*2017·Happy·MOND

Bilbo & Largo

Vonnie’s Happy Challenge

~ 64 ~

Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”. Zij daagt jou uit een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten. De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt… Een quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport… etc. Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee? [highlight]Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”
Met bovenstaande tekst kondigde ik al vele weken een nieuwe bijdrage aan voor deze challenge. Helaas heeft Vonnie besloten met het bloggen te stoppen dus stopt ook deze challenge. Heb er zelf een tijdlang over nagedacht of ik het zou overnemen maar nee. Ik heb immers niet voor niets al eerder een challenges stop gezet, heb er nog meer dan genoeg en daar wil ik niet nog eentje bij hebben, al hoe leuk die ook is. Zie jij het dus zitten deze wekelijkse challenge over te nemen dan ben je uiteraard van ♥-e welkom, laat het maar bij mij (bij Vonnie mag natuurlijk ook) weten.

De Happy Challenge vul ik vandaag nog wel in, wellicht nog wel eens vaker maar bij geen overname weet ik niet of ik dat wekelijks zal doen.
Na een zeer (alweer) brakke nacht door wat geouwehoer dat veel hoofdbrekens opleverde, (grrrrr hoe zet je dat verrekte hoofd mij op stilstand?) maakte ik me vanochtend klaar om rond 10-en naar Lelystad te vertrekken. Ik zag er tegenop want die zon, die warmte, brrrrrr. Manlief had bedacht hoe hij zijn vrije dag wilde invullen dus zoonlief besloot in zijn plaats met mij mee te gaan omdat die rit, 2 x 1,5 uur voor mij in mijn uppie geen verstandig idee was. Beide heren waren het daar wel over eens en ik liet dat me maar aanleunen ook, was te moe om in verweer te stappen, zowel lichamelijk als mentaal. Wat ik hiermee overigens absoluut niet wil zeggen dat ik dit ritje niet wilde doen want dat wilde ik juist wel, maar al te graag zelfs!!

Zoals ik HIER  beschreef zou ons gezin 2 nieuwe leden krijgen. Onze veestapel zou met 2 bjoetiesss aangevuld worden. De kleine fotootjes in mijn ander blog toonden dat al. We kwamen dus in Lelystad aan en werden allerhartelijkst ontvangen, onstuimig ook door een schitterende bruine dondersteen, die mochten we niet meenemen overigens *glimlach*. De beide blonde heren waren wel nieuwsgierig maar de ene was was huiveriger dan de andere. Na enige tijd lieten beide heren zich evengoed gewillig in hun reismandjes sturen en weer even later zaten we in de warme auto. Niet na onder tranen van het gezin afscheid genomen te hebben. Zo sneu dat je voor je lieverds een nieuwe mand moet zoeken als het om gezondheidsredenen echt niet langer kan. En ze dan mee te moeten geven aan iemand die je niet kent? Niet weet wie die ander is en hoe goed ze wel of niet voor hun dieren zullen zorgen.  Ik heb ze beloofd heel goed voor ze te zorgen uiteraard, al zou ik anders willen kan ik natuurlijk niet! Heb het gezin ook ons adres gegeven en toegezegd dat ze van ♥-e welkom zijn in Assen om te kijken hoe het met ze gaat.

Met alle ramen open maar wel zodanig dat ze niet op de tocht stonden, reden we huiswaarts, op her en der wat kleine oponthoud na verliep die reis prima en kwamen we om 13.45 weer thuis.  Amper een minuut later stond Anita op de stoep, ja duhuh, nieuwsgierig natuurlijk *glimlach*. De reismandjes open op de tafel, water / melk en voer erbij en een kattenbak in de buurt… het wennen voor ons nieuwe duo is begonnen. We zullen zien hoe lang het gaat duren voordat ik ‘helemaal gewend’ mag gaan noemen. Noah en Precious zijn onverstoorbaar, die reageren er niet op. Brego daarentegen is razend nieuwsgierig en wil maar wat graag spelen en dollen, dat die heren dat (nog) niet willen, lijkt hij niet te snappen, kijkt me af en toe vragend aan alsof hij zeggen wil “jij had me toch vriendjes beloofd?” Hopelijk snapt hij wat ik in mensentaal uitleg, dat hij even geduld moet hebben.


Hoogste tijd om een nieuwes foto’s te plaatsen… en hun nieuwe namen te onthullen zoals ik in mijn voorgaande bericht al beloofde.  Zoals al wel bekend krijgen al onze dieren namen uit werken van J.R.R. Tolkien en na wat wikken en wegen koos ik voor Bilbo en Largo. Beiden namen zijn heel toepasselijk want Bilbo, (de dunnere van de 2) is een ondernemend en avontuurlijk manneke, en dikkere van de 2 gaan we Largo noemen. (Groot= Large).  Hoe bijzonder dieren zijn, hoef ik niet te zeggen toch? Net zo min als dat ik nog moet vertellen dat wij gek op dieren zijn, is allemaal oud nieuws.  Ik heb hun nieuwe namen nog niet zo vaak uitgesproken maar inmiddels reageren ze er al op, de koppies worden omgedraaid en ze ‘praten’ terug. Op dit moment liggen ze weer samen hoog en droog op de verwarming maar Bilbo heeft al een rondje woonkamer gedaan, heeft Brego een tik op de neus gegeven en is weer bij Largo gaan liggen, die wat schuwer en terughoudender is, als om hem te troosten in de trant van ‘we zijn verhuisd, dat wel, maar heej we zijn nog wel gewoon lekker saampies’.

Nu de rust maar in zodat ze op hun gemakkie kunnen wennen, de honden liggen inmiddels al weer te pitten, Precious heeft kennis gemaakt en is weer haar eigen gang gegaan, zoonlief ook, wij gaan hier nu die rust maar in, en tja dan is er nog die Dame in Emmen natuurlijk, die niet kan wachten tot ze vrij is en naar huis kan komen om ook kennis te maken. Gelukkig heeft ze een OLA-dienst en staat ze zeer koel want in die hitte werken is geen pretje. Na het werk heeft ze dan een personeelsuitje en is ze later thuis dan normaal, hè wat naar nou *grijns*, moet ze nog langer wachten voordat ze kan kennismaken met het nieuwste deel van onze veestapel.

Dat ik dus nu wel ff weer heel happy ben hoef ik eigenlijk niet te zeggen toch hè? Dit cadeautje was zeer welkom, al geruime tijd, en na de ellende van de afgelopen dagen waarin menig traan vloeide en ik Klaas Vaak vervloekte, des te meer!!!

24x Akkoorden op ~ Chords on “Bilbo & Largo

            1. Het is wel belangrijk… maar aangezien ik er nooit veel (zeg maar niets) van heb uitgedeeld gekregen kan ik het ook niet zo ‘nodig’ vinden… het is immers wel aan te leren.

    1. Vast en zeker, al hoop ik dat dat geen ‘weken’ zal gaan duren… want zich ongemakkelijk voelen, als hoe logisch het is ook in deze situatie vind ik voor een dier niet fijn.

      xxxxxxxxxx

    1. ;-) Dat zijn ze zeker. Inmiddels zijn ze al wat moediger… ze lopen door de kamer en over de bank, liggen af en toe bij ons om even gekroeld te worden… en ze zitten veel in de vensterbank…

      Dank je wel hoor, wij gaan er zeker weten goed voor zorgen, zoals voor elk dier dat hier rondloopt ;-)

      Liefs terug knuffellllxxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge