WE-300 *65*

Plato’s WE-300 65 – sinds 12-09-2009
Thema 23 april t/m 16 mei 2015 : Verdelen

Hoe jong was ik eigenlijk toen ik me het voor het eerst realiseerde? “Wát realiseerde jij je?” hoor ik jullie nu al denken. Wát ik me realiseerde al heel jong was dat ik het rollenpatroon verafschuwde. De man in huis, de vrouw in huis, ieder had zo zijn/haar taken en niemand waagde het zich met de taken van die ander te bemoeien. Bij mij thuis was dat ‘vroeger’ zo. Vroeger betekent in dit geval in de jaren tussen 1962 en 1979. Ook bij schoonouders was dat zo. Eigenlijk bij iedereen waar ik binnen kwam. Dat je met iets opgroeit en iets dan logischerwijs als normaal accepteert vind ik dus geen correcte stelling maar dat terzijde.Op zeker moment was daar de dag dat ik op mijn werk een woning kreeg aangeboden, via mijn baas. Die wist namelijk dat ik op kamers woonde en dáár zo snel mogelijk weg wilde uit veiligheidsoverwegingen. En zo werd het samenwonen bespoedigd. Ik hoorde het op een woensdagochtend, gelijk (toen nog niet maar nu wel al sinds ruim 31 jaar) manlief gebeld of hij die middag nog met mij die woning wilde gaan bekijken. Dat wilde hij wel en zo liepen we enkele uren later de flat door. De noodzaak om te verhuizen was groot, zeker voor mij, dus zeiden we ja en de volgende ochtend konden we de sleutel om 9.00 uur bij de woningstichting ophalen.

Nadat beide ouderparen van hun rolberoerte bekomen waren, ‘ongetrouwd samenwonen???’ besloten beide vaders dat ze hun handen uit de mouwen zouden steken om te helpen. Beide moeders lieten zich daaropvolgend ook niet onbetuigd. Regelneef, nou ja, regelnicht in mijn geval, als ik ben en dus ook toen al was, lag er in no time een plan-de-campagne klaar, organiseren zit me in het bloed, toen al.

Tags:  ,

26x Akkoorden op ~ Chords on WE-300 *65*

  • kakel  schreef ~ wrote:

    Doordat mijn ouders allebei werkten, hielp mijn vader mee in het huishouden. Bij mijn moeders zussen ging het er precies hetzelfde aan toe, dus dacht ik dat dat de normaalste zaak van de wereld was.
    Toen ik ging samenwonen met ex bleek dat dus niet het geval te zijn…
    Liefs!

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Wij hebben het vanaf die dag altijd samen gedaan…. A)omdat ik werkte en B)omdat mijn gezondheid niet goed was

      Wij boffen he xxx

  • cornma  schreef ~ wrote:

    Ik vind het woord taakverdeling sowieso niet mooi. Als je samen leeft, doe je dingen gewoon samen, maar het zijn geen taken (dat voelt namelijk zo als moeten), het zijn gewoon de dingen die bij het samenleven horen.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Precies….mevrouw, u snapt het helemaal (wist ik al wel, u is wel slimmmm ;-)) )

  • Hartelijke Hot Hulk  schreef ~ wrote:

    Super leuk om te lezen over je verleden
    En dat ‘eigen’ huissie
    Zo knus

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Zo heel soms komt er wel eens iets uit…. de rest moet maar mooi niet verteld worden want daar wordt niemand vrolijk van.

      Dat was inderdaad knus, wel een bijzondere tijd met bijzondere herinneringen.

      -x-

  • Corja  schreef ~ wrote:

    Ongetrouwd samenwonen; dat hebben wij ook nog gedaan. “Hokken” heette het toen. Rollenpatroon, wat een vreselijk woord en de situatie zelf is zo mogelijk nog erger. Ik vermoed dat jij dat woord definitief uit je vocabulaire hebt geschrapt. Leuke invulling van deze WE

    • Melody  schreef ~ wrote:

      ‘hokken’ ja inderdaad ;-)
      Ja klopt hoor. Mede door mijn fysieke beperkingen …. (zeker met mijn voorland van toen) wist mijn toenmalige toekomstige echtgenoot wat hem te wachten zou kunnen staan maar dat heeft hem er nooit van weerhouden met mij te trouwen ;-)

  • rietepietz  schreef ~ wrote:

    Bij mij thuis bestond inderdaad dat rollenpatroon nog volledig, Henk z’n ouders waren eind jaren 50, toen ik er voor het eerst over de vloer kwam, al véél “moderner”. Toch was voor ons ongetrouwd samenwonen géén optie, domweg omdat je geen woonvergunning kreeg voor een huis wanneer je niét getrouwd was.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Jullie zijn (denk ik) dezelfde generatie als mijn ouders dus ja… ik weet het uit hun verhalen.

  • Plato  schreef ~ wrote:

    Jij bent natuurlijk de vrouw bij uitstek om rollenpatronen geestdriftig op een hoop te gooien en er daarna gezellig de brand in te steken. Gelukkig zijn er meer mensen die dat doen want anders zou alles hopeloos hetzelfde blijven. Dan zouden vrouwen nu nog gedwee hun portie dagelijkse onrecht aanvaarden.
    Nee hoor, de wereld is altijd beter geworden door mensen die zich verzetten.
    Dat verzet moet blijven want er is in de wereld nog veel, heel veel, niet pluis.
    Sterke WE die nog aan kracht wint doordat je de redenen van de snelle verhuizingen niet noemde.
    Prima bijdrage.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      *grinnik* … het is inderdaad 1 van de dingen die ik verafschuw…. ik verzet me inderdaad tegen veel meer dingen die ‘moeten’ want ook ‘moeten’ is iets waar ik aan afkeer van heb.

      Dank je wel voor je mooie reactie.

  • hanneke  schreef ~ wrote:

    soms schik ik me in het rollenpatroon een andere keer schop ik er tegen, helaas is mijn echtgenoot wat starder, maar samen komen we er gelukkig wel uit.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      U is een sterke dame, mevrouw Hanneke ;-)
      Geen uitdaging uit de weg kunnen gaan is ook een zegen !

      Liefs

  • Regenboogvlinder  schreef ~ wrote:

    Heel fijn als je zelf je eigen touwtjes in handen kan houden. Dat geluk had ik ook met mijn ouders en schoonouders. Ze bemoeiden zich niet met onze beslissingen maar hielpen wel mee en deden alles precies zoals wij wilden. Ik heb dat als voorbeeld in mijn leven meegenomen.
    Ik bemoei me niet met de beslissingen van mijn kinderen, advies, raad kunnen ze altijd vragen maar ik zal nooit ongevraagd mijn mening geven.. Voelt goed!
    Mooie WE300.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Dat ‘geluk’ hadden we niet …. Kritiek te over maar ik woonde toen al 2 jaar alleen en was altijd al eigengereid dus bij het gaan samenwonen liet ik me de wet al helemaal niet meer voorschrijven. Nig steeds niet zoals je wel weet :-)

      Ja zo deden wij het ook… Ieder mens heeft t recht zijn eigen fouten te maken en ervan te leren…

      Dank je wel

  • Frederique  schreef ~ wrote:

    Ongetrouwd samenwonen? Uit den boze! Het mocht echt niet, dus zijn wij getrouwd. 20 en 22 jaar jong. Mijn ouders kregen een rolberoerte bij het idee.
    Het gekke is dat toen mijn vader overleed, mijn moeder een andere man tegen kwam, zij ging samenwonen. Nu al bijna dertig jaar!
    Tijden veranderen.

    Geweldige WE, Melody. Prachtig geschreven,zoals je bent.

    Liefs Frederique

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Tja meis, tijden veranderen en dat is maar goed ook.

      Dank je wel -x-♥

  • Jackles  schreef ~ wrote:

    Mooi dat uiteindelijk de taken toch zo goed verdeeld werden! Mooie WE, Melody.

  • clair1991  schreef ~ wrote:

    Leuk herkenbaar verhaal.. en toch… Mijn ouders en mijn schoonouder konden nauwelijks door een deur. Geen van beiden stak ooit een vinger uit om ons te helpen. Niet echt tenminste. We zin er echter toch gekomen….
    Dankjewel voor het delen van deze inkijk

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Hallo Clair

      Mijn ouders en schoonouders konden elkaar ook niet uitstaan hoor, de vrouwen bedoel ik. De mannen vonden elkaar ook niet bijzonder aardig, maar bij hen stond het geluk van hun kind voorop dus hadden ze een soort van gezwegen pact met elkaar.

      Het ‘ons helpen’ hebben ze alleen bij de 1e verhuizing (het gaan samenwonen dus) gedaan, daarna niet meer omdat ze elkaar niet tegen wilden komen… en wij vonden het wel best ook want dan hadden we tenminste ook geen gezeur aan ons hoofd en hoefden we ons niet in onmogelijke bochten te wringen om het hen naar de zin te maken.

      Graag gedaan ;-)

  • Ferrara  schreef ~ wrote:

    Ik leerde al vroeg zelfstandigheid en heb tot mijn 38e mijn eigen bonen gedopt, toen trouwde ik een weduwnaar die ook van wanten wist en dus wordt in huize F. veel samen gedaan. Zware klussen zoals ramen zemen doet manlief, streeploos. Koken van nasi en erwtensoep bemoei ik mij niet mee. Mij hoor je niet klagen.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Ik ook, al voor mijn 10e moest ik alles zonder hulp doen…. ik trouwde op mijn 21e overigens… maar het voorland toen was volledige invaliditeit dus J had de keus…. maar hij bleef en doet nog steeds alles dat nodig is .

      Mij hoor je ook niet klagen dus ;-)

  • jokezelf  schreef ~ wrote:

    Mijn ouders waren al niet van het ‘normale’ rollenpatroon en ik al helemaal niet. Maar mijn eerste echtgenoot wist niet beter of er was ‘vrouwenwerk’ en ‘mannenwerk’, Dat heb ik hem heel gauw afgeleerd hahaha, maar in ons eerste huwelijksjaar deed hij altijd de gordijnen dicht als hij afwaste of -droogde. Ik heb die man echt moeten opvoeden. Ach ja, toch nog 25 jaar met hem getrouwd geweest.

    • Melody  schreef ~ wrote:

      Ik besefte toen en nu nog steeds dat ik wel enorm bof met mijn man hoor…. hij doet alles, maakt hem niets uit, wat maar nodig was en is. Zeker als je kijkt naar de generatie waarin de mannen opgroeiden… Wij hebben altijd geprobeerd te waken voor het ‘aanleren’ van die rollenpatronen bij onze kinderen.

      Op zich is er natuurlijk niets mis mee zolang beiden zich er maar goed bij voelen.

Ik 'beluister' graag jouw 'muziek' ~ I'dd love to 'listen' to your 'music'

CommentLuv badge