Tijd voor…..

De kerstdagen zijn gelukkig achter de rug en nog maar een paar dagen dan is e.i.n.d.e.l.i.j.k. 2013 ook voorbij. Ondanks dat er enkele hele fijne dingen zijn gebeurd, en ik de mensen die daaraan hebben bijgedragen enorm dankbaar ben, juich ik het einde van dit jaar hartgrondig toe!! Kan oprecht zeggen dat 2013 in de top-3 staat van mijn rijtje ‘moeilijke’ jaren.

Vanmiddag stap ik tijdig met Daphne de auto in en rijden we zuidwaarts. Ergens halverwege gaan we dan iemand bezoeken wiens naam ik niet ga noemen omdat ik haar wil verrassen, waarna we doorrijden naar Theater De Schalm in Veldhoven voor de laatste van JEANS-23-Wings of Dreams-voorstellingen van 2013. In januari spelen ze nog een hele rij voorstellingen maar na de 25e is het feest alweer ten einde. Ohja, we hopen uiteraard op nog een extra voorstelling in Beilen, zoals die de afgelopen twee jaar ook plaatsvonden, maar daarover is nog geen enkele duidelijkheid helaas. In januari ga ik gelukkig nog een paar keer, drie keer om precies te zijn, dus ik hoef me op dit moment nog niet voor te bereiden op de definitieve laatste waarbij er dan ook weer afscheid genomen moet worden van vertrekkende castleden en er weer ettelijke maanden gewacht moet worden voordat de eerste try-out van de nieuwe show op de planken getoond gaat worden.

Oudjaar-avond is de jeugd gezellig thuis en komt ook Niels ons ‘lastig vallen’ zoals hij dat zelf altijd benoemt. Anita komt aan het eind van de avond ook naar ons toe zodra zij op haar werk de poort achter zich kan sluiten. Er ligt nog een hoop cadeautjes die uitgepakt moeten worden en dat gaan we doen terwijl we onderwijl genieten van een heerlijk hapje en drankje. Op zich niets om tegenop te zien maar helaas gaat die vlieger niet op want het vuurwerk dat er de afgelopen dagen al verknald is heeft ons zeer duidelijk gemaakt dat we een heel angstig dier hebben rondlopen. Brego kan inmiddels niet meer ontspannen liggen en slapen. Constant heel alert, en bij de geringste of minste knal omhoog vliegend waarna hij zich naar de keuken haast om daar zijn, toch wel omvangrijk lijf, in het kleinste en vooral donkerste hoekje, te proberen te proppen in de hoop zich onzichtbaar te kunnen maken… dat is zo intens triest om te zien. Je wilt dan het liefst het dier in je armen nemen en troosten met knuffels en zachte woorden maar dat is nou net hetgeen je niet moet doen omdat het dier dat opvat als positieve bevestiging van zijn gedrag, en dat vind ik toch wel erg moeilijk! Sinds het geknal is begonnen, zo ongeveer een week of 3 geleden…. is hij ook niet buiten te krijgen. We hebben inmiddels ontdekt dat hij enorm goed is in het ophouden van zijn behoeftes. Elke keer dat één van ons zijn riem pakt springt hij op de bank of holt hij de keuken in in een poging eraan te ontkomen. We moeten hem constant dwingen mee te gaan naar buiten. En als we dan de pech hebben dat er tijdens een wandeling een knal klinkt, dan zet hij zijn hakken in het zand en trekt met al zijn kracht degene die hem uitlaat in de richting van ons huis, en wel de kortst mogelijke weg. Wat die angst in hem oproept weten we helaas niet maar ook dit heeft overduidelijk te maken met wat er in zijn verleden ligt. Ik ben dus niet de enige in dit huis die reikhalzend uitkijkt naar de terugkomst van de ‘normale’ dag!

Dit jaar wordt gekenmerkt door een overweldigende hoop ‘slecht’ nieuws. Het ene was nauwelijks verstouwd, of we zaten er wanhopig en moedeloos nog midden in, of het volgende diende zich al weer aan. Een jaar waarin ik heel vaak onbeschrijflijk ‘moe’ was! Achteraf kan ik zeggen dat het een erg moeilijk jaar was, op talloze vlakken! Een jaar waar ik doorheen gekomen ben dankzij een aantal mensen die hier ook lezen. Aan hen dus mijn: ‘DANK JE WEL!!!’

Voor 2014 hoop ik op een veel beter jaar, niet alleen voor mezelf natuurlijk maar voor iedereen om mij heen, zowel buiten als in blogland! Voor een bepaalde blogger zal 2014 een heel slecht jaar zijn, dat weet zij nu al (en velen met haar inmiddels). De mensen die van mij een mail hebben gehad met daarin een verzoek, en daaraan hebben voldaan, wil ik in ieder geval heel hartelijk dank zeggen! Zij waardeer(t)de jullie acties, in welke vorm dan ook, enorm!!! Ook heb ik soortgelijke ‘aandacht-vragen-voor’ andere bloggers gedaan omdat het hen erg slecht ging, ik hoop écht uit de grond van mijn hart dat ik dat in 2014 niet hoef te doen!

Ik wens iedereen zo oprecht en intens als maar immers mogelijk is….. een (deel van) nieuw levensjaar dat op alle fronten zo fantastisch zal zijn als dat geen ander jaar dat ooit eerder was!!! Dat met name dé wensen die jullie hebben, die van onmetelijk belang zijn, zullen uitkomen!!!

10x Akkoorden op - Chords on “Tijd voor…..

  1. Inderdaad zie ik ook in mijn “linkenrijtje” helaas een aantal mensen die na 2013 niet metéén uit de verdrietige gebeurtenissen zullen zijn en natuurlijk probeer ik hen te steunen én op te beuren. Veel meer kun je helaas vaak niet doen.
    Ik hoop dat 2014 genadiger voor je is dan het nu bijna afgelopen jaar en wens je alle goeds van de wereld. Om te beginnen sterkte om Brego te begeleiden in zijn angst voor vuurwerk want fout aangeleerd gedrag is héél moeilijk af te leren!
    Voor mezelf mag ik best tevreden zijn als het nieuwe jaar niet slechter is dan het oude jaar, ik heb zéker geen slecht jaar achter de rug!

    • Ja klopt, zulke mensen heb ik helaas ook in mijn lijst!

      Dank je wel. We gaan er ‘gewoon’ voor, opgeven is immers nooit een optie?!
      Klopt, wij hebben al 29 jaar asieldieren dus inmiddels enige ervaring, ook hier geldt dat opgeven geen optie is. Dat hebben we nog nooit gedaan en daar gaan we dus ook niet mee beginnen.

      Ik vind het erg fijn te lezen dat jouw jaar 2013 een fijn jaar was, dat was EN IS je van harte gegund en ik wens dan ook van harte dat 2014 minstens zo goed zal zijn maar liever nog beter ;-)

  2. Moeilijk hé, machteloos toe kijken hoe bang Brego is voor dat rot vuurwerk! Ik merk dat dit het enige moment van het jaar is, dat ik blij ben dat die katten van mij er niet meer zijn en dus niet meer bang hoeven te zijn.
    En verder wens ik jou inderdaad een beter jaar toe.

    • Ja best wel.
      Ik was vandaag weg… Joop vertelde dat Brego zich vandaag keurig had gedragen in huis terwijl er buiten vuurwerk afgestoken werd in de wijk. In die zin hebben we dus al wat winst geboekt… maar toen Joop vanavond met de honden buiten liep ging er vuurpijlen met zeer luide knallen de lucht in, toen wist Brego dus niet hoe snel hij naar huis moest rennen….. kortom, we zijn er nog lang niet bevrees. Ik zie ook wel op tegen morgen (vandaag) geef ik grif toe.

      Dank je wel, lief van je!! Wens ik jou uiteraard ook van harte toe!

  3. Brego doet exact hetzelfde als onze grote hond. Het is af en toe hartverscheurend om te zien hoe dat grote lijf ligt te schudden van angst. We zijn vandaag naar ons hutje vertrokken, omdat dat rustig zou zijn, maar ik hoor al een uur lang achter elkaar knallen. De hond heeft echter weinig hoekjes hier om in weg te kruipen. Beetje jammer dus.
    Ik wens je een mooie afsluiting van een voor jou minder mooi jaar en hoop dat het komende jaar je uitsluitend fijne dingen brengt.

  4. Pfff dat spijt me te lezen zeg!
    En ja het doet me wel verdriet Brego zo te zien maar ook te lezen dat anderen dat ook zo ervaren.

    Dank je wel voor je lieve wensen. Ook jullie jaar was niet een feestje en ik hoop dan ook van harte dat 2014 één en al feest mag zijn voor jullie!

  5. Arme Brego, en arme alle dieren die zo bang zijn voor vuurwerk…
    Gelukkig doet het Nickie weinig. Pas als het om 12 uur echt losbarst verdwijnt ze een paar uur onder ons bed. Zal in ieder geval blij zijn als dat geknal weer voorbij is!

    Het spijt me dat je zo’n moeilijk jaar achter de rug hebt en ik wens je een veeeeel beter 2014 toe.

    • Jah… zo sneu!
      Ik was zopas even in de Appie…. stonden daar vrouwen met elkaar te praten over hun honden en angst voor vuurwerk… zegt de ene tegen de ander; ik neem hem gewoon op schoot en aai hem constant en geef hem lekkers, dan voelt hij zich veilig….. Ik heb ze even aangekeken en ben uiteindelijk doorgelopen maar wat had ik graag even mijn mond open getrokken!

      Ja voorbij…dat mag het van mij ook heel snel zijn!

      Dank je wel, lief van je! Wij hier wensen jou en de jouwen ook een veel beter jaar toe!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge