Welkom Lili

Binnenkort wordt Lili in Wildlands verwelkomd!

Daar lopen inmiddels 3 ijsberen rond, Lale, Noordje en Nela. Lili is de zus van Lale en zit nu nog in Tierpark Zoo am Meer, waar Anita en ik haar op 7 september 2016 al bezochten. Bij ijsberen is het net als bij mensen… bij 3 is er altijd 1 teveel / over. Dat is nu in Wildlands ook het geval. Noordje en Lale spelen het meest samen en Nela is vaak in der eentje aan het spelen. Lili komt dus vanuit Bremerhaven naar Emmen om Nela’s maatje te gaan worden. 

Het ijsberenverblijf in Wildlands is mega-groot dus deze 4e dame zal zich daar ongetwijfeld ook enorm gaan vermaken zoals het reeds aanwezige 3-tal al doet. Ik kijk er (uiteraard) naar uit om haar zsm te mogen gaan bewonderen in mijn ‘thuis-zoo’. Naar verluidt zal het transport van Lili plaatsvinden in week 19. Zondag 7 mei is voor het publiek in Bremerhaven de laatste dag dat men de kans krijgt afscheid van Lili te gaan nemen. Wanneer Lili dan in Emmen aankomt en vervolgens zichtbaar zal zijn voor het publiek weet ik nog niet… meestal houden dierentuinen nieuwe dieren namelijk een tijdje achter de schermen om ze te laten wennen.
Kortom: wordt vervolgd!

Hemelse Cadeautjes

17 maart, onderweg in de auto naar Hamburg, Tierpark Hagenbeck, kreeg ik een appje van VonnieB met daarin de uitnodiging haar te vergezellen naar Artis en of ik haar een paar data wilde laten weten. Nou zo’n uitnodiging sla ik natuurlijk van ze never nooit nie af hè? Data gingen in de app terug en de 25e april werd vastgelegd in ons beider agenda’s.
Dat is dus vandaag, het had nog even fout kunnen gaan als ik niet zo enthousiast was geweest over dit uitje want ruim voor de wekker aan vanochtend werd ik wakker. Bleek bij het uitzetten van die wekker-melding dat ik vergeten was de wekker aan te zetten.
Ruim op tijd zat ik dus in de grote rode duivel met de kleine rode duivel op de achterbank.
Eenmaal bij afslag a27-a1 stond ik stil, langdurig, ongeluk met vrachtwagen, ambulances en andere toeters en bellen vlogen langs de rij over de vluchtstrook, die leeg was.
Gelukkig is daar de app dus kon ik Vonnie laten weten hoe laat ik bij haar kon zijn.

Eenmaal aangekomen werd ik hartelijk ontvangen en na een heerlijk groot glas zalige cappuccino stapten we de auto in en togen naar Artis, waar we een half uurtje later de auto weer parkeerden en het park in konden lopen. Het was wel erg druk maar dat mocht onze pret natuurlijk niet drukken. Met regelmatige pauzes, jawel we zijn niet oud maar willen rustig in rust genieten *glimlach*, zagen we bijna alles dat het park te bieden heeft. We lunchten zeer smakelijk waarna we het wandelen en fotograferen voortzetten.
De dag vloog om en om 17.00 uur zette ik Vonnie weer thuis af waarna ik de auto omkeerde en richting het noorden tufte. Op zeker moment even de radio aan om te horen of er files waren. Nou wat een bofkont was ik, bleek er weer een ongeluk met een vrachtwagen plaatsgevonden te hebben en zou ik in een file belandden die mij naar men verwachtte, een vertraging van een uur zou opleveren. Dat bleek uiteindelijk ‘maar’ een half uur te zijn.

Om 20.45 parkeerde ik de auto achter het huis en even later liet ik me op de bank ploffen. Daphne kwam beneden om mijn verhaal te horen en mijn foto’s te bekijken, ze zette ook gelijk een bak thee voor me, lekker hoor. Ze vervangt manlief goed als hij er niet is.

Het was een dag met Hemelse Cadeautjes.
Het weer was uiterst wisselvallig maar we hebben amper de vallen regendruppels ontmoet want ze vielen iedere keer net als wij onderdak waren. Getrakteerd worden op een dierentuinuitje is al een prachtig cadeau, veel zon erbij geeft de cadeautjes nog meer glans. Zo’n dag in prima gezelschap, veilig heen en terug rijden. Het fileleed inbegrepen want dat heeft me totaal niet gestoord, heb gewoon lekker zitten genieten in alle rust, ettelijke meters kruipende, het zij zo, niet druk om maken, kan er immers toch geen invloed op uitoefenen. En dan terug heel dicht bij huis nog een regenboog ook…
Kortom, de dag was perfect.

Lieve VonnieB; ENORM BEDANKT!!!

En voor de nieuwsgierigen *glimlach*… de fotomap met 145 foto’s staat HIER!!!

Hoppatee klusje klaren

Zoals al wel algemeen bekend ben ik enorm fan van Wildlands.  Het staat voor mij met stip op 1 van de locaties waar ik het liefste vertoef en vele uurtjes kan zoet brengen. Natuurlijk ben ik daar nooit zonder mijn kleine rode duivel, die er samen met mij door mijn grote rode duivel naar toe gebracht wordt. En eveneens natuurlijk kom ik dus nooit zonder ‘nieuwe’ foto’s thuis. Nou vertoef ik er nog al vaak sinds de opening op 25 maart 2016 dus het aantal foto’s van Wildlands is enorm en, ja duhuh, nog steeds en blijvend, groeiende.

Ergens van de week besloot ik die fotomappen te gaan samenvoegen en vervolgens in 3-en uit te splitsen. De links naar de individuele mappen blijven natuurlijk gewoon bestaan op het account waarin ze geüpload zijn. Ik heb een extra account aangemaakt en daarin komen dan in het vervolg alleen aanvullende Wildlands-foto’s.

Bovenin mijn menu zie je dus een nieuw deel… Wildlands, met daaraan gekoppeld de pagina’s die bij Wildlands horen.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Nortica (zie kaart boven blauw) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Serenga (zie kaart boven rood) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

De link naar het foto-album met foto’s vanaf 25 maart 2016 tot op heden van Jungola (zie kaart boven groen) kun je ►►► HIER ◄◄◄ vinden.

In de titel spreek ik dan wel van klusje maar het bleek een hele klus te zijn, het uploaden ging telkens fout en om 1000-en foto’s stuk voor stuk aan een map toe te voegen is veel werk waar ik geen zin in had, maar goed, uiteindelijk is het toch gelukt.

Vrij

Marion‘s… Japans op Zaterdag

(voorheen: Haiku op zaterdag)

114

Hier gestart op 17 januari 2015

De vleugels gespreid,
stijgend en dalend zweven,
zo voluit leven.

 

Wat is een Haibun ~*~ Wat is een Haiga ~*~ Wat is een Haiku ~*~
Wat is een Kyoka ~*~ Wat is een Renga ~*~ Wat is een Sedoka ~*~
Wat is een Senryu ~*~ Wat is een Tanbun ~*~ Wat is een Tanka ~*~

Ronde buiken

Gisterenavond wilde ik toch écht wel slapen en ook tijdig ook want vanochtend zou de wekker vroeg mooie muziek mijn oren in laten stromen… Ik sprak met mezelf af dat ik het minstens een half uur zou proberen. Daar lag ik in het donker… op zeker moment was het half uur om dus ik maar weer omhoog, de tv aan en klikkend door de lijst van opgenomen programma’s koos ik het één na het ander uit tot op zeker moment ik het idee kreeg dat mijn oogleden zich verzwaarden, dus huppatee de boel weer uit en dicht die luiken, lag nog wel even te draaien maar viel toch in slaap, jippie weer 2 uur te pakken. bofkont ikkuh. Om 7 uur stond ik weer fris en fruitig als belegen fruit op en een half uur later stapte ik de auto in nadat ik een ijslaag van mijn voorruit verwijderd had. Ik tufte zo’n 15km zuidwaarts om daar aangekomen vervolgens hartelijk ontvangen te worden door Corry. Na een knuffel, een bak thee tijdens gebabbel stapten we de auto in en reden in prachtig lenteweer naar Emmen. Iets voor 9-en stapten we uit de lift en stonden op het plein voor de ingang van het Atlastheater / Wildlands en weer enkele minuten later werden we allerhartelijkst ontvangen en naar onze tafel geleid. Het smulfeest kon beginnen en dat lieten we ons dus ook geen 2x zeggen. We smulden en aten onze buiken kogeltjerond, wat een heerlijkheid, tafels vol lekkers, veel meer dan we op konden natuurlijk en dat was best moeilijk kiezen ook. Luxe verwennerij tot en met natuurlijk!

Lees verder