Geef mij

Helaas kan ik jouw last niet dragen.
Al voel jij je nog zo verslagen,
ik sta naast je, daarin zal ik nooit versagen.

Leg jouw handen maar in de mijne neer,
want al doet alles nog zo zeer,
jij bent welkom, keer op keer, telkens weer.

Welke traan jij ook huilt.
Waar allesoverheersende angst uitpuilt.
Wees maar diegene die bij mij schuilt.

In liefde en vertrouwen
mijn handen voor jou, open gevouwen.
Samen aan moed en kracht bouwen.

24 thoughts on “Geef mij”

  1. Mooi. Verdrietig. Liefs xxx ❤

    1. Melody schreef:

      Dank je wel.

      Ja dat klopt wel….. heb een paar mensen om mij heen die kampen met ernstige verdriet/pijn/zorg. Ik doe mijn best er voor hen te zijn zoveel als zij nodig hebben en probeer mijn machteloosheidsgevoel te verbergen want daar hebben ze immers niks aan. Niet dat dat goed lukt want mijn gezicht is nu eenmaal een open boek, net als de klank van mijn stem…. het zij zo.

      Liefs terug xxx♥

  2. Edward McDunn schreef:

    Erg mooi Melody, maar er zit een wereld van verdriet in.

    1. Melody schreef:

      Dank je wel Edward.

      Jah dat klopt wel…. het is best zwaar dierbare mensen te zien vechten en zo weinig te kunnen doen om daarbij te helpen…

  3. karel schreef:

    geef mij
    en wat dan volgt is een pracht ode zou ik het willen noemen
    aan het verdriet wat er alom ons is
    lees ik je reactie bij Marije , zit ik er niet ver naast

    ik sluit af en zeg een slaap wel groet

    1. Melody schreef:

      Dank je wel Karel!

      Klopt… het hoort bij het leven maar leuk is anders.

      Is goed toch, dank je wel, slaap lekker!!

      1. karel schreef:

        het is en blijft naar :(

        1. Melody schreef:

          jah klopt… maar we moeten het ermee doen… linksof om rechtsom of anders er maar dwars door- en overheen…

          1. karel schreef:

            konden mijn woorden zijn
            ik sluit af
            slaap wel

            1. Melody schreef:

              ;-) Fijn dat je je erin herkent… althans dat ene deel dan…. tegelijkertijd vind ik het ook weer spijtig want het is niet een emotie die je de ander gunt te (her-)kennen

              dank je wel, jij ook weer voor strakkies.

              1. karel schreef:

                maar we moeten het ermee doen… linksof om rechtsom of anders er maar dwars door- en overheen

                deze woorden bedoelde ik hoor , niet die van het gedicht

                1. Melody schreef:

                  Okidoki ! ;-) We zijn het eens, joepieee

                    1. Melody62 schreef:

                      😁😉

                    1. Melody schreef:

                      ;-) :-P

  4. AnneMarie schreef:

    Verdrietig gedicht. Machteloosheid, langs de kant staan en niets kunnen doen is vreselijk frustrerend en verdrietig. Heel veel sterkte.

    1. Melody schreef:

      Ja dat klopt helaas maar al te zeer!

      Dank je wel, komt wel goed, ik kan er mee omgaan tegenwoordig.

  5. Kakel schreef:

    De foto ontroerde me op de een of andere manier al. En toen las ik je tekst… sprakeloos…
    Dikke digitale knuffel ♥

    1. Melody schreef:

      ;-) Ik zag het en dacht… zo ga ik hem gebruiken…..

      knuffel terug

  6. geesje schreef:

    Moi loiverd, ik ben weer begonnen met een nieuwe weblog, mijn eerste bericht sluit hier mooi op aan!

    1. Melody schreef:

      Moi loiverd, schier ja daster weer bis!

      Kwas al weer bie die. -x-♥

  7. karel schreef:

    dit jochie doet ijn best :)
    ;-)P
    psssttt mij hoor je niet
    :)

    1. Melody schreef:

      Kijk, dat lees ik graag, ben trots op je grinnikt en geeft schouderklopje

      Mooi zo, daar vertrouw ik dan op. ;-)

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: