75-99

75-99

Deze getallen benoemde ik mijn voorgaande blog over de percentages hoe het met mij gaat tegenwoordig. Prachtige getallen waar ik erg blij mee ben natuurlijk, zeker met het hoogste getal want dat is de belangrijkste van de twee, die ik aan mijn mentale staat koppel. De kwalen die er zitten genezen niet dus 100% zal het nooit worden maar dat getal streef ik ook niet na. Mentaal gaat het dus zo goed als het maar immers gaan kan, de overlast die de kwalen mij nog bezorgen zijn prima hanteerbaar en op momenten dat dat even niet gaat (wat maar heel weinig voorkomt) loop ik weg van hetgeen dat mij last bezorgt, simpel maar doeltreffend.

Fysiek is een ander verhaal… maar ook hier ben ik heel tevreden met die 75% want ook hier geldt dat de kwalen niet te genezen zijn en ik er dus mee moe(s)t leren leven. Met het ene sinds mijn 10e, met het andere sinds mijn 16e, dus tja ik heb er al behoorlijk wat jaartjes ‘leren’ opzitten en al heb ik nog geen diploma’s, ik slaag er steeds beter in om mijn leven erop aan te passen en toch ook met grotere regelmaat grenzen ietsjes te verleggen. Daarbij hou ik natuurlijk wel oog voor de ultieme grens want die overschrijden doe ik dan weer niet.

 

Die ultieme grens was vandaag aanwezig… ik was al 2 weken niet meer in Emmen geweest dus dat werd de hoogste tijd. Ik wist dat ik vandaag onmogelijk alle drie de delen zou kunnen doen, 2 was zelfs geen optie dus koos ik voor optie 1, 1 deel doen en zo liep ik dus een paar uurtjes in Jungola en benutte ik elk bankje voor een rustpauze. Wel de grenzen opzoeken, waar mogelijk verleggen maar niet die ultieme grens overschrijdend. Herman & Danielle hebben daar geen problemen mee, we zijn alle drie enorm beperkt en ‘grenzen’ zijn dus voor ons alle drie aanwezig, en herkenbaar bij de ander en dus houden we rekening met elkaar.

Manlief heeft vakantie maar werd gisteren toch gebeld of hij vandaag wilde komen invallen, dat kon natuurlijk wel, zeker ook omdat ik weg zou zijn en even na 2-en kwamen we samen thuis met amper 5 minuten verschil, was ik voor hem aan en zo konden we saam tegelijkertijd op de bank ploffen met een bak leut.

De afgelopen dagen was het veel minder heet dan de weken ervoor en dus haalden we samen schade in om achterstallig werk in het huis weg te werken. Onze woonkamer ziet er weer tiptop uit, evenals de keuken en onze slaapkamer. De laatste was echt wel aan een hele grote opknap- & schoonmaakbeurt toe. We plaatsen daar altijd allerlei zooi omdat we geen ruimte hebben. De beschikbare ruimte, ons huis is echt niet zo klein, wordt in beslag genomen door spullen van de jeugd, ‘uitzet’ met een mooi woord. Manlief reed 2x naar de stort met een volle auto dus dat zegt wel genoeg denk ik zo. glimlach.

De komende week wordt er een nieuwe schutting gemaakt en geplaatst dus manlief zal vast nog wel een keertje of 2 a 3 naar de stort moeten maar dat is geen probleem, opgeruimd staat netjes toch?


Kortom… als ik zo terugkijk op de afgelopen dagen is het verre van vreemd dat mijn lijf vandaag niet stond te juichen bij mijn plan om in een dierentuin te gaan hobbelen maar mentaal is dat natuurlijk een feestje. Het was ontzettend druk in het park en dan merk ik toch dat dat mijn niets meer doet… Ik heb energie voor 10 tegenwoordig, zowel fysiek als mentaal en dat voelt nog steeds helemaal een cadeautje. Dat de inhoud van mijn vel die energie niet oppakken kan vind ik soms wel jammer maar heej… klagen doe ik zeker niet, integendeel ik jubel elk dag want met CBD  kan ik tenminste leven en genieten zoals het woord bedoelt.

Mijn foto-mapje van vandaag staat HIER.

10 gedachten over “75-99

  1. dus al 2 weken niet in Emmen geweest hihi ik al niet sinds ’92 , toen fietste ik er door op weg van Appelscha naar huis :)
    maar jij maakte er wel weer een enorm mooi foto verslag van
    ja gezondheid is een groot goed , zowel fysiek als mentaal , ik ben blij voor je , dat het zoveel beter gaat met je , houden zo
    geniet de dag

  2. Nou, jullie zijn lekker bezig :-) Soms is het gewoon nodig om eens lekker al je spullen door te lopen en weg te doen wat overbodig is ……. ruimt in mijn hoofd ook altijd lekker op.

    1. Zeker weten… gisteren is manlief alweer naar de stort gereden, weer 65kg aan zooi weg… Ja dat werkt zo he, lekker gevoel.

      Nu nog een grote ‘opruim’ zodra de jeugd een eigen huis heeft en hier hun delen van het huis leeg achterlaat…. dat zal opruimen!

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: