Achter-de-foto-42

 

Schrijf-UitdagingFoto-UitdagingAchter de Foto Foto-&-Schrijf-Uitdaging ~
42 ~ Gestart: 17-8-2017 ~ 31 mei 2018

Bijdrages van:

15 december 2004 werd deze foto gemaakt (niet dat ik me dát herinner maar oké)

Een week na een zelfmoordpoging, een week nadat een deur voor de 3e én definitieve keer, dicht ging. Wanhoop regeerde en niemand kon mij bereiken, op de (toen nog) kleine man na. Natuurlijk wist hij maar nauwelijks wat er gaande was, a) was dat niet te verwoorden en b) al helemaal niet aan een puber van net 2 weken 14 jaar.
Toentertijd gaf ik op, ik kon niks, ik wilde niks op 1 ding na dan.

Vraag me niet waar maar ik vond ergens toch nog net dat heel klein beetje moed om op te staan en te knokken, al hoe zinloos het toen ook scheen. Elke dag weer de automatische piloot op elk niveau denkbaar, minuscuul flakkerend vlammetje van hoop: “morgen gaat het vast beter”…  Dat was natuurlijk ook zo, alleen ervoer ik het toen echt niet als dusdanig. Dat flakkerende vlammetje werd allengs groter, er kwamen als het ware steeds meer houtblokjes op het vuur te liggen en af en toe enkele druppels brandstof.

De verhuizing op 12 oktober 2007 waarbij alle banden in het hoge noorden op 1 na werden doorgesneden, was als het ware één grote brandstapel van schepen. Die 1 en 4 in het westen hielpen me in een nieuwe haven te meren, mijn nieuw schip werd liefdevol, veilig en warm aangekleed om het zo maar even te zeggen. 2 van die 5 leven inmiddels al niet meer helaas maar mijn dankbaarheid is nog even levendig als toen en gaat voorbij de grens van hunner dood.

Inmiddels ben ik 13 jaar, 5 maanden en 16 dagen verder. De strijd is voor 99% gestreden, met dank aan het intieme kringetje om me heen en hun onvoorwaardelijke liefde en steun, én natuurlijk de CBD, ligt mijn schip nog steeds in die veilige haven en zijn de trossen met de aanlegpalen veranderd. Deint mijn schip soms op de woelige baren maar is de bodem dusdanig goed geteerd dat het niet dreigt te zinken.

Deze foto raakt mij op diverse manieren… is wel logisch toch gezien bovenstaande?
De toen nog kleine man is inmiddels een grote knuffelbeer van bijna 2 meter lang en iets minder in omvang. De stille, zwijgzame, gelijk zijn vader, een rots in de branding.

20 thoughts on “Achter-de-foto-42”

  1. fietszwerver schreef:

    mogge Melody
    goed verhaal bij de foto
    als je die terug ziet , komt er wel weer wat los
    geniet de dag

    1. Melody schreef:

      Goedenavond Karel

      Ja best wel… het is goed om af en toe eens in oude foto’s te neuzen…
      Zeker in mijn geval, om maar even weer bevestigd te krijgen hoe goed het nu met me gaat en hoeveel winst ik heb geboekt…dat al dat vechten niet voor niets was/is/

      Helemaal gedaan, topdag gehad ;-) Hopelijk jij ook.

      1. fietszwerver schreef:

        ja dat is zo Melody
        ik zit tegenwoordig meer de foto’s van heden ten dage :)
        al zie ik ook nog genoeg er van uit mijn jeugd
        alvast een slaap wel groet

        1. Melody schreef:

          We zijn het eens ;-)

          Ik ook wel hoor, meestal wel in ieder geval. Oude foto’s heb ik niet zo heel veel door een pc crash enkele jaren geleden en die die ik nog heb roepen herinneringen op die eigenlijk zelden leuk zijn.

          Dank je wel, jij ook, zwaaiii

          1. fietszwerver schreef:

            en bij geven de oude foto’s juist mooie herinneringen uit m’n jeugd en nadien

            zwaaiiii

            1. Melody schreef:

              Gelukkig maar!!!

  2. Judy schreef:

    Heftig verhaal Melody. Ik ben blij dat het goed met je gaat nu. Ik heb ook zo’n 2 meter lange knuffelbeer. :)

    1. Melody schreef:

      Ja best wel … dank je wel, ik ook hoor.
      Ha leuk !! Heerlijk rijkdom toch

  3. Marja schreef:

    Lieve knuffelbeer.

    1. Melody schreef:

      Absoluut!!

  4. Regenboogvlinder schreef:

    Dat is weer een heftig stukje van je leven! Zo blij dat het nu ten goede keert! Nu nog ooit verhuizen naar Emmen en je bent nog gelukkiger! Mijn knuffeltje is 1.90 lang en die ga ik volgende week weer zien en vervelen met mijn knuffels. Nee hoor… hij geeft ze dan dubbel en dwars terug! Liefs XXX

    1. Melody schreef:

      Ja klopt…. Nou en of…. inmiddels bijna een jaar, en wil je wel geloven dat ik het soms zelf nog steeds niet geloven kan? ;-)

      Jaaahhhhhhhhh des te eerder des te beter haha maar ja zolang mijn maandagmeneer nog leeft gaat het niet en hem dood wensen doe ik natuurlijk absoluut niet ;-)

      Ohhh heerlijk vooruitzicht, geniet ervan hoor.

      XXX

  5. Edward McDunn schreef:

    Heel aangrijpend dit Melody, ik ben blij dat het nu beter met je gaat.

    1. Melody schreef:

      Ja best wel eigenlijk…. maar ja het is wel VERLEDEN tijd…. ja nou en of , dank je wel ik ook ;-)

  6. AnneMarie schreef:

    Ik wordt er verdrietig van jou zo te zien. Gelukkig wist je knuffel jou te steunen op zijn manier en natuurlijk die anderen. Soms moet je beslissingen nemen die tegen je gevoel in gaan maar ze hebben gelukkig hun effect gehad.

    1. Melody schreef:

      Och lieverd, niet doen hoor, nergens voor nodig. Het is verleden tijd immers?!

      Ja die zwijgzame, wat in woorden ontbrak toen deed hij in daden. En dat doet hij nog steeds, tzt zal ik je er wel meer over vertellen.

      Ja klopt hoor. Je moet soms je hart volgen he… en dat heb ik gedaan. Geen spijt van gehad, zal ik ook niet krijgen.

  7. rietepietz schreef:

    Een zeer ontroerende foto met een inderdaad heftig verhaal dat je dan toch maar mooi zelf kunt vertellen.

    1. Melody schreef:

      Ja hè? Nou daar heb je wel een punt want ik heb altijd stellig geloofd in het feit dat ik niet zo oud zou worden als dat ik inmiddels al ben… en nu? NU mogen er nog talrijke jaren bij als ik het voor het zeggen heb ;-)

  8. Michel schreef:

    Gelukkig heb je de storm weten te doorstaan en het overleefd. En zo kan een miniscuul beetje hoop toch uiteindelijk uitgroeien tot iets groters. Zeer ontroerende foto.

    1. Melody schreef:

      Precies ;-) Dat is me wel bewezen uiteindelijk, dusdanig dat daarover geen enkel spoor van twijfel nog bestaat .

      Dank je wel.

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: