Marja

Op mijn 14e verjaardag kreeg ik een koffertje waarin een platenspeler bleek te zitten. Ook kreeg ik er 2 langspeelplaten bij, 1 van ABBA en 1 van TAVARES. In die tijd zat ik óf op school, óf in de dansschool, óf bij muziekles, óf in de cafetaria waar ik werkte, óf op mijn kamer. In het laatste geval lag ik op mijn buik op de grond, steunend op mijn ellebogen met een boek ertussen (in die tijd verzamelde ik Pinkeltje-boeken) luisterend naar muziek van die langspeelplaten. Naar verluidt was ik een extreem moeilijk kind…dat herinner ik me niet. Wat ik me wel herinner is de eenzaamheid, het altijd op mijn hoede zijn, het altijd zó mijn best doen om vervolgens tot de ontdekking te komen dat het wéér niet goed genoeg bevonden werd. Wat ik me ook herinner is de vluchtdrang, ik wilde overal wel zijn behalve thuis. Terugkijkend… hoe triest is het dat ik pas sinds oktober 2007 die vluchtdrang niet meer heb. Wat ik toen niet wist weet ik nu wel: hoe fijn het is om ergens te zijn waar je gewenst bent, waar niemand je veroordeelt, waar je mag zijn wie je bent, waar je je in elke bui veilig en geborgen voelt. Dát gevoel geeft deze muziek mij en daarom deel ik het graag met jullie in de hoop dat jullie ook zo’n plekje hebben, ik wens het een ieder van harte toe!