Uitdaging-Schrijven tagged posts

Theelabel-vraag-46

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 46

gestart op 2 januari 2017

6 november 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Heb je ooit iets gedaan waarmee je in de problemen kwam?”

*grinnikkkkkk* hou op schei uit, ik doe eigenlijk amper anders! Hoeveel voorbeelden willen jullie lezen? Alhoewel, wat versta je onder ‘problemen’? Voor elk probleem is altijd een oplossing, en af toe je neus stoten is misschien niet zo fijn maar wel verrekte leerzaam. Een blunder begaan overkomt ook iedereen wel eens toch? Schaamrood tot op de kaken is niet zo leuk maar ach hoe lang duurt dat nou echt?

1) Die dag zat alles tegen. Ik rende mezelf achterna en had dus haast. Ik had een belangrijke afspraak in onze vorige woonplaats en Anita zou mee gaan want tijdens mijn afspraak zou zij een andere afspraak nakomen. Mijn autobanden raakten nog net niet van de weg af maar dat ik hard reed moge duidelijk zijn. Eenmaal ter plaatse aangekomen en de parkeerplaats op, stopte er een auto naast mij. “Goedemiddag mevrouw, heeft u haast misschien?” Oeps… politie. Anita holde weg, stikkend van de lach natuurlijk. ” Dat wordt een forse bekeuring mevrouw…”  Oeps, ik hoorde in gedachten al hoe mijn (v)echtgenoot me de mantel zou uitvegen. Een autodeur ging open en de agent werd teruggeroepen. Wat bleek? De camera in de auto had kennelijk een defect en men kun me dus niets aanhangen. Tot op dat moment had ik niet in de gaten gehad dat ik al die tijd gefilmd was, bleek het de auto van Wegmisbruikers (tv-programma) te zijn. Toen bleek pas hoe groot mijn geluk echt was want de technicus die die camera had bediend had iets verkeerd gedaan waardoor de band leeg was gebleven ipv dat mijn misdragingen vast waren gelegd.

2) In mijn bank-dagen, tijdens de periode dat ik een leidinggevende functie had, was ik verantwoordelijk voor hoe de dagelijkse bezetting was; welke er op welke dag nodig was en wie wel of niet een vrije dag kon opnemen. Zolang aan het eind van het jaar maar niemand van mijn team in de -stand stond qua uren, was er niets aan de hand. Nou had ik in mijn groep 2 mensen die nogal wat sores aan hun hoofden hadden. Het jaarlijkse aantal uren bleek verre van genoeg. Ikzelf nam nooit vrij, op heel speciale uitzonderingen na dan, dus al snel kwamen die beide collega’s in tijdnood en gaf ik ze wel vrij en streepte ik op mijn kaart de uren af, ik had ze zelf immers niet nodig. Mijn leidinggevende ontdekte dat op zeker moment en vertelde me dat dat eigenlijk niet de bedoeling was, dat het ook niet toegestaan was.  Ik kreeg dus een reprimande maar wel eentje met een grinnik want hij kon niets inbrengen tegen mijn argumenten: “Ik hoef die uren niet, ze zijn van mij dus ik mag er mee doen wat ik wil toch? Zolang mijn afdeling probleemloos draait lijdt niets of niemand schade door het feit dat ik mijn uren door iemand laat opnemen die niet mijn naam draagt maar er wel voor zorgt dat ik ze heel goed besteed…daarbij kweek ik een hoop goodwill binnen het team!”

3) Iemand in nood helpen… dat doe ik altijd. Waarom? Nou ten eerste omdat ik vind dat ik dat ‘ moet’. ten tweede omdat ik dat wil, ten derde omdat ik het zelf ook fijn vind hulp te krijgen als ik in nood zit. In het verleden waren wij bevriend met een echtpaar van onze leeftijd. Regelmatig zaten ze in geldnood en leende ik hen dus wel iets. Op zeker moment belde zij mij op mijn werk op, (bij de bank toen nog), en vertelde me dat ze zo in nood zaten dat ze een grote lening nodig hadden maar die niet konden krijgen vanwege hun schuldverleden. Ik werkte bij toch bij een bank dus voor mij zou dat geen probleem zijn, en als vrienden deed je dat voor elkaar. Mijn functionele bevoegdheden maakten dat ik op onderzoek kon uitgaan en toen vielen me al heel snel de schellen van de ogen. Op dát moment viel bij mij dus het kwartje; en wel met donderend geraas óók! Wij waren al zelf behoorlijk aan het naadje qua financiële ruimte omdat zij van al het eerder geleende geld nog steeds geen cent hadden terugbetaald. De problemen die dat opleverde vond ik al enorm vervelend, vervelend genoeg in ieder geval om dat verzoek te weigeren. Woest was ze, ik kreeg me toch een lading bagger over me heen, niet te geloven. De vriendschap was diezelfde dag nog over en uit natuurlijk. Dit heeft er wel toe geleid dat ik naderhand nooit meer iemand financieel heb geholpen. Als ik iemand een plezier kan doen ergens mee zal ik dat niet nalaten maar geld uitlenen? Nooit meer, nooit weer! Helaas was ik toch nog zo stom om 1 iemand wel te helpen, familie… die belazeren je toch niet, dus wel. De problemen die dat heeft opgeleverd, daar betalen we nog elke dag de prijs voor en dat zal de komende tig jaren ook zo blijven helaas.
Begrijp me goed, ik klaag niet, we redden het elke maand door goed op te passen, we hebben een dak boven ons hoofd, we kunnen ons de door ons gewenste luxe van 2 auto’s permitteren maar dat kan alleen maar door voorzichtig te zijn, keuzes te maken etc en dat hebben we ondertussen heel goed geleerd!! Het zal echter niet meer gebeuren dat wij in financiële nood komen omdat ik een anders hulpkreet niet kan weigeren. Helpen zal ik zeker wel maar dat kan gelukkig ook op tal van andere manieren dan het toestoppen van pegels.

►meer~more

Japans-op-Zaterdag-135

Marion‘s… 134e Japans op Zaterdag (voorheen:  Hier sinds 17-01-2015)

Haibun *** Haiga  *** Haiku *** Kyoka *** Renga *** Sedoka *** Senryu *** Tanbun *** Tanka 

 

’t Hoofd boven water
proberende te houden;
voortdurend klimmen.

Af en toe happend,
verse lucht opzuigende.
Adembenemend.

Het overleven
blijft een voortdurende strijd.
Opgeven? Nimmer!

►meer~more

Theelabel-vraag-45

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 45

gestart op 2 januari 2017

6 november 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat is je favoriete spel??”

Wordfeud / Scrabble. Het laatste moet je spelen op een bord met letters, dat gaat ‘m hier thuis niet worden want de andere gezinsleden houden daar niet van. Wordfeud heb ik op mijn telefoon en ik speel met bekenden en onbekenden. Meerdere spellen per dag. Het spel staat maximaal 30 spellen tegelijkertijd toe en meestal heb ik dat aantal ook wel open staan.
Speel jij het ook en wil je mij uitdagen? Nodig me dan maar uit; mijn gebruikersnaam is: Mel-Ko

Klaverjassen staat op de 2e plaats maar ja ook hiervoor heb je medespelers nodig, dat doe ik dan weer niet online maar met kaarten in de hand, een paar keer per jaar als wij bij bevriende blogster met echtgenoot op bezoek gaan of bij een oom en tante van manlief.

►meer~more

Japans op Zaterdag – 134

Marion‘s… 134e Japans op Zaterdag (voorheen:  Hier sinds 17-01-2015)

Haibun *** Haiga  *** Haiku *** Kyoka *** Renga *** Sedoka *** Senryu *** Tanbun *** Tanka

 


Gevallen tranen
verhalen van het bestaan
’t blijft ’n komen en gaan.
►meer~more

Di-Wo-36

DiWoDi-Wo

Gedichten op elke 2e woensdag

36 – Gestart op 6 juli 2016

Lees ook bijdrages van: Jou?
Ria & Marije 

►meer~more

Invalshoek-75 ~ Ansichtkaart-Allerhande


Invalshoek van Reismeermin

Schrijf-Uitdaging nr. 75 –

sinds  19 april 2011

Thema: 6 november – 3 december 2017

Daar loop je dan op Duits grondgebied. Daar men daar Sinterklaas niet kent liggen de winkels al vol met kerstspullen. Alles glinstert je tegemoet, je weet soms niet waar je het eerst moet kijken. De nieuwe ideeën ontspruiten gaandeweg zonder dat je daarvoor enige moeite hoeft te doen. Nou ben ik niet zo van de feestjes, dus ook de Kersttijd kan mij gestolen worden als ik eerlijk ben. Mijn gezinsleden denken er niet anders over dus dat scheelt een hoop discussies en nog belangrijker, het gevoel dat er iets moet, dat een ander iets van je verwacht en zwaar teleurgesteld zal zijn als je daaraan niet voldoet, ongeacht de oorzaak.

In onze huidige consumptiemaatschappij wordt het je als het ware door de strot geduwd dat je ieder jaar alles nieuw moet hebben. De modetrends volgen, de meest bizarre kleuren en de combinaties daarvan doen je duizelen. Gelukkig ben ik te nuchter (Gronings, weet je nog?) voor die ongein en krijg ik dus ook geen koopzin, wel zo handig als je niet over een ruime beurs beschikt *glimlach*.  Anita zei het vanmiddag nog, ben toch blij dat ik Groningse ben, met een vette grinnik erop laten volgend: de kleuren van dit jaar kunnen mij toch echt niet bekoren, daarmee stemde ik natuurlijk volmondig in want onze smaak is in deze context hetzelfde.

We hebben weliswaar nooit een kerstboom staan, bezitten er ook geen, want a) we hebben er geen ruimte voor en b) onze poezenbeesten en de honden met hun zwiepende staarten zouden echt wel voor veel scherven etc gaan zorgen. Stel je voor dat de kerstboom tegen onze tv aanvalt, of erger nog tegen het aquarium? Moet er niet denken dat ik bij thuiskomst met zoiets verrast ga worden.  Op zolder ligt allerhande kerstgrut, ieder jaar haal ik een deel naar beneden en plaats het dan, maar net hoe mijn pet staat en waarin ik zin heb. Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat ik vorige week 1 idee heb opgepikt en dat dus ook dit jaar wil gaan nadoen. De benodigdheden heb ik wel op zolder op 1 deel na. Dat ene deel is in Nederland schrikbarend duur dus ik was al begonnen met het aflopen van kringloopwinkels in de hoop dat deel ergens voor een spotprijsje te vinden. Loop ik dus vanmiddag in Duitsland, zie ik het in een, overigens zeer luxe, winkel staan. Anita sleepte me naar binnen want ik wilde niet omdat ik ervan uit ging dat de prijzen navenant de etalage (veel te duur dus) zouden zijn. Ik kreeg een zeer aangename verrassing want dat was dus niet het geval. Voor minder dan 1/3 van de Nederlandse prijs nam ik het even later mee de winkel uit. Wat het is vertel ik nog niet, daar kom ik over een maandje ofzo wel op terug, wordt dus vervolgd *grijns*

Een 2e punt dat ook elk jaar weer voor lichte consternatie zorgt is het gebruik kerstkaartjes te versturen. Jeetjemekreetje wat zijn die krengen duur, en die die wel ‘goedkoop’ zijn zien er niet uit. Ik ben niet een mens van 100 in een dozijn dus stuur ik ook geen kerstkaartjes van dat genre, althans niet meer. Deed ik jarenlang wel omdat ik zo’n lange lijst had en me dat financieel niet zonder andere problemen te veroorzaken kon veroorloven.  De lijst is behoorlijk ingekort, ik stuur nu alleen nog kaartjes naar mensen die me dierbaar zijn en dus mag een kaartje nu ook iets meer kosten. Net als veel andere produkten zijn ook de ansichtkaarten in Duitsland veel goedkoper dan hier, maar ja die Duitse teksten erop, daar zit niemand op te wachten toch? Engelstalige teksten dan? Mwah, is een optie maar nee want ik hang aan het hanteren van mijn moerstaal. Kortom, ik ging dus zonder kaartjes terug de grens weer over. Gelukkig, schreef ik hierboven ook al ergens eerder, doe ik niet aan modegrillen mee dus kan ik gerust gebruik maken van de kaartjes die er nog liggen van vorig jaar. Allerhande ansichtkaarten liggen nog in de doos en een aantal daarvan gaat weer op de post, nu maar hopen dat mijn geheugen me niet in de steek laat en mensen niet bij het openen van de kaart zullen zeggen: ‘heej die kreeg ik vorig jaar ook al van der’…

►meer~more

Theelabel-vraag-44

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 44

gestart op 2 januari 2017

6 november 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?
Minoesjka

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat is je minst favoriete baan die je ooit hebt gehad?”

Ik heb tussen aug. 2005 en september 2009 een tijdlang voor een aantal callcenters gewerkt, 1 in Amsterdam, 1 in Veenendaal en 2 in Assen. Bij de 1e ging ik de straat op met de opdracht zoveel mogelijk donateurs te werven voor goede doelen. Bij de 2e werkte ik vanuit huis en wierf ik donateurs voor een goed doel. Vond ik prachtig werk, al moest ik de 1e snel opgeven omdat ik dat fysiek niet kon volhouden. De 2e verloor ik omdat ik door een infectie in mijn hoofd het ziekenhuis in moest en na een operatie langere tijd moest herstellen, dus werd mijn contract niet verlengd. Bij de 3e wierf ik klanten voor een energiebedrijf. Bij de 4 wierf ik klanten voor telefoon-televisie-internetbedrijf.

Bij 1 van die 4 moest ik meer en meer tegen mijn geweten in werken. Ik ‘moest’ targets scoren, zoals men dat zo “mooi” noemt. Dat betekende dat ik binnen 2,5 minuut een klant moest binnenhalen, die ik koud belde.
(Je had ‘koude’ klantenlijsten en ‘warme’… wat betekent dat een ‘koude’ klant dus door jou verrast wordt met een telefoontje waar een ‘warme’ klant jouw telefoontje al verwacht omdat hij zich aanmeldde via een relamefolder, email of wat ook maar.

Ik moest niet alleen die klant binnenhalen maar ook het duurste abonnement verkopen, ongeacht of die iemand wel of niet interesse had voor de producten binnen dat abonnement.
Toen ik mot kreeg met een (sexistische) chef nadat ik weigerde een 90+er het duurste internetabonnement door de strot te duwen, nam ik hem de wind uit de zeilen door mijn ontslag te nemen voordat hij het mij kon geven. Ondanks de financiële problemen die dat opleverde, heb ik nog steeds geen spijt van die beslissing!

►meer~more

Japans op Zaterdag – 133

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)
133
Hier gestart op 17 januari 2015
~* Wat=een Haibun ~* Wat=een Haiga ~* Wat=een Haiku
~* Wat=een Kyoka  ~* Wat=een Renga ~* Wat=een Sedoka
~* Wat=een Senryu ~* Wat=een Tanbun ~* Wat=een Tanka  

 

Verwaaid los laten
overlast stroomt gestaag weg
’t donker verlichten.
►meer~more

Theelabel-vraag 43

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 43

gestart op 2 januari 2017

30 oktober 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat brengt een lach op jouw gezicht?” 

  1. Het uitkijken naar / het zijn in …. dierentuin
  2. Onverwachts bezoek
  3. Leuke post
  4. Reacties hier
  5. Berichtjes in Whats-App / SMS / E-mail
  6. Dat het zó goed mogelijk gaat met de bewoners van het Hotel in mijn ♥
  7. Onze veestapel
  8. Jeans – Musicals – Purper – Klassiek in het theater
  9. Als ik thuiskom na een dagje uit dat manlief me dan opwacht met een knuffel en thee
  10. Als ik thuiskom na weg te zijn geweest, ik moet uitkijken waar ik mijn voeten neerzet om te voorkomen dat ik struikel over Noah, Brego, Precious en/of Bildo
  11. Als ik de parkeerplaats bij ons huis oprij en Bilbo zie aan komen rennen
  12. Mijn (gehandicapte) buurjongetje die altijd heel luid “omaaaa” schreeuwt en met gespreide armen op mij af komt hollen
  13. Andere mensen een plezier doen met ongeacht waarmee
  14. Bloggen ~ Freubelen aan layouts
  15. Door mijn fotomappen bladeren
  16. Buiten zijn in de herfst, ongeacht zon of regen of harde wind, gewoonweg zalig
  17. TV-progs/docu’s Crimi’s ~ Mysteries ~ Dieren ~ Tattoo ~ Klassieke / Religieuze muziek op tv
  18. Trilogieën a) Lord of the Rings & b) The Hobbit
  19. Bloemen op de vaas
  20. Vogels in de tuin
  21. ’s Ochtends wakker worden en me realiseren dat ik de hele nacht geslapen heb
  22. ’s Ochtends wakker gemaakt worden door een zonnestraal
  23. Als mijn lijf en geest in balans zijn waardoor het ‘ongemak’ prima hanteerbaar is.
  24. Bloggers die meedoen aan uitdagingen.
  25. Dat JIJ je aanmeldt voor het Sinterklaas-Spel in Blogland *glimlach*

 

Ik heb ze dan wel van een nummertje voorzien maar dat is een willekeurige volgorde, vond het lijstje met 25 lang genoeg maar ik had er evengoed dubbel of driedubbel zoveel van kunnen maken. 

►meer~more

Japans op Zaterdag – 132

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)
131
Hier gestart op 17 januari 2015
~* Wat=een Haibun ~* Wat=een Haiga ~* Wat=een Haiku
~* Wat=een Kyoka  ~* Wat=een Renga ~* Wat=een Sedoka
~* Wat=een Senryu ~* Wat=een Tanbun ~* Wat=een Tanka  

 

Vol overgave .
Uitbundige levenswil.
Passie onstuitbaar.

►meer~more

Theelabel-vraag-42

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 42

gestart op 2 januari 2017

23 oktober 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wie zou je absoluut niet kunnen missen?”

Ik drink tegenwoordig heel weinig koffie en heel veel thee, dus de labels met vragen zijn legio, en velen ervan herinner ik me als ‘heb ik al gehad’. Op dezelfde dag dat ik de vraag van vorige week trok, trok ik ook de vraag van deze week, hoezo toeval bestaat niet? Weliswaar uit een ander theedoosje maar toch.

Wie… is dus een iemand…
Het meest voor de hand liggende antwoord is natuurlijk mijn (v)echtgenoot, zegt niet iedere getrouwde persoon dat als antwoord op zo’n vraag? Terwijl die vraag onder mijn ogen opdoemde hoorde ik gelijk een stemmetje zeggen: “hoe ga je dit beantwoorden? Sociaal gewenst of eerlijk? Is in beide gevallen het antwoord dezelfde?” (had ik al verteld hoe zo’n broertje-dood ik heb aan die stemmetjes in mijn hoofd? Nee? Nou bij deze dan!)

Nou weet ik natuurlijk al bijna 2 weken dat deze vraag vandaag aan de beurt is dus heb ik ook tijd genoeg gehad om over mijn antwoord na te denken, of beter gezegd, over de vragen die die stemmetjes mij stelden.

Sociaal gewenst antwoord:
Uiteraard mijn (v)echtgenoot met wie ik al samen ben sinds 18 mei 1977, met wie ik verloofd ben op 25 december 1980, met wie ik getrouwd ben op 9 december 1983, met wie ik 6 kinderen kreeg, met wie ik al zoveel meemaakte en doorstond, met wie ik nog steeds oud wil worden ook al zijn onze gelijkenissen in de loop der jaren gewijzigd in verschillen.

Eerlijk antwoord:
Niemand!
Al heel jong ontdekte ik dat ik verlies van mensen moest leren accepteren.  Aan Magere Hein natuurlijk maar ook door omstandigheden die je niet in de hand hebt. Soms groei je uit elkaar. Mensen ontwikkelen zich, een weg die je ergens gezamenlijk startte splitst zich ergens en of je na die splitsing alsnog samen op diezelfde weg ben is altijd weer de vraag. Daarnaast is het natuurlijk zo dat gezondheid ook een wezenlijk deel van een relatie is, ik heb helaas afscheid moeten nemen van zeer dierbare mensen wiens aanwezigheid mij meer kwaad dan goed deed. Ook hebben mensen afscheid van mij genomen omdat ze niet met mijn zijn konden omgaan. Al ben ik zeer weinig alleen, ben ik dat wel heel vaak. Eenzaamheid is ook mijn vaste gezelschap, Het kleine groepje dat ik om me heen heb kent mij door en door en accepteert mij zoals ik ben, ongeacht in welke bui ik dan ook ben. Dat kunnen maar weinig. Kortom, ik hang mijn leven, mijn bestaan, niet op aan een ander persoon. Er is maar één persoon die mijn leven moet leven en dat ben ik zelf.

►meer~more