♪ S p r e k e n ♪·2017---·Japans

Wellus Nietus

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)

125 Hier gestart op 17 januari 2015

~* Wat = een Haibun ~* Wat = een Haiga
~* Wat = een Haiku ~* Wat = een Kyoka 
~* Wat = een Renga ~* Wat = een Sedoka
~* Wat = een Senryu ~* Wat = een Tanbun 
~* Wat is een Tanka

 

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Het blijft hetzelfde
het Wellus-Nietus verhaal
Opgejaagd verjaagd
 
Het uitsterven dreigt
In dierentuin aantal stijgt
In het wild minder
 
Puur voor het Luxe
Opgejaagd en uitgemoord
voor kakkersjassen.
 
 
♪ H o r e n ♪·2017---·Zwijmelen

Appel-Stam-verhaal

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

244

Gestart op 17 november 2012

In de geschiedenis is al ontelbare malen gebleken dat de appel niet ver van de stam valt, hiervan zijn natuurlijk ook in de muziekwereld talrijke voorbeelden te vinden. Vandaag wil ik jullie daar iets van laten zien / horen. “Tony Marschall” is een Duitse zanger die een behoorlijk oeuvre achter zijn naam heeft staan. Hij kreeg 3 kinderen die in hun jonge jaren vader in zijn voetstappen volgden, 2 zoons en 1 dochter. Deze blogpost vandaag wijd ik aan 1 van die zoons, de oudste in dit geval, de in 1963 geboren Marc.
Deze Marc is een veelzijdig talent, verdient zijn sporen niet alleen in het Schlager-segment maar ook in het dansen en in de klassieke muziek. Voor mij dus een uitgebreide keuzemogelijkheid want uit welk genre van deze mooie man kies ik iets?
Mijn keuze viel op iets dat zo oud is als Methusalem, verworpen als iets ‘niet netjes’ (om het maar netjes uit te drukken) en toch niet uit te roeien ook. Zolang er mensen zijn zal hetgeen waarover dit lied gaat ook aan de orde zijn.

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Ditjes-Datjes

Nou ja!!!

In een grijs verleden heb ik jaar in jaar uit een Peugeot gereden. Daar kwam op zeker moment verandering in en het ging van een Opel naar een Hyundai. Ik ben nooit een autofreak geweest, mijn eisen waren simpel: comfortabel van a naar b. Mijn rug is altijd de graadmeter geweest. De andere merken, hoe fijn ook, zorgden er voor dat ik een wens bleef koesteren om ooit weer een Peugeot te bezitten, eentje die zeker qua hoogte en comfort bj mij zou passen.

“Onze” garage is er eentje met 2 mooie mannen die al meermalen bewezen hebben ons vertrouwen waard te zijn. Inmiddels is manlief niet de enige binnen ons gezin klant maar zijn we dat allevier. *glimlach*. “Wat goud is moj goud loatn”.
Enige tijd terug was ik eens met manlief mee voor een bakkie en een babbel daar, doet manlief met enige regelmaat, vindt hij gezellig. Bleek dat hij al uitvoerig over mij had gekletst met de heren en 1 van beiden grijnsde me toe en zei: “binnenkort bel ik jouw Joop en dan moet jij even langskomen….” Meer mocht ik niet weten… ehhhh, ben een vrouw…. maar nee de heren waren onverbiddellijk. Gisteren kwam dat betreffende telefoontje maar ja ik was over de grens.
Dus vanochtend wij naar Haidr en Mohammed…staat daar dit:

Na een bakkie heerlijke koffie en een wat uitgebreidere-dan-normaal-babbel… lopen wij enige tijd later terug naar MIJN rode duivel… nog wel… over een paar dagen is die niet meer de mijne maar ben ik een supergelukkige en apetrotste eigenaresse van een Groene Peugeot 1007 diesel, maak imers kilometers genoeg. Leuke bijkomstigheid? KIjk eens naar het kenteken?  (19-)-83 zijn wij (ge-)-TR-(ouwd), ik ben vrouw T-(-o) F-(-emale), moest zo zijn zeker? *glimlach*.

♪ Z i e n ♪·2017---·Trips

Nat gepuzzel

“Zeg Ko?”….’Ja?’…. “Hou jij van Lego?”…’Ehhh?? Hoezo???’..
“Nou, in Planckendael…” en ik zat rechtop; ‘Vertel?’
“Lego-expositie… lijkt me wel wat, gaan we? Wanneer?”…  Ik graai mijn foon, open de agenda-app en zie een dag waarop we beiden wel kunnen….Gezien de zorg om mijn ex-maandag- tegenwoordig elke-dag-meneer een slag om de arm maar als alles goed gaat kunnen we dinsdag de 8e wel. Vervolgens klom ik in de mail om een reeds lang geleden gedane belofte te vervullen. We waren al een paar keer door HAAR uitgenodigd, ‘als jullie in de buurt zijn dan zou ik het heel erg leuk vinden als jullie bij mij langs zouden komen…’ waarop ik toegezegd had dat als zich die gelegenheid zou voordoen ik me zou melden…

Alles ging goed en dus vertrokken we vanochtend in alle vroegte richting het zuiden begeleid door de zon, niet wat voorspeld was maar oké. Eenmaal de grens over was de zon weg en werd het nat, het bleef nat, oeps.
Wel jassen mee maar Daphne had een korte broek aan… de temperatuur was prima daar niet van maar de regen die de hele dag naar beneden kwam maakte die beslissing een niet al te juiste.

We lieten ons de dag door het weer uiteraard niet bederven en we hadden de grootste lol, alhoewel onze camera’s het niet om te lachen vonden. Het is vandaag “wereld-katten-dag’… nou daaraan konden wij ons steentje wel bij dragen want als snel liepen we als twee verzopen katten in die dierentuin in België rond; Planckendael dus.  Nou ligt het voor ons niet echt naast de deur al lijkt het verder dan het is, 3 uur en een paar minuten is het maar, tenminste als je het geluk hebt geen files te treffen…dat geluk is ons nooit beschoren *grinnik*

Aan het eind van de middag stapten we zeiknat, zelfs het fundament van mijn titelatuur kon ik uitwringen, de auto weer in. De kachel gelijk hoog op en de camera’s ervoor zodat die drogen konden. Ruim 2 uur later, wederom door dat oponthoud dat ons kennelijk aangeboren is, stapten we bij Ria binnen alwaar we allerhartelijkst werden ontvangen en onthaald op heerlijke maagvulling. Hè hè, even bijkomen!! Weer een tijd later doofde mijn lampje en stelde ik voor de rest van de weg af te leggen, dat verliep gelukkig probleemloos dus om half tien, 14,5 uur nadat we de ene kant op waren gegaan, sleepten we ons de andere kant op, het huis in. Manlief stond al klaar met een grote bak dampende thee en nadat ik me van mijn goed ontdaan had en in droge, warme en comfortable kledij onder een deken op de bank gedoken was kon ik de flap pakken en aan het werk. Allereerst de fotokaartjes leeghalen natuurlijk, toen de olifantenfoto’s er tussenuit geplukt en die naar Petra gemaild die er al zeer reikhalzend naar uitkeek omdat zij van onze reis op de hoogte was en ik gedurende de dag haar al enkele foto’s via de foon had bezorgd. Daarna de foto’s verder bekeken en geselecteerd en in 1 map samengevoegd zodat jullie ze HIER kunnen bekijken.

Het was een fantastische dag, ik heb enorm genoten, ja ondanks al dat water! Mentaal gaat het prima… maar mijn lijf zucht smekend om rust, nou die krijgt het dan ook wel want morgen ben ik vrij, wat een heerlijkheid. Hoef alleen maar naar mijn elke-dag-meneer en daar het nodige doen… en dan ga ik nog even met manlief op stap naar iets spannends, als dat goed afloopt kom ik daar morgen wel op terug. Mochten jullie je vervelen dan mogen jullie voor me duimen *glimlach*.

Ohhh nog even dit:
Afgezien van het feit dat we deze DODO tegenkwamen… is deze dierentuin nu ook de zeer trotse eigenaar van een koppel Tasmaanse Duivels. Ik had ze nog nooit in het echt gezien, ja op tv wel natuurlijk, maar in het echt is het toch anders. De zo kenmerkende geluiden die ze maken zijn oorverdovend! Heel bijzondere creaturen!!

♪ Z i e n ♪·2017---·ABC-Wednesday

21 – E

ABC-Wednesday

Round 21 – E

 

My 154-th entry – bijdrage

My first entry: 28-08-2014 : 15-G

 

Hi Everybody, a very good- morning / -afternoon / -evening!

This week we put our thoughts together to come up with something nice that we would like to share with eachother regarding the letter E.
As you know I’ve decided to use the music-theme throughout the entire round 21, so after some search through my memory and next over the internet to find the version I want to share with you I came up with Max van Egmond, a Indonesian born, Dutch Baritone.

This classical singer was born on 1 februari 1936 in Semarang on the island Java – Indonesia.  After WO2 he completed  his education in The Netherlands. His talent was discoverd by a conductor of a schoolchoir. After years of singinglessons he won a contest. After that he won different award in Brussels (Belgium) and München (Germany). In 1959 he went solo and got famous as an interpretor of Bach’s music. He is still alive and gives many masterclasses over the whole world.

This piece of music by Max van Egmond which I want to share with you is from Johann Sebastian Bach (31 march 1685 – 28 juli 1750) . This cantate was written in Leipzig (Germany) for a religious holiday;  Maria Lichtmis (Festo Purificationis Mariae) …. translated: Feast of the Purification of Mary…. on 2 februari 1727.  A celebration of the fact that Mary got pure again 40 days after the birth of Jesus and like Jewish law demanded for firstborn sons, her son took to the tempel to show him to the priests and bring ritual sacrifices. This cantate is a derivation of song of praise of Simeon ( O.T. Luke 2 -25-35), this bible book tells the story of priest Simeon who was given the promiss not to die before he had seen the Messias with his own eyes. This cantate tells in a cheerful way about looking forward to die and that eternal life waits, as was quite common in the days of JS Bach.

Have a splendid, ♥-warming ABC-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

♪ Z i e n ♪·2017---·Tegenstelling

Klein – Groot

Tegenstelling – Foto uitdaging

336 Gestart op 01-03-2011

Thema 8  – 15 augustus 2017

Klein – Groot

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!

(May-Yay-Yee en Radza jr. Wildlands Emmen)

 

Thema Tegenstelling 337 / 15 – 22 : Bijna – Helemaal

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Theelabel-Vraag

Doen?

Thee-Label-Vraag op Maandag

 

nr. 31

 

 

 

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat zou je doen als je nooit meer hoefde te werken?”

“Dood gaan van verveling” is het eerste dat in mij opkomt. Als 2e doemt de vraag “Wat is de definitie van werk eigenlijk écht?” in mij op.  Mijn definitie van werk is het hebben van een baan met alle plus- & minpunten, verplichtingen vvan a tot z, het hebben van een baas en noem maar op.
Dat heb ik allemaal niet maar ik werk wel… en daarin ben ik helemaal thuis, het is fysiek prima te doen en mentaal ook. Het verschaft me niet alleen veel plezier maar ook heel veel voldoening én een rein geweten. Wat ik dus absoluut niet had in de jaren tussen febr. 2005 en sept. 2009, toen ik ontslag nam omdat mijn geweten me meer last dan plezier bezorgde.

“Wat zou je doen als je nooit meer hoefde te werken?” Ik kan met de beste wil ter wereld geen zinnig antwoord produceren. Rekening houdend met de mogelijkheden die zowel mijn lijf als geest hebben werk ik altijd. Ik hou er niet van om met stilliggende handen op de bank te hangen. Zelfs als ik op die bank zit/lig omdat mijn lijf dat vraagt dan nog is mijn geest (maar ook mijn handen) aan het werk. Mijn hoofd staat nooit stil, er is altijd wel iets gaande in mijn heksenketel. Ben nou eenmaal een soort van autist die een sterk gevoel moet hebben van ‘alles dat moet is geregeld…’ en dat ‘alles’ is natuurlijk nooit compleet want er speelt altijd wel iets waar ik in gedachten mee aan het werk ben. “ledigheid is des duivels oorkussen” geldt helemaal voor mij. Ik heb een aantal verantwoordelijkheden, buitenshuis, in huis maar ook op het internet en ik hou niet van half werk.

Kortom… als ik nooit meer hoef te werken dan staat dat gelijk aan dat ik het fysiek en/of mentaal écht, maar dan ook écht, niet meer kan en als dat punt zich aandient dan mag wat mij betreft de stekker eruit want als kasplantje mijn laatste uren slijten laat ik niet gebeuren als ik daarop invloed kan uitoefenen. Dat gegeven staat zelfs op papier ingeval zich een situatie voordoet waarin ik niet meer bij machte ben om met ‘gezond’ verstand die beslissing mede te delen aan hen die het dan regeren.

10 van-of 397«...6789101112131415...»