Blijf nog even

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag

Zomaar een moment deze week waarin ik in gedachten bij iemand was mij zeer lief was, iemand van wie ik al lang geleden afscheid moest nemen maar die sindsdien nog geen dag uit mijn gedachten is geweest. 28 juni zou ze 81 geworden zijn maar helaas voor ons achterblijvers verwisselde ze haar aardse plaats met de hemelse in juli 1997, amper een paar weken na haar 63e verjaardag. Toen, maar ook nu nog steeds, heb ik vrede met dat afscheid omdat haar lichaam weggeteerd was maar missen doe ik haar nog steeds evengoed. Met enige regelmaat zit ik bij haar graf, leg dan bloemen neer, waar ze zo van hield, praat ik ‘met’ haar en ‘hoor’ ik haar stem antwoord geven. Hier thuis bij haar foto ‘zie’ ik haar lieve glimlach, haar ondeugende ogen die altijd zo konden stralen, ook in de tijd dat ze zo ziek was. Wij verstonden elkaar met een blik, zelfs een half woord was soms al ‘teveel’, wat hebben we een plezier gehad als we voortborduurden op iets dat gebeurd was of nog te gebeuren stond, als we de ondeugendheid toelieten met name. In alle opzichten een prachtmens zoals er maar heel weinig zijn!!

En nee toeval bestaat niet wat op haar verjaardag dit jaar, zat ik in de auto en stond de muziek op de radio mij niet aan, had geen zin om onder het rijden naar een cd te graaien dus draaide ik wat aan het knopje totdat ik een helder kanaal kreeg met daarop onderstaand lied. Eén en één is in dit geval dus mijn bijdrage voor Marja’s Zwijmelen op Zaterdag. De tekst die je hoort is mijn (en haar) moerstaal maar voor jullie gemak heb ik de Nederlandstalige tekst eronder gezet.

Voor de laatste keer zitten we samen op onze bank
en voorzichtig pak ik je zachte hand
blijf nog even
blijf nog even bij mij

Voor de laatste keer kijk ik naar je lief gezicht
straks gooi je de deur achter ons dicht
blijf nog even
blijf nog even bij mij
Vertel me hoe ik zonder jou leven moet
vertel me hoe ik zonder jou verder moet
hoe kan ik jou nu vergeten
wat moet ik nu zonder jou

ik denk weer terug aan al die mooie dingen
zoveel liefde, zoveel herinneringen
blijf nog even
blijf nog even bij mij

Nog even, heel even, dan komen de tranen
na vandaag zal ik er alleen voor staan
blijf nog even
blijf nog even bij mij
Vertel me hoe ik zonder jou leven moet
vertel me hoe ik zonder jou verder moet
hoe kan ik jou nu vergeten
wat moet ik nu zonder jou

Vertel me hoe ik zonder jou leven moet
vertel me hoe ik zonder jou verder moet
hoe kan ik jou nu vergeten
wat moet ik nu zonder jou

De laatste keer zitten jullie samen op haar bank
en voorzichtig pakt zij jouw zachte hand
denk nog even, denk nog even aan mij
denk jij nog even, denk jij nog even aan mij

Tags:  

24x Akkoorden op ~ Chords on Blijf nog even

  • Albert y Mara fotoblog  schreef ~ wrote:

    De gedachte t.a.v. haar kunnen wij helemaal begrijpen. De muziekkeus is niet de onze. Fijn weekend.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Dat is mooi.

      Dat kan ik wel begrijpen, een onbekend dialect is minder aantrekkelijk.

      Dank jullie wel, wens het jullie ook van harte toe.

  • Regenboogvlinder  schreef ~ wrote:

    Mooi lied zeg! Soms heb je een band met mensen die bijna niet te verbreken is. En de dood is dan heel hard…
    Sterkte en toch een fijne zwijmeldag! X

  • corry  schreef ~ wrote:

    Mooi lied, en wat een prachtige tekst. Tranen…. Ik vind Wia Buze prachtig zingen. Toevallig heb ik ook een Grunnings laid gekozen.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      We zijn het weer eens ;-)

      Ah mooi, ben benieuwd, kom zo bij je luisteren hoor

      -x-

  • ria  schreef ~ wrote:

    De herinneringen blijven. Denk aan haar terug met een glimlach

    Liefs, Ria

  • rietepietz  schreef ~ wrote:

    Dat móet wel speciaal voor jou geweest zijn want zó vaak zal je toch geen songs in het Gronings op de radio horen, en dan nog dit toepasselijke nummer.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Ja best wel.

      Op zich valt dat wel mee natuurlijk hier in het noorden kom je bij elke draai aan de zenderknop van de radio wel moerstaalzenders tegen.

  • gewoonzoalsikben  schreef ~ wrote:

    Een mooi en ontroerend blog.Het gemis blijft maar gelukkig ook de mooie en fijne herinneringen en die kan niemand je afnemen .
    Fijn weekend,liefs Elisabeth

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Dank je wel Elisabeth. Je hebt gelijk hoor, ik heb tal van mooie herinneringen aan haar, eigenlijk alleen maar!

      Dank je wel, jij ook, liefs terug.

  • Frederique  schreef ~ wrote:

    Soms komen sommige nummers op bepaalde momenten heel erg dichtbij. Voor mij is dat zo’n moment. daarom raakt het mij nu des te meer.
    Ik vind het dialect erg mooi. Een paar keer beluisterd. Een geweldige keuze, maar dat zijn die van jou altijd. Maar de één raakt je meer dan de ander.

    Liefs Frederique

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Klopt meis…. sommige muziek kan dat!

      Fijn dat ik je ermee een plezier kon doen ook al is het onderwerp van het lied dan niet zo mooi.

      -x-♥

  • Frederique  schreef ~ wrote:

    Vergeet ik nog te zeggen dat het een heel mooi en liefdevol logje is. Het gemis blijft, maar er zijn ook mooie herinneringen. Sterkte…..

    Liefs Frederique

    • Melody  schreef ~ wrote:

      geeft niets hoor. Dank je wel. Ja inderdaad maar de talrijke herinneringen zijn erg fijn.

      -x-♥

  • Kakel  schreef ~ wrote:

    Ontroerende tekst. Ik geloof niet in toeval, Mel, dat liedje was een boodschap aan jou! Ik hoop dat je het zo durft te zien. Dat wens ik je toe <3 <3 <3

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Dank je wel schat, en nee ik geloof ook niet in toeval, GodZijDank niet! Dus ja ik zie het zoals jij hoopt dat ik het zie!
      -x-♥

  • Dwarsbongel  schreef ~ wrote:

    Na het “netjes Nederlands” heb ik Drents geleerd te gebruiken, maar het was een tekst van Wia, afgedrukt in een krant, die me leerde hoe belangrijk het Grunnigers voor mij was. Ik had het daarvoor alleen in de vakanties bij mijn grootouders om me heen horen praten.
    Dat was ook een tekst die verder ging dan gewoon een laidje: Ik ken die allen / van n foto op bozzem (Boetenkaant), over haar vroeg overleden vader (net als de mijne, ook een Grunninger).

    • Melody  schreef ~ wrote:

      het is een kwestie van gevoel hè? Het Nederlands was voor mij op de lagere school een hele klus, en later op de middelbare school zo mogelijk nog groter. Opgevoed in dialect thuis, leerkrachten die ook daaraan hun steentje bijdroegen… Dat ik dat zo moeilijk vond maakte wel dat wij heel bewust besloten onze kinderen in het Nederlands op te voeden. We wonen nu al weer bijna 8 jaar in Drenthe, en ons eigen dialect spreken we natuurlijk nog steeds al zal er vast wel zo her en der een woord ver-drentst zijn inmiddels en dat is ook niet erg.

      Dat nummer ken ik inderdaad, is een mooi nummer. Al gaat het voor mij niet op omdat mijn vader vorig jaar ‘pas’ overleed op 78-jarige leeftijd.

  • smijling  schreef ~ wrote:

    Melody
    mag ik je tekst hebben kan je het mij mailen
    ik krijg het niet geplakt
    bedankt Yvonne

  • Bianca Schreur  schreef ~ wrote:

    Dat is geen toeval maar een kusje van God, zoals ze dat hier altijd zeggen. Even een kleine herinnering, een troost…hoewel ik in de tranen schoot.
    Ontroerende tekst en zo van toepassing op toen mijn moeder stierf. Alleen stonden wij toen in de keuken en omhelsde ik haar. Ineens had ik het gevoel dat ik dat NU moest doen……de volgende dag stierf ze.
    Ik omhels je even xxx Bibje

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Ik geloof ook niet in toeval…. en zie het altijd als een ‘zegen’. Als een (her)bevestiging van het feit dat het goed is, ik niet alleen ben en Hij er voor ook voor mij is. Maar ook weer een teken van haar aanwezigheid in mijn leven die zeer belangrijk was toen maar nu nog steeds is. GodZijDank kan ik zeggen dat ik haar aanwezigheid met regelmaat voel en soms hoor ik haar, soms ruik ik haar. Geweldig iets waar ik heel blij mee ben.

      Jouw uitspraak vind ik wel veel mooier, die zal ik onthouden! En ja tranen…die mogen er bij. Die hebben ook immers meerdere betekenissen, zeker in een context als deze.

      Gelukkig herkende jij ‘dat kusje’ ! Zeker op dat moment van onbeschrijflijk belang.

      Dank je wel, lief van je. Hartverwarmende gebaren uit een oprecht hart, daar hou ik van !

Ik 'beluister' graag jouw 'muziek' ~ I'dd love to 'listen' to your 'music'

CommentLuv badge

Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017