Archief van
Categorie: 2018

Zwijmelen op Zaterdag – 301

Zwijmelen op Zaterdag – 301

Zwijmelen op ZaterdagTrees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) ~ 18 augustus 2018 ~ 301
~  voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

76 was ze nog maar… eergisteren overleed ze… “Legendarisch” werd ze, geheel terecht overigens als je het mij vraagt, al langer genoemd, nu natuurlijk helemaal. Dat ik dus iets plaats van Arethe Franklin zal jullie vast ook niet verbazen, neem ik aan. Youtube open en zoeken maar, de keuze is reuze, algemeen bekend gegeven…

Ik koos uiteindelijk voor dit:

En dit:

En om af te sluiten, dit:

RIP Aretha Franklin!

Kunst – (ig)

Kunst – (ig)

Als iets ook een kwestie van smaak is, is het wel kunst. En ik hou ervan, bij de kunst die binnen mijn smaak valt blijf ik af en toe dralen om het van alle kanten te bekijken, al dan niet vol bewondering voor de bedenker, diens fantasie en diens vaardige handen. Bij een kunstwerk waar ik echt met alle wil van de wereld niets ‘moois’ in kan ontdekken kan ik evengoed langer staan, eromheen lopen, terwijl mijn hoofd zich vult met vraagtekens, wat had de bedenker voor ogen? Die vragen worden nooit beantwoord, dat dan weer niet.

Kunst bekijken… en fotograferen… doe ik dan wel graag, soms in gezelschap, soms in mijn eentje, soms binnen, soms buiten, al met al doe ik geen van al vaak genoeg eigenlijk, nou ja is ook niet erg want als ik dan wel doe geniet ik er des te meer van.
Een zeer favoriete plek, met altijd een enorme diversiteit aan kunst is natuurlijk de Beeldentuin in Gees. Ik sla dan ook nooit een expositie over. Afgelopen 22 april opende de zomerexpositie van 2018 en het was er tot dusver nog niet van gekomen die te gaan bewonderen, ik wist dat het op zijn einde zou lopen en dat 30 september rap nadert, ik dus wel ‘eerdaags’ moest gaan.

Vanochtend had ik het nog niet bedacht hoor maar vanmiddag zat ik op de bank en bedacht ik me ineens: “ga ik bankhangen, boek lezen, tv kijken of ga ik de auto in en tuf ik een half uurtje zuidoost-waarts?” Ad hoc besloot ik voor het laatste en 5 minuten later was ik al onderweg.

De foto’s zijn zeer divers want dat was het weer ook, dan weer wolken en donkere luchten dan weer volop zon die, zeker in windloze delen ongenadig op mijn huid brandde. Al met al heb ik tijdens het fotograferen dan wel foto’s weggegooid, die of zwaar onder- of zwaar overbelicht waren maar de 150 waarmee ik thuiskwam kwamen allemaal door de keuring, zeer verheugend want dat gebeurt me eigenlijk nooit.

Hoe dan ook… wil je kunst-igheid mede (verafschuwend) bewonderen?
Klik dan gerust H I E R.
De Herfst-Expositie start op 20 oktober en eindigt op 2 december.
Daarna is de tuin weer dicht tot april/mei 2019.

23-F

23-F

Photo-Challenge started by Mrs. Nesbitt on august 5th 2007.
Since 12th January 2018 at ABC-Wednesday  – 577 ~ 23-F ~ August 14th 2018

Have an F-2-share?

Please join us and share your link at https://abcwednesday.com
& Leave your link: or leave your link:

 

…Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

For 23-F …  I’ve turned to my most favorite animalkind of all, the birds… especially the ones with the beautiful colours I like. They don’t need to be beautiful as long as their feathers have colours all lots of shades, I can stand watching them for hours if nobody pulls me away from them grinn .  So for F I’ve chosen the Flamingo… in our zoo’s in The Netherlands we have 2 kinds… the large ones, Chilean, and the smaller ones, the European.

The Chilean kind:

The European kind:

 

I joined ABC Wednesday halfway through round 15…
My other D-entries for previous rounds:

 

Have a splendid, ♥-warming ABC-wednes-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

Zing Zo – 339

Zing Zo – 339

Limerick op ZondagZing-Zo limerick op zondag
~ Gestart op 29 januari 2012 ~ 339  ~ 12 augustus 2018

Zing jij ook gezellig met mij-ons mee?

Hoe ‘n levenscyclus
zal verlopen
is afhankelijk
van bladerhopen.
Kijk nou maar eens hier
naar dit kleine dier,
uit diens 1e
cocon gekropen.
Het kan zich niet
ergens verstoppen,
ontkomt evenmin
aan ‘t verpoppen.
Dit rupsje zo klein
straks vlinder zo fijn,
‘t rupsenbestaan gaat
naar de knoppen.

Het is best wel
moeilijk voorstelbaar,
toch komt het altijd
goed voor elkaar.
Want zonder hinder
wordt rupsje vlinder
en wel dit
schitterend exemplaar.

75-99

75-99

Deze getallen benoemde ik mijn voorgaande blog over de percentages hoe het met mij gaat tegenwoordig. Prachtige getallen waar ik erg blij mee ben natuurlijk, zeker met het hoogste getal want dat is de belangrijkste van de twee, die ik aan mijn mentale staat koppel. De kwalen die er zitten genezen niet dus 100% zal het nooit worden maar dat getal streef ik ook niet na. Mentaal gaat het dus zo goed als het maar immers gaan kan, de overlast die de kwalen mij nog bezorgen zijn prima hanteerbaar en op momenten dat dat even niet gaat (wat maar heel weinig voorkomt) loop ik weg van hetgeen dat mij last bezorgt, simpel maar doeltreffend. Fysiek is een ander verhaal… maar ook hier ben ik heel tevreden met die 75% want ook hier geldt dat de kwalen niet te genezen zijn en ik er dus mee moe(s)t leren leven. Met het ene sinds mijn 10e, met het andere sinds mijn 16e, dus tja ik heb er al behoorlijk wat jaartjes ‘leren’ opzitten en al heb ik nog geen diploma’s, ik slaag er steeds beter in om mijn leven erop aan te passen en toch ook met grotere regelmaat grenzen ietsjes te verleggen. Daarbij hou ik natuurlijk wel oog voor de ultieme grens want die overschrijden doe ik dan weer niet.

Die ultieme grens was vandaag aanwezig… ik was al 2 weken niet meer in Emmen geweest dus dat werd de hoogste tijd. Ik wist dat ik vandaag onmogelijk alle drie de delen zou kunnen doen, 2 was zelfs geen optie dus koos ik voor optie 1, 1 deel doen en zo liep ik dus een paar uurtjes in Jungola en benutte ik elk bankje voor een rustpauze. Wel de grenzen opzoeken, waar mogelijk verleggen maar niet die ultieme grens overschrijdend. Herman & Danielle hebben daar geen problemen mee, we zijn alle drie enorm beperkt en ‘grenzen’ zijn dus voor ons alle drie aanwezig, en herkenbaar bij de ander en dus houden we rekening met elkaar.

Manlief heeft vakantie maar werd gisteren toch gebeld of hij vandaag wilde komen invallen, dat kon natuurlijk wel, zeker ook omdat ik weg zou zijn en even na 2-en kwamen we samen thuis met amper 5 minuten verschil, was ik voor hem aan en zo konden we saam tegelijkertijd op de bank ploffen met een bak leut. De afgelopen dagen was het veel minder heet dan de weken ervoor en dus haalden we samen schade in om achterstallig werk in het huis weg te werken. Onze woonkamer ziet er weer tiptop uit, evenals de keuken en onze slaapkamer. De laatste was echt wel aan een hele grote opknap- & schoonmaakbeurt toe. We plaatsen daar altijd allerlei zooi omdat we geen ruimte hebben. De beschikbare ruimte, ons huis is echt niet zo klein, wordt in beslag genomen door spullen van de jeugd, ‘uitzet’ met een mooi woord. Manlief reed 2x naar de stort met een volle auto dus dat zegt wel genoeg denk ik zo. glimlach.

De komende week wordt er een nieuwe schutting gemaakt en geplaatst dus manlief zal vast nog wel een keertje of 2 a 3 naar de stort moeten maar dat is geen probleem, opgeruimd staat netjes toch?


Kortom… als ik zo terugkijk op de afgelopen dagen is het verre van vreemd dat mijn lijf vandaag niet stond te juichen bij mijn plan om in een dierentuin te gaan hobbelen maar mentaal is dat natuurlijk een feestje. Het was ontzettend druk in het park en dan merk ik toch dat dat mijn niets meer doet… Ik heb energie voor 10 tegenwoordig, zowel fysiek als mentaal en dat voelt nog steeds helemaal een cadeautje. Dat de inhoud van mijn vel die energie niet oppakken kan vind ik soms wel jammer maar heej… klagen doe ik zeker niet, integendeel ik jubel elk dag want met CBD  kan ik tenminste leven en genieten zoals het woord bedoelt.

Mijn foto-mapje van vandaag staat HIER.