MARJA

Ondanks dat ik eigenlijk vind dat je musicals niet met elkaar mag/moet/kan vergelijken is de musical Elisabeth al sinds het allereerste begin mijn nummer 1. Deze musical ging in 1999 in Nederland draaien, Bastiaan werd in diezelfde tijd 9 jaar. Al vanaf zijn geboorte heeft hij ‘moeite’ met spreken. Op school gaf ik dat ook altijd aan maar men vond mij een overbezorgde moeder, het zou wel goed komen, zei men. Ik probeerde hem thuis zoveel mogelijk op de juiste wijze te laten spreken, dat lukte maar deels. Uiteindelijk heeft logopedie op school wel iets verbetering gebracht maar het is nooit helemaal goed geworden. Op een gegeven moment zaten we in de auto op weg ergens naar toe en de cd draaide mee, ik ken de hele musical van voor naar achteren en terug maar was totaal verrast en uiterst verbaasd toen ik ineens mijn zoon in supernetjes en duidelijk verstaanbaar Nederlands dit lied woord voor woord meezong. Er aan terugdenkende voel ik weer die verbazing van toen. De logopediste zei toen dat spraakproblemen vaak met zangles te verhelpen waren….mijn zoon op zangles, tja had gekund als ik mijn kinderen onder dwang iets had willen laten doen maar zo’n moeder was/ben ik niet en zangles/muziekles of eigenlijk alles wat met buiten-huis-activiteiten te maken had was iets dat mijn zoon verafschuwde. Dat ‘feestje’ gingen we dus niet vieren. Inmiddels is Bastiaan 22 en nog steeds is hij niet iemand die duidelijk spreekt. Sinds enige tijd is hij, op eigen initiatief overigens, (waarmee ik erg blij ben omdat het betekent dat hij zelf beseft dat het niet is zoals het zou moeten) weer bij een logopediste in behandeling. Ondanks zijn toch wel ‘luie’ instelling doet hij de opgedragen oefeningen heel nauwgezet. Heb goede hoop dat het toch nog helemaal goed komt wat zijn spraak betreft. Vandaag dus een nummer uit de musical Elisabeth, de scene van een gesprek tussen de jonge Rudolph met zijn ‘vriend’ De Dood.