Ohhh wow !!!

Dat 1 wens van mij en Daphne vandaag vervuld zou worden meldde ik HIER al maar een lang gekoesterde wens, eentje die ik al afgeschreven had eigenlijk, ook vervuld zou worden had ik in mijn stoutste dromen niet bedacht!!! Het was echt alleszins een topdag ook al lig ik nu fysiek totaal verrot op de bank, mentaal is het feestje van genieten in hoofdletters in mijn hoofd nog volop gaande. Nou… ik zal es ff kijken of ik alles in dit logbricht kan vertellen en niets van al het leuks vergeet te benoemen *glimlach*.

Allereerst dus het feit dat we Hagenbeck-Hamburg-Zoo van de lijst konden afstrepen zoals ik in mijn HAPPY-bijdrage   dus al benoemde. Zonder oponthoud kwamen we rond 11.30 bij de dierentuin aan en reden we de parkeergarage in. Zou 4 euro voor een dag kosten maar dat bleek 0 euro te zijn. Mijn aansteker brak kapot in de auto en dus vroeg ik een parkmedewerker om hulp, die gaf mij een doosje lucifers, prima. Eenmaal in het park kwamen we al snel bij de olifanten aan, die waren allemaal buiten, alle 12, super. Ennn… we zagen dat publiek hen aan het voeren was, huh?? Ja echt!!

Enkele meters terug had ik wel een soort van kraam gezien waar mensen voer kochten maar ik had geen idee waarvoor dat was, niet naar gevraagd ook natuurlijk, dus ik terug gehobbeld en om uitleg gevraagd. Bleek dus dat je een zakje kon kopen en dat je daarmee de olifanten mocht voeren. Men had geen prijs bepaald, de vraag voor zo’n zakje was een vrijwillige bijdrage. Met een vette glimlach vertelde ik die medewerker dat ik niet wist wat k aan kleingeld in mijn portemonnee had maar dat ze alles mochten hebben dat er in zou zitten. Dat vond die medewerker natuurlijk super en ik kieperde mijn portemonnee om en bleek er 3.35 in te zitten, wat dankbaar aanvaard werd en ik hobbelde met een zakje vol fruit en groente terug naar Daphne….. olifanten voeren, dat wil ik al zo lang, kan me niet eens heugen hoe lang, had er al helemaal niet meer mee gerekend dat dat ooit nog zou gebeuren maar ja hoor, vandaag dus. Kun je je voorstellen dat er dan een superblije hyperactieve gup van blijdschap staat te stralen voor het olifantenverblijf? Eentje van ruim 50+ ? Nee? Nou lekker puh, dat was dus wel zo. Genieten in hoofdletters, echt helemaal geweldig!!! Ook heb ik nog een aantal heel leuke gesprekken gevoerd met de verzorgers, waaronder een heel leuke jongeman bij de bruine, Kodiak beren Mascha en Leon.

Lees meer ~ Read more

Luchten

Met dank aan de Postcodeloterij konden we vandaag weer lekker naar buiten, genieten van een prachtige omgeving, fantastich weer en veel dieren die het zichtbaar net zo naar hun zin hadden als wij. Beiden emotioneel in onbalans zijn zulke uitjes dan natuurlijk niet alleen extra belangrijk maar ook van ♥-e welkom.  In het volste vertrouwen onze ♥ ♥ kunnen luchten en dan weer opgeluchter kunnen ademhalen is zo lekker! Dierentuinen zijn bij ons beiden favoriet en gelukkig werkt de postcodeloterij daar dan ook heerlijk aan mee en zo reed ik vanochtend na mijn werk door om Anita op te halen en na een bakkie stapten we in haar auto, waarin ik heel graag rij omdat het mijn favoriete automerk is en haar auto fantastisch rijdt en zit, tuften we een klein uurtje naar het noordwesten om daar aan De Groene Ster de auto te parkeren en de dierentuin in te wandelen, uiteraard beginnend met een bakkie in de zon.

Lees meer ~ Read more

20-J


Mrs. Nesbitt’s ABC-Wednesday 

Round 20-J
My 134th entry – bijdrage
Started-Gestart: 28-08-2014 : 15-G

 

 

Hello and good morning, -afternoon, -evening, dear people who all participate is this wonderful photo-meme, which is a joy to me, week after week, after week. I’m always curious to what you come up with!

The challenging letter of this week is J and I’ve chosen for the name Joop
This post is an introduction to all of you… meet my husband, Johannes Wilhelmus Antonius, called in short: Joop
(This photo is taken on juni 4th 2016, on Joops 59th birthday)

Lees meer ~ Read more

Stout!

In het weekend dat ik jarig was, het laatste weekend van november, werden 4 leeuwenwelpjes geboren in Wildlands. Om moeder Tia en de welpjes niet al te veel te storen lieten de verzorgers hen in het kraamverblijf de eerste tijd met rust. Dat betekende dus ook dat we ze buiten niet te zien kregen en die wens stond dus al geruime tijd op mijn lijstje en kan ik na vanmiddag doorstrepen.

Aan het eind van de ochtend reed ik naar Anita en dronk met haar en Niels een bakkie voordat hij naar zijn werk ging en wij tweetjes de auto in stapten en naar Emmen tuften. De winterjassen op de achterbank want in de auto, uit de wind, in de zon, was dat heerlijk natuurlijk. Eenmaal in Emmen besloten we toch maar de jassen aan te doen want beter teveel kleding aan dat te lopen rillen omdat je te weinig aan hebt toch? Mijn jas ging dus met enige regelmaat uit maar ook weer aan, goed idee dus het toch maar niet de auto achter te laten. Anita’s jas is niet uit geweest dus voor haar was het ook een goede idee de jas niet in de auto achter te laten.

 

Lees meer ~ Read more

Translate »