♪ S p r e k e n ♪·2015---·WE-300

WE-300 *66*

Plato’s 66e WE-300
Thema 1 t/m 22 september 2015 : Handelen

De dag die zij al een tijdje bevreesde kwam. Ziekte kreeg teveel grip op het lichaam van iemand die ze erg liefhad en ze wist dat het afscheid zeer snel dichterbij aan het komen was. Toch nog onverwacht was het dan zover. De afgelopen weken had ze in een mallemolen van pech en tegenslag gezeten die haar behoorlijk van haar stuk hadden gebracht en dit sterfgeval sloeg haar helemaal onderuit zowel mentaal als fysiek. Enkele dagen later was de crematie en zij wilde er bij zijn, geen duizend paarden zouden haar tegen kunnen houden. Iedereen raadde het haar af te gaan, alleen al vanwege de afstand die ze ervoor moest overbruggen maar ook vanwege haar emotionele status. Achter het stuur kruipen was dus alleszins niet verstandig. Ze was echter onvermurwbaar. Haar vriendin greep in en ging mee.

De dag van de crematie reed ze zelf, autorijden deed haar altijd goed, ze kon er door ontspannen en dat was op die dag extra welkom. Bij het crematorium aangekomen werd ze naar binnen gesleept als het ware, hangend in armen van anderen. En daarna op dezelfde wijze terug naar de auto. Ze zochten in de stad een terrasje aan de rand van de straat waar ook de auto geparkeerd kon worden. Ze dronken een kopje koffie en namen een broodje om vervolgens de weg naar huis te vervolgen. Hoe ze het die dag gedaan heeft weet ze achteraf niet. Eenmaal thuis was het letterlijk over en uit. Haar rug schoot op slot. Man en vriendin namen het voortouw, huisarts kwam meermalen, ziekenhuis werd ingeschakeld, fysiotherapeute kwam dagelijks bij haar thuis toen ze aan de bank gekluisterd was, totaal afhankelijk van de mensen om haar heen, die wisten wat er gedaan moest worden en dat ook deden, zodat zij op adem kon komen.

38x Akkoorden op ~ Chords on “WE-300 *66*

  1. Tjonge, dat deed je snel, Mel.
    Ze is een zware gang gegaan, niet in haar eigen voordeel maar… ze deed het.
    Een mens wil niet altijd verstandig zijn. Sommige dingen moeten gewoon.
    Alle respect voor haar en voor deze WE.

    1. Ach je kent me toch ;-)
      Zó blij dat je er weer bent dus dat verhoogt de feestvreugde zullen we maar zeggen

      Die gang was wel in haar voordeel, ze had het zichzelf nooit vergeven als ze dat niet gedaan had, hij verdiende het.

      Dank je wel!

    1. Jawel hè? Opgeven is geen optie en zeker niet bij iets waarvoor je maar 1 kans krijgt.

      Nou dat is nog te bezien, morgen ziekenhuis. Kom net bij ha vandaan

    1. *grinnik*… ja God Zij Dank wel ;-)
      al kan het lichamelijk beter (morgenvroeg naar het ziekenhuis voor onderzoek) maar mentaal gelukkig ook behoorlijk in de lift.

      Liefs terug.

  2. Je hebt wat achter de rug, hè? Maar je bent ook een doorzetter. Soms met de nodige traantjes, maar dat mag. Bij mij was het allang een stortvloed geworden.
    Zo goed van je dat je toch bent gegaan, ondanks dat je later allerlei klachten kreeg. Een teken van echte vriendschap. Niets of niemand houdt Melody tegen!

    Ik hoop dat het nu inmiddels weer wat beter gaat. En dat het ziekenhuisbezoek ook goed uitvalt.
    Mooie WE, Melody, prachtig geschreven.

    Liefs Frederique

    1. Ja best wel….. Dát zeker ! Ik geef niet meer op, en hoop ook nooit meer die aandrang daartoe te voelen.

      ja vind ik zelf ook wel achteraf ;-) Hij is mij te dierbaar om die ene kans op het definitieve afscheid niet bij te wonen. Dat is waar, zeker een situatie als deze.

      Jawel, alhoewel erg wisselend nog… mijn mentale stabiliteit komt al wel weer terug maar is nog erg wankel, gisteren was het goed, vandaag is het weer bagger, al weer de nodige tranen gevloeid vandaag. Dat is nog even afwachten, uitslagen over 3-5 dagen ongeveer.

      Dank je wel lieverd, -x-♥

  3. Toch goed dat er mensen om je heen zijn die tot het juiste handelen weten te komen. Volgens mij ga jij verder dan het gaatje. Hoewel ik me dat bij de uitvaart van een goede vriend goed kan voorstellen.
    Supersnelle WE ondanks de mankementen of misschien wel dankzij …
    Duimen voor goede uitslagen.

    1. Zeker weten! Eh ja, en soms is dat ‘gelukkig’ en soms ook niet…. ik weiger toe te geven aan de beperkingen, zowel de mentale als de fysieke, en dat is niet altijd even ‘slim’ …

      Dank je wel. Ja zeker!

  4. Soms is het hart sterker dan het verstand, dat moet dan maar! En als de vriendschap oprecht is, dan kunnen we de lichamelijk ongemakken wel verdragen. Weer een mooi verhaal Melody :)

    1. Ja precies !! Kan het niet méér met je eens zijn!
      Het is de keus die ik heb….
      of minder fysieke ongemakken door op de bank te blijven zitten…
      of meer fysieke ongemakken door te doen wat mijn hart mij ingeeft.

      Beiden hebben uiteraard ook invloed op mijn gevoelswereld. En dan kies ik toch voor het ‘genieten met de grote G’ in plaats van het ‘treuren met grote T’.

      Dank je wel dame!!

        1. Dank je wel wijffie, gaat lukken hoor. Vandaag en morgen verder piano aan en dan zondag op tijd op, ga met mijn schoondochter-in-spé een paar dagen naar België om Brussel & Antwerpen te bezoeken en dan met name hun dierentuinen.

          Jij ook ! -x-

  5. Ik bewonder jouw doorzettingsvermogen, maar soms moet je toch echt even pas op de plaats maken. Ik hoop dat je rug geen blijvende schade heeft opgelopen, want dan ben je nog verder van huis.

    1. Je hebt gelijk, op zich ken ik mijn grenzen wel maar ja ben ook eigenwijs genoeg om ze telkens te willen verleggen…. valkuil… ik weet ’t ;-(

      Dank je wel, hoop ik ook.

    1. *bloos* … dank je wel Anja…. ‘grappig’ wel dat jij mij sterk noemt… terwijl ik soms zo boos (teleurgesteld) op/in mezelf kan zijn omdat ik ‘weer’ iets niet kan…

      Ja, dat is wel waar, als ik iets écht wil, dan kan ik het ook, ook al moet er daarna een ‘prijs’ voor betaald worden.

  6. Het kan snel gaan… Zo overleed een vriendin enkele jaren geleden binnen een paar dagen aan een hartkwaal. Ze was gek op de zang van merels, en die deden ook hun best op de begraafplaats. We zijn na afloop in Bourtange gaan eten, op een terras – ook daar floten de merels…

    1. Klopt… ach wat triest maar anderzijds misschien ook maar goed omdat haar verder lijden bespaard werd?
      Ja dat zijn van die signalen die ik ook vaak ‘zie’ en koester.

    1. -♥-
      Ja best wel, ook al probeer ik dat heel genuanceerd toe te passen dan wel weg te laten om mijn grenzen te bewaken.

      Klopt ….daar kunnen wij samen wel een boek over schrijven hè?

      Zo is het!

      Dank je wel skattie.

  7. O, o, o, wat onverstandig allemaal. Maar ja, als we allemaal verstandig zouden zijn, dan kwam er nergens ooit iets meer van terecht. Petje af Mel., mooi beschreven.

    1. ;-) Op zich kan ik heel verstandig zijn maar tegelijkertijd ook juist niet….dat ik achteraf nooit spijt heb van de ‘niet’-momenten is voor mij het bewijs dat ik er goed aan deed niet verstandig te handelen.

      Dank je wel Joke.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge