Welkom Lili

Binnenkort wordt Lili in Wildlands verwelkomd!

Daar lopen inmiddels 3 ijsberen rond, Lale, Noordje en Nela. Lili is de zus van Lale en zit nu nog in Tierpark Zoo am Meer, waar Anita en ik haar op 7 september 2016 al bezochten. Bij ijsberen is het net als bij mensen… bij 3 is er altijd 1 teveel / over. Dat is nu in Wildlands ook het geval. Noordje en Lale spelen het meest samen en Nela is vaak in der eentje aan het spelen. Lili komt dus vanuit Bremerhaven naar Emmen om Nela’s maatje te gaan worden. 

Het ijsberenverblijf in Wildlands is mega-groot dus deze 4e dame zal zich daar ongetwijfeld ook enorm gaan vermaken zoals het reeds aanwezige 3-tal al doet. Ik kijk er (uiteraard) naar uit om haar zsm te mogen gaan bewonderen in mijn ‘thuis-zoo’. Naar verluidt zal het transport van Lili plaatsvinden in week 19. Zondag 7 mei is voor het publiek in Bremerhaven de laatste dag dat men de kans krijgt afscheid van Lili te gaan nemen. Wanneer Lili dan in Emmen aankomt en vervolgens zichtbaar zal zijn voor het publiek weet ik nog niet… meestal houden dierentuinen nieuwe dieren namelijk een tijdje achter de schermen om ze te laten wennen.
Kortom: wordt vervolgd!

Dagelijks

Marion‘s… Japans op Zaterdag (voorheen: Haiku op zaterdag)

115 Hier gestart op 17 januari 2015

Wat is een Haibun ~*~ Wat is een Haiga ~*~ Wat is een Haiku ~*~ Wat is een Kyoka ~*~ Wat is een Renga ~*~ Wat is een Sedoka ~*~ Wat is een Senryu ~*~ Wat is een Tanbun ~*~ Wat is een Tanka ~*~

Voedend tegoed doend,
de reserves aanleggend.
Dagelijks terugkerend,
herhaald ritueel.
Hunkerend naar het leven;
strijd op nemen en geven.

Twente-Groningen-Drenthe

Corry is even op haar geboortegrond… ergens in het mooie Twente.. Ik  vertoef met enige regelmaat rijdend over wegen door mijn geboortegrond. Samen wonen we in Drenthe maar de wijze waarop we met elkaar spreken verschilt nogal eens. Soms in (bijna) netjes Nederlands maar eigenlijk het vaakst in een mengelmoesje van alle drie, het Twents, het Gronings en het Nederlands waar een ander wellicht nog wel iets van Drentse sporen in zou kunnen aantreffen ook.

Ze stuurde me dit:

Mijn dialect is zo:

Dat kin
Woik noit
Wat?
Da duk noit.
Zolt?
Goin punt.
Das zund.
’t is klootn weer
Wat most?
Krieg nou wat
Da’s nai
Magst da?
Wa wulst?
Da kin noit.

Spreek jij ook een dialect? Zo ja, hoe zou jouw rijtje er dan uitzien? Ben er zeer benieuwd naar, je mag het ook fonetisch opschrijven natuurlijk.

Timing

Vonnie’s Happy Challenge

~ 61 ~

Gestart op 15 januari 2016

Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”.
Zij daagt jou uit een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten.
De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt…
Een quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport… etc
Het kan, én mag, van alles zijn! Doe jij ook mee?

Dat vindt Vonnie ♥stikke leuk!”

Gisteren was een ‘zo-zo’ dag, ga er niet al te diep op in maar ik was heel erg verdrietig. Op zeker moment voelde ik dat het mij dreigde te overmannen en dus greep ik een peuk uit mijn doosje en de aansteker en stapte ik door de tuindeur de tuin in om daar letterlijk een frisse neus te halen en mijn haar in de war te laten maken door de stevige wind. Toen ik op zeker moment mijn hoofd oprichtte en de rook naar boven uit blies zag ik de talrijke kleurverschillen in de wolken, met dank aan de wisselvalligheid van het weer. Een fractie van een seconde later brak een wolken uit in wat je op de foto ziet.

Als dit geen bemoedigend teken van boven is … wat dan wel?
Ik veegde de tranen uit mijn ogen en met een positief veranderend gevoel stapte ik het huis weer in en voegde me weer bij het gezelschap waar ik deel van uitmaakte. Niet dat ik nou de rest van de dag super happy was maar wel een heel stuk happier dan dat deel van de dag voordat ik dit in mijn vizier kreeg… Vele kleintjes maken één grote of niet dan?!

50-50-Oranje

PLATO verzon in januari 2013 dit:

1) Schrijf een stukje van 50 woorden waarin je een mening/zienswijze weergeeft en noem dit A.

 

2) Schrijf daaronder een stukje van 50 woorden waarin je het tegenovergestelde beweert en noem dit B.

 

3) De titel is één woord.

 

A)
De wekker zetten. Voor dag en dauw eruit en naar de aangewezen locatie tuffen. Zo vroeg mogelijk want je wilt natuurlijk, op en top koninklijk uitgedost, vooraan staan. Dát jouw hand niet geschud wordt is vanzelfsprekend geen optie. Het idee alleen al bezorgt je angstzweet en nachtmerries. Dvd-recorder natuurlijk geprogrammeerd!

B)
Harriejakkiebah weer een landelijke vrije dag. “Iedereen” is immers ‘head over heels, completely in love’ met de Familie Van Oranje. Dat je dát niét bent is onvóórstelbaar, toch? Lekker puh, dus wél! Niet tegen maar ook niet voor zijn. Ze zijn deel van jouw afkomst, niets meer en niets minder.

Gekregen

DiWoDi-Wo

 

Gedichten op elke 2e woensdag

 

21 – Gestart op 6 juli 2016

 

Lees ook de bijdrages van:


 


(Limerick)

Mijn lievelingsvogel gekregen
in veel pixels bijeen geregen
Dit prachtig cadeau
kreeg ik van Ludo,
een vriendschap van goud, mij een zegen.

We leerden elkaar bij de bank kennen,
vanaf dag één was dat geen wennen.
Gelijk al die klik
wij twee, dikke mik,
toen en nu nog steeds, ‘date-jes’ plannen.

Met enige regelmaat treffen
bijkletsen zonder stem verheffen.
Dat dan samenzijn
is altijd zo fijn
vriendschaps-rijkdom blijvend beseffen.

Ooit

Thee-Label-Vraag op Maandag
nr. 16

10 april 2017

Gestart op 2 januari 2017

Laat jij ook een link naar jouw antwoord achter?


De vraag die ik op het theelabeltje aantrof :
“Wat zou jij op een dag willen doen dat je nog nooit gedaan hebt?”
*glimlachhhhh*  *Grinnikkkkkkk* ~ ~ ~ ~ ~ Ohjeeeeetjemekreetjeeee hebbie ff?
Die vraag kan ik zonder enige moeite met het grootste gemak beantwoorden, ik heb in die zin nog zo ontzettend veel wensen. Ik ga ze dus maar gewoon uitschrijven, gewoon in de volgorde zoals ze in mijn hoofd opkomen tijdens het schrijven, daarbij wil ik dan wel even aantekenen dat als al die dingen nooit zouden gebeuren ik er niet minder gelukkig om zou zijn want ondanks de moeite die het leven me vaak kost ben ik een heel tevreden mens dankzij de rijkdommen waarover ik beschik.

  • 1. Vliegen én fotograferen vanuit een luchtballon en een helicopter
  • 2. Ervaren hoe het is om ten huwelijk gevraagd te worden (en nee ik ben absoluut niet van plan nogmaals te trouwen)
  • 3. Een dier-in-nood-opvang starten in een vrijstaande boerderij met veel grond erom heen
  • 4. Een hospice opzetten en daar elke wens van de gast vervullen
  • 5. De Lord of the Rings / The Hobbit – reis maken door Nieuw Zeeland
  • 6. Een dag meedraaien met een dierenverzorger in een dierentuin
  • 7. Met een ongelimiteerde bankpas mogen gaan winkelen om wensen van geliefden te vervullen
  • 8. De auto van mijn dromen de mijne mogen noemen
  • 9. Uit een vliegtuig springen
  • 10. JOU! ontmoeten…

Vrij

Marion‘s… Japans op Zaterdag

(voorheen: Haiku op zaterdag)

114

Hier gestart op 17 januari 2015

De vleugels gespreid,
stijgend en dalend zweven,
zo voluit leven.

 

Wat is een Haibun ~*~ Wat is een Haiga ~*~ Wat is een Haiku ~*~
Wat is een Kyoka ~*~ Wat is een Renga ~*~ Wat is een Sedoka ~*~
Wat is een Senryu ~*~ Wat is een Tanbun ~*~ Wat is een Tanka ~*~

Update Weblog-Meeting 20 mei

31 januari jl nodigde ik jullie uit voor een Weblog-Meeting …
Inmiddels is het 21 april en morgen over 4 weken is het al 20 mei, dus de hoogste tijd voor een update om meer informatie te geven over wat ik ondertussen regelde.


Zaterdag 20 mei…
Hoop ik jullie te mogen ontmoeten, én ♥-elijk begroeten, op Schokland.
Om 10 uur staat er een luxe koffie- & thee tafel op ons te wachten in het Museumrestaurant Schokland : Adres is: Middel Buurt 2 / Schokland.


Zodra we er dan allen klaar voor zijn zetten we onze dag voort op zo’n 1,5 km afstand in de Gesteentetuin Schokland aan de Keileemweg.
We kunnen vanaf het restaurant ernaar toe lopen maar ook er met de auto’s naar toe gaan, maar net waar we voor kiezen. Bij de Gesteentetuin zijn diverse wandelroutes te kiezen, die keuze heb ik nog niet gemaakt, dat wil ik graag ’s ochtends doen met jullie in overleg. We kunnen immers vele opties benutten? Ieder zijn eigen gang, of als groep bij elkaar blijven, korte(re) of lange(re) routes kiezen etc.

Als we ‘klaar’ zijn met die Gesteentetuin keren we terug naar het Museumrestaurant om de dag af te sluiten met een hapje en een drankje.

Ik kijk er enorm naar uit BeaCassie & Eric & Marije te mogen ontmoeten en ♥-elijk begroeten. Corry ontmoet en begroet ik natuurlijk eerdeer die ochtend al omdat zij met mij in de aut mee komt. Daphne & Bastiaan idem maar dan nog vroeger op de ochtend omdat zij onder hetzelfde dak wonen als ondergetekende *glimlach*.

Kortom… Nog 28 nachtjes slapen… en dan kan het feest beginnen.
Graag lees ik nog van jullie of jullie een introducee meenemen of 4-voeters.
En mocht je ook willen komen maar heb je je nog niet opgegeven dan lees ik dat uiteraard ook heel erg graag!!

Xie jullie graag de 20e mei!

PS… voor de goede orde, de kosten zijn voor ieders eigen rekening tenzij de PostcodeLoterij mij voordien nog aangenaam verrast (grijnssss)

Bewust gewilde…

… geborgenheid (Thema Heldenreis-Schrijfveren 20 april 2017).
Ergens eerder deze week zag ik dit thema al staan en het zinnetje bleef door mijn hoofd zweven, telkens achtervolgd door vraagtekens.

Is geborgenheid iets dat je bewust wilt? Kan dat?
Die vragen bleven maar in mijn hoofd rondspoken en dat doen ze nog steeds. Het antwoord op die vragen is volgens mij nee want ik denk dat het een behoefte is die ieder mens in zich heeft zonder het zich bewust te zijn.
Geborgenheid is toch iets dat iedereen nodig heeft?

Zoekende naar de betekenis van het woord op het internet kom ik eigenlijk niet voorbij de uitleg: ‘het je veilig voelen’. Die uitleg doet ’t hem niet voor mij want het me veilig voelen is voor mij niet hetzelfde als het me geborgen voelen.

Het veilig voelen… doe ik bijv. als ik thuis ben. Doende met wat ik op dat moment wil doen, wat natuurlijk van alles en nog wat kan zijn. Geborgen voelen is dan niet aan de orde want ik kan ook in een manie of hypo zitten. Ik kan super-vrolijk dansend en zingend door het huis denderen maar ook in zware paniek in een hoekje gekropen, verstopt, zitten, of opgerold op de bank zitten huilen en totaal van slag zijn, of in bed liggen met alle dekens tot ver over mijn oren heen getrokken om de wereld buiten te sluiten. Afhankelijk van de bui waarin ik me bevind, het zwijgen dan wel spreken van de stemmen in mijn heksenketel, is het gevoel van veiligheid dus aan- of afwezig. Veilig is in deze context dus iets dat ik op dat moment niet zo zeer voel en van daaruit kan staven maar een wetenschap vanuit mijn verstand, ratio tegen emotie. In mijn huis ben ik veilig, natuurlijk, dat weet ik,  maar het voelen? Mwah…

Anderzijds denk ik wel dat het ‘geborgen-voelen’ niet kan bestaan als het ‘veilig-voelen’ niet aan de orde is. Ze horen bij elkaar zoals een paar schoenen maar het ene is niet per definitie gelijk aan het andere.

Geborgen voelen… is voor mij veel meer dan alleen maar veilig voelen. Het heeft te maken met de plek waar ik ben, wie ik bij me heb en wat ik aan het doen ben. Daarnaast staat het in mijn geval onder grote druk van het aan- dan wel afwezig zijn van (zelf-)vertrouwen.  Van het eerste ben ik niet rijkelijk bediend en de inhoud van mijn rugzak maakt dat ik het 2e ook maar zeer zelden heb naar anderen toe. En ja, ik ben me natuurlijk bewust van het effect van wantrouwen, dat vertroebelt de blik, beïnvloedt de situatie, beperkt de objectiviteit en bepaalt voor een deel de emotie die ik voel ten opzichte van de persoon bij mij en de omgeving van het moment. Evengoed is dat bewustzijn (nog steeds) niet groot genoeg om het te negeren. Mijn antennes werken altijd op volle toeren. Mijn gevoel bedriegt me maar hoogstzelden maar ik weet natuurlijk ook dat dat niet een objectief ontstaan iets is. Ik vraag me zelfs wel eens af en hoeverre mijn antennes / gevoel mijn oordeel over iets bepalen dan wel bijsturen.

“Bewust gewilde geborgenheid” … komt bij mij over als een vraag (eis?) aan iets/iemand dat/die niet daaraan kan/wil voldoen. Hoe kun je van een situatie of een persoon geborgenheid verlangen als je dat niet voelt? Als die situatie of die persoon niet die kenmerken in zich dragen die nodig zijn om geborgenheid te scheppen?

Natuurlijk wil ik me geborgen voelen, duhuh wie niet? Eveneens natuurlijk weet ik donders goed hoe het voelt me niet geborgen te voelen, ik denk dat ieder mens dat wel weet. Afgezien van het feit dat we het ene moeten kennen om het andere te kunnen waarderen is geborgenheid een ding waar veel mensen het zonder moeten doen in onze wereld, dag in dag uit. Zelfs in een land als het onze zijn er zulke mensen. Wat een ontzettend triest gegeven is dat toch!

Geborgenheid voelen… gewild en ongewild… kan alleen maar als je je in een situatie bevindt waarvoor jezelf hebt gekozen, al dan niet omringd door mensen bij wie je je veilig én geborgen voelt. Zonder veilig geen geborgen. Geborgen is veilig maar is veilig ook geborgen? Volgens mij zit daar toch nog wel een groot stuk aan ruimte tussen. Hoe dan ook… “bewust gewilde geborgenheid” is voor mij iets dat ontstaat in de relatie die je hebt met een ander, en onder die ander versta ik dan uiteraard ook ‘jezelf’. Al krijg ik mijn geest er niet omheen gevouwen dat geborgenheid iets is dat de mens bewust wil.