WE-300 ~ *71* ~ Ontgroenen

we300vanplatoPlato‘s

71e WE-300 –

 

Thema 26 juni – 31 juli: Ontgroenen

Allereerst een ‘Fijne vakantie in De Ardennen’ voor vakantieganger Plato
die aldaar een week zal vertoeven. Of én hoe hij dat zal redden mét zijn “inspiratie die wanstaltige vormen aanneemt” zonder zelf nog eerder dan “gramstorig” te worden vanwege het gebrek aan internet, moeten we maar afwachten. Al vraag ik me stiekem toch wel af wie het eerst/meest gramstorig zal worden, wij omdat hij niet gelijk de linkjes plaatst of hij omdat hij die linkjes niet plaatsen kan maar erger nog, onze “mooiste verhalen” niet gelijk lezen kan. We gaan het zien *glimlach*

we300-ontgroenen

In de auto, onderweg naar het ‘punt van geen terugkeer’ viel een kwartje… BOEM! RAAK! DIE ZIT!!!
Instinctief gleden haar ogen naar de zijkant van de snelweg, speurend naar de eerste de beste mogelijkheid om de auto aan de kant te zetten.

Stilstaand zuchtte ze diep terwijl haar linkerhand de knopjes zocht en vond. De juiste vingers gebruikend liet ze de ramen zakken waardoor de wind vat op haar haren kreeg en langs wangen, neus en ogen streek.

“Waar ga jij in de vredesnaam naar toe?”
“Ben je nou hélémáál van God verlaten knetterend gestoord geworden?”
Twee blauwe ogen, vervaarlijk fonkelend van opperste verbijstering vermengd met verontwaardiging keken haar via de achteruitkijkspiegel doordringend vragend aan.

Wéér viel een kwartje… BOEM! RAAK! ZO, DIE ZIT OOK!!!

Voor haar gevoel eeuwen later, dat door een vluchtige blik op de klok in haar dashboard gelijk ontkend werd, startte ze de motor weer en reed verder, afslag af, onder de weg door, afslag weer op, de weg terug.

Oeps.. ze was te laat, veel te laat zelfs. Zo niet haar ding, te laat komen, dat was iets dat onmogelijk geaccepteerd kon worden.  Nee niet van een ander maar wel van zichzelf natuurlijk.
Dat overkwam haar niet, nooit, daar zorgde ze voor.
Nou ja, voor alles is een eerst keer, ja toch niet dan, dit was het dan.
Alle ogen richtten zich op haar bij binnenkomst. Ze nam plaats op de enige, nog lege en vanwege diens locatie zo foute, stoel met het schaamrood op haar kaken en in haar decolleté, excuses stamelend.

De 1e afspraak die ze écht niet wilde gaan bijwonen en ervaren!!!
En nu? NU zou ze het toch gaan doen!
Wat was nou werkelijk het allerergste dat haar kon gebeuren?
De mens lijdt het meest door het lijden dat zij vreest.

18x Akkoorden op ~ Chords on “WE-300 ~ *71* ~ Ontgroenen

  1. Het ligt vast aan mij Mel, maar ik snap er helemaal niets van. Boem! Raak! Die zit! wat zit er dan? Welk kwartje viel daar? En wat zit er nog meer? en wat voor kwartje nog meer? En van wie zijn in ’s hemelsnaam die vervaarlijk fonkelende blauwe ogen? *blijft hoofdschuddend en verbijsterd achter*

  2. Ik begreep ook niet alles eerlijk gezegd. Van wie die fonkelende ogen waren, geen idee maar OK. Maar waar ging je heen en wat betekent dat punt waarop geen terugkeer mogelijk is. Dat zou eigenlijk uit het verhaal zelf moeten blijken. Of ik ben nog niet goed wakker (wat heel goed mogelijk is :-) ).
    Maar spannend is het inderdaad wel… tijdens het lezen zit je al met duizend vragen (bwvs) en je vraagt je af….hoe loopt dit in godsnaam af? En dan als klap op de vuurpijl al dat schaamrood….
    Zinderende WE, met vragen weliswaar, maar indrukwekkend.

    • Die ogen waren de mijne
      Dat punt – terugkeer onmogelijk – héél letterlijk nemen!

      Hoe het afloopt? Dat ik het leven weer aandurf

      Schaamrood vanwege het te laat komen op de 1e sessie in een therapie/cursus die ik oppakte als laatste strohalm

      Vragen? Stel ze gerust!

      Dank je wel.

  3. Ik vermoed dat je indringende WE heeft te maken met Voluit Leven. Je antwoorden op de reacties zetten me ook op dat been.

    Ben weer op honk, alle wassen zijn gedraaid en het meeste strijkgoed is weggewerkt. Tijd om weer aan te haken in de blogwereld.

    • Helemaal goed vermoed!

      Welkom terug! Hoop dat je het ontzettend naar je zin hebt gehad!
      Wel rustig aan weer beginnen hè, niet gelijk jezelf weer over de kop werken met hh-werk hoor.
      Alles op zijn tijd, lekker lang nagenieten is ook fijn.

  4. Melody, we hebben ontzettend genoten en zijn uitermate tevreden over deze trip. Nu is het nasudderen aan de hand van de foto’s die uitgezocht moeten worden voor het fotoboek. Scheelt enorm dat er geen baas meer op ons wacht. Dat bevordert het nasudderen ook.
    In de huishouding heb ik me nog nooit over de kop gewerkt. Elke dag een beetje, dan hou je het wel vol.
    En meneer F. is ook heel bedreven in een aantal handelingen.

  5. Ik heb eerst alle reacties even gelezen, omdat ik het ook niet direct allemaal kon plaatsen.
    Nu is het me duidelijker.

    Bezig zijn om uit een kuil te klimmen geeft energie, en de geschikte methode is niet voor iedereen gelijk.
    Het is nuttig te beseffen dat die kuil waarin je zit en niet meer over de rand kunt kijken, meestal door jezelf gegraven is, geleid door omstandigheden die andere route’s verdonkeremanen.
    In plaats van de kuil dieper te graven, kun je beter een trappetje graven in de wand van de kuil, waarlangs je omhoog kunt.
    Ben je boven, pas dan op dat je geen nieuwe kuil gaat graven… ;)

    • Ik begrijp naderhand inderdaad dat het verhaal onduidelijk overkomt. Heb er al wel over nagedacht hoe ik het kan verduidelijken maar nog niet iets zinnigs kunnen bedenken.

      Je hebt wel helemaal gelijk. Als je eenmaal op het punt bent dat je beseft dat je niet dieper kunt …. en de wil er is om het te veranderen…dan moet je die klimmethode zien te vinden die wel werkt.

      Eenmaal weer boven is het blijven gebruiken van de aangeleerde trucjes en gaandeweg minder bewust.

'Musiceer' naar ♥-elust! Ik kijk reikhalzend uit naar 't mogen 'beluisteren' van de 'akkoorden' die jij toevoegt aan mijn 'partituren' om ze compleet te maken!

Translate »
%d bloggers liken dit: