WE-300

Plato we300-stamelen

Al jaren was ze tot over haar oren verliefd geweest op die ene man, de man van haar dromen, haar prins op het witte paard. Ontelbare malen had ze gedroomd hoe hij haar dodelijk saai leventje was binnen komen denderen. Hoe hij haar met één zwaai had opgetild om daarna weg te galopperen. Vandaag zou haar wens uitkomen, é.i.n.d.e.l.i.j.k. zou ze dan dé man ontmoeten over wie ze al zo veel had gefantaseerd. Ze zou é.i.n.d.e.l.i.j.k. dat lieve gezicht van hem aanraken, áánraken in het echt, voor dé álleréérste keer! Dát zou onvoorstelbaar ánders voelen dan de papieren versie van zijn gezicht die al sinds jaar en dag bij het slapen gaan op haar hart werd gelegd na hem welterusten gezoend te hebben en ’s ochtends met een ‘goedemorgen-zoen’ na het ontwaken samen met hem elke nieuwe dag begonnen te zijn.

De signeersessie werd in een kleine en intieme boekhandel gehouden en de deuren zouden om 17.00 uur opengaan. Ze had de dag vrij genomen en heel de dag lopen vliegen en draven, duizenden kledingstukken aan- & weer uitgetrokken. Ook het aanbrengen van haar make-up en het perfectioneren van elk haartje had haar uren gekost! Meerdere alarmsignalen van klokken had ze op voorhand ingesteld want té láát komen, dat zou haar toch zeker niet gebeuren, niét vándáág!!!

Hij pakte een boek van een stapel die al aardig in hoogte geslonken was, sloeg het open en vroeg zonder op te kijken: ‘aan wie mag ik het opdragen?’ Thuis had ze allerlei teksten opgeschreven en voor de spiegel geoefend, het zou geen probleem opleveren, zij had nog nooit om woorden verlegen gezeten dus dat zou ook nu niet zo zijn. En nu, juist nu, op hét moment van alle momenten ooit…. kwam er niets over haar lippen behalve een onhoorbaar ehhh.

52x Akkoorden op ~ Chords on “WE-300

    • :-)
      Dank je wel.

      Ja hihi achteraf weet je altijd wel wat je had moeten zeggen en dan sla je je voor het hoofd dat je dat niet eerder hebt bedacht ;-)

  1. Wat heb je weer schnell je WE-300 geschreven. En nog een boeiende ook, maar we zijn niets anders van jou gewend natuurlijk. Goeie invalshoek. Zou mij ook zomaar kunnen overkomen, maar daar kijk ik liever niet naar uit ;-)

  2. Ja daar staat ze dan met de mond vol tanden, en als er dan ook nog geen zinnig woord over haar lippen komt heb ik echt met haar te doen hoor ;-) …..maar het is vast goed gekomen en heeft ze een mooi gesigneerd boek meegekregen!…
    Mooi WE-300 verhaal Mel.

    Liefssss Hanny

  3. Tja, dat kan je zo maar gebeuren als je je held zo verschrikkelijk adoreert. Ehhhh… tja…
    je ziet haar als het ware bedremmeld staan wringen met de handen.

    Prima WE. Beetje jammer van vier keer het woord dromen in de eerste alinea’s maar het geheel leest pakkend tot het einde toe. :-)

    • Ja inderdaad….. met een beetje voorstellingsvermogen zie je haar zo staan…

      Dank je wel!

      Eh ja, kon ff geen betere woorden verzinnen, zal mijn gedachten er nog eens over laten gaan.

  4. Oh pffff ik voél het gewoon, zo herkenbaar ook. Agossie toch! Ik denk dat ze nog verder kwam dan ik…ik zou alleen maar mijn mond open en dicht doen. Net zoals een vis die op het droge ligt en naar adem hapt (maar dan in slow-motion hahaha).

    • Ik zie het al voor me ;-)

      Als ik me in zo’n situatie zou bevinden zou ik niet eens gaan, afgaan voor een groep is wel het engste ;-)

  5. ohw wat erg is dat ook ik ging ooit naar zon bijeenkoms uitgenodigt door Donald ,Wat eng allemaal pers en schrijvers wat voelde ik mij ongelukig tussen deze mensen. toen de wijn werd aangeboden wist ik niet hoe snel weer naar huis te gaan boekhandel schuurman om nooit te vegeten maar wel een mooi boek van Donald niedekker

Voel je vrij & musiceer naar ♥-elust met mij mee. Feel free to share the 'music' in your ♥ with me