Kiezen voor leven

 

Hoe gemakkelijk is het iets andes te interpreteren dan bedoeld als je dat iets slechts leest zonder dat je de stem-intonatie of gelaatsuitdrukking erbij hoort/ziet?
Het is me al wel vaker opgevallen in de jaren dat ik blog… zojuist ook weer, bij de reacties op mijn voorgaande post.

Lees verder

Nou moe!!!

Dagen zoals ik die vandaag had wil ik niet al te vaak beleven, al is de realiteit natuurlijk wel zo dat er geen ontkomen aan is.

Op dinsdagochtend kan ik uitslapen, de enige van de 7 ochtenden in een week dat ik kan uitslapen. Nou niet dus hè? 7.30 uur hield ik het niet meer uit nadat ik al wel een uur of zo had liggen draaien. Toegegeven, mijn wekker stond wel gesteld want gezien een afspraak van vanmiddag wilde ik mijn haar gewassen hebben én droog, en tja dat drogen en mijn haar is geen goede combi.

De ochtend vloog om want ik besteedde, jawel niet dat ik het wilde maar het moest echt ‘even’, veel tijd aan een gesprek met een medewerker van mijn provider omdat er iets aan de achterkant van mijn blog aangepast moest worden en ik van dat deel nou net niet genoeg kaas gegeten heb en dat dus niet durf uit angst voor een ‘blog pleite’ verhaal.

Even na de middag ging ik naar boven en kleedde me, daarna ging ik naar mijn maandagmeneer om hem in het pak gehesen te krijgen. Een vriendin van hem zou ook bij ons in de auto en nadat zij zich bij ons gevoegd had stapten we de auto in en reden we naar het crematorium bij ons in de stad. Tja, niet zo heel gemakkelijk bereikbaar momenteel omdat er aan de weg gewerkt wordt, welke weg? nou zeg maar gerust elke weg.
Eenmaal in het crematorium was het natuurlijk wachten tot we de aula in mochten… Nou moet je weten dat de overledene altijd een dame was. Altijd tot in de hoogste perfecte gekapt, make-up en kleding. Een ijzeren wil en een gouden hart en een onbeschrijflijke levensmoed. Ze had haar man al verloren, haar beide dochters en haar beide schoonzoons. Het enige dat ze nog had was haar zoon met lief en kleinzoon met vrouw en baby.
Bij zo’n plechtigheid verbaas ik me altijd weer over de uitdossing van sommige gasten. Zo ook vandaag… stel je voor: een mevrouw van plm 75-80 jaar… zeker 2x zo dik als ik minstens… zij droeg een minuscuul zwart behaatje en daarover een witte blouse die je amper zag vanwege de doorschijnendheid… Een meneer in een grijs pak, niet een 1e de beste pak nee eentje van zeer goede kwaliteit, dat straalde ervan af. Lang grijs krullend haar, lange baard en veel te lange snor… die hadden volgens mij nog nooit een kapper in hun nabijheid gehad… en mega vies goor versleten tshirt eronder met vlekken van Joost-mag-weten-welke oorsprong en tijd en aan zijn voeten bruine rubber laarzen met de pijpen van de pantalon erin en er deels overheen hangend… Een andere mevrouw had een campingsmoking aan met een polo die 3 maten te groot was, vlekken en scheuren erin en clochs aan waarmee ze volgens mij rechtstreeks uit een omgeploegde tuin was gestapt…
Tja, ik ben kennelijk toch nog heel ouderwets ondanks dat ik mezelf altijd als vooruitstrevend, modern, bij de tijd, etc betitel…
Ik zorg altijd voor nette kleding, passend bij de gelegenheid… ik zag er dus keurig netjes gepast gekleed etc uit, respectvol naar de overledene zoals het hoort vind ik.

Na ruim 2 uur stapten we het huis van mijn maandagmeneer weer binnen… en op zeker moment vertrok ik naar huis. Mijn 3 gezinsleden waren allemaal aan het werk dus ik wilde de honden frisse lucht gunnen. De afstand is 2.4 km… raad eens hoelang ik erover deed om thuis te komen? 20 minuten!!
6 stoplichten compleet tegen…megamegadruk op de weg… écht hè, ik zwéér het je, er was geen Assenaar thuis vanmiddag, ze waren allemaal onderweg op de route die ik moest afleggen….

En nu? Nu is het bijna 8 uur, weer een dag weg. Alle rust hier, honden liggen naast me te slapen, poezenbeesten liggen buiten op de bank te slapen in de schaduw… manlief is werken, zoonlief is vergaderen en schoonmeisjelief is douchen en die zie ik ook niet meer beneden voorlopig.
De rust is weer gekeerd… alhoewel mijn lijf en mijn hoofd dat nog niet onderstrepen… zucht…. ik word oud…kan al die drukte niet meer aan *grijnssss helluuuppppppp*

Herkansing

Zoals jullie misschien al wel gezien hebben in mijn ‘vastgezet’ bericht, gaat de weblogmeeting in Alphen aan de Rijn / Avifauna niet door, althans niet in de zin van een echte weblogmeeting.
Herman, Daniëlle, Anita, Daphne en ik gaan wel want enkelen van ons hebben er al vrij voor genomen, er is al een auto gereserveerd en kaartjes hebben we ook al.
We gaan met zijn vijven die ochtend vroeg uit het noorden op weg naar het Zuid-Westen en hopen op een fantastische dag zoals afgelopen vrijdag. We gaan wel een beetje in de herhaling want hadden wij in februari met blogster Anne Marie een superleuke dag in Burgers  Zoo in Arnhem, gaan we die dag in Avifauna voor de herhaling met blogger Karel.
De weblogmeeting verplaats ik dus naar de laatste zaterdag in september, de 29e. Welke locatie ik voor die dag zal kiezen weet ik nog niet, geen Avifauna logischerwijs, wat het wel wordt ? Daar laat ik mijn gedachten nog even over gaan, het is nog lang niet zo ver…en wie weet bedenken jullie iets dat heel leuk is maar waar ik zelf niet opkom?

Hoe dan ook…. mocht je je alvast willen aanmelden voor de 29e september, dan lees ik dat uiteraard graag.

Pret-Echo

Kom ik gisterenavond op mijn 2e adres binnenlopen tref ik de “Eigenwijze Dondersteen” glunderend van oor tot oor aan in zijn stoel… na de gebruikelijke begroeting kruip ik in ‘mijn’ stoel en wacht tot hij begint te vertellen, nou ja, wachten, hoeft natuurlijk niet want hij steekt gelijk van wal, “Heb vanochtend visite gehad.. en vanmiddag ook… ”
Nou is dat op zich niet iets raars want dat gebeurt wel vaker, zeker in deze tijd van het jaar als familie op vakantie gaat en bij hem langsgaat om even gedag te zeggen… Deze keer is het wel anders, dat had ik natuurlijk al lang begrepen, afgaande op zijn gezicht.
“M. & R. zijn geweest… (M.  is 1 van zijn 6 kleinzonen, R. is diens vriendin) en ik kreeg een foto in de hand, zo’n zwart-witte met allerlei rare dingen erop, ik wist niet wat het was hoor, en zelfs na uitleg zag ik er nog niks aan dat mij iets verduidelijkte..”
Ik snapte natuurlijk gelijk wat hij bedoelde.. ohhhh; zeg ik, wat ontzettend leuk, je wordt over-opa… zo’n foto is een afdruk van een pret-echo… Alsof hij het in Keulen hoort donderen kijkt hij mij aan, dus ik geef meer uitleg.
Daarna zegt hij: ‘tja…eind van het jaar pas… zal ik dat nog meemaken, helder van geest ook.. ? ” Even zie ik een bezorgde blik over zijn gezicht trekken. Ik pak zijn hand, knijp er even in en zeg grinnikend… “mocht jij het in je hoofd halen om voordien te vertrekken, ik kom je persoonlijk weer naar beneden sleuren” waarna hij in de lach schiet. 92 jaar en 7 maanden en 21 dagen, man van alledag, niets is onduidelijker dan de toekomst toch, dus we gaan er maar gewoon voor en zien het dan tzt wel toch.
Ik feliciteerde de as over-opa en na thuiskomst ook de as opa natuurlijk, alsmede het jonge koppel. Zulk nieuws krijg je nooit genoeg denk ik dan maar, zeker op die leeftijd. Ik hoop maar volop dat hij het (bewust ook) mag beleven.

Helaas, en dat weten we allemaal, ligt leven en dood heel dicht bij elkaar.
Nog voor ik hem verliet kreeg hij telefoon. 1 van zijn vriendinnen belde om te vertellen dat het leven van een andere vriendin op het einde loopt. Gelijk was hij bezorgd en de vrolijkheid smolt weg als sneeuw voor de zon. “daar kan ik niet heen” zei hij op een half-gelaten half opstandige toon… ‘Tuurlijk wel, ik ben er toch?” … een zucht van opluchting ontsnapte hem, dat was hij even vergeten in alle schrik… ohja zei hij, dat is ook ja zo… gelukkig maar dat ik jou heb, waarna hij een aantal herinneringen aan die vriendin ophaalde. Ik ken haar ook vrij goed inmiddels, in de afgelopen 10 jaren dat ik voor zijn vrouw zorgde toen ze zo ziek was en uiteindelijk stierf de zorg naar hem overging, kwam ik haar vaak tegen.  Mijn maandagmeneer en zijn vrouw waren al vanaf het begin van hun trouwen met een 6=tal andere echtparen heel goed bevriend. Van de in totaal 7 echtparen is hij nog de enige levende man… bij groepsbezoekjes grappen wij dan ook altijd over “Klaas en zijn harem”, zie je het voor je? Allemaal rond de 90 en humor op top-niveau, geweldig. Als ik ook zo oud mocht worden dan ook graag met zoveel humor en totaal gebrek aan bekrompenheid.

Niemand heeft het voor het kiezen, ook ik niet en dat is goed zo… we gaan het wel beleven…

Ik weet het ff niet hoor…

Met enige regelmaat vraag ik me af hoe gek we werkelijk zijn met zijn allen, of het puur Nederlands is, en of het nog gekker kan…

1
Ik hoorde gisteren op de tv dat de persoon die het Franse gezin in Beekse Bergen, stelletje stinkende schimmelkaaskoppen die ondanks de talrijke waarschuwingen toch hun auto verliet… , filmde en dat filmpje op het internet zette, vervolgd zal gaan worden want die persoon heeft niet Parkleiding, 112 ingelicht en ook niet het betreffende gezin aangesproken / gewaarschuwd voor de mogelijke gevolgen van hun idiote actie…
2
Diverse ziekenhuizen sluiten hun ‘kindergeneeskunde-afdeling’ omdat men de vacatures niet bezet kan krijgen…
3
Gedrag van mede weggebruikers, mij een enorm grote doorn in het oog, steeds vaker zie ik ‘ik eerst en de rest past zich maar aan’  gedrag… en automobilisten die vogelvrij zijn omdat 2-wielers / – voeters zonder uit te kijken gewoon doen waar ze zin in hebben… jonge ouders die het over-over-verkeerde voorbeeld geven op de fiets etc met hun nog jonge kroost op diens fietsje naast zich… bizar!!!
“Auto laten staan…. meer gebruik van het OV…” Hoe dan? a) is veel duurder, zeker als je in gezelschap reist. b) spontaan op het ov stappen kan niet meer want je kunt zo goed als nergens een kaartje kopen. c) beperkte reistijden, dus altijd op de klok letten want anders kom je niet thuis op hetzelfde kaartje of zonder extra kosten… d) menig plek is met het ov niet te bereiken, hoe kom je dan op plaats van bestemming?
4
Het hele gedoe rondom de AVG die 25 mei ingaat. Ik heb me ingelezen, althans daartoe een poging ondernomen maar des te meer ik erover las des te onduidelijker het mij werd. Nog steeds broed ik op de vraag of ik er iets van op mijn blog zal zetten en zo ja wat dan precies wel en wat precies niet… ik heb werkelijk geen idee, jullie wel? Ik lees graag jullie adviezen.  Naar verluidt schijnt het binnenkort zo te worden dat je geen website-facebook-whatsapp etc mag gebruiken als je nog geen 18 ben, ehhhhhh?
5
Iemand die een kind van het leven beroofd, kort geleden in onze provincie, gaat eerdaags voor het gerecht. Naar verluidt zal hij 10 jaar moeten brommen… 10 jaar? Alle luxe op een platina dienblad aangeleverd krijgen? Zo “veel” is een leven dus waard, het is toch om te huilen.
6
Gezond zijn… dat voeding daar een grote rol in speelt…. zo gezond mogelijk leven… Je wordt er constant mee om de oren geslagen. Fair trade is ook 1 van de gevolgen, we weten immers allemaal hoe mensen ver weg lijden en het is onze plicht hen te steunen, we moeten ons de ogen uit het hoofd schamen als we dat niet doen….. vindt ‘men’.
Al die benodigde producten hebben een fors hoger prijskaartje… dat veegt men voor het gemak onder de mat. God Zij Dank woon ik vlak bij de grens, rijdt mijn auto op Diesel en kan ik dus de producten die ik MOET eten uit Duitsland halen. Mijn gluten- & lactose allergie hebben heel veel invloed op mijn fysieke mogelijkheden. Zou ik al mijn voeding alleen maar hier kunnen kopen zou ik er een baan voor moeten nemen want het is hier onbetaalbaar, in Duitsland liggen de prijzen minimaal 50% lager… Anita en ik maken er altijd een gezellig uitje van, we rijden om de beurt, ook haar auto rijdt op Diesel. Maar al was het slechts een verplicht ritje dan nog zou ik het doen want de reis- & tijd-kosten die het vergt wegen ruimschoots op tegen het financiële voordeel. Ik vind het bespottelijk dat onze staat alle mogelijkheden benut om slapend rijk te worden over de lijken van de mensen die gezondheidsmatig met iets tobben. En dan wil ik het nog niet eens hebben over de betutteling die mij vaak de strot uitkomt.

7
De anti-rookbrigade zette zich jaren in voor rookverboden overal in het openbaar. Ze kregen hun zin. Nu gaat tabaksindustrie voor de rechter want zij voegen al eeuwen expres kankerverwekkende stoffen toe? Ehhhhhhhh.
Als roker ben je hoe dan ook een paria inmiddels, nou dan ben ik dat maar. Als jij het lef hebt mij op straat (in het openbaar) op een terras oid aan te spreken over het feit dat ik rook kun je er verzekerd van zijn dat ik niet mijn mond zal houden.  De anti-rookbrigade is nu bezig om een verbod voor elkaar te krijgen dat je niet meer in de auto roken mag… ehhhh mijn auto dus ik bepaal dat toch zeker zelf?
8
Elke dag sterven ontelbaar veel mensen aan kanker… en waarom? Omdat de werkzame medicaties niet uitgereikt worden aan Jan Modaal. Eerst de grote winsten, ongeacht het aantal lijken, en dan pas op naar het volgend stadium. Gelukkig is dat in omringende landen wel anders geregeld en krijgt de patiënt gewoon alle hulp die men te bieden heeft.  Lekker makkelijk, Nederlandse kleinzieligheid om het smerigste slijk der aarde.. “je hebt kanker dus je gaat dood, Ohja we kunnen je hoogstwaarschijnlijk wel genezen hoor maar de huidige middelen moeten eerst de vastgestelde winsten in het potje stoppen en bovendien ben jij iemand uit het arbeidersmilieu dus ach.. ”
Alternatieve geneeswijzen die zeer goede gevolgen hebben bij kankerpatiënten en andere ziektes… worden in een negatief daglicht gezet, bijverschijnselen, nare gevolgen etc noem maar op…. Ja duhuh, daarmee worden de overlopende zakken van die graaiers niet gevuld dus logisch dat zij dat ten strengste afraden en nooit goedkeuren.
9
De media duwt ons op de meest uiteenlopende wijzes info door de strot en wij geloven het allemaal… media is objectief ….ja hoor uhuh… nou vergeet dat maar gelijk. Niemand is objectief in die business. Het enige dat telt is oplage en dus de keiharde pegels die daardoor binnenkomen.
10
Tegenwoordig tel je niet mee als je geen vrijwilligerswerk doet schijnt het. Al die werklozen in de zorg. Personeel wordt wegbezuinigd en de leeggevallen plekken moet door vrijwilligers ingevuld worden. Ja hoor, tuurlijk, niemand uit bezorgdheid over de mogelijke gevolgen voor de hulpbehoevende.
11
… gekkengetal toch?
Participatiewetgeving…. als het niet zo intens triest was, was het om je te bescheuren!
Je moet tot aan je dood zelfstandig blijven wonen… ben je hulpbehoevend, moet familie maar inspringen. Heb je die niet, dan moeten de buren dat maar doen.
Je familie heeft zelf geen (overdruk) leven… dus alle tijd. De familiebanden zijn intact en goed dus ze willen het ook allemaal, ze wonen immers ook allemaal in dezelfde straat of om de hoek?
Je buren… ja hoor, totaal probleemloos ga jij in je blote reet voor je buurman/buurvrouw staan om je door hem/haar te laten wassen. En ja hoor natuurlijk geef je hen ook zonder meer je bankpas met pincode mee zodat zij boodschappen voor je kunnen halen of naar de pinautomaat om geld voor je te halen… ohja, pinautomaat, waar was die ook al weer, want die die ik normaliter gebruikte is weggehaald…
Overheid en instanties… verzinnen op papier aan hun bureautje de meest uiteenlopende waanzin. De burger moet maar volgen. Ja joh tuurlijk, iedereen heeft immers een pc en een smatphone tegenwoordig, en iedereen is volkomen thuis in het gebruik ervan? Ja hoor uhuh… dus niet hè? Tja jammer dan, dan schaf je het maar aan, dan maak je je het maar eigen… niet zeuren, gewoon doen… ja joh. ik ben 90+, heb geld zat en mijn snapvermogen is nog prima in orde… uhuh

Vind je gek dat veel mensen niet meer van voor- of achteruit weten en gekke dingen gaan uithalen???

Echt hè? Ik snap het niet….écht niet!

Veranderingen

Ik schrijf met regelmaat over hoe goed ik me voel sinds ik met CBD begon… Inmiddels slik ik, op 5 dagen na, 11 maanden heel trouw elke ochtend 3 druppeltjes.  In het begin deed ik dat ‘s avonds voor het slapen gaan. Diverse mensen vertelden me dat het beter was om dat ‘s ochtends te doen. Al had ik geen ‘klachten’ door mijn avondgebruik, toch besloot ik het te verplaatsen, onder het mom van ‘als het niet bevalt schakel ik terug naar de avond, en wie weet ontstaat er wel meer goeds door het ‘s ochtends in te nemen..’.  Ik doe het nu een maandje ongeveer ‘s ochtends en ik merk geen verschil maar dat is ook oké.

Vanochtend plaatste onze Grote Groene Vriend een blogpost met daarin DEZE link.
Al heb ik dan niet die ziekte toch durf ik wel te stellen dat ik me haar blijdschap enorm goed kan voorstellen!!!

Even voor alle duidelijkheid; Natuurlijk is CBD niet het zaligmakende wondermiddel waarnaar zo ontzettend velen naar hunkeren, maar … als jouw leven in de hoek van ‘slechts nog palliatieve zorg voor levensverlenging met best mogelijke kwaliteit’ zit… dan heb je niets meer te verliezen en juist alles te winnen, dus waarom dan niet proberen?
Ik vind het een uiterst kwalijke zaak dat een product waarin THC zit nog steeds bij de wet verboden is, zeker nu er de laatste jaren zulke mooie en ontroerende verhalen opduiken van mensen die letterlijk én figuurlijk hun leven terug hebben door het gebruik ervan. Die corrupte zooi in DH wordt nog steeds geleid door het goorste slijk der aarde, hoge heren met vette reten moeten nog vettere salarissen en bonussen ontvangen en dat men hiervoor zonder enige vorm van scrupules over lijken gaat ‘moeten’ we maar voor lief nemen. Ieder weldenkend mens kán dit toch ónmógelijk acceptabel vinden, of ben ik nou zo’n idioot die er niets van begrijpt? Hoeveel chemische zooi krijgen we niet uitgereikt door medici? Hoeveel mensen lijden er niet onnodig, zelfs in ons, zogenaamd rijk, land? Hoeveel mensen zijn er niet aan bed in huis gekluisterd omdat ze niets kunnen doordat hun lijf en/of geest onderdrukt wordt door ziekte en medicatie?

Ik vind het de hoogste tijd worden dat er VERANDERINGEN optreden in hoe ‘wij’, iedereen dus ook medici en staat, omgaan met de hulpbehoevende mens. Een heel breed spectrum maar dat is ook nodig gezien de breedte van klachten, kwalen, oorzaken en oplossingen. 

 

Voor mij persoonlijk heeft CBD dit gedaan (Let wel–na 45 jaar!!!):
1) Ik slaap weer ‘normaal’ …
oftewel, ik droom ‘normaal’… nachtmerries ken ik niet meer, angst om te gaan slapen ook niet meer, geen angst-paniekaanvallen en zeiknat van angstzweet in het bed, niet meer nacht in nacht uit voor de buis om maar wakker te blijven of om de tijd te verdrijven omdat Klaas Vaak mijn adres niet aan durfde te doen. Ik sliep sinds plm. 10 – 12 jaar, gemiddeld zo’n 3 a 4 uur per 48 uur.
2) Spastische  darmen…
Weliswaar mede na aanpassing voedingspatroon in oktober 2017, kan ik weer eten. Durf ik weer eten. Begin ik nu pas te ontdekken hoe het voelt om trek te hebben. Honger-trek, heb ik voorheen nooit gekend. Stond te boek als ‘mietje’, ‘zeur’, ‘kieskeurig’, ‘lust niets’ …. oh ja, en natuurlijk ‘ongezellig’ want ja mee eten of uit eten gaan, tja… ik haatte het.

3) Hypo’s & Manies…
Die aanvallen die soms vaak en soms iets minder vaak opdoken, uiteraard op de meest ongeschikte momenten, zijn als sneeuw voor de zon verdwenen.
4) Angst
Alles belemmerende angst. Nou mocht ik me (mag nog steeds) prijzen met een enorme wilskracht. Die er al die jaren voor zorgde dat ik bepaalde uitjes tóch kon ondernemen. Dat ik tóch, weliswaar in zelf verkozen en uitgezochte, mensen om me heen kon hebben. Nou sta ik ook bekend als een haaibaai, ‘bek as n scheermes’ heb (zoals wij Groningers dat zeggen) , maar dat was slechts uiterlijk vertoon. Als ik door verbaal kort en hard mensen van me af kon duwen en op afstand houden kon mij weinig gebeuren, toch?
5) Leven haten
Oké, ik haat haten, dat weten jullie wel. Ik weet immers maar al te goed dat haat maar 1 persoon schaadt, namelijk jezelf. Maar toch, ik haatte het leven en dat al zo lang als ik me herinneren kan. Ik heb niet om leven gevraagd of wel dan? Mijn geloof is in die zin wel altijd de redding geweest want ondanks een aantal pogingen, ben ik er wel nog steeds. Bizarre dingen gebeurden tijdens die pogingen waardoor mijn toen-op-dat-moment- wankel geloof weer grond onder voeten kreeg.

Wat kón ik niet dat ik nu allemaal wel kan dan dankzij die CBD?
a) Ad hoc de auto in, in mijn eentje ook nog, en naar het centrum, parkeren en winkels in. Het idee alleen al liet mijn hart een slag overslaan en het zweet uitbreken. Enig idee hoeveel paniek er kan opborrelen door al die kleuren, geuren en geluiden??
b) Slapen. 2 a 3 uur per 48 door uitputting of zo iets… slapen betekende dromen, dromen betekende angst, angst betekende paniek en dus minimaal een extra K-dag tot gevolg.
c) Boodschappen doen. Hoe vaak ik niet rechtsomkeert maakte op de drempel van de supermarkt. Manliefs operaties en onmogelijkheden etc dus wilde ik hem helpen… nou vergeet het maar. Gelukkig was er altijd wel jeugd of Anita in de buurt.
d) Normaal eten, 3x per dag. echt niet, 1x per 3 dagen misschien als manlief extra zijn best deed en iets bereidde dat ik heel graag lust… vis of stampot zuurkool.
e) Medicatiegebruik…van een heel rijtje per dag, met alle bijwerkingen van dien, naar nu een kleine onderhoudsdosis anti-depressiva 15mg én 3 druppels CBD per dag.
f) voorheen 24/7 hoofdpijn… nu heel af en toe nog en dat ook nauwelijks noemenswaardig.
g) 24/7 buikpijn… compleet weg nu
h) fysio had veel meer tijd nodig om mij ‘los & mobieler’ te krijgen
i) dierentuin in, alleen maar op dinsdag = rustigste dag in Nederland. Met geld toe niet op woensdag- of weekend-  of feest- of vakantiedagen.
j) Stoppen met roken. … dat komt nu in zicht. Ben sinds 2 maanden bezig met minderen van gewone tabak naar e-smok en inmiddels al 2 stappen terug qua nicotinegehalte en aantal per dag.
k) Alleen op pad… was uit den boze, ik ging soms wel ergens heen maar alleen in gezelschap van mensen die me kennen en vooral, die weten hoe te moeten handelen als ik flip. Die mij ook dusdanig goed kennen om zo’n flipmoment aan te zien komen en voortijdig al kunnen ingrijpen.
l) Geluiden horen… bijvoorbeeld, zelfs in het allerbeste gezelschap kreeg je mij de M.e.dia.markt – drempel écht niet over.  Modewinkels idem, parfumerieën idem, etc etc etc.  Online winkelen is echt uitgevonden voor mij en mijn soortgenoten grijns

Ik heb écht mijn leven terug, en nu vind ik het niet erg meer om in leven te zijn. Ik zie niet meer op tegen de dag van ‘morgen’ integendeel ik kijk er met heel mijn hart en ziel naar uit.  Mijn wilskracht heeft eindelijk die zo lang gehunkerde en meer nog, zo welverdiende vakantie.  Het verleden met alles erin is nu écht verleden tijd. Het belast noch belaagt me niet meer. Familie, tja, je krijgt ze erbij, prachtig natuurlijk als die bloedbanden ook prima zijn maar in mijn geval zijn ze dat absoluut niet. Het zij zo, ik heb er geen last meer van. Ik prijs me schathemeltjerijk met mijn huidige gezinssamenstelling en de vrienden en talrijke goede kennissen die ik heb. Surrogaat is voor mij in geen geval een woord met een nare bijsmaak. Mijn surrogaat vader, surrogaat moeder, surrogaat broer, surrogaat zus, surrogaat dochter… ik ben dol op ze!!
Ja, toegegeven, vertrouwen is nog wel een dingetje maar dat stelt niets meer voor bij wat het tot voor zo kort nog maar, was.

Gelukkig was een woord uit het woordenboek en mijn vocabulaire natuurlijk als Nederlandse zijnde maar verder was het niets meer dan slechts 8 letters, het had geen inhoud, nu wel.

Kortom, dit GELUKKIG mens groet u vanuit haar enthousiast én volop levend levendig ♥

Niets te … of toch wel…

Zeuren bedoel ik dan… Nee, ik heb niets te zeuren want ik ben gezond, mentaal 99% en fysiek 75% en met die overige 26% is prima te leven, zeker als ik het vergelijk met de zegeningen die andere mensen elke dag moeten mee torsen, ik hoef hier geen namen te noemen, iedereen kent zulke mensen in zijn kring en immers, ook blogland heeft ze?!
We hebben geen vette pot, de spaarrekening staat dan in wel de plus maar er een forse deur mee intrappen is niet mogelijk, we hebben geen schulden (op de hypotheek na dan) en elke dag eten op ons bord, een huis met alle gemakken, ieders een auto, ieders een mobieltje en een flappie… kortom, niets te zeuren!!

Jawel maar toch… de verrekte duiveltje in mijn achterhoofd, die een aantal dingen opdreunt, valselijk grinnikend ‘na na nana na’ je kent het deuntje wel. Kan het zijn dat ik ff moet luchten? Ja vast want enerzijds is het rete-irritant dat ik het moet toegeven en anderzijds erger ik me aan mijn eigen ongenoegen terwijl die eigenlijk niet nodig is.
Mijn eigen laptop heeft al een hele tijd kuren, mijn pc-engel heeft al vele reparaties uitgevoerd maar telkens is dat maar een tijdelijke pleister als het ware. Dus besloten we van de week dat hij mijn flap zou meenemen en compleet schoon zou maken en van een nieuwe installatie zou voorzien. Deze engel heeft daarnaast nog tal van andere zaken dus wordt mijn ongeduld wederom op de proef gesteld. Het bloggen ging dus ff niet zo gemakkelijk. Op mijn nieuwste speeltje, gsm, bloggen, nee, dat werkt niet. Op manliefs flap dan maar, harriejakkiebah, ik kan wel hachee koken en dan staat de schimmel er al duimendik op voordat ik in mijn log ingelogd ben. Rijk als ik ben met onze jeugd nog onder onze dak kon ik daarom mijn schoonmeisje lief aankijken (jawel hoor dat kan ik best wel als ik daar moeite voor doe) met de vraag of ik dan haar laptop mocht gebruiken als zij op het werk was en het dus zelf niet nodig had. Alhoewel deze flap stukken sneller is dan die van manlief, en ook groter, is ook deze mij niet snel genoeg, mijn eigen had dan wel veel kuren maar tempo had ie wel. Natuurlijk ben ik in de figuurlijke zin heel blij (lees: rijk) met zo’n pc-engel in de buurt maar in de letterlijke zin weer niet rijk genoeg om een nieuwe te halen (nou ja laten bezorgen dan natuurlijk glimlach want ondanks dat ik tegenwoordig zonder enige spoor van angst weer een winkel in durf is het online shoppen toch wel veel comfortabeler en veel sneller en vaak ook veel goedkoper) .
Zeuren dus maar even, zuchten om het hart vol smart te luchten, of zo iets, klinkt allemaal dramatisch maar dat is het natuurlijk niet…alhoewel het me wel duidelijk maakt dat ik meer afhankelijk ben van mijn ‘materiaal-luxe’ dan ik prettig vind. Ik ben niet zo materialistisch ingesteld, maar toch moeten mijn pc , mijn gsm, mijn auto en mijn vaatwasser gewoon niet treiteren en doen waarvoor ze aangenomen zijn grijns

Hoe dan ook… ik moet geduld hebben… het is prachtig weer, het weekend is begonnen…de komende week blijft het mooi weer, er staan leuke dingen in de agenda voor de komende dagen… manlief ligt nog in bed na de 1e nachtdienst, moet er nog 1 en dan is hij weer een paar dagen vrij. Het huis is aan de kant, de tuin ook… niks te zeuren!

En e.i.n.d.e.l.i.j.k. hebbus!

25 februari…die dag kwam ie uit… Waarover ik het heb? glimlach
Zoals al wel bekend ben ik gek op de kleur paars … 25 februari kwam dus een paarse versie uit van de gsm die ik graag wilde hebben.
Per die datum kon ik dus ook niet wachten tot het 27 april werd.
De datum dat mijn abonnement afloopt en ik verlengen mag.
Het werd 27 april, achteraf ook heel snel maar ja dat is altijd zo.
Ik verlengde dus en toen kon het wachten op de bezorger beginnen. Helaas pindakaas viel het weekend er tussen dus moest ik maar liefst 3,5 dag wachten.
Het bedrijf dat die bezorging namens de provider regelt doet het overigens keurig, je wordt (zoals je eerder kenbaar maakte) op de hoogte gehouden via de door jou aangegeven mogelijkheid.
Ik wist dus dat ik de bezorger tussen 13.50 en 15.50 kon verwachten, en om 14.00 was hij er dan ook, na de noodzakelijke plichtplegingen kon ik hem dan eindelijk uitpakken en in gebruik nemen.

 


Nou ben ik niet iemand die veelvuldig met de gsm fotografeert want mijn camera kan het beter en bovendien vind ik dat veel leuker ook maar toch wilde ik de camera wel ff uittesten. De camera in mijn vorige (S7-edge) was ook erg goed maar deze is beter vind ik zelf, al is dat waarschijnlijk suggestie want het aantal pixels is gelijk. Alleen is er een duidelijk verschil als je de diafragma-mogelijkheden gebruikt en zoals gezegd doe ik dat niet, maak ik al een foto met mijn gsm dan in de automatische stand, te lui om me aan te leren hoe het moet etc omdat ik toch veel liever met mijn camera fotografeer. De gsm-camera is evengoed wel handig als ik ergens ben en een foto gelijk wil delen met iemand, offline of online.

De 1e 10 foto’s (inclusief de 2 hierboven) van mijn nieuwste trots vind je H I E R

Vóórdat de Aarde stil valt…

Een petitie… alweer… ja helaas, noodzaak… en dus deel ik hem. Deed ik al op FB maar ook hier hoop ik mensen te bereiken die ik anders niet bereik… Ik kan vragen; wil je alsjeblieft tekenen, mij dat plezier doen? Maar, eigenlijk zet je die handtekening niet voor mij alleen maar meer nog voor jezelf. Volg jij mij en zet jij ook je handtekening? Ik zal ongetwijfeld niet de enige zijn die jou daarvoor enorm dankbaar zal zijn!!

Wetenschappers waarschuwen voor een nieuwe uitstervingsgolf —
We gaan de boom des levens met een kettingzaag te lijf.
Een ambitieus plan om 50% van onze planeet te beschermen
kan de massale sterfte tegenhouden.
Overheden vergaderen binnenkort over de crisis.
Politici zullen alleen doorpakken als wij massaal onze stem laten horen voor dit plan.
Voeg jouw naam toe — Vóór de aarde stilvalt.

TEKEN   A.L.S.J.E.B.L.I.E.F.T.    NU !!! 

Beste vrienden,

In 2020 is 2/3 van de wilde dieren verdwenen. Het tempo waarin diersoorten uitsterven is nu even hoog als in de tijd dat dinosauriërs verdwenen — we gaan de boom des levens met een kettingzaag te lijf.
Als we deze tragedie niet tegenhouden zou biodiversiteit zo’n klap kunnen krijgen dat onze planeet stilvalt en onleefbaar zou worden. Maar er is hoop — topwetenschappers ondersteunen een plan om van de helft van onze planeet beschermd gebied te maken en zo de harmonie met de natuur te herstellen.
Overheden vergaderen binnenkort over de afname van biodiversiteit. Als wij massaal onze stem laten horen kunnen wij politici het duwtje in de rug geven dat ze nodig hebben om deze massale uitsterving tegen te houden.

Laat ook je stem horen, voor de aarde stilvalt

We zoeken de grenzen op van wat de aarde aankan. Toch staat de biodiversiteitscrisis niet hoog op de politieke agenda. Als genoeg van ons meedoen kunnen wij daar verandering in brengen.
De natuur de ruimte geven om te bloeien is volgens wetenschapper de beste manier om ecosystemen, en 80 tot 90% van de diersoorten, te redden. De natuur gebruikt dan haar eigen wijsheid om zich te herstellen. Dit 50%-plan klinkt ambitieus, maar het is absoluut haalbaar en misschien wel onze enige mogelijkheid om diersoorten –die ook elkaar nodig hebben om te overleven — te redden.
Maar als we dit van de grond willen krijgen moeten overheden weten dat er overweldigende steun is voor dit plan om de natuur te beschermen tegen ontbossing, smerige energie en industriële landbouw. Laten we vandaag beginnen, met een enorme petitie en blijven werken tot we dit gewonnen hebben!
Dat wij mensen zo ver verwijderd zijn geraakt van de natuur toont een geweldig gebrek aan wijsheid aan. Maar het is nog niet te laat. Wij, mensen, hebben het vermogen om te leren en wijzer te worden. Onze collectieve hoop op verandering heeft tot deze enorme Avaaz-beweging geleid en samen hebben we gevochten voor het klimaatakkoord van Parijs. We hebben de bescherming van 50% van onze aarde binnen handbereik. Laten we ons verenigen, de leiding nemen en de harmonie tussen mens en natuur herstellen.

Met hoop, Iain, Danny, Lisa, Bert, Nell, Camille en de rest van het Avaaz-team

MEER INFORMATIE:
Tempo uitsterven van dieren komt in stroomversnelling (Trouw) ► KLIK ◄ &
Snelheid uitsterven dieren 100x zo snel als normaal (Gazet Antwerpen) ► KLIK

Hernieuwd

Eindelijk, schellen vallen.
Het licht neemt hand over hand toe.
De oude jas wordt afgeworpen.
Met wijd open armen ontvankelijk.

Reikhalzend uitgestrekt staan.
Door niets meer nog te weerhouden.
Zonder aanwezig spoor van twijfel.
Met, nog onbekend, nieuwe moed voortgaan.

Verlaagde  levensdrempel,
bijna tot nul gereduceerd,
maakt leven beleven mogelijk.
Willens het komende tegemoet.