Vele handen

logozingzoZing-Zo

Limerick op zondag

~ 267 ~

Gestart op 29 januari 2012

 

Zing jij ook mee met?:


 

Ken jij  misschien ook  die stichtingen?
Je weet wel, zij doen goede dingen/
Neem AAP of neem LEEUW
i
n nood menig eeuw
die leven uit dieren laat wringen.

Net als al die talloze doelen,
die het leed van mens en dier voelen.
Voeren zij een strijd,
de gruwel der tijd.
Je hebt vast begrip voor hun doelen.

Ook zonder geld kun je hen helpen,
ja echt ook dus met lege ‘schelpen’.
Je kunt zoveel doen,
dat kost je geen poen,
steun hen met het dierenleed stelpen.

 

Dit zijn maar 2 van de talloze stichting die er bestaan om dieren in nood te helpen. Natuurlijk wil ieder goed doel het allerliefst geld ontvangen, logisch toch? Iedere euro is er eentje en vele kleintjes maken één grote. Echter… Je kunt ook de helpende hand toesteken in talloze andere vormen. Verzamel bijvoorbeeld lege petflessen, lege cartridges, oude mobieltjes, en noem maar op wat al niet meer. Je kunt het altijd gratis laten verzenden naar het Antwoordnummer dat iedere stichting heeft. Al sinds vele jaren bezoek ik jaarlijks stichting aap en in mijn koffierbak heb ik dan altijd ‘Jan Rap en zijn maat’ aan spullen liggen. Ze zijn daar zo ontzettend blij mee! Wil je dus ook iets doen, kijk dan op de verschillende websites om te ontdekken wat zij nodig hebben en waarmee jij hen wellicht zou kunnen ondersteunen. Jouw steun is zo onbeschrijflijk welkom!! Naast de hunne heb je uiteraard ook volop mijn dank!!

Voluit Leven ~ Week 5

Zondag 26 juni  kunstkado Donateursdag Stg AAP

Heerlijke dag met veel verwennerijen
samen met Daphne op pad .

Met als afsluiter mezelf ook
maar even verwennen door
‘kunst’ te kopen.

Aardiger voor mezelf zijn
dat mag
dat kan
want ik verdien het…

Jawel!
ZO!
Ik heb HET gezegd!
*glimlach*

Zaterdag 25 juni  poetsmiep Dreigende migraine….
Zó geen zin dus hup, pillen achter de kiezen
en “noit soezen mor broezen”Manlieft helpt en ‘even’ later
is beneden alles weer spik en span,
zelfs tussen de oren.

Daarna prima in staat om
iemand in nood te helpen.

JaVrijdag 24 juni
pranzoassen
Lunch met een vriendje.
Heel gezellig samenzijn.
Alleszins rustige dag.
Donderdag 23 juni  donderdag  Een dag zonder specifieke hoogte-
noch dieptepuntenGesprekken versterken mijn gevoel
& gedachten van de dag ervoor.Beseffen dat ik op de goede weg
maar nog lang niet mijn doel bereikt heb.

In tegenstelling tot voorheen,
waar het me onrustig zou maken,
ervaar ik het nu heel gelaten
zonder me er op welke manier ook,
met welke emotie ook,
druk om te maken.

Woensdag 22 juni

5e Groepssessie

 

Verhelderend, wederom.

Ben blij met wat het met me doet,
maar vooral met hoe het me leert
mezelf een spiegel voor te houden.
De trucjes toe te passen om iets ‘fouts’
om te keren naar iets ‘goeds’
of in ieder geval ‘beters’
als ‘goeds’ een brug te ver is…

Dinsdag 21 juni
levenvoluit
Geen goede dag… MAAR géén ramp.
Hoofdstuk 2 (vermijding) is aan het begin van de dag van toepassing, dus pak ik het boek erbij in een poging mezelf even ‘aan te pakken’.
Dat lukt…jawel… best wel een ‘win-momentje’
waarop ik trots ben…
Maandag 20 juni
burgerszoo200616
 Heerlijke dag met Daphne in Burgers Zoo en naderhand kennismaken met blogster AnneMarie omdat zij ons uitgenodigd had bij haar een bakkie koffie te komen drinken.

Nav van mijn ‘diefstal’ bij Viviane.  (Zie ook: week 0 & week 1 & week 2 & week 3 & week 4)

Donateursdag Stichting AAP

 

 

Precies 18.00 uur als ik start dit bericht te typen. Ongeveer een uurtje thuis na een heerlijke dag in Almere.
Zoals gepland zaten we om 8.00 uur in de auto vanochtend, ik (uiteraard) heerlijk op de bijrijdersplaats en Daphne achter het stuur. Iedere keer weer blij dat zij vorig jaar haar rijbewijs haalde en graag autorijdt.

Rij ik op de a6 dan is Hajé aangezegd, vaste prik, plek voor een pitsstop. Overheerlijk gebak, overheerlijke cappuccino en een prachtige plek om even ‘weg van de snelweg’ te zijn. Ongeacht vanaf welke kant je komt want Hajé zit aan beide kanten. Daphne weet dit inmiddels en ik hoef haar niet te sturen, ze rijdt automatisch al de parkeerplaats op.

Op de parkeerplaats was het druk met politie-auto’s en motoren. Terwijl de auto’s wegreden had ik sjans met een motormuis. We babbelende even, hij vertelde dat ze allemaal uit Driebergen naar de a6 in Lelystad gestuurd waren ivm de TT. Toen ik hem vertelde dat ik Assen altijd ontvlucht tijdens de TT-dag glimlachte hij en zei: “tja wij snappen ook niet waarom we hierheen gestuurd zijn maar oké we doen ‘gewoon’ ons werk. Ik kreeg nog een knipoog en een vette glimlach en wij vervolgden apart onze weg nadat ik hem een fijne werkdag wenste en hij mij een fijne zondag.

Weer enige tijd later reden wij de parkeerplaats bij Stg. AAP op. We waren, zoals gepland, keurig op tijd en gingen eerst even aan de wandel. Daarna het bezoekerscentrum in waar we allerhartelijkst ontvangen werden met koffie en wat lekkers. Weer even later werd de groep opgesplitst in 2 groepen en gingen we op pad. Al kom ik er dan ieder jaar op de donateursdagen, ik vind het iedere keer weer even schokkend en indrukwekkend de verhalen te horen en de beelden te zien. Indrukwekkend zowel negatief als positief want wat doen ze daar toch goed werk! Iedere keer weer ben ik blij dat ik op mijn eigen manier een steentje mag bijdragen aan hun idealen. Inmiddels hebben ze een 2e locatie in Spanje waar ook veel dieren naar toe gaan als ze eenmaal lichamelijk en geestelijk hersteld zijn van hun traumatische ervaringen. Ze zetten hun dieren niet terug in de natuur omdat dat simpelweg, hoe spijtig ook, onmogelijk is. Ze hebben in Europa gelukkig diverse locaties waar dieren naar toe kunnen, terwijl ze wel wereldwijd alles in hun macht doen om dieren uit hun benaderde posities te bevrijden. Bizarre bijkomstigheid is wel dat ze geen cent subsidie of wat ook maar krijgen dus volledig afhankelijk zijn van begunstigers zoals ‘ons-de donateurs’. Natuurlijk is er nooit geld genoeg maar ook voor die mensen die hen graag willen helpen maar het financieel niet kunnen missen zijn er tal van andere mogelijkheden. Je kunt ze bijv. ook in natura helpen, op hun website staan alle mogelijkheden en benoemen ze ook expliciet waar ze behoefte aan hebben. Ik doe beide en dat al vele jaren lang.

 

 

Na de officiële rondleiding gingen Daphne en ik lunchen op het terras waarna we op ons gemakkie hun Jungle doorwandelden en vele mooie foto’s maakten. Hoe het gebeuren kon weet ik niet maar ik had kennelijk vergeten mijn camera-batterijen op te laden, grmbllll, dus de foto’s die jullie kunnen bekijken komen voor het 1e deel van mijn gsm, voor het 2e deel van mijn camera en voor het laatste (grootste) deel van Daphnes camera. Daarbij in ogenschouw genomen dat mijn nieuwe camera veel meer vermogen vergt dan mijn vorige en ik me dus ook realiseerde dat ik batterijen erbij moet gaan aanschaffen, ga ik dus vanavond gelijk doen want wat me vandaag overkwam gaat me niet nog eens gebeuren. Voordat we het terrein verlieten liepen we de winkel nog even door en zoals ik bij elk bezoek doe, kocht ik ook deze keer weer een aantal producten, broodmeel om precies te zijn, dus manlief mag weer met zijn broodmachine spelen de komende tijd.

Rond half vier reden we het terrein weer af en begeleid door de zon reden we op ons gemakkie terug naar Assen, uiteraard via Joure en Groningen om de TT-ellende niet te hoeven ontmoeten. Zin aan koken had niemand hier van ons vier dus na koffie en bijkletsen stapte manlief de auto in en reed naar de chinees om eten te halen.

Foto’s kijken? – Dat mag & kan HIER; veel kijkplezier en een fijne zondagavond gewenst.

Zing Zo ~ Stg. AAP

logozingzoZing-Zo

Limerick op Zondag

179

gestart op 29-01-2012

 

 

Zing ook mee met:


stgaap2
Naar vandaag heb ik uitgekeken.
Ja maanden zelfs dus geen paar weken.
’t is bijna zover,
want straks zijn wij er,
en zien wij vast veel apenstreken.

Met Daphne heel vroeg weer op pad gaan,
met 1 van 4 auto’s die klaar staan.
Zij, nog nooit geweest.
Verheugend; dit feest,
want anders is mijn dag naar de maan.

Ik kan het nauwelijks afwachten.
‘K geef toe dat ik hier zit te smachten.
Het  TT-geweld
dat in Assen telt,
bezorgt mij slapeloze nachten!

Burgers Zoo + AnneMarie

Na een zeer kort nachtje, ja klopt; Klaas Vaas had het elders weer eens te druk, stond ik voor 7-en al met mijn hoofd onder de kraan en liet ik het zeep rijkelijk stromen. Weer even later stapten Daphne en ik de auto in en togen we op weg naar Arnhem voor een dagje Burgers Zoo.

De weersvoorspellingen beloofden niet veel goeds maar gelukkig zijn we daar beiden niet gevoelig voor. Eenmaal in het park goot het, dus eerst maar De Bush in om met koffie uiteraard, en met wat lekkers, te beginnen. Geruime tijd later bleek het droog te zijn. Nou hadden we de laatste keren dat we er waren het buitendeel voor een deel telkens overgeslagen omdat het park wel heel erg groot is en voor mij dan te ver lopen. Het weer liet het toe dat vandaag andersom te doen. Weliswaar miezerde het vaak maar dat drukte de pret niet. Het was heerlijk rustig in het park, boffen dus.

burgerszoo200616
Halverwege de dag genoten we van een heerlijke lunch om daarna het park weer in te gaan. Aan het eind van de middag stuurde ik een whatsappje naar een blogster die ik amper ken in antwoord op haar spontane uitnodiging om een bakkie te komen doen als we toch in de buurt zouden zijn. En dus schoven we een klein half uur later in Ede aan na eerst hartelijk verwelkomd te zijn, met koffie/thee en wat lekkers bij AnneMarie. We rustten even heerlijk uit op haar bank terwijl de tijd al kletsend voorbij vloog.

Ruim een uur later stapten we weer de auto in en togen naar Assen. Vergezeld van behoorlijke regenbuien en de spits- & slechtweer files. Kwart over zeven kwamen we thuis aan, onstuimig begroet door 2 4-voeters. Na een stop aan kamer 100 en in de keuken een bak koffie gepakt te hebben zette ik de foto’s op de pc en begon het selecteren. Uiteindelijk bleven er 280 over waarover ik zeer tevreden ben, van de 280 zijn er 20 van Daphne. Het totale aantal foto’s waarover we beiden zeer tevreden zijn is natuurlijk hoger *glimlach*. Ohja, foto’s, die willen jullie zeker zien? Duh!! Dat kan, klik maar eens HIER

koba200616burgerszoo

Nog even samen op de bank hier, Daphne zit te eten, en ik aan de koffie. Manlief komt om half elf thuis dus zo meteen ben ik nog lekker een poosje alleen. Languit op de bank want na 2 dagen dierentuinen is mijn lijf toch echt wel naatje. Op naar morgen, 1 therapie en woensdag nr. 2. en wat andere zaken uiteraard deze week. Donderdagmiddag ergens begint dan mijn weekend en daarin staat ook al weer wat leuks op de agenda. Wederom met Daphne, deze keer naar Lelystad, een donateursdag van Stg. AAP.
Doe ik elk jaar, en is altijd weer een feestje!

En feestjes, daar hou ik wel van, zeker als ze ingevuld worden zoals die die nog komt en de 2 die ik zojuist had.

Bijna klaar…

trap

Dat manlief heel lang last van zijn knieën heeft gehad was ons, zijn huisgenoten, uiteraard niet ontgaan. Het huis zelf echter ook niet, de achterstallige onderhoud was dan wel nog niet dramatisch maar toch werd het meer en meer zichtbaar.  In de afgelopen maanden liepen meerdere fysiotherapeuten hier nog net niet de deur plat maar ik heb me met regelmaat geschaamd voor hoe alles eruit zag, mijn excuses ook gemaakt, die weg werden gewuifd maar toch…

Nadat hij na de operatie in de afgelopen zomer weer opknapte ging hij op een gegeven moment weer aan het werk en amper een paar weken daarna kwam zijn chef bij hem met de mededeling dat hij nog een ‘paar’ snipperdagen moest opmaken voor 1 januari omdat ze anders zouden komen te vervallen. Een ‘paar’ bleek een behoorlijk aantal te zijn en zo kwam hij begin november thuis met de mededeling dat hij tot aan 3 januari vrij zou zijn.

Oeps…. slik….  was ik net weer blij dat ik hij weer af en toe weg was en ik mijn ‘alleen-tijd’ weer kon benutten zag ik dat gelijk weer als sneeuw voor de zon verdwijnen.  Begrijp me niet verkeerd maar zo af en toe vind ik het toch wel heel erg lekker alleen thuis te zijn en dat was al een hele tijd niet meer voorgekomen dus ik baalde wel een beetje. “Ik ga het wel met je goedmaken hoor” zei hij heel begripvol… ‘Oh ja? hoe dan?’ was mijn wedervraag. “Nou met alle vrije tijd nu voor me en het feit dat ik weer goed uit de voeten kan, kan ik het achterstallige werk wegwerken, of vind je dat geen goed idee?”. Natuurlijk vond ik dat een goed idee waarbij ik hem wel gelijk waarschuwde het niet gelijk te overdrijven omdat hij nog steeds niet helemaal genezen is van de operatie, dat beloofde hij me dan ook volmondig.

En zo ging hij aan de slag, gestadig aan, steeds meer klusjes van de lijst afstrepend. De woonkamer kreeg weer een schoon plafond, schoon en fris geverfde en behangen muren en deuren. De keuken idem. Kamer 100 ook en toen was onze 1e trap aan de beurt. Vandaag is die op 1 klein dingetje na ook klaar gekomen. Ik wilde graag meer licht op de trap want ik ben de laatste tijd iets vaker sneller dan gepland naar beneden gekomen en dat vindt mijn lijf niet de meest ideale manier *glimlach*. De trap heeft een nieuwe kleur en nieuwe matten en ook de leuningen hebben een grote beurt gehad. Ik wilde wel graag lambrisering tussen de leuningen en de trap zelf maar dat is nogal kostbaar dus kozen we voor een alternatief dat optisch hetzelfde effect geeft. Langs de plint een lint met led-verlichting dat nu in 1 kleur vastgezet staat. Er zit een afstandsbediening bij waarop tal van kleuren te kiezen zijn, indien gewenst kan het zelfs flikkerend in tig kleuren tegelijk aangezet worden, wat voor mij natuurlijk niet hoeft dus kozen we voor 1 kleur en die vastgezet. Er mist nog een sierlijstje tussen de nep-lambrisering en de leuningen maar die is manlief nu aan het halen dus die zit er ook nog op voor we vanavond het bed induiken.

De beneden-etage is nu klaar. Joepieeeee
Op de 1e etage wachten nog 3 deuren op een nieuw jasje en dan is dat ook klaar. De slaapkamers en badkamer zijn al klaar. De trap inclusief de opgang naar de ‘woon-etage’ van de jeugd staan figuurlijk in de steigers, een begin is al gemaakt, het moet alleen nog afgemaakt worden. Manlief heeft nog 11 vrije dagen voor de boeg dus qua tijd moet het ruim kunnen gaan lukken.

Als al die klussen geklaard zijn is het een kwestie van dingen opruimen die nu niet op hun eigen plek staan maar dat is het ergste niet, dat komt gauw genoeg. Ik ben blij dat beneden alles weer prima toonbaar is en vooral met de nieuwe look van de trap natuurlijk, in het paars met mooie nep-lambrisering en mooi licht zodat ik een heel stuk veiliger en vertrouwder vooral, de trap op en af kan. Heb al menige zucht van opluchting geslaakt de afgelopen weken maar zopas toen manlief mij riep om de trap te bekijken kon ik zo’n zucht natuurlijk niet tegenhouden!

Rondleiding, maar net ff anders…

Al geruime tijd terug had ik Anita en mij opgegeven voor een rondleiding bij Stg. AAP in Lelystad. En zo vertrokken wij vanochtend vroeg, rekening houdend met de drukte in en om de stad ivm de TT, om niet te laat in Lelystad aan te komen. Helaas lukte dat alsnog niet. Het half uur dat ik ingecalculeerd had bleek niet toereikend, ik ben geen ‘oud vrouwtje’ achter het stuur maar onverantwoord hard rijden om tijdwinst te boeken doe ik ook niet. Het zou om 11 uur beginnen en ons was verzocht om een kwartier van te voren aanwezig te zijn, dat lukte in die zin wel dat we 5 minuten ‘te laat’ de auto uitstapten. Maar toen liepen we vast…. Waar we ook keken, wie we ook vroegen, niemand kon ons de weg naar het verzamelpunt wijzen. We zagen ook nergens mensen zich verzamelen en na wat oeverloos heen en weer lopen, her en der mensen vragen, gaven we het op en besloten we de dag op onze eigen manier te vullen. Het terrein van stichting AAP is behoorlijk omvangrijk en zeer de moeite waard om te bekijken. We hebben ons dus prima vermaakt al misten we wel de info en de bezoekjes aan de dieren achter de schermen natuurlijk, ach we gaan volgend jaar gewoon in de herkansing ;-)

Terwijl we aan de lunch zaten bedacht ik me wel heel dicht bij Fréderique te zijn, en bij haar stond nog een paarse kinderstoel die ik een tijd terug via Marktplaats had gekocht. Fréderique en haar Hubbie waren zo lief geweest die voor mij op te halen en te bewaren tot we elkaar weer zouden ontmoeten. Een telefoontje, zo handig die mobiele dingen tegenwoordig *grinnik*, was snel gepleegd en even later namen wij in de tuin, in de schaduw, plaats en genoten van heerlijke koffie met wat lekkers. Na daar een poosje gezellig gekeuveld te hebben stapten Anita en ik weer de auto in en togen we huiswaarts, de exodus uit Assen tegemoet rijdend. Met elke kilometer die we dichterbij onze hometown kwamen prezen we ons gelukkig de stad IN te rijden in plaats van UIT. Ik heb ze niet geteld maar ik weet zeker dat ik meer dan 1000 motorrijders voorbij heb zien komen tussen Zwolle en Assen. Om nog maar te zwijgen van de megagrote aantallen bermtoeristen die de motorrijders uitzwaaiden, zowel in de berm als op de viaducten over de A28 heen. Kortom, het was een heerlijke dag met veel plezier op een zeer ontspannen wijze. Ohja, foto’s maakte ik natuurlijk wel, die kunnen jullie HIER bekijken.