61

Vandaag dan is de officiële datum van Manliefs verjaardag, 61 alweer. Hij grapte dat hij maar heel kort jarig is, nog geen 3 kwartier gezien zijn geboortetijd, dus het op een andere datum vieren is hoe dan ook geen probleem. Gisteren dus het ‘huis’ vol, beter gezegd, ons ‘doorgangshuis’ want iedereen die binnen kwam deed dat alleen om naar kamer 100 te kunnen of zichzelf van iets uit de koelkast te voorzien.
Ik had al wel heel veel buiten staan natuurlijk maar ja sommigen houden van extra koud drinken. Mijn rug had bar weinig zin in een feestje dus had ik iedereen de weg, voor zover nodig natuurlijk, naar de keuken en koelkast gewezen onder het mom van “we doen hier aan zelfbediening…” .

De middag vloog om. De ochtend en het 1e deel van de middag waren Zoonlief en ik in de weer om alles voor te bereiden. Schoonlief en Manlief lagen nog in dromenland omdat de jongste om 4.00 uur in de ochtend van haar werk thuis was gekomen en de oudste om 6.30 uur.


Als het dan zo gezellig (lees: luid) is en je foon bliept, valt niemand dat gelijk op. Behalve mij dan want ik herken de diverse geluidjes. Een blik was genoeg om even mijn adem te doen stokken, gelukkig kon ik mijn gezicht in de plooi houden en merkte niemand iets, nou ja op 1 persoon na dan maar die zei niks na een wisseling van blikken heen en weer. Een sterfgeval… 3e in 3 weken op rij. Een jong iemand ook nog. Bah!! Alvleesklierkanker. Je weet dat het eraan zit te komen maar toch schrik je ervan. Amper de 60 voorbij, zo bruisend in het leven staan, kinderen en kleinkinderen en veel hobbys etc.. over en uit, een paar maanden na de diagnose.

 
Terwijl ik ervoor zorgde dat mijn Maandagmeneer en Corry veilig en wel, goedverzorgd achtergelaten konden worden op hun eigen stekkie, ruimden de bijna jarige en onze kroost de boel af en op.
Zelf weer thuis kroop ik aangeslagen op de bank, talloze gedachten en herinneringen tolden door mijn hoofd. Op zeker moment realiseerde ik me wel dat haar sterven dan enerzijds wel verschrikkelijk verdrietig is maar dat aan de andere kant haar lijden voorbij is en dat is dan toch wel weer een kleine troost. Terwijl ik daarover nadacht realiseerde ik me ook dat ik ook in deze situatie weer enorm goed kan merken hoe goed het met mij gaat tegenwoordig. Al hoe dubbel ook met zulk nieuws op een verjaardagsfeest.
Ik keek in gedachten de kring nog eens rond en besefte dat ik ook heel veel redenen had om dankbaar te zijn.

20 thoughts on “61”

  1. Peter schreef:

    GE ! FE ! LI ! CI ! TEEEEEEEERRRRD !!
    ik weet helaas niet de sneltoets voor muzieknootjes.

    1. Melody schreef:

      Dank je wel hoor.

      alt 13 = ♪
      alt 14 = ♫

      1. Peter schreef:

        ♪ ♫ ♪ ♪ ♫ ♪♪ da capo

        1. Melody schreef:

          ☺☺☺

  2. Marja schreef:

    Dubbel. Gecondoleerd en gefeliciteerd dus maar. Het ziet er wel heel gezellig en smakelijk uit.

    1. Melody schreef:

      Ja inderdaad…. ‘is het leven’ …cliché maar zo waar…

      Ja klopt, was het ook hoor.

  3. fietszwerver schreef:

    ja ziet er zeer smakelijk uit , dat er zal weinig over gebleven zijn :)
    het lijden voorbij , maar wel een erg kleine troost op een nog zo’n jonge leeftijd
    inderdaad in deze gevallen denk je wel eens , gaat mij dan nog niet zo slecht
    ik verloor de afgelopen 3 jaar al 9 oud collega’s , waarvan maar 1 ouder als ik
    mijn condoleances Melody
    en een rustige avond groet

    1. Melody schreef:

      Zo is het helemaal… nou toch, bij mijn Maandagmeneer staat een juspan vol en wij hebben net met zijn 4-tjes de rest weggestookt ;-)
      Nee hoor, zeker niet, we hebben het goed.

      Ja het gaat snel zo he….

      Dank je wel.

      Ja nu wel hopelijk

  4. rietepietz schreef:

    Jammer zo’n domper op een feestelijke dag maar helaas , dat hoort bij het leven.

    1. Melody schreef:

      Ja helaas… zo is het wel.

  5. AnneMarie schreef:

    Verdrietig wordt je van zulke berichten. Het lijkt of ze maar blijven komen. Ondanksndat hebben jullie eennaardig feest gehad zo te zien.

    1. Melody schreef:

      Ja zeker weten… ja ook zo lijkt het soms wel

      Ja hoor….gezellig was het zeker en dat leidt dan ook gelijk goed af….

  6. Joanne schreef:

    Gefeliciteerd met manlief.

    Liefs Joanne

    1. Melody schreef:

      dank je wel, xxx

  7. Joanne schreef:

    oefff… ik kan weer reageren.

    Liefs Joanne

    1. Melody schreef:

      ;-) Ja . fijn. xxx

  8. Edward McDunn schreef:

    Een beetje laat, maar alsnog gefeliciteerd hoor!

    1. Melody schreef:

      Beter laat dan nooit ;-) dank je wel.

  9. minoesjka2 schreef:

    Als nog gefeliciteerd met je man ………… tja, zo blijkt op zo’n dag maar weer eens dat we het leven echt moeten vieren, want voor je het weet is het voorbij ………… al, dat vieren valt soms niet mee ……… maar daar weet jij ook alles van.

    1. Melody schreef:

      Dank je wel hoor, mede ook namens hemzelf, hij glimlacht en zegt “bedankt Minoesjka”..

      Ja klopt helemaal!!

      Jah ook dat klopt.

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: