Kiezen voor leven

 

Hoe gemakkelijk is het iets andes te interpreteren dan bedoeld als je dat iets slechts leest zonder dat je de stem-intonatie of gelaatsuitdrukking erbij hoort/ziet?
Het is me al wel vaker opgevallen in de jaren dat ik blog… zojuist ook weer, bij de reacties op mijn voorgaande post.

Het is eind vrijdagmiddag van 8 juni 2018. De datum dat manlief en ik officieel een stel werden, 38 jaar geleden, nadat we elkaar ruim 6 jaar daarvoor hadden leren kennen.
9 december hopen we onze 35e trouwdag te mogen vieren.

Ik kwam ongeveer een uur geleden thuis van de 3e crematie in de afgelopen 3 weken, deze was wel de meest heftige en indrukwekkende, ik ben dus nogal aangeslagen.
De quote uit mijn voorgaande post kwam hier dus ook uit voort.  Het leven vieren was iets dat de dame van wie we vanmiddag afscheid namen volop deed. Altijd Hollands Glorie aan de buitenkant maar toch ook een leven vol zorg en verdriet, haar positieve instelling was een zeer groot kenmerk, benijdenswaardig zelfs.

“Het is niet de dood die men zou moeten vrezen
maar voor het nooit beginnen te leven…”

Hebben we hierin iets te kiezen?
Volgens mij wel… volgens een bezoeker/reageerder niet… extra reacties maakte me duidelijk dat we een geheel verschillende gedachtegang hadden bij die vraag…
Zij bedoelde, dat niemand van ons kan kiezen om te gaan leven, omdat dat door onze ouders beslist wordt bij hun keuze wel of niet kinderen te willen hebben, en dan in de rijke omstandigheid te zijn die ook daadwerkelijk te krijgen.
Ik daarentegen bedoelde dat we de keus hebben te gaan leven of stilstand verkiezen en het leven aan onze neuzen voorbij te laten gaan.
De keus om te willen leven zoals mijn bezoeker dat bedoelde heb ik nooit gemaakt, logischerwijs. Echter, heb ik altijd geroepen dat ik daar ook nooit voor gekozen zou hebben, dat ik wenste dat degene die mij baarde voor de conceptie al onvruchtbaar had mogen zijn. Sommige vrouwen verdienen in mijn ogen die gunst niet. Zij dus zeker niet.
Ik ben ruim 55 en sinds ongeveer een jaar omarm ik het leven, de jaren daaraan voorafgaand haatte ik het, de zelfmoordpogingen zijn de stille getuigen, wat heb ik jaar in en jaar uit met een ‘ben een mislukkeling’-gevoel rondgelopen, ik kon niks goed doen, zelfs dat kon ik niet. Zou mijn ‘puntje puntje’ dan toch gelijk hebben? Ik ben niks, ik kan niks, ik zal nooit iets zijn en nooit iets kunnen.
Begin 2017 zette ik een nieuwe stap, een zoveelste om eerlijk te zijn, de zoveelste hulpverlener mocht aan mij sleutelen, medicatie werd wederom voor de zoveelste keer gewijzigd en alhoewel dat, achteraf gezien, e.i.n.d.e.l.i.j.k. een positieve effectieve stap was bleek het niet voldoende. Tot ik in juni besloot het over een compleet andere boeg te gooien en het in het alternatieve circuit te zoeken en dat was het échte begin van de ommekeer, wedergeboorte zoals ik het noem.

Het is niet nogal wat om op je 55e te moeten concluderen dat je voor het eerst het leven de moeite waard vind en dat pas terwijl je statistisch gezien toch al ruim over de helft bent. Ik heb dus de keuze… of ik ga in de mineur om de verloren jaren en verpest daarmee de jaren die me nog resten of ik ga open en ontvankelijk, zo vrij en vredig mogelijk die jaren in.

Ik kies voor het laatste…mijn verleden is mijn verleden, ik kan er niks aan veranderen maar ik kan wel heel bewust de keuze maken mijn heden en toekomst er niet langer door te laten verpesten. De littekens zitten er maar ik gun het hen niet nog langer door hun schrijnen mijn heden en toekomst te bepalen.
Kortom, weg met het verdriet, weg met haat jegens hen die mijn leven vergalden, weg met pijn door onveranderbare zaken.
De koers vasthouden die ik een jaar geleden inzette, voortzette met de groepje om me heen dat weliswaar aan kwantiteit zeer klein is maar aan kwaliteit onbetaalbaar!!
Mensen die er in altijd zijn, in goede en in slechte tijden, mensen die niets terugverwachten voor een goede daad… onvoorwaardelijk om mij geven, dat zijn de mensen die mijn genegenheid, loyaliteit én aandacht verdienen.
Zij doen mij beseffen, dat het leven de moeite waard is en ik schathemeltjerijk ben!

16 thoughts on “Kiezen voor leven”

  1. fietszwerver schreef:

    ha die Melody
    ik las die reactie ook , en ik dacht ook , ja daar zit wel een kern van waarheid in
    jij had geen leuke jeugd , en die tijd zet toch meestal de koers van het verdere leven
    was pas laat dat jij een andere koers nam , maar je had al andere getest zo zou ik het willen noemen , maar de mooiste koers pikte je onlangs op
    en wat je zegt , het leven is de moeite waard , sta ik geheel achter
    maar zo zijn er natuurlijk vele koersen en een ieder pikt zijn/.haar eigen er uit
    fijne avond groet

    1. Melody schreef:

      Ja dat klopt wel maar je hebt altijd het recht om van een door een ander bepaalde koers af te stappen en je eigen weg te kiezen

      Ja klopt, mijn verleden kan ik niet wijzigen, maar ik kan wel voor nu en morgen mijn leven zelf invullen want ik heb maar 1 persoons toestemming nodig, mijn eigen ;-)

      1. fietszwerver schreef:

        ik zou zeggen geniet van elke dag die je hebt :)
        slaap wel groet

        1. Melody schreef:

          ;-) Dat is een mooi streven toch… gaan we maar voor, vind je ook niet.

          Gelukt hoor…. hopelijk jou ook.

  2. Edward McDunn schreef:

    Het is een cliché, maar omkijken naar het verleden, heeft geen zin, je kunt er niets meer mee Melody. Net zoals het piekeren en je druk maken om zaken waar je geen invloed op kunt uitoefenen, laat maar komen zoals het is. Het is fijn dat er mensen zijn, waarop je terg kunt vallen, wanneer het even wat minder gaat.

    1. Melody schreef:

      Klopt… al vind ik het een slecht cliché want helemaal waar is hij immers niet… terugkijken is zinvol omdat je er van leren kunt …

      ZO is het maar net.

      1. fietszwerver schreef:

        ja prima gelukt :)

        1. Melody schreef:

          joepiieeeeeee

  3. fietszwerver schreef:

    dat plezier samen gaat wel lukken , ze hebben een heel programma opgesteld aan de hand van een programma op WDR Nord Holland hihi
    nee ik geniet na morgen enkel en het HH op zeer laag pitje
    zag je de fototjes ?
    slaap wel groet

    1. Melody schreef:

      ;-) Druk dus….

      Ja hoor nu wel ;-)

      trusssssss

  4. rietepietz schreef:

    Ja het is natuurlijk wáár dat je niet zélf kunt kiezen om op de wereld gezet te worden, klopt, ik zou er zelf ook niet voor gekozen hebben mocht ik die keuze gehad hebben. Maar áls je er dan bent dan heb je inderdaad wel iets te kiezen, vegeteren of iets van het leven maken en het was wel duidelijk dat jij dat bedoelde. .

    1. Melody schreef:

      Je snapt me, fijn, al had ik niet anders verwacht.

  5. minoesjka2 schreef:

    Tja, het is inderdaad op 2 manieren te bekijken, maar ik kijk er liever naar zoals jij. Er zijn te veel mensen waarbij het hart klopt, die ademhalen, maar die niet leven, en dat is af en toe ook dood eng, echt leven, maar wel de moeite waard :-)

    1. Melody schreef:

      Je hebt helemaal gelijk, helaas weet ik ook maar al te goed uit eigen ervaring dat je niet altijd per definitie die macht hebt

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: