25-31-13 = (on)Geluk(kig)!

Voor de cast de 31e voorstelling en voor mij de 13e… ongeluksgetal, toch? ? ? Ja en toch ook nee, integendeel zelfs!
Fréderique zou mij vergezellen vanavond bij deze voorstelling. We hadden, rekening houdend met eventuele files relatief vroeg afgesproken en ik had het geluk geen files te treffen, zij helaas wel, waardoor zij enige tijd na mij in de parkeergarage onder schouwburg Orpheus in Apeldoorn arriveerde. We liepen de garage uit en staken de weg over, het eerste de beste restaurant in waar we even ‘bijkwamen’ en ‘bijkletsen’ onder het genot van heerlijk cappuccino met wat lekkers erbij. Daarna op zoek naar een ander restaurant om een hapje te gaan eten. Dat werd uiteindelijk het restaurant in de schouwburg zelf waar we helemaal in de watten gelegd werden met divers lekkers. Heidi, de companymanager kwam bij me om de sinterklaascadeautjes voor iedereen op te halen en wij liepen vervolgens naar Petra om haar te begroeten alvorens we de zaal ingingen.

 

apeldoorn041215a

En toen gebeurde het….. Omdat ik standaard altijd alleen maar kaarten koop voor rij 1, liep ik dus naar die rij toe. Ik pakte de kaarten uit mijn tas om de stoelnummers nog eens te bekijken toen ik zag dat ik kaarten voor rij 6 had… Nou ja zeg, hoe kan dit nou? Ik had ze toch, zoals altijd, bij ontvangst thuis gecontroleerd? Ja had ik, maar kennelijk niet goed genoeg, ik had het cijfertje 1 wel gezien maar dat bleek dus de rang te zijn ipv de rij. Balend als een stekker liepen we naar rij 6 en namen daar onze plaatsen in. De 1e minuten moest ik dus ff soort van bijkomen en de ergernis/teleurstelling naar de achtergrond duwen. Bijna op het uiteinde van die rij met slechts 2 mensen naast ons, wat mij al blijer maakte, spiedde ik naar lege, en makkelijk bereikbare, plaatsen op rijen verder naar voren. En jawel, op rij 1 bleven 3 stoelen leeg, prachtig, we hadden er maar 2 nodig. Op het vinketouw hield ik alle deuren in de gaten terwijl ik Fréderique inlichtte wat ik zou gaan doen op het moment dat die deuren dicht zaten en het licht uit zou gaan. Ze begreep het gelukkig en ja hoor, nadat ik de laatste deur dicht hoorde gaan stond ik op en met Fre in mijn kielzog schoten we als de wiede weerga naar rij 1. Pffewwww … Blij dat ik was !!

In de pauze liepen we terug naar het restaurant waar ‘ons’ tafeltje van eerder die avond voor ons gereserveerd stond met hapjes en de drankjes die we voorafgaand aan de voorstelling al besteld hadden. Heerlijk rustig en relaxed zo, wat een service. Geen lange wachtrij voor een bar in een overdrukke foyer die ik vaak als een kippenhok ervaar.

Na de pauze de zaal weer in, in spannende afwachting van wie er deze keer uit de kast zou komen. En dat bleek Pearl Jozefzoon te zijn en uit de coulissen kwam Martijn Bosma de band aanvullen met een sax.
Veeeeel te snel was de avond alweer voorbij en stonden we weer bij Petra. De 13e voorstelling was natuurlijk voor mij zeker geen ‘ongeluks-nummer’ meer maar toen ook nog eens 1 van mijn favorieten bij me kwam kon ik mijn geluk natuurlijk niet op. Ben en Patrick waren ook naar voren gekomen en zodoende kon ik Patrick mijn gsm in de handen drukken waarna hij een foto van mij met Xander kon maken. Helemaal blij natuurlijk. Daarna hielp ik Petra met inpakken en ging Fré de jassen halen.

We spraken nog ff kort met 2 paar ouders van castleden en namen afscheid waarna we de parkeergarage weer opzochten. En tja… toen deed zich een probleempje voor…. ik kon de uitgang niet vinden… duhuh…. enerzijds geërgerd om zoveel domheid wat me tegelijkertijd ook deed grinniken natuurlijk bleef ik rondjes rijden tot ik ineens ‘het licht’ zag, letterlijk en figuurlijk, en zo reden we achter elkaar aan de parkeergarage uit, enkele meters later naast elkaar voor een stoplicht waar we na een zwaai beiden in tegengestelde richting wegreden.

Ruim een uur later kwam ik thuis, kreeg ik heerlijke koffie aangereikt en kwam Daphne nog even beneden om het verloop van een sollicitatiegesprek te vertellen waarna ik mijn verhaal aan haar deed. Weer even later kon ik hier aan de bak *glimlach* Het was weer heerlijk, en nee het verveelt nog steeds niet, dat doet het nooit *grinnik*. Nu weer aftellen tot as woensdag, dan mag ik weer de weg op, Rotterdam op zoeken, weer naar het Oude Luxor en dan met Brigitte als mysterie-guest schitterend vooruitzicht, Liesbeth en ik gaan vast weer op en top genieten !

apeldoorn041215b

apeldoorn041215c

apeldoorn041215d

apeldoorn041215e

8x Akkoorden op - Chords on “25-31-13 = (on)Geluk(kig)!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge