*2016·Gedichten·MOND

Buigen maar…

…Niet breken!

Een zachte lentebries of een stevige herfststorm,
aanwezige krachten mild of volop ingezet.
Het kunnen dragen van het verdragen is de norm,
niets toestaan dat het uithoudingsvermogen belet.

Windvlagen die teisteren, telkens terugkerend
al het balans overhoop gooiend en verstorend.
Willen buigen, weigeren te breken, meeverend.
Pieken en dalen, er (on-)gewoon toch bij horend.

Als onwrikbare rots in de branding die niet breekt,
alle woeste slagen, klein of groot en zwak of sterk,
ongeacht hoe het water het fundament verweekt.

Niets krijg je cadeau, het bestaan is simpelweg werk.
De beloning komt, ook zonder dat je erom smeekt.
Liefde onderhoudt groei en bloei van eigen bloemperk.

6x Akkoorden op ~ Chords on “Buigen maar…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge