*2016·♪ L e v e n ♪·Voluit-Leven

Vertalen

Vertalen…. is de 1e gedachte die bij ons opkomt bij dit woord niet dat we aan een buitenlands woord denken en het naar het Nederlands om willen zetten? Hoe vaak ontdekken we dan dat sommige woorden zo ontzettend ingeburgerd zijn dat er niet eens een Nederlands woord voor bestaat, sterker nog, sommige dingen klinken nergens naar in onze taal. We zijn al zo geconditioneerd dat veel buitenlands-talige woorden gevoelsmatig wel uitdrukken wat we willen overbrengen maar diens Nederlandse vertalingen niet.
Een goed voorbeeld in mijn beleving is het woord: ‘mindfulness’
Laat ik nou net daar volop mee bezig zijn de laatste weken en dat valt om de drommel niet mee, waar ook maar mijn weerstand vandaan komt, aan de ene kant denk/roep ik: ‘ik kan er niks mee’ en aan de andere kant bespeur ik toch wel een kentering die ergens gezaaid is, zich nu aan het ontwikkelen is om over enige tijd volop tot bloei te komen en ik ‘het goede’ daaruit kan, én mag, (wil !), oogsten.

rugzakmetdemonenOp mijn rug, (on-)zichtbaar, de rugzak, die te zwaar is, al weer een hele tijd zo zwaar dat hij mij onderuit trekt en het negatieve in mij versterkt, de boosheid en frustratie voedt maar tegelijkertijd ook onverschilliger maakt, oftewel (ook niet te vertalen) : contradictio in terminis. Hoe paradoxaal het leven kan zijn…. is?

De rugzak met haaientanden. Zo treffend. Het schreeuwt als het ware: “waag het niet dichterbij te komen, ik lust je rauw, blijf bij mij uit de buurt..” etc.
Onder het mom van ‘laat mij maar’ want ik ben niet het gezelschap waar jij vrolijker van worden zal.  De eeuwige misère, dat constante gezemel en gezeur, het ‘slachtoffer’ zijn gedrag vertonen. Diep van binnen hunkerend naar hetzelfde waar iedereen naar hunkert, erkend worden, geaccepteerd, gewenst, geliefd, welkom, gewaardeerd ongeacht hoe je bent, wie je bent, in welke bui je ook bent.

Maar…. hoe kun je nou enorme teleurstelling voelen omdat je al dingen mist bij die ander? Is die ander dan verantwoordelijk voor of jij je gelukkig voelt of niet?

Eén van de grootste demonen waar, zoals ik nu (weer) ontdek, veel meer mensen dan ik altijd dacht, mee worstelen is het zich niet ‘…. wat ik hierboven benoem…..’ voelen terwijl het eigenlijk maar om 1 ding draait, de wijze waarop je naar jezelf kijkt. Als je al die bovengenoemde zaken niet bij jezelf voelt is het dus niet zo heel vreemd dat je dat bij een ander ook niet voelt, maar het is veel gemakkelijker de schuld bij iets of iemand neer te leggen in plaats van bij jezelf en jouw eigen acties.

In de groepssessies komt veel op tafel, heel veel, ik verbaas me er soms zelfs wel over hoe (ogenschijnlijk) gemakkelijk iemand uit de groep iets vertelt dat wel heel erg privé is. Wat ik ook, tot mijn eigen verbijstering overigens, constateer, is dat ik niet zoals ‘vroeger’ altijd haantje de voorste ben, integendeel, ik zwijg het grootste deel van die sessies. Ook in de 1 op 1 sessies ben ik veel zwijgzamer dan ik ‘normaal’ ben. Ik denk wel constant na over alles dat ik hoor, meer nog zie en voel adhv lichaamstaal, ik beantwoord natuurlijk de rechtstreeks aan mij gestelde vragen maar verder komt er niet zo heel veel uit tot dusver. Grappig (nou ja, zo niet van toepassing dit woord maar toch) is dan weer wel dat de therapeut precies de speerpunten weet te benoemen, er zelfs dingen uitpikt die 100% kloppen maar hij niet kán weten omdat ik het niet verteld heb.

Ik ben nu een aantal weken hiermee bezig… ik merk inderdaad een kentering in hoe ik naar iets kijk en wat ik vervolgens wel of niet met mijn ‘1e indruk’ doe. Het is wel heftig maar toch voelt het wel als heel zinvol. Of dit ‘de wens is de vader van de gedachte’ is, zal moeten blijken natuurlijk. Vooralsnog probeer ik zo blanco mogelijk er elke keer weer in te stappen, me zo open en ontvankelijk als maar immers mogelijk is, op te stellen in de hoop dat het op deze manier de meeste kans van slagen heeft.

Kom ik terug op de titel van deze blogpost.
Vanochtend, op weg terug naar huis na die 2e groepssessie, dacht ik…. ‘vertalen’…..dat is hét!  Mindfulness, ik krijg het woord amper over mijn lippen omdat het een gevoel oproept waarbij ik me niet prettig voel. “Vertalen” … dat is wat ik doe. Dé vertaling zoeken van alles, letterlijk en figuurlijk. De vertaling waarbij ik het allemaal beter begrijp, makkelijker kan hanteren en een plekje geven. Zonder hierbij, heel bewust, mezelf van van alles en nog wat schuldig te verklaren, onderuit te slaan, mij en mijn rugzak te bagatelliseren, tot onzin verklaren etc.  Proberen mezelf die spiegel voor te houden, wie ben ik, en waarover ben ik wel/niet tevreden, wat kan ik waaraan wel/niet veranderen, wil ik dat vanuit mezelf omdat ik  mezelf goed genoeg vind of wil ik het omdat iedereen om me heen zegt dat ik het ‘moet’?  Het is verrekte moeilijk om als een 2e persoon zo naar mezelf te kijken want ik mag (WIL!) niet verzanden in gedachten die ik al eeuwenlang gevoelens noem..  telkens terug keren naar de feiten…. Ik heb als mens maar 4 gevoelens, al het overige is geen gevoel maar een gedachte die ik mezelf aanpraat, hebt laten aanpraten, die ik met de paplepel kreeg ingegoten… oftewel, “omdenken” is het advies waarmee ik aan de slag moet…   Bang-Boos-Blij-Bedroefd…..al het overige is een gedachte en ik heb de keus het daarbij te laten of me er gevoelsmatig door te laten beïnvloeden ten goede of ten kwade.

Zuchttttt

12x Akkoorden op ~ Chords on “Vertalen

  1. Whoa lekker blogje schrijf je. Ik herken me heel erg in dat walgelijke woord door Happiness hip gemaakt maar daardoor wel volkomen zijn eigen betekenis verloren.

    Dat je het bij jezelf moet zoeken…de ander weet meestal niet eens hoe je je voelt. Moet stiekem wel een beetje glimlachen over dat ‘haantje de voorste’ van je.

    Het is zoals je zelf zegt, je hebt geen keus, maar makkelijk is die therapie niet.
    Denk aan je.
    Liesbeth componeerde ~ composed Dinsdag 31 mei 2016My Profile

    1. ;-)
      Je hebt helemaal gelijk.

      Nou precies, ik ben inmiddels wel voorbij de fase dat ik me druk maar om het
      feit om een ander begrijpt wat ik bedoel/voel of niet…. integendeel eigenlijk,
      ik feliciteer die ander vaak gelijk als hij aangeeft het niet te snappen want dat
      betekent simpelweg dat die ander niet gestraft is met deze ‘beperking’ .

      Dank je wel schatje, xxx
      Melody componeerde ~ composed VluchtMy Profile

  2. Je voelt veel. Je weet ook veel. En je hebt in de loop der tijd ook enorm veel ervaring opgebouwd. Misschien is de truc om al dat voelen, weten en ervaren in elkaar te laten vloeien. Maar hoe precies? Dat weet ik niet. In een van mijn cursusussen zei ooit een gespreksleider dat het gewoon (gewoon ja :-)) een kwestie van affirmeren was. Voor de spiegel gaan staan en je zelf de positieve kant oppraten. Telkens weer. Net zo lang tot het beeld dat je wel kende maar waar je niks mee kon, ingeprogrammeerd was. Maar werkte het ook. Lang voor dat bekend werd waren ik en de andere cursusleden al lang en breed van elkaar gescheiden.
    Het enige dat ik nu wel weet is dat ik vroeger een enorm vadertrauma had (omdat ik volgens hem de grootste lul op aarde was en ik moest me vooral niet voorstellen dat ik ooit wat zou worden) maar dat de tijd mij heeft genezen. Tijd… geen vader meer in mijn leven… andere mensen… kleine successen… langzaamaan een soort balans vinden en vurig hopen dat er niemand, nooit en te nimmer niemand, nog op je pad zou komen die zou proberen je weer in dat gat te donderen.
    Conclusie: er bovenop gekomen maar diep in mijn hart toch altijd kwetsbaar gebleven. Tot nu toe.

    ’t Is gewoon helemaal niet makkelijk.
    platoonline componeerde ~ composed De WE-300 voor mei-juni 2016My Profile

    1. Die gespreksleider had in die zin wel gelijk maar feit blijft dat ieder persoon
      het zelf moet doen, ongeacht hoeveel mensen ook de goede intentie hebben
      je met raad en daad terzijde te staan.

      Er bovenop komen is misschien teveel gevraagd, dat doel ‘moet’ je jezelf
      ,in mijn beleving althans, ook niet willen opleggen.
      Immers…. hoe je het ook wendt of keert, feit blijft dat ieder mens de optelsom
      is van zijn heden en zijn verleden, onontkoombaar die invloed van ‘toen’.
      Wat je jezelf met veel wil en doorzettingsvermogen wel kunt aanleren is het
      verleden een plek te geven waarbij je het accepteert als zijnde een gebeurtenis
      die je niet meer kunt wijzigen maar dat geen macht meer heeft om je heden, de emotionele belevenis ervan, negatief te sturen. En daar ben ik mee bezig, zal
      misschien ook nooit eindigen maar als het al een stukkie makkelijker wordt heb ik al winst geboekt…

      nee makkelijk is het zeker niet, maar ‘no pain no gain’ hou ik me maar voor.
      Melody componeerde ~ composed VluchtMy Profile

  3. Wie heeft ooit gezegd dat het leven makkelijk is? Maar goed dat ik het antwoord niet weet want ik zou hem/haar het liefst een knal voor de kanis geven.
    We willen het vaak niet weten maar we zijn geworden wie we zijn vanwege ons verleden, en hoe we omgaan met dat verleden.
    Het doet me – heel gek – ook denken aan een regel van de 10 geboden: heb uw naaste lief zoals uzelf. Best makkelijk: mezelf vind ik zo lief niet.
    Je komt er wel, Lief Muziekmensch!
    *smak*
    Kakel componeerde ~ composed Engel zonder vleugelsMy Profile

    1. dat wordt stuiteren voor die ander als we die mep tegelijkertijd links en rechts
      uitdelen!

      Klopt hoor schat, des te groter de afkeer van jezelf des te moeilijker het leven is.

      dank je wel voor dat vertrouwen… wou dat ik dat ook had… nog liever zou ik willen
      dat wij over enige tijd samen kunnen lachen om ons ‘nu’ …

      xxxx
      Melody componeerde ~ composed VluchtMy Profile

  4. Het voornaamste vind ik je zelfvertrouwen te behouden. Accepteren ik ben ik. Diep in je binnenste zal er altijd een stukje verleden blijven knagen. Een stukje verdriet om onbeantwoorde vragen.
    Je komt er wel Melody

    liefs, Ria
    ria componeerde ~ composed miep klepzeikerMy Profile

    1. Is ook heel belangrijk Ria….het nare alleen is dat ik dat niet heb, tenminste niet
      zoals ik het graag zou willen.

      Vanaf geboorte ‘ongewenst uitschot’ geweest en ook zo behandeld.
      ik weet wat ik kan en daar kan ik ook wel over praten en schrijven maar dat komt
      al gauw arrogant over en zo wil ik niet overkomen ;-)

      Maar op het gevoelsmatige vlak is dat een strijd die ik nog moet winnen en ook
      hoop te ‘overwinnen’ als ik met deze therapie en cursus klaar ben

      ja dat klopt, je kunt verschrikkelijk veel van iemand houden maar toch die persoon
      niet in je leven kunnen hebben omdat het je ruïneert. De keuze ‘voor jezelf (blijven) kiezen is dan geen gemakkelijke maar evenwel zeer noodzakelijk, dat blijft altijd
      schrijnen omdat je iemand dan zo mist.

      Dank je wel Ria voor je vertrouwen, ik hoop het ook.

      Liefs terug
      Melody componeerde ~ composed VluchtMy Profile

  5. Bij dit soort logjes voel ik me altijd een beetje een buitenbeentje, Hoewel als kind niet overstelpt “met houden van” ( en dat is écht niet overdreven) heb ik toch in de loop der jaren begrepen dat het minder belangrijk is wat ándere van me vinden dan wat ik van mezelf vind.
    Ik zou het je zó gunnen dat je je lekker met jezélf door één deur kunt en al dit getob als zó overbodig aan de kant gezet kan worden.
    Rietepietz componeerde ~ composed mei en Clingendael….My Profile

    1. “buitenbeentje voelen” … in veel gevallen heeft die tekst een negatieve lading
      maar je weet niet half hoe blij ik ben met zo’n opmerking van iemand omdat het
      zegt dat die iemand niet voelt wat ik voel en daar ben ik dan oprecht dankbaar
      voor want ik gun het niemand, jou al helemaal niet!!

      Dat weet ik, waardeer ik, voel ik, vind ik heel lief ook!
      Ik gun het mezelf ook. Omdat de angst voor het leven in het algemeen de laatste
      tijd enorm toe nam heb ik dus hulp gevraagd…. en het aangebodene geaccepteerd.
      Het voelt nog niet ‘prettig’ maar ik geloof wel dat het ‘goed’ is wat ik nu doe,
      ik ben op weg sak mar segguh …. en het gestelde doel is haalbaar volgens zij die
      er verstand van hebben …dus ik ga er maar voor.

      De enige andere optie is opgeven en laat dat nou net niet mijn optie zijn.
      Melody componeerde ~ composed VluchtMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge