Zoo’s-Dierentuinen tagged posts

Ani-Pic-37-Toekan

Ani-Pic – Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 37

Thema 15-22  november 2017

 

 

Uit het album van Rhenen op 24 augustus 2015
►meer~more

Tegenstelling – 350

Tegenstelling – Foto uitdaging

350 Gestart op 01-03-2011

Thema 14 – 21 november  2017

Alleen – Samen

 

Heb jij ook een leuke uitvoering van deze uitdaging?
Laat dan de link naar jouw blogpost achter…
Ik kijk naar jouw bijdrage uit, bedankt alvast!


Tegenstelling 351: 21 – 28 november 2017: Bitter – Zoet

►meer~more

Boffen in Burgers Zoo

 

Dat je iets kunt plannen maar dat dat dan niet per defintie ook door gaat bleek vandaag weer, althans gisterenavond dan. Daphne en ik hadden vorige week besloten vandaag de Duitse Zoo Osnabrück te gaan bezoeken. De weervoorspellingen gooiden roet in het eten, we hadden geen zin in een herhaling van het Belgische Planckendael, oftewel weer een doorweekt nat pak te halen. Bij slecht weer in combinatie met de wens een dierentuin te bezoeken komt bij ons Arnhem, Burgers Zoo als eerste op in het hoofd en dus wijzigden we gisterenavond laat de plannen voor wat betreft de locatie aangezien men daar maar liefst 4 delen heeft die overdekt zijn en waar je je prima langere tijd kunt vermaken.

Vanochtend dus na thuiskomst van mijn maandagmeneer stapten Daphne en ik de auto weer in en tuften we zuidwaarts, ondanks het slechte weer en bijbehorend aangepast verkeersgedrag kwamen we met niet noemenswaardige vertraging in Arnhem aan. Ik had een aantal kortingskaarten in de zak, die we niet allemaal zelf nodig hadden. Ik zag een jong gezin bij de kassa staan en vroeg hen of zij 1 van die kaarten wilden, dat namen ze natuurlijk dankbaar en blij verrast aan, mijn goede daad voor de dag was dus weer vervuld *glimlach*

Eerst maar op naar de koffie / thee zoals gebruikelijk. Vanaf de ingang naar dat restaurant waren we al behoorlijk nat geworden. Enigszins opgedroogd stapten we weer naar buiten en ging richting de Mangrove. Dit nieuwe deel van Burgers Zoo is geopend op 12 juli jl en wij hadden het nog niet gezien, waren dus reuzebenieuwd. Nou ik kan jullie vertellen dat het absoluut de moeite waard is, schitterend aangelegd, talrijke vlinders en prachtige planten natuurlijk, maar ook het nieuwe thuis van de zeekoeien.

Het geluid dat binnendrong maakte ons duidelijk dat het weinig zin had naar buiten te gaan, dus trokken we verder richting de Desert en daarna de Bush. Daar hebben we geluncht en toen we de zon ontwaarden togen we naar buiten om langs de Savanne de andere dieren te gaan opzoeken. Het slechte weer zorgde er wel voor dat een aantal dieren stonden te schuilen en dus geen zin hadden om dichterbij te komen om zich te laten kieken. De grote katten; de leeuwen, tijgers en cheetah’s schuilden natuurlijk al helemaal. Toch hadden we de mazzel dat we de tijgers konden fotograferen en ook de leeuwen want het hol waarin zij schuilden ligt vrij dicht bij het ‘ huisje’  dat voor het publiek is gebouwd om het verblijf en de dieren erin te kunnen bekijken.

Bij de cheetah’s bleken het geluk alleszins aan onze kant te zijn want we stonden er amper of alle 7 kwamen hun hol uit en genoten duidelijk van het feit dat het even droog was en dat de zon scheen. In de fotomap zullen jullie dus ook heel veel cheetah-foto’s aantreffen, dat konden we echt niet laten *glimlach*

Het laatste stuk doorlopen en hup de auto weer in, het was al 16.30 op dat moment. Vrijdagmiddag- weekendspits, ik verwachtte dus veel drukte én vertraging, aangezien ik ook ’s avonds om 19.00 bij mijn maandagmeneer verwacht wordt had ik al uitgerekend dat we een uur de ruimte hadden om die vertraging in te dekken. Die vertraging was er wel maar kostte amper 5 minuten in totaal want mijn toetertje kan zijn werk prima doen, zeker als er iemand op de pedalen trapt die van wanten weet. Nu mijn voet niet zo gezellig is ben ik weer extra blij met het feit dat mijn schoonmeisje haar rijbewijs heeft gehaal een paar jaar terug en natuurlijk met het feit dat zij een goede chauffeuse is.

Even na 6-en wachtte manlief ons op met dampende koffie en thee die ons heerlijk smaakte. Ik schoot uit mijn natte goed, onder een hete douche door, droge en schone kleding aan en stapte weer de auto in om naar mijn 2e adres te tuffen. Eenmaal weer thuis kon ik verder met het bekijken en selecteren van de foto’s om een map samen te stellen van foto’s van Daphne en mij, die ik online wilde zetten zodat ik jullie kan laten meegenieten van onze heerlijke dag.  De map bevat 350 foto’s en als je die dus wilt bekijken mag je HIER klikken, veel kijkplezier!!

►meer~more

Ani-Pic-36-Baviaan

Ani-Pic – Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 36

Thema 8-15  november 2017

Uit het album van Serenga (Wildlands)

 

►meer~more

Japans op Zaterdag – 133

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)
133
Hier gestart op 17 januari 2015
~* Wat=een Haibun ~* Wat=een Haiga ~* Wat=een Haiku
~* Wat=een Kyoka  ~* Wat=een Renga ~* Wat=een Sedoka
~* Wat=een Senryu ~* Wat=een Tanbun ~* Wat=een Tanka  

 

Verwaaid los laten
overlast stroomt gestaag weg
’t donker verlichten.
►meer~more

E.i.n.d.e.l.i.j.k.

Vanaf 30 mei waren in de enige Nederlandse dierentuin die ze mag houden tot dusver, Ouwehand in Rhenen, de Chinese panda’s zichtbaar voor publiek. Natuurlijk wilden Daphne en ik ze zo snel mogelijk gaan bewonderen maar niet gelijk in het begin omdat we liever die panda’s zouden fotograferen ipv van mensen noch op koppen lopen natuurlijk. Dame en heer hebben werkelijk schitterende verblijven, zowel binnen als buiten, een waar paradijs. Prachtig aangelegd, werkelijk adembenemend. Het is natuurlijk ook wel erg bijzonder om in Nederland 2 Chinese panda’s (een paartje) te hebben maar als je bedenkt dat het park jaarlijks 1 miljoen euro moet betalen om ze te mogen houden… en daarbij optelt wat de aanleg van hun verblijf gekost moet hebben, plus hun dagelijkse verzorging… dan moeten er wel heel veel entreekaartjes verkocht worden om dat op te kunnen brengen. Laat staan de overige kosten die een dierenpark normaliter al heeft.

Om diverse redenen kwam het er maar niet van tot aan vandaag. Joepie, eindelijk dan die mooie wonderen der Moeder Natuur met eigen ogen aanschouwen. Nadat ik vanochtend terug was van mijn 2e adres stapten we dus in de auto en tuften we naar Rhenen. De weersvoorspellingen beloofden niet al te veel goeds maar daar hadden we geen boodschap aan natuurlijk, en terecht ook want het was de hele dag heerlijk weer daar. De jassen wel aan maar grotendeels de hele dag los. Weliswaar geen zon maar ook geen harde koude wind noch regen. Heerlijk dierentuinweer dus.

De dag vloog om, zoals altijd, en om half zeven vanavond stapten we het huis weer in. Eerst de foto’s op de pc gezet, toen geselecteerd en terwijl die geüpload werden naar een online MAP ging ik snel naar mijn 2e adres om mijn maandagmeneer nachtklaar te maken.

Het was weer een heerlijke dag, we zagen uiteraard ook de drachtige Dunha (olifant) maar van bevallingsbeginselen was nog niets te zien, de uitgerekende datum is ook niet echt bekend dus tja dat moeten we maar afwachten. De afspraak voor weer zo’n heerlijke dag is al gemaakt. Daphne heeft altijd redelijk op tijd haar rooster binnen en aangezien ze volgende week vrijdag vrij is, in Duitsland de vrijdagen de rustigste dagen in dierentuin zijn én de Zoo van Osnabrück al een hele tijd op Daphne’s verlanglijstje staat, gaan we daar dus over een week naar toe.

Foto’s dus HIER. Het is een grote map, foto’s van Daphne en mij samen. Doordat de teller van 1 van de camera’s terug naar de 0-stand ging zitten de foto’s kriskras door elkaar. Hopelijk nemen jullie het me niet kwalijk dat ik er geen energie in wilde steken ze allemaal om te nummers om ze weer op volgorde te krijgen.

Veel kijkplezier… er zitten mooie foto’s tussen, in ieder geval een behoorlijk aantal waar wij beiden erg vrolijk van werden.

PS. Sinds kort heb ik mezelf een extra fotografie-uitdaging opgelegd; het opletten op kansen om foto’s te maken die spiegelen… daarvoor heb ik een aparte map online staan en die is na vandaag uiteraard weer aangevuld. Die map heet SPIEGELINGEN . Met de foto’s van vandaag erbij opgeteld bevat die map nu 83 foto’s.

►meer~more

Ani-Pic-35-Mara

Ani-Pic – Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 35

Thema 1 – 8  november 2017

Uit het album van Amersfoort 11 oktober 2017

 

►meer~more

Japans op Zaterdag – 132

Marion‘s… Japans op Zaterdag
(voorheen: Haiku op zaterdag)
131
Hier gestart op 17 januari 2015
~* Wat=een Haibun ~* Wat=een Haiga ~* Wat=een Haiku
~* Wat=een Kyoka  ~* Wat=een Renga ~* Wat=een Sedoka
~* Wat=een Senryu ~* Wat=een Tanbun ~* Wat=een Tanka  

 

Vol overgave .
Uitbundige levenswil.
Passie onstuitbaar.

►meer~more

(v)Luchten

Ik had de keus toen ik vanochtend weer thuis kwam:  of op de bank kruipen en mezelf zielig(er) gaan zitten vinden of mijn snufferd de zon in sturen en van pitamientjes opslurpen met het hoogstwaarschijnlijke gevolg dat ik me minder zielig zou gaan vinden, geen moeilijke keus toch? Jeugd was werken, manlief liep na nachtdienst in dromenland te zwalken en ogenschijnlijk volgde mijn veestapel zijn voorbeeld… dus graaide ik mijn cameratas uit de gang, stapte de auto weer in en stond ik nog geen 3 kwartier later met mijn abonnementspasje in de hand bij 1 van de ingangspoortjes van Wildlands. Eenmaal door de poorten kom je als eerste op het kompasplein bij het… jawel kompas *glimlach* Het bijzondere licht viel me op dus probeerde ik dat te vangen…

Toen, zoals altijd, het eerste naar de meiden in Nortica… zou ik deze keer wel boffen en ze alle vier zien? Ik zag als eerste Nela lopen, mooi wit was ze. Dat bleef niet lang zo want amper een minuut later ging ze liggen rollenbollen… Even verderop lagen Noordje en Lale op 1 van de vele heuvels, knus bij elkaar tegen elkaar aan in de zon. Lilly zag ik vanuit een ooghoek aan komen en die begroette het duo en liep vervolgens verder, ging ook liggen rollenbollen en zag er dus even later zo uit:

Op weg terug (grappig wel dat je onbewust toch telkens weer dezelfde route loopt) langs de uilen. Het mannetje zat op zijn eigen plekje, pontificaal voor het glas en liet zich gewillig door de vele mensen fotograferen. Zijn dame dat hoog in de zon op het dak en van de Laplanduilen liet er maar eentje zich zien, een klein beetje ook nog maar, als je niet weet waar je moet kijken vind je ze niet. Gelukkig voor mij weet ik zo onderhand wel hun vaste plekjes.


Ik liep verder terug naar het kompasplein en ontdekte iets nieuws. Een popcorn- en suikerspinkraam. Gelijk had ik het water in de mond en dus liep ik even later met 2 suikerspinnen verder terug. Had er maar 1 gekocht natuurlijk maar de machine deed raar en de verkoopster vond dat ik dan maar 2 helften moest krijgen, de 1e die ze draaide vond ze te klein voor de prijs die ik ervoor betaalde. Bofte ik ff!! Zo liep ik dus met een joekel en knalblauw ook nog, suikerspin terug langs de zeeleeuwen en de zeehonden.

Weer op het kompasplein dus… ik nam in de zon plaats op een bankje en smulde van eerst die suikerspin en daarna een sigaretje waarna ik Jungola (de vlindertuin) in liep. Ik zette mentale oogkleppen op om me niet te storen aan te oude kinderen die hun kroost voordoen hoe je vlinders moet vangen grrrrrr dat lukte aardig *grijns*. Daarna liep ik door langs de doodshoofdaapjes naar de olifantenvallei alwaar ik een ouder echtpaar trof uit Amsterdam en daarmee in een hartstikke leuk gesprek verzandde. Weer een tijd later vond ik het wel tijd voor een bakkie leut en eenmaal in de Rimbula trakteerde ik mezelf daar dus ook op. Nam er iets lekkers bij en genoot ff smullend en wel. Op zoek naar de Bonobo-slingerapen want eentje had een baby… en ja hoor, welismaar maar 1 foto van, maar toch, beter één dan geen, of niet dan?
Daarna weer verder op zoek naar ‘mijn meisje voor een ijsje’ maar die vlieger ging even niet op. Ze was er niet, de meiden die er wel stonden stuurden me terug naar Rimbula restaurant en daar was ik dus net geweest en haar niet gezien, dus hoppa ik terug en jawel hoor toen vond ik der toch. Even een babbeltje en weer terug om toch nog maar dat oh zo lekkere, oh zo foute, ijsje (ik ben wel eens stout… kom er voor uit) te halen.

Langs de andere kant weer naar buiten, ik maakte de 2e olifantenpresentatie van de middag mee en Mekong stond prachtig voor mij zodat ik ongehinderd foto’s kon maken. Ook de zwangere dames en de andere jongens en meiden lieten zich niet onbetuigd. Heel bijzonder dat Mekong, terwijl hij volop in Must is, toch de rust zelve is en bij de kudde kan blijven. Dat kon Radza vroeger ook maar is niet echt gewoonte bij bullen. Simpelweg puur genieten dus en dat deed ik dan ook volop.


Weer terug op het Kompasplein liep ik nog even de ingang van Serenga in, die is zo  mooi. Al doe ik Serenga niet alle keren dat ik er ben, de ingang sla ik toch nooit over, moet er altijd even weer kijken. Het is een magneet die ik niet kan weerstaan. Vandaag dus ook geen Serenga, geen tijd voor maar eveneens ook niet meer de nodige energie, mijn gewrichten protesteerden toch al behoordlijk. Serenga is het grootste van de 3 werelddelen en dat kon ik niet belopen vandaag.
Het werd tijd om te gaan en dus hobbelde ik terug naar de parkeergarage ….
Oeps………kaartje? ….. zoeken, zoeken, zoeken, ….niet te vinden. Alarmknopje dan maar… Ik legde uit wat er gebeurd was en een zeer vriendelijke medewerker liet me de helft van de dagkaart betalen, zeer coulant, dank je wel!! Ik kreeg een kaartje en tufte huiswaarts alwaar manlief me opwachtte met dampende koffie en thee.

Zoals altijd de afsluiter… foto’s op de pc, bekijken, selecteren en uploaden naar HIER! 
Veel kijkplezier!

►meer~more

Ani-Pic-34-Rode Vari

Ani-Pic – Foto-Uitdaging bij Daphne

Start: 1 maart 2017

– 34

Thema 25 oktober – 1 november 2017

 

Uit het Album van Artis van 12 februari 2014

►meer~more

Mazzeltjes op een rij !

Jeetje wat kan een mens toch mazzel hebben zeg!

31 uur lang kun je je onderdompelen in Wildlands, start op vrijdag 20 oktober om 10.00 en einde op zaterdag om 17.00 uur. Nou was ik die uitdaging maar wat graag aangegaan maar helaas gaat dat niet, gezien mijn ‘verplichtingen’ op het 2e adres maar ook vanwege het ding wiens naam met een G beegint en waarmee we allemaal te maken hebben ;-)

Hoe dan ook… ik kon voor vanavond vervanging regelen maar geen gezelschap, geen punt bij Ko=mij dus toog ik in mijn uppie rond de klok van 5 vanmiddag richting Emmen. Het was er niet al te druk toen ik binnen kwam en de sfeer was top, de lucht zoemde gewoon van de opwinding van de mensen die zich, al dan niet helemaal in dit ‘geweld’ stortten. Het weer was echt niet om over naar huis te schrijven dus doe ik dat ook maar niet en vertel ik hier alleen maar dat ik zeiknat geworden ben, aan de buitenkant dan hè want mijn (voor vertrek boven uit de kast geplukte) winterjas hield me gelukkig niet alleen warm maar ook droog.

Het draaiboek van deze organisatieklus vertoonde her en der wat haperingen en dat leverde ook wel wat gemopper op maar ik had me al voorgenomen me daarvoor af te sluiten om me niet te ergeren aan ‘dom’ gedrag. Ik liep daar dus in mijn eentje rond tussen mensen van diverse leeftijden. Kennelijk was mijn uitstraling de juiste want ik verzeilde in diverse gesprekken met kinderen. Het eerste duo, een jaar of 4 en 6, bleek uit Dordrecht te komen. Even later werd ik aan mijn jas getrokken door een droppie van een jaar of 4 die met zijn zus uit Gouda kwam. En zo ging het eigenlijk de hele tijd door. Op zeker moment was de wachtrij voor de ‘voucher-balie’ erg lang en besloot ik een kopje koffie te gaan drinken en een beetje op te warmen, daar kwam ik in gesprek met kinderen die met papa en mama een lang weekend uit waren in een vakantiehuisje dichtbij Emmen, en zij kwamen uit Limburg. Ik weet niet waarom, zo gek ben ik heus niet op kinderen, maar vanavond was het één en al feest.

Bij het Prarie-café moesten we telkens verzamelen als we aan de beurt waren voor een presentie in 1 van de stallen. Tussen de Nijlpaardenpresentatie en die van de Olifanten door moest ik lange tijd wachten, geen punt, het was immers gezellig. Bakkie leut erbij en hoppa. Het begon steeds harder te plensen en op zeker moment kwam de meneer hierboven de boel opvrolijken, wat een hilariteit, geweldig, ik genoot met volle teugen. Terwijl ik daar (een beetje maar hoor *glimlach*) op zijn gezang en aanstekelijk humeur mee stond te zingen en swingen realiseerde ik me hoezeer ik me op mijn gemak voelde. Bizar joh!!! Te midden van talloze mensen, heel veel lawaai en het maakte me alleen maar vrolijker.  Bij de presentaties kregen we te horen dat de foto’s wel gemaakt mochten worden maar niet gepubliceerd op social media, ik ben een gehoorzaam meisje dus dat doe ik dan ook niet. De foto’s die wel openbaar mogen gebruik ik hier en de komende tijd nog wel een keertje ergens. Ook kreeg ik alle kans met de dierverzorgers te praten en met name de olifantenverzorger nam daar even alle tijd voor,  daar werd ik natuurlijk nog blijer van.

Uiteindelijk dan kletsnad en koud terug naar huis… een donker huis want Daphne is weg voor een zwemweekend, zoonlief boven in zijn eigen domein, manlief al in bed omdat hij morgenochtend de ochtenddienst in moet… dacht ik. The Voice zou vanavond weer beginnen, kijk ik normaliter nooit naar maar ja deze keer wel want één van de liefste Jeans-meiden van enkele jaren geleden doet mee. De dvd-recorder stond geprogrammeerd want ik wilde haar optreden natuurlijk wél zien!! …. Kom ik dus thuis zit manlief nog keurig op de bank, nou ja bijna dan, hij kwam de keuken uitlopen met een bak dampende thee, zo lekker, zo’n welkom. Hij zat nog voor The Voice en Tjindjara was nog niet geweest. Ik kleed me om, plof op de bank neer en adem even diep … zo van ‘hè, hè, ik zit, in warme comfortabele kleren.. en daar komt Tjindjare aan de beurt, alsof er op mij gewacht was *grinnik*. En natuurlijk helemaal supergeweldig, én wat ik ook gehoopt had maar niet durfde te verwachten gezien de ervaringen dat jury’s vaak keuzes maken die ik niet begrijp want ja ik heb nu eenmaal niet die muzikale kennis die zij wel hebben enzo… allevier de stoelen draaiden voor haar om en ze werd de hemel in geprezen, totaal terecht natuurlijk als je het mij vraagt *grinnik*.

Lang verhaal kort… deze blije gup heeft al heel de avond een glimlach van oor tot oor en zal daarmee zometeen ook heerlijk gaan slapen, welterusten!!

►meer~more