tanddestijds
De tand des tijds met zijn onwrikbaar houvast
laat zijn sporen na, zowel on- als zichtbaar.
Nooit wordt gevraagd of het allemaal wel past
hoe ook, het komt immers toch wel voor elkaar.

De balans blijft onophoudelijk belast
wat is in welke mate  wanneer draagbaar.
Veelvuldig staat het bestaan in schril contrast
en telkens vergezeld van fel commentaar.

Het eens stevige fundament kraakt notoir
alsof ’t in zijn hoogste eer is aangetast
maakt tegen  de vergankelijkheid bezwaar.

Als de olifant in de porseleinkast,
het werk is werkelijk nooit helemaal klaar,
de tand des tijds die er jaren doorheen jast.