Smulpa(a)p

Donderdag was ik op mijn ander adres en hadden we het erover dat het buiten mooi weer was. “Jammer dat ik nu niet mobiel ben, anders had ik naar buiten gegaan om een stukje te wandelen…” Met een actieradius van zo’n 50 meter maximaal komt mijn maandagmeneer natuurlijk niet zo heel ver. Ik stelde voor om de volgende dag een toertochtje te gaan maken als het mooi weer zou zijn, daar had hij wel oren naar. En zo was ik rond het middaguur weer bij hem en na het opruimen van het middageten hielp ik hem mijn auto in. Op zeker moment stelde ik voor een bakkie te doen, vond hij een prima plan, het restaurant dat ik in gedachten had bleek gesloten te zijn, ik wist even verderop nog wel een mooie locatie dus tuften we daar heen. We stapten uit en het 1e dat hij, met een grijns van oor tot oor, zei was: Dit is wel erg landelijk hè? Ik kon niet anders dan dat beamen natuurlijk. In een dorp in Drenthe, omringd door oude (al dan niet opgeknapte) boerderijen met rietdaken en landerijen vol met zwart-bonte 4-voeters, kunnen je de bijbehorende geuren onmogelijk ontgaan toch? Weer even later werd het 2e deel van onze bestelling geserveerd:

Uiteraard stuurde ik zijn kinderen ook de foto’s, van hun smulpapende smulpap. Ze zullen vast hebben zitten watertanden, logisch ook want zij zagen alleen maar lekkers en roken daarbij niets grinnik.

We vervolgden onze weg zonder vooropgezet doel, gewoon op het gevoel, links- of rechtsaf of rechtdoor… De middag vorderde al aardig en aan zijn manier van praten kon ik merken dat hij moe werd dus zette ik koers huiswaarts waar we dan enige tijd later ook aankwamen. Halverwege het pad, dat hij moeizaam beloopt omdat het helt, stopte hij. In 1e instantie dacht ik dat hij even wilde zitten om te rusten maar nee dat bleek niet het geval. Hij zag iets bewegen en vroeg zich af wat het was, had zoiets nog nooit gezien zei hij. Ik hurkte neer, uiteraard met mijn foon / camera bij de hand en legde het vast. Gelukkig wist ik wel wat het was en kon ik hem dus ook gelijk vertellen hoe het er uiteindelijk uit zou gaan zien na de ontpopping.

De Groot Avondrood vlinder dus (foto van internet). We gingen er met een boog omheen natuurlijk en lieten het diertje zijn/haar weg vervolgen. Weer enige tijd later zat mijn maandagmeneer stralend en wel, maar ook moe en voldaan, in zijn stoel. Ik zette nog een beetje koffie en nadat we dat opgedronken hadden en ik afscheid van hem nam reed ik huiswaarts. Toen ik vanochtend weer bij hem aan het bed stond was het 2e dat hij zei, na “goedemorgen”, wat hadden we een mooie middag gisteren hè? Dat kon ik natuurlijk niet ontkennen en al had ik er zelf niets aan gevonden dan had ik dat uiteraard niet laten merken, ben al lang blij dat hij het zo naar zijn zin heeft gehad.

Hoe simpel is het iemand blij te maken? Nou zo dus!!

17 thoughts on “Smulpa(a)p”

  1. Prachtig!
    Net zo genoten als de smulpap.
    En een geweldig wonderbaar stukje natuurschoon vlakbij zijn huis.

    1. Melody schreef:

      ;-)

      Dat vind ik fijn, altijd mooi als de ander geniet!

      Zeker weten, maar dat hoef ik jou inmiddels niet meer te vertellen.

      xxx

  2. Corry schreef:

    Wat een fijn dagje voor jouw maandagmeneer. Je ziet hem gewoon genieten. Ziet er ook wel erg lekker uit. Krijg je niet elke dag, toch?

    1. Melody schreef:

      Ja toch? de kleinste dingen verschaffen de grootste pret..
      is het ook hoor… hij niet nee ;-)

  3. fietszwerver schreef:

    een heerlijke dag voor jullie beiden
    want als hij geniet , geniet jij ook
    en ach wat landelijke geuren maken niets uit
    en nog een gelukje met het treffen van dat diertje op het pad

    1. Melody schreef:

      Zo is het maar net.

      Nee hoor vind ik ook niet, ik weet ook niet beter hè als meisje van het platteland

      echttt wellll

  4. Edward McDunn schreef:

    Dat was dus een dagje genieten Melody, geuren die bij het landleven horen, vind ik helemaal niet vies, zelfs van het mesten niet. Dat 2e deel ziet er niet verkeerd uit, dat lust ik ook wel. Mooi dat je die fraaie rups nog even hebt kunnen fotograferen.

    1. Melody schreef:

      Zeker weten!!
      Ik ook niet, ben opgegroeid op het platteland tussen de boerderijen in dus tja…
      Haha dat snap ik wel … nou als je eens in de buurt bent laat je me het maar weten dan neem ik je er wel mee naar toe…

      Ja toch, zie je niet zo vaak.

  5. Matroos Beek schreef:

    Ik geniet gewoon mee! Wat fijn voor je smulpap! Zo lief.

    1. Melody schreef:

      ;-) ;-) Doe maar hoor, mag van mij met alle liefde.

  6. Elisabeth schreef:

    Met een grote glimlach lees ik je blog .Wat heerlijk dat jij er bent voor deze man en je er zelf zo van geniet .Je bent een mooi en lief mens en dat meen ik oprecht
    Liefs Elisabeth

    1. Melody schreef:

      Fijn dat het je een glimlach bezorgt!!
      Ik vind het fijn dat hij er is ;-) Als hij het maar naar zijn zin heeft ben ik helemaal blij.

      Dank je wel *blooooss*

  7. Rietepietz schreef:

    Zo’n landelijk luchtje vind ik altijd heerlijk hoor. En zo ‘n stralende meneer is ook fantastisch, daar doe het toch voor!

    1. Melody schreef:

      Helemaal mee eens, ik ook.
      Ja nou precies !!!

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: