Niet te stuiten

Schrijfveren Thema van vrijdag 25 mei 2018.

Is het een vlaag van verstandsverbijstering of een spontaan iets of wellicht toch deel van je karakter eneigenschappen?

Al vaker heb ik me met die vraag beziggehouden, ja ik besef dat dat een zinloze tijdsbesteding is maar dat is wel vaker zo met dingen waarover je nadenkt en waarop je toch nooit een uitsluitsel krijgt toch?

“Niet te stuiten” ben ik absoluut in zekere zaken terwijl, hoe tegenstrijdig dat ook moge klinken, ik heus niet zo heel snel enthousiast over iets ben. Integendeel, ik heb vaak gemerkt dat ik het enthousiasme van mensen om me heen voor wat ook maar niet zo snel kan opbrengen als dat zij dat kunnen en doen.
Aan de andere kant, als ik eenmaal enthousiast ben dan is het risico erg groot dat het met mij op de loop gaat en dat is dan voor die mensen om mij heen weer onnavolgbaar.

Als iets mij enorm, zowel positief als negatief, raakt ben ik inderdaad ‘niet te stuiten’.
Dat kan van alles zijn… iets dat mij zoveel plezier doet en ik er vervolgens uren over kan kletsen en boeken (blogs) over vol kan schrijven. Hetzelfde geldt voor dingen die mij tot op het diepst negatief raken. Bijvoorbeeld, respectloos gedrag, iemand die hulp nodig heeft aan zijn lot overlaten, egoïsme, gelieg, opzettelijk toegebracht leed etc.

Ik kan vol bewondering intens genieten van iemand die het over zijn passie heeft, ook al heb ik zelf dan helemaal niets met die specifieke passie waardoor ik die passie dan ook niet kan begrijpen.

Bij het op mij nemen van een klus, ongeacht welke en in diens hoedanigheid, geef ik altijd 100%. Me er met een “Jantje van Leiden” afmaken doe ik nooit, heb ik ook nooit gedaan. De ‘Franse Slag” om het maar even bij spreekwoorden te houden, is mij dus ook totaal vreemd. Ik doe iets of zo goed mogelijk of ik begin er niet eens aan.

Dat de onderwerpen waarbij je als ‘niet te stuiten’ bent kunnen wijzigen dat is me de afgelopen tijd wel duidelijk geworden. Neem nou Jeans, dat was mijn leven buiten mijn gezin en dieren om. Ik deed er alles voor, reed ongeacht waarheen, had een fanclub, bezocht zoveel mogelijk voorstellingen van 1997-2015. Na de jubileumshow, na Karels overlijden, een jaar later na Edwins overlijden,  na wisseling van de “Big Bos”  etc veranderde er veel. seizoenen 26 en 27 heb ik, zoals altijd, de 1e voorstelling en anderen bezocht en reed met een mega-kater naar huis, dát was ik zó niet gewend, dat heeft best verdriet opgeleverd.
Deze weken vallen alle theatergidsen met hun nieuwe programmering weer op de mat, ze zijn allemaal, niet eens uitgepakt, in het ronde archief verdwenen. Ik heb evenmin een start gemaakt met ‘t verzamelen van de voorstellingen om zo de touragenda te maken. Het is over en uit. Het zij zo, maar toch ergens, is het vreselijk jammer want wat heb ik altijd veel plezier beleefd, intens genoten en heeft het me ook door heel nare tijden heen gesleept.

Waarin ik ook niet te stuiten ben zijn mijn hobby’s. Nou heb ik er niet zo heel veel, maar goed ook want een dag heeft maar 24 uur glimlach, maar die die ik heb, daarin leef ik me uit. Fotografie met name, het liefst dieren en natuur. Bloggen uiteraard met alles dat daarmee samenangt, freubelen aan layouts en thema’s, zalig tijdverdrijf.

Een ander iets waarin ik niet te stuiten ben is het verzamelen van iets, al heeft de afgelopen jaren wel laten zien dat het onderwerp van die verzameling kan wijzigen. Ooit waren het beeldjes van katten, toen werd het van alles dat met varkens te maken heeft, daarna werd het van alles in het thema muziek. Tegenwoordig zit ik in de wilde dieren; ik heb me vorig jaar ergens voorgenomen een nieuwe verzameling te starten toen alle andere stopten. Schleich in dit geval want op mijn (enige) cat-proof-plek in huis wil ik zelf een dierentuin opbouwen. Telkens als ik een dierentuin bezoek, die ze verkoopt, neem ik er eentje mee naar huis. Verder struin ik Marktplaats af, rommelmarkten en 2e hands winkeltjes natuurlijk. Wanneer ik dan iets zie dat fors onder de nieuwprijs ligt gaat het mee naar huis. Het vordert al aardig en het zoeken ernaar valt dus in de categorie ‘niet te stuiten’…

Ach iedere gek zijn gebrek toch? Om maar met een spreekwoord af te sluiten glimlach

2 thoughts on “Niet te stuiten”

  1. fietszwerver schreef:

    spreekwoorden mooi toegepast
    suc6 met je verzameling

    1. Melody schreef:

      ;-) Komt goed hoor…..dank je wel, zal binnenkort een foto plaatsen

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: