Zing-ZO

Zing-ZO

Zing-Zo: Limerick op Zondag. Schrijf jij er ook eentje, mag ik dan je link?
Zing mee met de Zing-Zo’s van: MARJA & EMMELINDA & TREES

 

De tijger lag zwijgend te loeren
al wachtend op handen die voeren
maar eerst kwamen wij
camera’s erbij
hij wilde ons het liefste vloeren.Een gele lijn moest ons gaan scheiden
het hekwerk beschermde ons beiden
De vloer was zo stroef
en het dier wat droef
hij had graag ons daar uit zien glijden.Die lol konden wij hem niet geven
we wilden immers overleven
bijzonder was’t wel
dit wild-life schouwspel
dier en mens zijn eeuwig verweven.

WE-300

WE-300

Plato – WE300 – Verbeteren

‘Ambitie’, moest er zijn! Ze vond het altijd maar een raar woord, wat was er mis met het niet hebben van ambitie? Ze vond het heerlijk op haar werk, was nooit ziek, nooit te laat, vertrok nooit te vroeg, integendeel zelfs. Jarenlang liep ze bijna elke avond als laatste het kantoor uit met in haar hand haar attachékoffer waarin werk zat waarover ze zich thuis zou gaan buigen. Ze hield van voorsprong en voor zover mogelijk zorgde ze er altijd voor dat ze een voorsprong had in haar werkzaamheden. Opklimmen in de ladder was niet iets dat in haar gedachten speelde, ze hield van haar baan en zag de wijzigingen die diverse reorganisaties met zich mee brachten als uitdagingen waar ze zich dan weer met hart en ziel op stortte. Toen kwam daar dat jaarlijks functioneringsgesprek. Haar leidinggevende roemde haar doorzettingsvermogen alsmede het feit dat ze nooit afwezig was, deze opmerking werd aangevuld met een uitspraak dat de zorgzaamheid kenmerkte. Of ze goed op zichzelf paste? Haar, volgens hem, te grote ambitie kon wel eens een valkuil worden. Verbijsterd had ze hem aangekeken. Het is geen schande hoor, zei hij, om bij ziekte thuis te blijven of om het werk eens een dag niet klaar te krijgen. Wat is jouw drijfveer, vroeg hij. Na lang nadenken antwoordde ze: in het sollicitatiegesprek zei Dhr.B. dat het werken hier altijd uitdagend zou zijn als ik maar oog zou houden voor verbetering. Enkele jaren later brak het lijntje, elke poging het ‘beter’ te doen faalde, dat uiteindelijke leidde tot ontslag omdat zij niet meer binnen de nieuwe structuur van het werk paste. Hoe goed ze ook in haar werk was, haar met name het in toenemende mate op kantoor verschijnen met fysieke hulpmiddelen, verbeterden niet het visitekaartje dat zij geacht werd te zijn.
Tegenstelling

Tegenstelling

Tegenstelling Smal-Breed

smalbreed

Heb jij ook een leuke foto waarmee je mee wilt doen met deze uitdaging?
Voer dan in het script hieronder de link naar je logbericht in en je naam…

Mister Linky’s Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
For best results, use HTML mode to edit this section of the post.

Thema voor Vrijdag 11-01-2013 = Bedekt-Bloot

Invalshoek

Invalshoek

Reismeermin – Drempel-Huiverend

Op mijn knieën op de grond, de handen vol met de stang en mond van de stofzuiger, probeer ik het karpet op een houten vloer schoon te maken. De hond heeft er met een kauwbot op gelegen en terwijl hij er ongetwijfeld heerlijk van smulde stroomden kleine spoortjes van speeksel en kruimels van dat bot op het kleed. Eenmaal weer opgedroogd laat dat nare vlekken achter die je wel weg krijgt maar niet zonder er behoorlijk veel moeite voor te doen. Op een gegeven moment hoor ik vaag een bekend deuntje. Ik schrik op, mijn gsm gaat, het deuntje vertelt mij dat Joop degene is die belt. Die belt nooit, nou ja, bijna nooit dan, er is dus iets aan de hand! Zo snel als ik kan neem ik, enigszins trillend, de telefoon op. Te laat, Joop heeft al weer neergelegd. Terugbellen dus maar, na zijn opnemen zeg ik gelijk: ‘wat is er aan de hand????’ waarop hij zegt: ik vind zojuist Frodo achter het huis met een verlamde achterzijde en hij jammert alsof hij veel pijn heeft. Ik kijk op de klok, moet eigenlijk nog een half uur door, kan nog niet weg want ben nog niet klaar. Ik zeg Joop dat hij Abe (de dierenarts) moet bellen en dat hij Bastiaan maar moet roepen om met hem mee te gaan als hij gelijk terecht kan, beloof vervolgens zo snel mogelijk thuis te komen. Ik maak mijn klus af en haast me snel naar mijn auto en haast me nog meer om snel thuis te komen. De zenuwen zijn toegenomen inmiddels. Kom ik de parkeerplaats opgereden zie ik Joops auto nog staan. Ik haast me het huis in en hoor Frodo echt zo hard mauwen dat het me door merg en been gaat. Ik spreek hem al sussend toe terwijl mijn handen controleren of zijn ingewanden opgezwollen zijn, zijn heupen of rug misschien beschadigd, alles lijkt oké voor zover ik dat kan beoordelen. Joop zegt dat de dierenarts pas om half twee beschikbaar is. Even na enen stap ik huiverend in de auto, was ik even eerder redelijk bezweet en stomerig het huis ingegaan, leek het nu toch een heel stuk frisser buiten. Bij de dierenarts moet ik nog even wachten, om half twee precies mag ik naar binnen. De dierenarts onderzoekt Frodo en kan, net als ik een half uurtje eerder, ook niets bijzonders vinden. Frodo blijft op hoge toon en vrij luid klagend mauwen. Er wordt besloten om Frodo achter te laten zodat de dierenarts even later een uitgebreider onderzoek kan doen en foto’s maken. “IK bel je later vanmiddag zodra ik meer weet”, krijg ik beloofd en zo keer ik huiverend huiswaarts. Ondanks dat wij een schat van een dierenarts hebben vind ik zijn drempel toch erg hoog. Zowel letterlijk als figuurlijk. Ik ga er in beide gevallen verre van graag overheen, noch inwaarts noch uitwaarts. En nu tik ik huiverend een Invalshoek voor Reismeermin en bedenk ik me: ‘toeval bestaat niet, hoe kwam ze op deze 2 woorden?’… niet dat dat belangrijk is, belangrijker is dat telefoontje waar ik halsreikend naar uit zit te kijken zodat ik weet wat er aan de hand is, het wachten is iets dat absoluut niet mijn hobby is, het huiveren evenmin, zeker niet in gevallen als deze! Nu maar duimen voor een goede afloop zodat ik straks zonder huiver over de drempel mag om Frodo op te halen!

 

DiDi

DiDi

DiDi – Eén

Lees ook DiDi’s van : MINOESJKA

Een nieuw jaar ligt voor ons klaar,
gevuld met vele kansen.
Alleen maar ook met elkaar
nemen we levens-schansen.

In volle vaart vooruit gaan,
de obstakels vermijden,
altijd rechtop blijven staan
en op goeds voorbereiden.

365 dagen staan ter beschikking,
één jaar, dat ik bevestig.
Met jou is’t geen verschrikking.

Weer één heel jaar op weg zijn
waarvan nog niets duid’lijk is.
We volgen de levenslijn,
één jaar, gewin naast gemis.

526 van-of 528«...519520521522523524525526527528