♪ S p r e k e n ♪·2017---·Beestenspul

Joepieeeeeeeeeeee

Een gebeurtenis waar ik al een hele tijd op zat te wachten heeft dan eindelijk plaatsgevonden, vanochtend vroeg om 4.30 uur om precies te zijn !
In Dierenpark Amersfoort is olifant Kina bevallen van haar eerstgeborene.
Wil je dat zien? Klik dan ►►► HIER ◄◄◄

Werd dit dierenpark op 25 maart eerder dit jaar al verblijd met de geboorte van Yunha (het 5e kind van Indra), heeft die kleine dreumes er nu een speelkameraadje bij gekregen.

Uiteraard gaan Daphne en ik zodra we beiden kunnen op kraambezoek en zal er ongetwijfeld een log over volgen met foto’s!
Heerlijk vooruitzicht!!  We kunnen niet wachten natuurlijk *glimlach*

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Theelabel-Vraag

Theelabel-vraag-38

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 38

gestart op 2 januari 2017

25 september 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat zou je wensen als je drie wensen had?”

  1. Dat ik kon toveren!!! 
    Dan zou ik als eerste de ♥-wensen vanmijn (v)echtgenoot (een zeer oude, doch in perfecte staat verkerende, Mercedes), mijn kinderen (eigen woning plus financiële zekerheid voor de toekomst) en mijn vrienden  (een camper, een pen & een huis op Kreta) vervullen.
    Daarna zou ik een groot stuk grond kopen, daarop een boerderij laten bouwen, een heel grote schuur zodat manlief en kinderen naar ♥-enlust zouden kunnen boogschieten. En tot slot een grote ruimte voor mezelf waar ik dan dieren in nood zou gaan opvangen.
  2. Eigenlijk ligt elke wens al in mijn 1e antwoord geborgen… maar de vraag benoemt 3 antwoorden dus mijn 2e antwoord is:
    Ervoor zorgen dat iedereen dat doel dat hij voor ogen heeft bereikt, de macht en ruimte heeft zichzelf te ontwikkelen op zijn eigen tempo en naar eigen wensen, zonder dat daardoor wie dan ook in nood komt, ongeacht welke vorm daarvan dan ook.
  3. Beide voorgaande antwoorden zijn natuurlijk een onbereikbare Utopie, maar stel dat dat even niet zo is, dan is mijn 3e antwoord:
    Dat iedereen zich niet 100% maar 1000% realiseert… en daar ook naar gaat leven… dat een dier een levend wezen is  dat van ons afhankelijk is en dat je ieder leven moet koesteren maar er wel ruimte is voor de verlossing door de dood voor hen die daarnaar verlangen of voor wie de koek echt op is, ongeacht de reden daarvan.

 

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Dankbaarheid

92

Vrijdag was het dan zover… Hij werd 92!!

Zoals elke ochtend stapte ik rond de klok van 7.15 bij hem binnen. Hij was al op en in de badkamer, zittend op zijn rollater, was hij zichzelf aan het scheren. Ik feliciteerde hem en nam hem vervolgens mee naar de woonkamer alwaar ik hem eerst aankleedde, met de voeten in de fiets zette voor zijn dagelijkse portie ‘sport’. Daarna voorzag ik hem van ontbijt en de nodige medicatie en ging in de keuken aan de slag terwijl hij zich in de krant verdiepte, nog even rust voordat zijn harem binnen zou komen vallen.

Zijn harem… dat zal ik even uitleggen. Hij en zijn vrouw (die overleed in mei 2011) waren al vanaf het begin van hun huwelijk bevriend geraakt met diverse echtparen die zij ontmoetten als buren, kerkgenoten, verenigingsgenoten etc. In de loop der jaren zijn van die echtparen de mannen allemaal overleden maar de dames staan nog steeds fier rechtop. Ja natuurlijk, allemaal rijen ongemakken maar op hun hoge leeftijd mag dat ook wel. De jongste van de dames wordt in oktober 84 en de oudste wordt in mei 92.

Ik maakte gebak klaar en diverse hapjes en zorgde ook voor de dagelijkse standaardzaken en gelukkig werkte mijn planning prima want op de tijd die ik op voorhand bedacht had was ik klaar. Enkele minuten later ging de deurbel en alsof het afgesproken was, wat niet het geval was, kwamen alles dames één voor één binnen. Een paar zeer gezellige (doch ook luidruchtige *glimlach*) uren volgden. Rond het middaguur was iedereen weer vertrokken en zette ik hem bij de eettafel met zijn middageten. Nadat ik de hele boel had afgewassen en opgeruimd groette ik hem en vertrok ik.

Vandaag zou zijn zoon hem ophalen in de ochtend. Die is op dezelfde dag als vader jarig en zou dus vandaag het huis vol krijgen. Vanochtend had hij er wel zin in maar hoopte tegelijkertijd dat het niet te druk zou worden, ‘daar kan ik niet meer zo goed tegen, jammer is dat…’. Ik deed wat ontspanningsoefeningen met hem en sprak hem moed in met ‘het komt wel goed.. en als het je te druk wordt dan laat je je maar thuisbrengen, en anders bel je mij maar dan haal ik je wel op’.

Zijn schoondochter (van de overleden zoon) woont bij mij in de wijk en zij was ook bij haar zwager op bezoek met haar 3 zoons. Eén van die zoons zou redelijk op tijd huiswaarts keren en dat vond opa een prima plan, dus kleinzoon nam opa mee en leverde hem thuis af.

Toen ik zopas bij hem kwam zat hij moe in de stoel, ons zorgenkindje De Dappere Dodo. Ik hielp hem uit de kleren, in de pyjama en gaf hem zijn avondeten en medicatie. Daarna dronken we een bakkie leut en zoals altijd liet ik, na het afruimen van alles, hem achter bij de tv , wetende dat hij binnen enkele minuten naar zijn slaapkamer zou schuifelen om in bed te kruipen.

Morgen, nieuwe dag niewe kansen, een man van de dag, die niet van opgeven weet, die per dag meer en meer ongemakken moet ontvangen, het gaat me aan het hart. Ik probeer het hem maar zo veel mogelijk naar de zin te maken en ondertussen geniet ik zoveel mogelijk van zijn pleziertjes en de nog steeds ondeugend glinsterende oogjes die hij nog steeds met grote regelmaat kan opzetten.

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Stokjes

Wandelen – Stokje

Gewoon ff niks hoeven / moeten, het huis even voor mezelf, de boel aan de kant, alles blinkt me weer tegemoet. Het vee ligt te maffen en ik vind dat ik wel een pauze verdiend heb. Grote bak thee en mijn verslavingsstokjes bij de hand wijd ik me aan een blog-stokje die ik bij Marije vond.

1. Waarom wandel je?
Als dierentuin- & natuurliefhebber zie je het meest als je beweegt zonder behulp van een voertuig. Alle zintuigen op scherp en het genieten kan van top tot teen door je heen stromen. Je maakt contact met de aarde en alle andere elementen hebben vat op je. Die inspanning zorgt voor een top ontspanning.

2. Wanneer wandel je?
*Grinnik*… Dagelijks natuurlijk. Je komt toch nergens als je niet je lijf boven je onderdanen rechtop zet want stilstaan is a) slecht voor de gewrichten en b) je komt nergens.

3. Waar wandel je het liefst?
Dierentuinen en in de natuur. Heb geen specifieke locaties, het is overal mooi en genieten kan je overal als je je op het genieten focust.

4. Wandel je samen of alleen?
Nooit alleen. Met een lijf dat niet altijd gehoorzaamt is dat namelijk niet zo slim. Nou gebeurt het tegenwoordig nog zelden maarrrrr als mijn hoofd op hol slaat, of mijn rug in het slot… dan ga ik ter plekke plat en dan kom ik zonder hulp geen meter meer vooruit.

5. Wat is voor jou het perfecte wandelweer?
Ik vind elk weertype prima op 1 na. Het type van te hoge temperaturen.  Is dat het geval dan blijf ik lekker binnen, ons huis is prima geïsoleerd en dus altijd heerlijk koel op zulke bloedverziekend hete dagen, de beste plek om te zijn wat mij betreft.

6. Wat neem je mee tijdens jouw wandeling?
Mijn fotocamera, mijn saffies, mijn portemonnee en mijn foon.

7. Wat is jouw wandeltempo?
Dat wisselt per keer, het hangt altijd af van hoe mijn lijf zich op dat moment gedraagt en wat ik fysiek al dan niet aankan. Ook het mentale deel van mijn bestaan speelt een rol mee. Is mijn hoofd rustig dan wandel ik rustiger dan wanneer het overloopt en/of dreigt te ontploffen.

8. Op welke schoenen wandel je?
Voorheen op Sketchers maar sinds ik Dr. Martens heb ontdekt heb ik mijn voorkeur ontdekt. De boots dus van dat merk.

9. Wandel je het liefst verhard of onverhard?
Dat maakt me helemaal niets uit… ben ik in een dierentuin loop ik veelal verhard natuurlijk maar in de natuur veelal niet. beiden is dus oké

10. Wanneer is een wandeling voor jou geslaagd?
Als ik het tijdens die wandeling enorm naar mijn zin heb gehad, als ik met een heerlijk fris (van binnen dus hè?) hoofd thuis kom, als ik daarna fysiek moe op de bank mag ploffen en voel dat ik moe ben van fysieke inspanning en niet van mentale overdruk én als ik ook nog eens tevreden ben over mijn foto’s.

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Di-Wo

Di-Wo-32

DiWoDi-Wo

Gedichten op elke 2e woensdag

32 – Gestart op 6 juli 2016

Lees ook de bijdrages van: Ria

Schijnbaar onvervulbare wensen,
waaraan met regelmaat wordt gedacht,
sluimert in het hart van menig mens,
die moedeloos geen wonder verwacht.

Kaboutertje spreekt tot verbeelding
wie gelooft nou niet in diens bestaan?
Misschien her en der een enkeling
die zich beheerst, niet wil laten gaan.

Hen bij hoge nood dan oproepen
en wanhopig om hun hulp smeken.
Mobiliseren van hulptroepen,
om de overmacht te doorbreken.

Helpende handen kunnen helen,
met onbetaalbare gevolgen.
Wat zou het veel verdriet schelen,
als nood en leed worden verzwolgen.

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Beestenspul

Boodschappies

Zoals (bijna) iedere dag zo halverwege de middag staat manlief bij de deur op weg naar buiten, herhalend welke boodschappen hij wil gaan halen. Eveneens zoals (bijna) altijd vraagt hij  mij of hij nog iets voor mij mee moet nemen en eveneens zoals (bijna) altijd zeg ik: ‘Neuh, noit da’k woit” (vertaling: Nee, niet dat ik weet).
Vandaag liep hij niet zoals (bijna) altijd na mijn antwoord de deur uit maar zijn gelaat vertrekt in een vette grijns en hij zegt: “bloemen hoef ik zeker ook niet mee te nemen want daar heb je toch geen plek voor…” Hij wacht mijn antwoord niet af maar stevent acuut de deur uit, die nog grinnikend achter zich dichttrekkende…


Wij hebben niet 1 salontafel maar 3, zoals jullie op de bovenste foto kunnen zien. 2 van de 3 zijn met regelmaat (heel grote ook nog eens) bezet…Zeker als het weer buiten niet je van het is qua dierenwensen *glimlach*.

Ik ben verrre van een Mien Dobbelsteen maar jullie snappen vast wel dat ik geen dag vrij heb als het gaat om het schoonmaken van de salontafeltjes en het stofzuigen… wat manlief overigens ook vaak voor me doet zodat ik mijn rug kan sparen…

Onze veestapel…kijk ze nou liggen, daar kun je toch onmogelijk een hekel aan hebben ook al voorzien ze in een constante portie extra werk. Met name onze nieuwste aanwinst Bilbo (3), die hier sinds 27 mei thuis is, is niet meer het hoestende magere scharminkeltje dat hij was. Een aantal pondjes erbij, het hoesten is over en uit en krijgt hiervoor ook de medicatie niet meer sinds de 2e week, deze babbelaar met volume blaakt van gezondheid. De veel oudere Dame (Precious 14) en Heer (Noah 14) blaken dan niet meer zo van gezondheid maar heej op hun leeftijd mag dat ook toch?! Brego (9) is ook niet meer zo piep maar dat is slechts iets dat we weten, niet iets dat we merken, integendeel!
Vooralsnog gaat het alle 4 harstikke goed en dus genieten we er nog maar even van want je weet maar nooit hoe snel dit kan veranderen.

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Theelabel-Vraag

Theelabel-vraag-37

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 37

gestart op 2 januari 2017

18 september 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat is de grootste prijs die je ooit gewonnen hebt?”
(de meest onbetaalbare prijzen is natuurlijk DE LIEFDE én de geboorte van mijn beide kinderen, maar ja dat wordt in deze vraag waarschijnlijk niet bedoeld dus kies ik maar voor de materiële kant van de vraag) 

Lees meer ~ Read more “Theelabel-vraag-37”

♪ S p r e k e n ♪·2017---·WE-300

WE-300 – 72 ~ Gezondheid

we300vanplatoPlato‘s

72e WE-300

Thema 14 september – 15 oktober 2017:

Gezondheid

“Het is maar goed dat we niet alles van tevoren weten” … is zijn gevleugelde uitspraak, die ik tegenwoordig heel vaak hoor.
Het is ook niet niks natuurlijk als je zelf altijd kerngezond bent geweest en slechts 1x in je leven ziek was door een hernia en later in je leven te maken krijgt met de gevolgen van de hartproblematiek van een innik geliefde echtgenote waarvan hij dan in 2011 afscheid moet nemen daardoor.
Al is het natuurlijk niet zo, het lijkt wel alsof dat afscheid een kentering in de tijd gaf. Hij ervaart het althans wel zo want vanaf dat moment gebeurde het ene nare na het andere. Oktober 2011 bezoekt hij het graf van zijn vrouw en komt daaarbij te vallen, een heup aan gruzelementen. Ziekenhuis, revalidatiecentrum en veel therapie volgen. In mei 2012 komt hij dan weer thuis.
Vlak voor kerst komt een onheilstijding, 1 van zijn 2 zoon, komt te vallen en raakt bewusteloos, bij onderzoek blijkt dat zijn hoofd vol met tumoren zit en nog geen 6 weken later nemen we afscheid van hem.
April 2014 wil hij, zoals altijd, zijn bezoek uitlaten. Galante heer ten top als hij is, loopt hij met zijn bezoek naar de hal en helpt haar in de jas, daarbij gaat het fout, hij valt en wel op dusdanige wijze dat zijn rechterbovenbeen kompleet aan diggelen ligt. Ziekenhuis, revalidatiecentrum (God Zij Dank hetzelfde als waar hij ook vertoefde tijdens de herstel van zijn gebroken heup) en veel therapie volgen. Oktober 2014 komt hij thuis maar wel een heel stuk minder mobiel dan hij gewend is.
Het inleveren van ‘ dingen zelf kunnen’  zet zich uitbreidend voort… dát accepteren kost hem veel moeite maar gelukkig heeft hij zijn humor niet verloren noch zijn positieve levensinstelling! Nu kijkt hij uit naar mijn verrassing, vandaag over 7 dagen, als hij zijn 92e verjaardag viert!
♪ S p r e k e n ♪·2017---·Log-hop

Herfst ~ Log-Hop 2017

De meteorologische herfst is al begonnen, buiten is het volop herfst als je naar het weer kijkt, heerlijk, wat geniet ik daarvan! De herfst is ook het seizoen dat ik al een paar jaar start met de Herfst ~ Log-Hop, dus ook dit jaar wil ik dat graag weer gaan doen. Vooropgesteld dat er deelnemers zijn uiteraard want zonder deelnemers kan ik willen hoppen zoveel ik wil maar kom ik nergens natuurlijk *glimlach*.

Zondagavond 1 oktober hoop ik jullie rond de klok van 20.15-20.30 hier op mijn log te mogen verwelkomen, specifiek in de chatroom die ik dan net als altijd weer hier zal openen. Eenmaal in die chatroom zie je elkaar en kunnen we dus gezellig met elkaar kletsen. “Ervaringen uit het verleden bieden geen garanties voor de toekomst” zegt een bekend spreekwoord maar ik vond het altijd heel gezellig en ik hoop dus daar weer zo’n ervaring aan toe te kunnen voegen.

Doe jij ook (weer) mee? Laat het me maar weten!

Voor hen die niet (meer) weten wat nou precies de bedoeling is, hieronder een aantal punten:
a) Als deelnemer kom je naar mijn blog … in de chatroom
b) Om de zoveel minuten plaats ik een link naar de blog van één van de deelnemers
c) Iedereen gaat bij die blogger op bezoek… en laat een reactie achter natuurlijk
d) Daarna keer je terug naar mijn blog… naar de chatroom
e) a t/m d herhalen zich totdat iedere deelnemer aan de beurt is geweest.

Toen het Log-Hoppen ontstond was het bloggen in het algemeen nog niet zo erg bekend. De hoofdbedoeling als het ware was dus om blogs te ontdekken die je nog niet kende en om zo je blogwereld te vergroten. In die tijd speelde ook de hype dat men ‘grote’ bezoekersaantallen op de blog wilde genereren. Er waren toen weinig tot geen mogelijkheden om andere blogste ontdekken dus het Log-Hop-pen voorzag daar op een heel goede en heel leuke wijze in. De Loh-Hop-hype is al jaren voorbij maar mij is de gezelligheid altijd bijgebleven en dus organiseer ik het nog jaarlijks graag ook al levert het tegenwoordig geen ‘hoge’ bezoekersaantallen op (dat voor mij overigens nooit een drijfveer was) en is de kans op het ontmoeten van onbekende bloggers ook veel kleiner geworden omdat wij als bloggers veel bloggers al kennen vanwege de talloze uitdagingen die er in blogland rond gaan en natuurlijk de zoekmachines die veel beter uitgerust zijn dan ‘vroeger’.

Kortom… gezelligheid troef, daar gaat het mij om!
Ik zie jou graag op 1 oktober in de chatroom als deelnemer én ik zou het natuurlijk helemaal te gek vinden als je de afbeelding hieronder meeneemt en die op je blog zet met een link naar mijn blog om de Herfst ~ Log-Hop te promoten!!

Deelnemers:
Joanne  ~  Minoesjka

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Ditjes-Datjes

Eerlijk duurt het langs…

….ehhhh is dat zo???

Mei 2016 kreeg ik e.i.n.d.e.l.i.j.k. het mobieltje waar ik al een heel lange tijd van gedroomd had. Het toestel voldeed boven verwachting en ik was er dus ook heel erg blij mee.

Afgelopen zondagochtend stap ik bij mijn maandagmeneer uit de auto en blijf ik haken achter de veiligheidsgordel, ik weet me nog maar net staande te houden en zucht van opluchting, die zucht wordt onderbroken door een raar geluid, met een zeer angstig voorgevoel kijk ik naar beneden en zie mijn gsm aan mijn voeten liggen. Die is dus bij die capriolen uit mijn jaszak gegleden. Gelijk zakt mijn stemming ver onder 0 want hij is kaduuk, het glas aan de voorkant vertoont scheuren en barsten, alsof het een craquelee-huidje heeft gekregen.

Ik heb dit toestel al langer dan een jaar dus garantie is zo wie zo pleite… Volgens een vriendin die later die ochtend een bakkie komt doen, kan ik de schade declareren bij de verzekering van ons huis, het schijnt onder de inboedelverzekering te vallen. Mijn humeur klaart ietsjes op maar niet al te zeer want ‘zulk geluk is nooit aan onze zijde dus zal nu ook wel niet, maar heej niet geschoten is altijd mis dus ik ga ’t proberen’, zeg ik nog tegen haar met een grinnik.

Ik mail keurig naar onze verzekeringsmaatschappij, vertel eerlijk (ja hallo hoe anders?) wat er gebeurd is en vraag of het onder de verzekering valt en zo ja of ik er dan gebruik van kan maken… Het wachten op antwoord begint.
Die mail komt dan ook de volgende dag binnen, gisterenmiddag dus.
Het antwoord is, precies zoals ik al bevroedde, nee helaas want mijn gsm viel op straat, BUITEN ons huis… als het nou IN huis was gebeurd dan was het een ander verhaal geweest.

Grmblbrrrmgrmblll… jullie snappen wel, ik heb de smoor, en niet zo’n klein beetje ook!!!
Dat ik dit nu pas blog is al een teken aan de wand van hoezeer ik hiervan baal!!

PS…op het internet zag ik talrijke berichten dat deze gsm niet te repareren valt in zo’n geval, dus ik moet nog uitzoeken hoe nu verder *snikkkkkk*

♪ S p r e k e n ♪·2017---·Theelabel-Vraag

Thee-label-vraag 36

Thee-Label-Vraag op Maandag

nr. 36

gestart op 2 januari 2017

4 september 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?

De vraag die ik aantrof op het theelabeltje was:
“Wat is jouw sterkste zintuig?”

Mijn voorgevoel.
Het heeft altijd een invloedrijke stem op mij gehad al heeft het wel heel lang geduurd voordat ik er waarde / geloof aan durfde te hechten. Ik hield mezelf voor dat ik niet zo raar moest doen om wat mijn gevoel me vertelde want iets dat ik nog niet ervaren had kon ik niet weten toch? Inmiddels denk ik daar 100% andersom over. De tekenen waren te overdadig in aantal op zeker moment, ik kon ze eenvoudigweg niet langer negeren.
Toch werkt het niet 100% feilloos… ik ging in het verleden nogal eens bij mensen de mist in, wellicht mede ingegeven door mijn ‘ieder verdient een 2e kans ofzo iets’ -instelling en mijn hoge mate van vergevingsgezindheid maar ja het spreekwoord van die ezel is niet op mij van toepassing, heb mijn neus wel degelijk die spreekwoordelijke 2e maal gestoten, volgende malen ook.
Anderzijds werkt het weer wel goed bij bijv. vacatures, bij sollicitaties waarvan ik gelijk al het gevoel had ‘dit wordt niks’, volgde ook de afwijzing. Zowel bij mij als bij anderen die ik daarmee in het verleden al hielp.
Ik heb ook wel eens een andere route gekozen omdat ik ‘iets’  voorvoelde en dan later hoorde dat er op mijn oorspronkelijke route iets gebeurd was. Ben ook wel eens thuis gebleven omdat mijn voorgevoel mij een reisje zeer sterk afraadde.
Ook zo met mensen die mij dierbaar zijn… een naam popt op en dan gaat mijn hand al naar mijn gsm die dan een seconde later overgaat en die persoon mij dan belt, of ik bel adhv een ingeving iemand op die dan verbaasd reageert omdat die persoon op dat moment aan mij dacht dan wel mij ‘nodig’ had voor dit of dat…

Kortom… mijn gevoel is sterk en ik vertrouw er tegenwoordig 100% op want ik weet inmiddels dat het mij nooit in de steek laat.