Waanzinnig(e) (Ge)noten

8

Vrijdagmmiddag stapten we de auto in samen en reden we naar het oosten van onze geboorteprovincie om gezellig op visite te gaan bij mijn Grote Kleine Zus en haar lief, sinds zij mij adopteerde als zus dus mijn zwager ;-) Zij zou voor ons ‘ouderwets lekkere’ stamppot snijbonen met spek koken, daar hadden wij natuurlijk wel oren naar, vooral mijn (v)echtgenoot. Nou is hij niet van de uithuizige, ik krijg hem hoogstzelden ergens mee naar toe. Naar zijn werk, naar de sportschool en naar zijn andere sport oke…maar op visite gaan bij mensen is niet zijn ding, zal ik maar zeggen. Gaandeweg leerde hij hen toch wel een beetje kennen en moest hij mij wel gelijk geven dat dit stel wel een ‘oke-stel’ is. Toen hij vervolgens persoonlijk door haar werd uitgenodigd om die stamppot te komen eten zei hij ja en zo gingen we dus eens samen op visite, wat door diens zeldzaamheid dan toch ook wel weer heel bijzonder is. Enige tijd terug had ik op een rommelmarkt een hobbelpaard voor haar gekocht, die zocht zij, en die konden we dus ook gelijk afleveren. De uren vlogen voorbij en na het eten, en vele spelletjes klaverjassen waarbij af en toe de tranen van het lachen over onze wangen waren gelopen reden we in het holst van de nacht terug naar huis. We hadden ons prima vermaakt…. dat Zus’ lief en ik van de 4 bomen er 3 verloren hadden nam ik maar voor lief, we krijgen onze revanche nog wel denk ik ;-)
Een paar uurtjes later was het al weer licht en zou ik een dag voor de boeg hebben met veel ‘kilometervreten’ maar nog veeeeel meer plezier en daar had ik wel zin, wie niet, leuke dingen zijn er immers nooit te veel? Helaas liep de start van de zaterdagochtend even anders dan gepland want Joops auto had besloten het op te geven. Ik moest hem dus eerst naar de garage brengen, zette hem daar af en nadat hij mij veel plezier had gewenst en ik hem veel succes reed ik de zon tegemoet naar het westen. Zonder ook maar de geringste vorm van oponthoud (hoe bijzonder is dat in een land waar men altijd met de wegen bezig is) kwam ik aan bij het paleisje van onze Koninklijke blogster en haar heer-gemaal. Allerhartelijkst werd ik ontvangen en zaten we al snel gezellig te beppen met zijn drietjes onder het genot van een lekker bakkie met wat heerlijks erbij. De verse en eigengemaakte kippensoep viel er heerlijk in. Best wel raar eigenlijk dat je zoiets niet zelf kookt terwijl je het zo graag lust als je de enige van 4 personen bent die het daadwerkelijk lust. Op een gegeven moment zaten zij en ik even achter de pc en toen op een gegeven moment het klokje rechtsonder in de taakbalk in mijn ooghoek opdook zag ik tot mijn schrik dat het de hoogste tijd was om te vertrekken, wilde ik niet te laat komen op mijn volgende afspraak. Enigszins gehaast namen we afscheid en stapte ik in om me naar Oss te begeven.

Wederom zonder ook maar enige vorm van oponthoud kwam ik daar om even voor de afgesproken tijd aan. Ik parkeerde de auto en amper een minuut later kwam Rineke ook de bocht om. Zij parkeerde haar auto en weer even later zaten wij bij haar Mam aan de dampende koffie en thee. Na gezellig kletsen ging we aan tafel en genoten van de heerlijke hachee met rode kool die moeders gekookt had. Rond half zeven stapten we de auto’s weer in en reden we naar het theater in Oss. Bij de artiesteningang werden we verwacht en zoals afgesproken kwam Tamara ons even later ophalen en werden we meegetroond naar binnen. We kregen een rondleiding door het JEANS-gebeuren en mochten in de zaal zitten bij de soundcheck. Natuurlijk mochten er foto’s gemaakt dus dat liet ik me niet 2x zeggen. Weer even later stonden we met zijn allen op toneel en flitsten al onze camera’s want ja we mochten met de cast en de band op de foto en dat wilde ik natuurlijk wel. Uiteindelijk de foyer in, Karel en Petra ff knuffelen en toen de zaal in waar we even later op en top genoten van een spetterende voorstelling. Dat ‘the show must go on’, altijd en hoe dan ook, werd ook gisterenavond weer duidelijk. Het is een zeer intensieve baan voor de mensen van JEANS en dat roept altijd wel bewondering op, te meer als je ‘weet’ dat er leden zijn die verkouden zijn of iets dergelijks en dan toch hun allerbeste geven. Echt petje af voor de cast en met name die leden ervan die daar gisterenavond last van hadden.

Veel te snel vliegt dan zo’n heerlijke dag voorbij en werd het tijd om afscheid van iedereen te nemen en mijn auto weer op te zoeken. Zou ik de terugreis ook weer geen oponthoud hebben? Wel ja alsof het op kon verliep ook die reis uiterst voorspoedig en was ik om half één thuis alwaar Joop me opwachtte met heerlijke koffie. Enige tijd later sloot ik de ogen, uiteraard heel erg moe maar wel zeer voldaan én dankbaar na 2 feestdagen waarin ik me mocht omringen met bijzondere en lieve mensen.

8x Akkoorden op ~ Chords on Waanzinnig(e) (Ge)noten

  • rietepietz  schreef ~ wrote:

    Ja ik zei je gisteren al dat ik je “kilometerdrang” réuze bewonder !
    Niet te geloven wat je je op zo’n daag af crost …en dan nog in je uppie wat me stik ongezellig lijkt!
    Nogmaals bedankt voor het prachtige boeket dat hélemaal is zoals ik het zelf uitgezocht zou kunnen hebben, precies de kleur voor m’n vazenfavoriet én het Japanse thee serviesje;-)
    Ik weet niet wié er de klok stiekem een duwtje heeft gegeven maar inééns was het laat !
    Ook Henk vond het gezellig al heeft hij helemaal niéts met het webgebeuren en is hij , net als jouw Joop , geen visitemens!
    Fijn dat je het verkeer nu eens een keer mee had en weer veilig thuisgekomen bent . Ik doe het je niét na!

    • ♫ Mel☺dy ♫  schreef ~ wrote:

      :-) ik moet wel toegeven dat het (lange en alleen) autorijden me niet meer zo bevalt als pak ‘m beet zo’n 15 jaar geleden maar toch…. als er iets tegenover staat, zoals een bezoek aan mensen zoals jullie dan heb ik het er heel graag voor over.
      En tja, dat ik op elk stuk van thuis naar thuis totaal zonder oponthoud verliep ervoer ik als een extra cadeautje!

      Ja die klok…. ik schrok ervan en baalde tegelijkertijd ook maar ja helaas ’t was even niet anders hè?

      Je hoeft het me niet na te doen hoor….al blijft mijn aanbod, je weet wel, wél staan!

      Het boeket is je meer dan van harte gegund, ik hoop dat je er heel lang van mag genieten. Evenzo zal ik dat doen van jouw ‘ijzeren boeket’ ;-))) Die nu staan te pronken op ons aquarium.

      -x-♥

      • rietepietz  schreef ~ wrote:

        Whahaha , hij is goed een ijzeren boeket , ik is wel zeker dat dát mijn boeket gaat overleven !

        • ♫ Mel☺dy ♫  schreef ~ wrote:

          ;-) :-P sterker nog…. je gaf me er niet één maar zelfs twee :-P

          eh ja dat denk ik stiekempjesweg toch ook wel een b-tje :-)

  • corryjohan  schreef ~ wrote:

    Kilometer vrten staat bij mij ook niet op het lijstje. Ben al blij dat ik hier in de buurt weer wat rondtoer. Hoewel ik vorige week dacht dat dat binnenkort gebeurd zou zijn. Mijn lijkogen lieten het al een poosje afweten. Vlies ervoor leek wel, knipperen met de ogen hielp niet. Toen ik ook de ondertiteling op de tv niet meer kon lezen, ben ik dan maar eens naar de opticien gegaan. Afijn, morgen meer…….

    • ♫ Mel☺dy ♫  schreef ~ wrote:

      Het is niet iedereens hobby ;-)

      Ja dat vind ik ook erg fijn voor je, kom je nog eens ergens he?
      Morgen hoor ik de rest dan wel van je, tot morgen!

      x

  • Truus  schreef ~ wrote:

    Super, super en nog eens super! :-)

Ik 'beluister' graag jouw 'muziek' ~ I'dd love to 'listen' to your 'music'

CommentLuv badge

Xieje graag terug! ~ Love to see you again! All rights reserved by Melody Music 2003-2017