Wildlands-3

De hele week was er lelijk weer voorspeld en kwam daar weinig van terecht en dus besloten Anita en ik maar onze hoop te vestigen op het feit dat dat vandaag niet anders zou zijn. Nadat we 12 maart als testers door het nieuwe park hadden mogen lopen wilden we dat weer doen maar nu als abonnee’s en dus stond Anita vanmorgen even na 9-en bij ons op de stoep. Na een bakkie leut namen we afscheid van manlief en vertrokken richting Emmen, vergezeld van donkere, dreigende wolken en regen. Zonder al te veel oponthoud kwamen we ruim een half uur later aan en konden we door de poorten naar binnen, eerst maar op naar de koffie natuurlijk. We kochten een thermobeker met koffie en door overal elders in het park het bonnetje te tonen konden we die bekers telkens gratis laten vullen, dat was in het oude park ook al zo en we zijn er blij mee dat ze dat in het nieuwe park ook doen. Als je een koffieleut bent, en dat zijn wij wel, is dat verrekte slim omdat het veel geld scheelt.
Het miezerde een beetje toen we het 1e restaurant weer uitliepen en de wolken waren erg dreigend dus gingen we de vlindertuin in. Daar was het extreem warm en het duurde even voor ik mijn camera goed kon gebruiken zonder wazige foto’s te krijgen van de condens. Het aantal vlinders was sinds mijn vorig bezoek (25 maart met Corry enorm toegenomen. Alhoewel niet allemaal even mooi en scherp kwam ik toch met een mooie serie foto’s thuis. Van daaruit door naar Jungola want onze magen waren gaan knorren. Na gegeten te hebben zetten we onze weg voort en zochten we Daphne op voor ons toetje. Terwijl we bij haar stonden kletterde de regen knetterhard op het dak, geen zorg, wij hadden immers een dak boven ons hoofd. Weer enige tijd later naar buiten, op naar de Serenga want ja hallo, vandaag zou het me toch zeker wel gegund zijn Dudley voor de lens te krijgen en vast te leggen op de gevoelige plaat?? JA! Dat lukte, en dat meneer over een behoorlijke stemvolume beschikt weet ik nu ook, hij liet ongenadig van zich horen kan ik jullie vertellen. Verderop namen we het ritje in de truc met aanhangwagen natuurlijk ook weer mee, te leuk om over te slaan. In de Serenga hebben we een aantal keren met stomme verbazing naar mensen staan kijken. Verbijsterd over de opmerkingen die sommigen kunnen maken… voorbeeld 1: bij de nijlpaarden: “zijn dit echte of neppers?” (Op echt geheel serieuze toon van de ene dame naar een andere) voorbeeld 2: bij de giraffen. Een moeder met 2 jonge kinderen ergens tussen de 5 en 8 jaar; die een zak zoute stokjes uit haar tas trok, die aan stukken brak, verdeelde onder haar kroost en hen voordeed hoe ze daarmee de giraffen dichterbij kon lokken om ze te voeren. ehhhhhhhhh??????? Onze, zo vriendelijk mogelijk, opmerkingen deden haar verstomd staan, ze keek ons aan of ze water zag branden, zonder ons nog een woord of blik waardig te keuren ging ze verder waarmee ze bezig was. Wij hebben een tweetal medewerkers aangesproken en die zijn op haar af gegaan.
wildlands-3-150416-cEn als laatste… lijkt een traditie te worden, terwijl het harder begon te regen op naar de dames ijsberen, mijn favorieten. Ik wilde het park niet verlaten zonder hen weer even gezien te hebben. Dat bleek moeilijker dan gedacht want ze waren er niet. Na enig zoekwerk vond ik ze uiteindelijk dan toch. Met zijn drietjes in een hoekje, alsof ze aan het schuilen waren voor de regen. Hen fotograferen lukte helaas niet tot mijn spijt.
Vandaag was weer zo’n dag die ik als een feestje ervaar. Alhoewel vanochtend al snel duidelijk werd dat de morfine kennelijk besloten had weekend te vieren… heb ik me toch prima vermaakt en enorm genoten. Weliswaar af en toe wat hemelwater maar de temperaturen waren van dien aard dat ik veelal mijn jas om mijn middel had gebonden ipv gewoon droeg zoals een jas gedragen behoort te worden.
Ten gevolge van de ‘pillen-weekend-vieren’ zijn er veel foto’s in de prullenbak beland want ja, met iets meer pijn dan redelijkerwijs te verdragen is fotograferen valt niet mee als je je handen niet stil genoeg kunt houden…. Door Anita terug naar de auto gesleept waarna we naar Assen terug reden waar ik, zoals altijd, verwelkomd werd met koffie, Anita moest gelijk weer weg omdat zij nog naar haar werk moest. Ik gaf manlief zijn standaard cadeautje als ik een dagje dierentuin doe (kaneelstok) en kroop op de bank onder mijn deken. Daar zit ik nu na te genieten en ben ik hier dus bezig. Al met al zijn er toch nog 210 foto’s overgebleven die ik de moeite van het tonen waard vind en die kunnen jullie HIER bekijken, ik wens jullie veel kijkplezier!

2x Akkoorden op - Chords on “Wildlands-3

    • ;-) Of ie lief is weet ik niet, ga ik ook niet uittesten *grijns*

      Ja het weer had beter gekund maar evengoed mochten we niet mopperen want het was telkens prima te doen over het algemeen

      xxx
      Melody componeerde ~ composed Bizar!My Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge