Camera testen

Camera testen

Mijn eigen camera is bij (de enige in Nederland) servicepunt ter reparatie, indien dat mogelijk is natuurlijk. De fotowinkel stelde me gratis een soortgelijke ter beschikking zodat ik ‘gewoon’ verder kon fotograferen. Hier thuis had ik al wel even met de camera gespeeld maar echt getest natuurlijk nog niet. Vandaag lag manlief na nachtdienst toch in bed en het zou prachtig weer worden dus haalde ik het Emmens duo op en tuften we de grens over naar TierPark Nordhorn. Tot mijn grote verrassing constateerde ik ook daar uitbreiding van dierenverblijven en dus een groeiend park. De laatste, pak ‘m beet, 10 jaar maakt mijn hart met regelmaat een sprongetje want elke dierentuin waar ik naar binnen stap is overduidelijk bezig met het verbeteren van de leefomstandigheden van de dieren die ze houden. Je ziet de aantal diersoorten weliswaar afnemen in veel gevallen maar dat levert wel meer ruimte op voor de dieren die men wil behouden. Vooral de dierenparken die zich midden in een stad bevinden en qua uitbreidingsruimte dus weinig tot geen mogelijkheden hebben. Ook Nordhorn is hier een mooi voorbeeld van. Ik vond het altijd al een leuk park dat een bezoekje zeer de moeite waard was en dat is nog steeds zo, zo niet meer dan voorheen. Lang verhaal kort… we genoten uiteraard volop, zowel uitwendig als inwendig glimlach. Mijn gezelschap genoot dubbel en dwars want zij waren er zo’n 18 jaar geleden voor het laatst geweest dus zij herkenden zo goed als niets meer.

 

 

 

Even voor vijven stapte ik het huis weer binnen, waar het heerlijk koel was overigens, zeer welkom! Eerst ff onder de douche door en schone, fris ruikende, kleding aan. Daarna met koffie op de bank en toen mijn sd-card in de flap en kijken wat ik aan resultaten geboekt had. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik reuze tevreden ben. De camera werkt een weinig anders dan mijn eigen maar prima en de foto’s mogen er zijn. Kortom… een dag met een mooi randje waarover niets te klagen is. Zulke dagen heb ik de laatste tijd gelukkig veelvuldig en genieten dat ik doe!!! Lang leve de CBD, dierentuin… drukte… lawaai… hitte… wat al niet meer, het zou me wat, ik kan me volledig richten op het hebben van plezier zonder enige terughouding, wat een feest. Danielle is overigens ook aan de CBD tegenwoordig en ook zij boekt schitterende resultaten is dus net als ik heel blij met dat goedje, een paar druppels per dag, wonder!!!

Japans op Zaterdag – 168

Japans op Zaterdag – 168

Foto-UitdagingSchrijf-UitdagingMarion‘s  Schrijf-Uitdaging Japans op Zaterdag
Gestart 17 januari 2015 ~ 168 ~  14 juli 2018

 

Laat me nou slapen!
‘k Ben er niet, zie je toch wel?
Ik heb me verstopt.

 

Wat nou Zoetekauw?
Beslag is toch kers op taart?
En zo geen afwas.

 

Reclame zinvol.
Kattenhotel volgeboekt.
Hoogseizoensdrukte.

Zwijmelen-op-Zaterdag – 296

Zwijmelen-op-Zaterdag – 296

Zwijmelen op ZaterdagTrees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017)
~ 296 ~  voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Ruim 2 weken geleden was het 9 jaar geleden dat Michael Jackson overleed.
Dat hij, ondanks de grote controverse rondom hem, ontelbaar veel mensen steeds weer wist te raken, te motiveren en inspireren is een welbekend gegeven. Veel van zijn muziek is onvergetelijk en mede daardoor zal hij nooit vergeten worden en zijn muziek altijd gedraaid worden en ook altijd in staat zijn mensen ‘iets’ te geven, hij legde (en zal blijven leggen) een brug tussen uitzichtloosheid en hoop.
Wereldwijd zijn er talrijke gevangenissen, dat Michael ook daar iets bereikt deel ik vandaag.

Achter-de-foto-48

Achter-de-foto-48

Schrijf-UitdagingFoto-UitdagingAchter de Foto Foto-&-Schrijf-Uitdaging ~
48 ~ Gestart: 17-8-2017 ~  10 juli 2018

Bijdrages van:

(Foto met dank aan Karel, 30 juni 2018 Avifauna)

 

Deze foto is nog niet zo oud, nog geen 14 dagen zelfs glimlach.
De geplande Weblog-Meeting in Avifauna zei ik niet af ondanks dat slechts 1 andere blogger erbij was. Het was een heerlijke dag en we hebben we ons prima vermaakt met zijn 5-en, zoals ik HIER beschreef en waarvan ik dus deze foto kreeg die Karel maakte zonder dat ik dat heb opgemerkt overigens.

Alhoewel ik niet iemand ben die iets, wat dan ook, met de Franse slag doet, ben ik tegelijkertijd wel iemand die weigert iets moeilijk te doen als het makkelijk kan. Een voorbeeld daarvan zie je op de foto. We kwamen op zeker moment bij een soort van stroompje dat ons van het ene verblijf naar een andere zou leiden. Een echte brug was er niet en eigenlijk hadden we moeten omkeren om om te lopen. Er lag echter een stuk boomstam en daar kon ik wel overheen dacht ik. Gezien mijn instabiliteit en ik geen knuffelpartij met de grond voor ogen had en evenmin een nat pak wilde ondanks dat het een warme dag was en ik mijn zoon achter me wist, greep ik me aan hem vast en hielp hij me oversteken.

Mijn zoon… een kopie van zijn vader. Kan uren kletsen maar vertelt je niks. Kan krom uit de hoek komen waarbij je dan je wenkbrauwen gaat fronsen. Is een einzelganger in de ware zin des woords, heeft dus ook niets noch niemand nodig. De enige personen met wie hij een band heeft zijn Daphne en wij. Je moet verrekte veel moeite doen wil je hem tegen je krijgen maar als je dat eenmaal voor elkaar hebt dan is dat ook definitief, dan gaat er een deur dicht die nooit meer open kan.
In zekere zin is hij ook wel een kopie van mij want de depressieve inslag en veel moeite met het vertrouwen van andere mensen zijn ook eigenschappen van hem. Feestdagen, verjaardagen etc vergeet hij, als het hem niet verteld wordt ontgaan die hem altijd compleet dus op vader-moeder-verjaar-dagen etc hoeven we ook niet op een cadeautje te rekenen, gelukkig zijn wij ook niet zo dus storen we ons daar niet aan maar dat even terzijde. Tegelijkertijd is hij wel zo dat hij zijn laatste broodkorst weg zou geven aan de 1e de beste die aangeeft honger te hebben. In de tijd dat wij het financieel echt verre van breed hadden begaven binnen een paar dagen mijn wasmachine en vaatwasser het, zo snel als het kon was ik voorzien van nieuwe apparatuur want hij weet als geen ander hoe zo’n schurfthekel ik heb aan afwassen en met mijn rugproblemen alle was van 4 personen op de hand wassen is natuurlijk ook geen optie.

Eergistermiddag schoot mijn rug in het slot. Om 14.30 in de middag om precies te zijn. Manlief had middagdienst dus zou pas om 22.45 thuis zijn. Daphne was aan het werk en zou rond 20.00 uur thuis zijn. Zoon is normaliter om 16.30 thuis dus ik keek halsreikend uit naar zijn thuiskomst omdat hij mij kan strekken. Kreeg ik een appje: “ik werk over tot 20.00 uur”. zuchttttttt Toen het eenmaal 20.30 was en hij het huis inkwam zag hij gelijk hoe laat het was en strekte me, wat me weliswaar niet echt los maakte maar wel de pijn deed afnemen.

Ik kan nog heel veel meer vertellen maar daar gaat het niet echt om… het verhaal achter deze foto is ook zonder uitleg wel duidelijk dacht ik zo… Mijn zoon, een Godsgeschenk want dat hij de zwangerschap overleefde is volledig een wonder geweest, moeilijk als hij kan zijn, is hij wel altijd 1 van mijn mannelijke steunen/toeverlaten en dat is wat deze foto ook toont.
Al wist ik niet dat deze foto gemaakt werd, ik werd er wel heel blij van toen ik zag dat hij gemaakt was.

 

 

23-A

23-A

Photo-Challenge
Started by Mrs. Nesbitt on august 5th 2007
Since 12th January 2018 at ABC-Wednesday
572 ~ 23-A ~ July 10th 2018

 

Have something to share about the letter A?

Please join in and share it at https://abcwednesday.com/
or leave your link:

 

…Hi Everybody… and Goodmorning / -afternoon / – night

Today Round 23 starts…
Since I took over this wonderful meme I decided to work each round with a theme…
In Round 21 it was (logicaly) music, in Round 22 I chose lettering…
For Round 23 at first I could not come up with something that was interesting and fun at the same time… especially if I wanted to use photographs I’ve made myself… I photograph nature, and I always have an eye on the look out for lettering, but most of all I photograph animals in zoo’s. So the conlusion of my thoughts was to choose for animals in zoo’s…

So…for A… in my ‘own’ favorite zoo: Wildlands Emmen… I decided to show you the ANOLIS

A kind of reptile… very easily to miss because they are so very small, just a few centimeters in length and their tail is very long



Of they feel threathened or if they want to impress… they blow up their throats…

 

I joined ABC Wednesday halfway through round 15… My other A-entries for previous rounds:

16-A  / 17-A / 18-A / 19-A / 20-A / 21-A / 22-a

Have a splendid, ♥-warming ABC-wednes-day / – week!
♫ M e l ☺ d y ♫

7 van-of 528«...3456789101112...»