn hoofd een groot vraagteken… wat blijkt? Is mijn voorvoet doorgezakt en ben ik dus hard op weg naar het kweken van een platvoet, jippieeee. Steunzool is inmiddels besteld en nu maar hopen dat ik die snel ontvang zodat ik die klacht kan minimaliseren. De overige 2 zullen hun tijd nodig hebben met de medicatie… hoezo ‘Jantje ongeduld’?

►meer~more

FF goed lezen

22

Met dank aan mijn zoon, die mij dit in de whatsapp zette:

1) I’ve tried to catch some fog,
I mist

2) When chemists die
They barium

3) Jokes about a German sausage
are wurst

4) A soldier who surived mustardgas and pepperspray
is now a seasoned veteran

5) I know a guy who is addicted to brake fluid,
he says he can stop anytim

6) How did Moses make his tea?
Hebrews it

7) I stayed up all night to see where the sun went
Than it dawned on me

8) A girl said she recognized me from the vegetarian club
but i’d never met herbivore

9) I’m reading a book about anti-gravity,
I can’t put it down

10) I did a theatrical performance about puns
it was a play on words

11) They told me I had type A blood,
but it was a Type O

12) A dyslexic man walks into a bra

13) PMS jokes aren’t funny
Period

14) Why were the Indians here first?
They had reservations

15) Class trip to the Coca-Cola factory
I hope there’s no pop quiz

16) Enegizer bunny arrested
Charged with battery

17) I didn’t like my beard,
then it grew on me

18) How do you make holy water?
Burn the hell out of it

19) What do you call a dinosaur with an extensive vocabulary?
a thesaurus

20) When you gat a bladder infection
urine trouble

21) What does a clock do when it’s hungry?
It goes back four seconds

22) I wondered why the baseball was getting bigger
Then it hit me

23) Broken pencils are pointless

24) Plastic surgeons who perform sex change
are Transformers

25) I don’t have good chemistry jokes
All the good one argon

►meer~more

Mie toe

20

De inmiddels 44 jarige, Alyssa Milano (bekend al vanuit haar kindertijd van diverse tv-series en films) ontketekende ruim een week geleden een explosie aan talloze berichten over de hele wereld door op Twitter een oproep te plaatsen waarin ze meisjes/vrouwen, die seksueel geweld hadden ervaren, vroeg met hun verhaal naar buiten te komen.

Tja… wat doe je dan???

Ook ik ben van mening dat er nog steeds, al hoe onbegrijpelijk dat ook is, een heel groot taboe ligt op dit thema. Het overkomt meisjes en vrouwen over de hele wereld, ongeacht milieu of wat ook maar. Het is niet van nu, het is van alle tijden. Hoe men er mee omgaat is daarnaast ook nog eens afhankelijk van de generatie waarin men geboren is. Hoe ook maar je verleden was, hoe ook maar je heden is, noem het maar op… 1 van de vele emoties die met dit thema gepaard gaan is schaamte.

Mijn gedachten toll(d)en in het rond, wel of niet vertellen, en zo ja wat dan wel benoemen en wat niet? Ik wilde er geen openbare aandacht aan besteden, ook niet op mijn blog, en toch… doe ik dat nu wel. Ik plaatst geen links, ik heb heel bewust niet de officiële titel boven mijn blog gezet. Waarom ik er nu wel iets over schrijf?

Omdat mijn maandagmeneer er vol van is. In tranen was hij nadat het lichaam van Anne gevonden was en 2 dagen later in onze stad, bij het politiebureau, een auto was aangetroffen met het lijk van de 12-jarige Djamila. Deze en andere ‘slachtoffers’ zijn de afgelopen dagen constant onderwerp van gesprek geweest tussen hem en mij. Hij snapt er helemaal niks van en ik probeer hem dan met mijn lekenkennis uit te leggen hoe het werkt met het rechtsysteem in ons land. Hij vroeg op zeker moment ook waarom er zo weinig aangifte gedaan wordt door meisjes/vrouwen… Nou heb ik een zeer rappe tong en ik spreek 99 van de 100x vóór ik nadenk over wat ik wil zeggen maar hier deed ik dat dus niet. Ik wikte zeer zorgvuldig mijn woorden en probeerde het zo mild mogelijk uit te leggen, wat me (uiteraard) maar zeer matig lukte.

Afgezien van allerlei emoties, inclusief gedachten (zonder die in goed of fout te definiëren), die je als slachtoffer hebt… (afgezien ook van het feit dat je nooit iets kunt bewijzen, het is altijd jouw woord tegenover dat van hem en hij wordt altijd het eerst geloofd omdat zijn soortgenoten degenen zijn die jou aanhoren/behandelen etc…)

a) Je bent slachtoffer van geweld op de meest kwetsbare manier van een?
… Juist! Een man (meestal).
b) Je komt op het politiebureau om aangifte te doen… Wie krijg je voor je?
… Juist! Een man.
c) Je moet onderzocht worden… Welk geslacht hebben de meeste artsen?
… Juist! Een man.
d) Je komt in de rechtbank om de dader te laten zien dat je boven hem staat… Welk geslacht heeft de advocaat? Welk geslacht heeft de procureur? Welk geslacht heeft de rechter?
… Juist! Een man.
e) Je komt in het circuit van profesionele hulpverleners…
… Juist! Een man (merendeel).

Veel mannen denken nog steeds dat:
a) jij een onderwerp bent dat alleen maar bestaat ter hun gerief
b) hoe je je ook kleedt / gedraagt… het is je eigen schuld, jij daagde hem immers uit
c) je zei wel nee maar als vrouwen nee zeggen bedoelen ze ja

Ja ik ben slachtoffer van deze vorm van geweld. Ja ik ben moeder van 2 die dat ook zijn. Ja, wij dragen die schade ons hele leven met ons mee en leren nog steeds hoe ermee om te gaan, elke dag weer voer je strijd tegen de demonen uit het verleden. Ja het beheerst alles maar het OVERheerst niet (meer). Kan ik zeggen dat de daders bestraft zijn? Nee, dankzij onze geweldige rechtstaat is dat niet het geval! De daders kregen in het 1e geval helemaal niets, in het 2e geval psychologische begeleiding opgelegd, in het 3e geval alleen maar een waarschuwende tik op de vingers, in het 4e geval beiden een schadevergoeding van 15.000 gulden en vele andere giften elk dankzij een procedurele vormfout en in het 5e geval een taakstraf van 120 uur platsoenendienst.

Natuurlijk steun ik de oproep van Alyssa vanuit mijn emoties, het taboe mag er heus wel af, hallo we leven potverdorie in 2017 inmiddels. Maar… of het taboe ooit werkelijk opgeheven zal worden, zelfs in onze ‘geweldig (verrotte) westerse samenleving? Dát betwijfel ik dus ten zeerste, voor de volle 100% want het ‘broederschap’ der (walgelijke) mannen hebben nu eenmaal de macht en hun woord gaat altijd boven dat van vrouwen.

►meer~more

Eerlijk duurt het langs…

30

….ehhhh is dat zo???

Mei 2016 kreeg ik e.i.n.d.e.l.i.j.k. het mobieltje waar ik al een heel lange tijd van gedroomd had. Het toestel voldeed boven verwachting en ik was er dus ook heel erg blij mee.

Afgelopen zondagochtend stap ik bij mijn maandagmeneer uit de auto en blijf ik haken achter de veiligheidsgordel, ik weet me nog maar net staande te houden en zucht van opluchting, die zucht wordt onderbroken door een raar geluid, met een zeer angstig voorgevoel kijk ik naar beneden en zie mijn gsm aan mijn voeten liggen. Die is dus bij die capriolen uit mijn jaszak gegleden. Gelijk zakt mijn stemming ver onder 0 want hij is kaduuk, het glas aan de voorkant vertoont scheuren en barsten, alsof het een craquelee-huidje heeft gekregen.

Ik heb dit toestel al langer dan een jaar dus garantie is zo wie zo pleite… Volgens een vriendin die later die ochtend een bakkie komt doen, kan ik de schade declareren bij de verzekering van ons huis, het schijnt onder de inboedelverzekering te vallen. Mijn humeur klaart ietsjes op maar niet al te zeer want ‘zulk geluk is nooit aan onze zijde dus zal nu ook wel niet, maar heej niet geschoten is altijd mis dus ik ga ’t proberen’, zeg ik nog tegen haar met een grinnik.

Ik mail keurig naar onze verzekeringsmaatschappij, vertel eerlijk (ja hallo hoe anders?) wat er gebeurd is en vraag of het onder de verzekering valt en zo ja of ik er dan gebruik van kan maken… Het wachten op antwoord begint.
Die mail komt dan ook de volgende dag binnen, gisterenmiddag dus.
Het antwoord is, precies zoals ik al bevroedde, nee helaas want mijn gsm viel op straat, BUITEN ons huis… als het nou IN huis was gebeurd dan was het een ander verhaal geweest.

Grmblbrrrmgrmblll… jullie snappen wel, ik heb de smoor, en niet zo’n klein beetje ook!!!
Dat ik dit nu pas blog is al een teken aan de wand van hoezeer ik hiervan baal!!

PS…op het internet zag ik talrijke berichten dat deze gsm niet te repareren valt in zo’n geval, dus ik moet nog uitzoeken hoe nu verder *snikkkkkk*

►meer~more
Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017