Galgenmaal

Thee-Label-Vraag op Maandag
nr. 20

22 mei 2017

Gestart op 2 januari 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik op het theelabeltje aantrof :
“Wat zou je laatste avondmaal zijn?”

In dit geval ben ik blij dat ik tegenwoordig weer over een zeer ruime eetlust beschik *grinnik*
Voorgerecht:
Mosterdsoep van Abrahams Mosterdmuseum in Eenrum, Carpaccio van Sunsetboulevard te Katwijk en snert van manlief.
Hoofdgerecht:
Pittige spareribs van Paradiso Assen, Honeyoatb-stokbrood met pittige kip van de Subway en hachee van manlief
Nagerecht:
Walnotenijs van de Eisman, Duitse Amarenenkersenijs en gekookte gustardpudding met een zo dik mogelijk vel van manlief met Duitse slagroom.

Beter

Marion‘s… Japans op Zaterdag (voorheen: Haiku op zaterdag)

118 Hier gestart op 17 januari 2015

Wat is een Haibun ~*~ Wat is een Haiga ~*~ Wat is een Haiku ~*~ Wat is een Kyoka ~*~ Wat is een Renga ~*~ Wat is een Sedoka ~*~ Wat is een Senryu ~*~ Wat is een Tanbun ~*~ Wat is een Tanka ~*~


Goed eten is wijs.
Beperking ligt in de prijs.
Logischerwijs, reis.
Grens even over.
Het ‘minder’-geld getover.
‘k lekkers verover.
Eten zonder vrees,
gezond voor lijf maar ook geest.
Gulden, Daalder waard
hoe je je lijf voor kwaad spaart,
dat maakt eten weer een feest.

Smakelijk

Vonnie’s Happy Challenge

~ 63 ~

Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”.
Zij daagt jou uit een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten.
De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt…
Een quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport… etc
Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee?

Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

Duhuh… nog maar 1 nachtje… en dan DIT:
Alhoewel ik echt niet een mensenmensch ben en groepen mensen altijd zorgvuldig mijdt… verheug ik me hier wel enorm op. Zo leuk! Altijd weer een zalig feestje met volop genieten en de energie die het me kost neem ik wat graag voor lief. Bijzondere, leuke, lieve bloggers ontmoeten en met hen een ♥-stikke leuke dag beleven, wie wil dat nou niet? Wie wordt daar nou niet happy van?

Een levend gebed

Thema Heldenreis Schrijfveren van 14 mei 2017

Het thema van Moederdag, toen ik het voor het eerst zag staan wist ik niet hoe ik dit thema zou moeten invullen en dacht er dus ook niet over na om het te doen. Daar kwam vanochtend verandering in toen ik een Dame op zeer hoge leeftijd een bezoekje bracht om even te babbelen, koppie thee te drinken en wellicht een helpende hand toesteken mocht zij dat nodig hebben.

Gisteren was het Moederdag. Nou zit ik niet op sociale media maar toch was het onmogelijk om alles daaromheen te vermijden. ‘Iedereen’ sprak erover, schreef erover, tv-reclames, troep op de matten bij zakken vol tegelijk en noem maar op. Op de weg verkeer op weg naar / van… Vele moeders mochten zich verheugen op verrassingen en visite, liefdevolle aandacht in de talrijke vormen die tegenwoordig mogelijk zijn. Wij hebben nooit echt veel aan dit soort dagen gedaan, al die poespas hoeft voor ons niet want in veel gevallen is het een kwestie van pogen goed te maken wat de rest van het jaar verzaakt wordt. Evengoed kwam zoonlief gisterenavond na een dag werken met een glimlach van oor tot oor aandraven met in zijn handen een mega grote pot vol bodyscrub, paarse pot, paarse inhoud, mam is gek op paars, dus perfect cadeautje *grinnik* had zoon bedacht toen hij dit in een winkel had zien staan. En dat klopt ook, want voor mij gaat het niet om de (veel te) hoge prijskaartjes maar om de gedachte die erachter zit. Jullie kunnen dus wel op je 10 vingers natellen waar ik gisterenavond een tijdlang vertoefde.

De Dame waar ik dus vanochtend even op bezoek was is er eentje met een nog steeds heel actieve, heldere en actuele geest. Een dame met een rotsvast geloof en vertrouwen dat alles goed komt, ooit. De religie in ons delen we dus en dat levert vaak heel mooie gesprekken op.
Zij heeft het Godgeschenk, zoals wij dat beiden noemen, het krijgen van kinderen, 4x mogen ervaren. Met 2 ervan heeft ze een goed contact en met de andere 2 totaal niet. Het onnoemelijke verdriet, de wond die nooit heelt en altijd schrijnt, 24 uur per dag, 7 dagen in de week, herken ik natuurlijk aangezien ik me in dezelfde situatie bevind met dien verstande dat zij 2 kinderen en meerdere kleinkinderen moet missen en ik ‘maar’ 1 kind en 1 kleinkind (misschien meer maar daar heb ik geen weet van, wat je niet weet/kent kun je niet missen, toch?).
Zoals altijd baden we samen, ik luidop voor ons allebei, voor een aantal zaken maar hoofdzakelijk voor onze kinderen waarvan we hopen dat het hen goed gaat,, zij én gelukkig én gezond zijn en mogen blijven. Vaak stromen dan tranen, bij ons beiden en we schamen ons daar ook niet voor. 91 en 54 jaar, in leeftijd zo verschillend maar in die emotie zijn we één. In al dat verdriet, voelen we beiden ook dankbaarheid want we mochten toch maar mooi dat Godsgeschenk ontvangen, dat is veel vrouwen niet gegund, dat beseft zij, dat besef ik, we moesten beiden ervaren dat kinderen krijgen niet een vanzelfsprekend iets is.
Voor een religieuze moeder is haar kind een levend gebed dat altijd in ons aanwezig is ongeacht of er nou contact is of niet. Die dame prijst zich rijk en gezegend met haar 4 kinderen en kleinkinderen ook al ziet ze de helft ervan nooit en ik kan me daar volmondig bij aansluiten. Met het duo hier in huis is er altijd wel iets aan de hand, en ja ook minder-leuke momenten komen (uiteraard) voor maar ik voel me nog steeds een zeer gezegend mens met het kind dat ik nog dagelijks om me heen mag hebben en het kind dat bij dat kind hoor en ik mijn ‘schoonmeisje’ mag noemen. Ik had nooit mijn schoonkind kunnen uitzoeken, dat mag ik ook niet die keus is niet aan mij maar mijn zoon heeft wat mij betreft de beste keus ooit gemaakt door voor haar te kiezen. Niet alle schoonmoeders kunnen zeggen dat ze met de keuze van hun kinderen boffen maar ik kan dat gelukkig wel!!

Storing

Thee-Label-Vraag op Maandag
nr. 19

15 mei 2017

Gestart op 2 januari 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik op het theelabeltje aantrof :
“Waar stoor je je snel aan?”

Toen ik deze vraag onder ogen kreeg moest ik wel ff grinniken want ik dacht gelijk: “Dat wordt heel selectief schrijven want als ik eenmaal los ga wordt de blogpost veel te lang en haken mijn lezers af…”

Op zich ben ik niet een persoon die zich snel aan iets stoort. Bij heel veel dingen waarbij ik mensen uit hun slof zie schieten verbaas ik me altijd en denk ik ‘mens waar maak je je druk om’. Anderzijds is het wel zo dat mijn hoofd natuurlijk een behoorlijke rij triggers kent en tja dat zijn dan waarschijnlijk weer dingen waarbij andere mensen denken wat ik in die andere gevallen denk. Eén van die triggers is geluid: met name en monotone en zich constant herhalende geluiden: gesnurk, getik van een klok, eet-geluiden, geblaf, getik met hand, vinger, voet etc.

Die triggers buiten beschouwing willend laten is mijn antwoord op de theelabelvraag wel herkenbaar denk ik (hoop ik): Onrecht in elke vorm. Mensen die om wille van hun fysieke, mentale, financiële en wat al niet meer zij, overmacht  hoorbaar/zichtbaar geweld aan een ander levend wezen uitoefenen én natuurlijk die aso’s op de openbare weg zich gedragen alsof ze onschendbaar zijn en de weg bezitten en vinden dat alle overige weggebruikers zich maar aan hen moeten aanpassen.

Natuurlijk zijn er wel meer dingen waaraan ik me kan storen maar dat is afhankelijk van wat het is en hoe mijn mentale stabiliteit is op het moment van het gebeuren. Ik probeer me zelf af te leren me overal zo ‘snel’ aan te storen want uiteindelijk ben ik de enige die er last van heeft. Het aanleren van het negeren lukt steeds beter maar dat is een lang proces. Maar goed… men zegt niet voor niets…al doende leert men, toch?

Kadootje

Vonnie’s Happy Challenge

~ 62 ~

Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”.
Zij daagt jou uit een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten.
De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt…
Een quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport… etc
Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee?

Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

Kreeg ik gisteren zomaar een kadootje… een zwart met paars t-shirt met een prachtige tekst erop. Ik ben niet zo van de kleding met teksten maar ja als het over het paradijs gaat ben ik ‘om’ en dat was bij de gulle geefster natuurlijk wel bekend *glimlach*.

 

Ik ben een lafaard

Thema Heldenreis Schrijfveren van 11 mei 2017

Ben ik een lafaard? Die vraag kan ik volmondig met JA beantwoorden maar even volmondig ook met NEE.  Is wel raar toch? Een vraag waarop beide antwoorden 100% van toepassing is?

Ik ben een lafaard als het gaat om:
a) Tandarts…. het idee alleen al bezorgt me kippenvel van top tot teen. Ik laat me liever 1000 maal door een gynaecoloog binnenstebuiten keren dan dat ik 1x bij een tandarts over de drempel ga.
b)  In het donker in mijn uppie naar buiten. Met geen 100 paarden krijg je me in het donker in mijn eentje het huis uit. Onze honden weten dat al, die zeuren dus ook niet om een uitje als het donker is en zij met mij alleen thuis zijn. Van een Jeans-voorstelling naar huis ontkom ik er zo af en toe niet om alleen het laatste deel van de thuisreis af te leggen. Mijn autodeuren zitten dan op slot en ik zorg er altijd voor genoeg benzine in de tank te hebben.
c) Mensen met het Down-syndroom. Als ik met Anita ergens ben en mensen met die ‘zegen’ zijn in de buurt hobbelen ze allemaal, altijd, zonder enige uitzondering, gelijk op haar af, zij is een magneet. Vreselijk vind ik dat. Ik prijs me dan ook gelukkig met het feit dat al mijn antennes altijd op het uiterst gespannen zijn en ik dus altijd de tijd / ruimte heb om een ‘blokkie om’ te gaan om ze te ontwijken.
d) Winkelen. Oké oké toegegeven dat lukt tegenwoordig wel wat beter dan voorgaande jaren maar als ik het al doe dan doe ik het met een vervaarlijk kloppend ♥. Als ik het al doe dan van ze never nooit niet in mijn eentje.
d) Er is nog wel een aantal dingen die ik absoluut niet doe maar dat heeft eerder te maken met het niet willen ipv niet durven. Ik zou bijv. nooit en te nimmer bij iemand in de auto stappen die een borrel achter de kiezen heeft of onder invloed van iets anders is.

Ik ben me bewust van het feit dat mijn ‘lafaard zijn’ in bovenstaande gevallen volledig veroorzaakt is / wordt door gebeurtenissen uit mijn verleden. Ik weet ook net zo goed dat die angst niet gerechtvaardigd is maar helaas ben ik dan weer niet sterk genoeg om die angsten volledig opzij te zetten en de confrontaties aan te gaan indien ze zich voordoen. De geest kan heel nare en heel rare spelletjes met de mens spelen, je verliest dan ook de regie over de acties van het lichaam, althans in mijn geval altijd wel.

Verder kan ik echt niets maar dan ook helemaal niets bedenken dat ik niet zou durven en waarom ik dus een lafaard zou zijn, integendeel eigenlijk want ik ben me heel vaak bewust van het gegeven: “De mensch lijdt het meest door het lijden dat hij vreest”. Ik kan wel een rijtje zaken verzinnen waarbij ik weet dat de meeste mensen op voorhand al zouden zeggen: “ik pas” maar die dingen lijken mij juist extra leuk vanwege de grote uitdaging die eraan hangt. Met mijn verstand weet ik natuurlijk wel dat het een heel stomme zet zou zijn om mij in het verblijf van een roofdier te begeven, doe ik dus ook niet, maar niet omdat ik dat niet zou durven, en zo zijn er tal van voorbeelden te noemen.

Ben ik een lafaard? Ja! (zie boven). Ben ik een lafaard? Nee!
Kom niet aan een dierbare van mij want dan zul je ontdekken wat het werkelijk betekent om met iemand te maken te hebben die des duivels is. Dat je mij belazert oké tot op zekere hoogte, hangt van het onderwerp en wie jij bent. Zodra je dat echter met een dierbare van mij doet dan, zoals wij Groningers zeggen; “Bist veur mie”. Berg je dan dus maar. Fysiek ontbreekt mij natuurlijk de kracht dus een gevecht zit er niet in maar verbaal ben ik sterk, vooral als ik kwaad ben. Des te kwader ik ben des te sterker verbaal, het sarcasme druipt er dan niet van af maar overspoelt alles als een tsunami die zijn weerga nog niet kent.

“Ik ben een lafaard” Het thema van vandaag dus…. Ik ben reuze benieuwd naar jullie reactie op die stelling Ben jij een lafaard?

Moed moet

DiWoDi-Wo

 

Gedichten op elke 2e woensdag

 

22 – Gestart op 6 juli 2016

 

Lees ook de bijdrages van:


Het leven uitbundig omarmend en enthousiast zoete geuren verspreidend
De drang is onweerstaanbaar en de hunkering naar leven telkens weer leidend.

De wereld vol met moois te ontdekken, tegelijkertijd zo beangstigend.
Volop gewenst en in liefde ontvangen, hartelijk welkom bemoedigend.

Hoe weifelend toch is de aarzeling tot het zetten van de volgende stap
De moed verzamelen, huivering opzij zettend, opzuigend het levenssap.

De toekomst is een onduidelijk gegeven maar de weg vooruit ligt open.
Al hoe aarzelend ook eerste stappen gezet. Leven is het pad belopen.

Droom

Thee-Label-Vraag op Maandag
nr. 18

8 mei 2017

Gestart op 2 januari 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik op het theelabeltje aantrof :
“Wat is de raarste droom die je ooit hebt gedroomd?”

Deze vraag vond ik een tijdje terug en ik legde hem even in de wachtstand omdat ik het met mezelf eens moest worden over het antwoord. Het antwoord dat op de 1e plaats komt is namelijk op zijn zachtst gezegd nogal bizar. Het betreft een onderwerp waarover ik niet blog omdat het niet alleen veel te pijnlijk is maar ook andere mensen betreft. Op het antwoord dat ik als 2e kan geven is precies hetzelfde van toepassing. Toch heb ik mezelf deze uitdaging aangedaan en ‘moet’ ik dus ook het lef opbrengen om dat, wat die uitdaging brengt, op te pakken en in te vullen. Moeilijke overweging dus! Het antwoord dat ik hieronder geef is dus niet mijn 1e raarste droom maar de droom die op de 3e plaats staat.

In deze 3e droom ben ik een vredestichtster. Niemand kent mijn naam, niemand weet hoe ik eruit zie maar iedereen kent mijn werken. Ik duik op plaatsen op waar het het meest nodig is en het lukt mij om strijdende partijen uit elkaar te halen en hen elkaars standpunt in te laten zien, te accepteren én respecteren. De haat in de wereld neemt af, de Liefde neemt toe en het lukt mij iedereen in te laten zien dat we alleen maar de wereld kunnen verbeteren als we samenwerken, dat niemand dat zonder de hulp van de ander kan. Het lukt mij ook iedereen te laten inzien dat ieder levend wezen evenveel recht van bestaan heeft en dat het ieders plicht is dat recht te waarborgen. Ik leer mensen beseffen dat een ieder van ons het leven met alles erin, maar heel kort te leen heeft gekregen en dat dientengevolge niemand het recht heeft diezelfde gunsten & gaven een ander te ontzeggen.