Perplex

Het is alweer een aantal jaren geleden dat ik voor het laatst naar Scheveningen tufte om daar een musical te gaan bijwonen. De laatste, althans als ik het me goed herinner, was in het najaar van 2011, Wicked. De musicals die daarna kwamen boeiden me niet genoeg om er de reis, de kosten en wat al niet meer zij, voor over te hebben. Jeans was al jaren, en bleef dat ook, mijn nr.1 en met een beduidend kleinere beurs moet je nog beter opletten en dus striktere keuzes maken.
Waren er Jeansjes die ex-Jeansje werden en een rol in een andere productie kregen volgde ik mijn ♥ en deed ik wel (of niet) die moeite om hen te gaan volgen.
Zoals ik HIER al schreef doken de ‘Scheveningen-kriebels’ toch weer op en toen Daphne op Black Friday de kans kreeg met grote korting kaartjes voor Lion King te scoren was een datum snel geprikt, gisteren dus.


In miezerende regen vertrokken we ruim op tijd gisterenmiddag, ik had voor mijn maandagmeneer vervanging geregeld zodat hij niets tekort zou komen en ik met een geruster ♥ ff weg kon. Naarmate de reis vorderde verslechterde ook het weer, het daglicht nam ook nog eens af en de verkeersdrukte nam toe, dus al met al was het chaos in Scheveningen. Gelukkig is Daphne geen angstige en bovendien een goede chauffeuse, wel zo fijn als je zelf niet die langdurig nodige concentratie kunt opbrengen. Al ken ik de route naar het theater daar blindelings, toch reden we fout, is niet erg, we waren immers ruim op tijd.
Als ik in Scheveningen ben is er maar 1 locatie waar ik wil eten en zodoende zaten we rond de klok van 5 aan een tafel in dat betreffende restaurant op te drogen, op te warmen en te smullen uiteraard. Op tijd terug naar het theater omdat ik met één van de ex-jeansjes de afspraak had gemaakt elkaar voor de voorstelling in het circuscafé te ontmoeten en even bij te kletsen. Na een uitgebreide knuffel en kus partij volgden een paar zeer gezellige momenten waardoor onze voorpret alleen maar toenam.
…. wat mij toch altijd weer verbaast in het theater, zeker in die in Scheveningen, is hoe mensen naar een voorstelling komen; dagelijkse kloffie alsof men zo vanuit het huis of werk komt, kapotte kleding, sportschooloutfits, verzin het maar, je komt het er tegen. Misschien ben ik ouderwets maar het cachet van een theater en het bezoek aldaar mag toch wel wat meer aandacht; zowel in hoe je je kleedt als op welke tijd je aanwezig bent om je plaats in te nemen etc…
Goed…de voorstelling dus… “Vanavond ben ik oa Neushoorn, Hyena, Gras … ” dus ik was reuze nieuwsgierig… (De herinneringen aan de 1e versie van deze musical in 2007) zaten kennelijk heel diep weggezakt want ik herinnerde me zo goed als niets meer. Tot ik opschrok en me realiseerde dat de Neushoorn naast me stond op nog geen meter afstand. De avond vloog voorbij en ik had vanaf de allereerste noot kippenvel… bij elke gedachte aan gisterenavond heb ik dat nog steeds op dit moment. Ik wilde vannacht nog een verslag schrijven maar ik was zo onder de indruk dat ik niet de juiste woorden kon vinden en terwijl ik dit schrijf denderen er nog diverse regels door mijn hoofd die allemaal via mijn vingers naar buiten willen glimlach.  Zittende op rij 1, zag ik veel niet want het podium is fors hoger dan dat ik me van al die talrijke voorstellingen in het verleden herinner maar dat mocht de pret niet drukken, ik had feest, en niet zo’n kleintje ook. “Dit is als vanouds weer genieten” schreef ik aan het bewuste castlid dat we voor de voorstelling ontmoet hadden, en hoe intens dat voelde, ik dat gevoel gemist heb de laatste paar jaren, ontdekte ik op dat moment dus ook!
Blikken van herkenning gingen over en weer en van de 5 ex-jeansjes die in de cast zitten waren er 4 op de planken te zien en te horen. Man man man, vrouw, vrouw vrouw, wat genoot ik. Dijken van stemmen natuurlijk, maar ook prachtige choreografieën, sprakeloos makende outfits, technische hoogstandjes van een exceptioneel niveau. Bovenal genoot ik van de stralende oogies van de ex-jeansjes, wat hadden ze een plezier, geweldig gewoon.
Bij het verlaten van het theater, op weg naar de parkeergarage, zei ik tegen Daphne: “we slapen in de auto, en gaan morgenavond weer..” Zij was dat roerend met me eens; een onmogelijke actie natuurlijk omwille van diverse redenen maar dat ik dat gevoel had,  voor het eerst weer sins zo ontzettend lange tijd, zegt alles over hoe indrukwekkend alles was.


Ik wil nog zoveel meer schrijven maar ik weet niet waar te beginnen noch te eindigen dus wat hier staat moet maar genoeg zijn. Wat ik wel nog wil toevoegen is dat als je nog twijfelt over het gaan of niet gaan, laat dan die twijfel achterwege en ga want ondanks het hoge prijskaartje is deze musical alleszins de moeite waard.
Het regende niet meer en op de wegen was het iets minder druk, vooral toen we eenmaal Utrecht voorbij waren, we waren om even over enen thuis. Dat het nog wel even geduurd heeft voordat de slaap vat op mij kreeg hoef ik zeker niet uit te leggen, toch?

13 thoughts on “Perplex”

  1. Rietepietz schreef:

    Fijn dat het zo’n mooie voorstelling is, ik weet dat je daar vreselijk van geniet. Oneerlijk verdeeld he, ik zóu idere avond kunnen gaan als ik zou willen en ik ga niet eens, nee daar twijfel ik niet over;-)

    1. Melody schreef:

      Ja nou en of!!

      Haha is prima hoor, je weet het, je kent me, alles mag, niets moet.

  2. minoesjka2 schreef:

    Wat heerlijk dat je weer even hebt bij kunnen praten, maar bovenal dat je zo hebt kunnen genieten :-)

    1. Melody schreef:

      Haha ja nou en of… zijn laatste seizoen bij Jeans, was er eentje vol van verdriet over het overlijden van Karel, waar we allebei enorm veel last van hadden toen, dat ook van elkaar wisten dus niet met elkaar ‘konden’ praten toen…

      Ja nou…*dikke zucht*… ik zit nog te genieten op dit moment hoor.

  3. fietszwerver schreef:

    dat moet een pracht voorstelling zijn geweest
    en dan ook nog eens de ontmoetingen al in al een pracht dag
    welke de ellende om daar te komen deden vergeten

    fijne avond groet

    1. Melody schreef:

      Is het ook, als ik kon zat ik er nu weer… en dat zeg ik echt niet zo snel.

      Dank je wel, jij ook.

        1. Melody schreef:

          *zwaaiiiii trusssss*

  4. Joanne schreef:

    Wat heerlijk dat je weer ouderwets van een voorstelling kon genieten. Zo gegund!
    Nu nog nagenieten. Fijn dat je oud-Jeansjes hebt gesproken. Wat zal dat een warm weerzien zijn geweest.

    Liefs Joanne

    1. Melody schreef:

      Ja nou en of, dank je wel *kusss*

      Dat doe ik nog hoor, ja zeker!! ♥-verwarmend.

      liefssss

  5. Ferrara schreef:

    Wat fijn dat je zo hebt genoten. Ja ik wil morgen weer en dat het hele gebeuren door je hoofd blijft zweven, herken ik. Aan iedereen, die het horen wil, vertellen dat het een fantastische ervaring is enz. enz. Geniet nog maar even na.

    1. Melody schreef:

      ;-) Dank je wel, lief van je!
      Fijn te lezen dat je dat herkent.

      Dat doe ik nog steeds ;-)

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: