Zwijmelen

Zwijmelen op Zaterdag – 279

Trees‘ Zwijmelen op Zaterdag (sinds 11-11-2017) 279
Voorheen bij Marja (sinds 17-11-2012)

Je voelt je top, letterlijk en figuurlijk geen klachten. Dan is er die dag dat iemand vindt dat je een gele gloed uitstraalt… dat blijft aanhouden dus ga je naar de dokter… die vertrouwt het niet en de medische molen begint te draaien, op snelheidstreintempo. Uit onderzoeken blijkt dat je die overbekende en gevreesde K.ziekte hebt. Spannende tijden breken aan, diepe wonden worden weer opengereten want nog maar zo kort geleden verloor je al meerdere dierbaren aan die *lelijk woord*. Een, zeer ingrijpende en met verstrekkende gevolgen, operatie wordt gepland, alles lijkt goed te gaan want het oogt allemaal ingekapseld te zijn, er is reden tot hoop, goede reden. De operatie verloopt voorspoedig, het herstel gaat ook erg goed maar ohjee die spanning die je teistert want het weggenomen gezwel en andere zaken moeten worden onderzocht en dat vréét véél meer tijd dan je zou willen… 9 dagen na de operatie komt dan (afgelopen donderdag) die uitslag en je wereld stort in. Uitzaaiingen en het meest gevreesde nieuws dat je maar kunt krijgen… Je wilt nog dit, nog dat, nog zus, nog zo maar er is geen tijd meer… de tijd die er nog is is kort, niemand weet precies hoeveel, maar dat het veel te weinig zal zijn kan iedereen op zijn 10 vingers natellen…

Ik ben een toeschouwer, bijstaander in dit verhaal en het grijpt me aan. Voor haar, haar lief, hun kinderen en kleinkinderen en alle andere dierbaren daarom een troostrijk lied vandaag waarvan ik weet dat zij het nodig hebben.

 

“And even in our sleep,
pain which cannot be forgotten, falls drop by drop upon our heart,
until in our own despair, against our will,
comes wisdom through the grace of God.”

“Zelfs in onze slaap,
valt druppel na druppel van onuitwisbaar verdriet op ons hart,
tot in onze eigen wanhoop, tegen onze eigen wil,
ons wijsheid wordt geschonken door Gods genade.”

 

Nieuws als dit is orde van de dag bij velen… we vliegen van hot naar her en terug en vergeten vaak te “leven”. Het “genieten” is een kostbaar goed, dat beseffen we allemaal maar toch doen we het veelal nog steeds te weinig, laat staan, bewust.

32 gedachten over “Zwijmelen op Zaterdag – 279

  1. mogge Melody
    ja die vreselijke ziekte K in vele hoedanigheden
    verziekt menig een leven
    mijn gedachten zijn bij hen die er nu mee vandoen hebben
    wens de familie en vrienden alle sterkte

  2. Oh nee, weer een slachtoffer. Wat moet je, wat kun je nog? Niet veel meer, meeleven en proberen bij te staan daar waar het kan. Veel sterkte voor hen die het nu allemaal meemaken.

  3. Je had mij hier al over verteld. Zo triest. Onbegrijpelijk. Je keuze kan ik mij helemaal in vinden. Dat tiental trad jaren geleden op. Vaak gehoord. Mooi!.

  4. Je laatste alinea is zo treffend. Maar al te vaak laten we ons leven door de waan van alledag en vergeten we stil te staan bij het heden. En onze/mijn zegeningen te tellen.

    Wens je dierbare sterkte en liefde en jou ook.

  5. Wat een verdrietig verhaal bij de muziek .Wat een ellendige ziekte is het toch en vaak veel te laat ontdekt . Je hebt er mooie muziek bij gezet Ik wens ieder heel veel sterkte

    Lieve groet Elisabeth

  6. Wat een verschrikkelijk bericht. Al je hoop wordt in één keer de grond in geboord. Ik wens deze persoon en haar/zijn familie alle kracht die nodig is..
    Liefs en een extra dikke knuffel voor jou ♥

  7. Wat een verdrietig bericht.
    Ik realiseer me dat ik te vaak vergeet te leven door de hectiek van de dag…
    Sterkte voor jou en degene waar je blog over gaat.

Verras me met jouw ♫ ~ Surprise me with your ♫